เลี้ยงสัตว์อยู่ดีๆ ก็เป็นมหาเทพ - ตอนที่ 207 ล่องูออกจากถ้ำ ร่างแยกหลอกล่อศัตรู!
กู้หย่วนไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่บนถนนนานนัก หลังจากเดินวนอยู่รอบหนึ่ง เขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังหออวี้ติ่งทันที
ทว่าในระหว่างที่กำลังมุ่งหน้าไปนั้น หางตาของกู้หย่วนก็ลอบปรายมองไปด้านหลังอย่างแนบเนียน มุมปากยกยิ้มขึ้นมาจางๆ อย่างมีความหมายลึกซึ้ง
ย้อนเวลากลับไปเมื่อครึ่งชั่วยามก่อน หลังจากกู้หย่วนออกจากที่พักไปได้ไม่นาน เงาร่างจางๆ สายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่นอกเรือนพักของเขา
เงาร่างนี้ดูเลือนรางราวกับมีราวกับไม่มี การคงอยู่ของมันเบาบางอย่างยิ่ง คล้ายกับว่าฝึกฝนวิชาเทวะพิเศษบางอย่างมา
เพียงแค่พลิ้วไหวคราหนึ่ง ก็พุ่งทะลุกำแพงหินราวกับเงามายา เข้ามาในลานเรือน ก่อนจะปรากฏร่างที่แท้จริงออกมา
ที่แท้ก็เป็นชายรูปร่างหน้าตาธรรมดาสามัญผู้หนึ่ง หากถูกโยนเข้าไปในฝูงชน ก็แทบจะกลืนหายไปจนไม่มีใครสังเกตเห็น
ดวงตาของชายผู้นี้ทอประกายแสงสีขาวจางๆ คล้ายกับกำลังใช้วิชาเทวะเนตรเทวะบางอย่างอยู่
เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ลานเรือนและภายในห้อง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ จึงพุ่งตัวไปตามห้องต่างๆ ทันที เริ่มค้นหาอย่างละเอียดลออ ชัดเจนว่ากำลังตามหาของบางอย่างอยู่
การเคลื่อนไหวของเขาปราดเปรียวและว่องไว เข้าตรวจค้นทั้งห้องนอน ห้องฝึกวิชา ห้องรับแขก ไปจนถึงห้องครัวอย่างถ้วนทั่ว
การกระทำของเขาระมัดระวังและละเอียดอ่อนเป็นอย่างยิ่ง กระทั่งไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ เอาไว้เลยแม้แต่น้อย
แม้แต่ขวดโอสถสองสามขวดที่กู้หย่วนวางทิ้งไว้บนโต๊ะ รวมไปถึงสมุนไพรวิญญาณมูลค่าไม่น้อยสองสามต้นตรงมุมห้องหลอมโอสถ เขาก็ไม่แม้แต่จะปรายตามอง
เมื่อตรวจค้นจนเสร็จสิ้น ชายผู้นี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทางดูผิดหวังอยู่บ้าง จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป
หลังจากชายผู้นั้นจากไปได้ไม่นาน ความว่างเปล่าตรงมุมหนึ่งของลานเรือนก็เกิดคลื่นกระเพื่อมไหว จากนั้น เงาร่างของกู้หย่วนก็ปรากฏขึ้น
“เป็นอย่างที่คิดจริงๆ…”
มองตามทิศทางที่คนผู้นั้นเพิ่งจากไป มุมปากของกู้หย่วนก็ปรากฏรอยยิ้มเย็นเยียบ
ก่อนหน้านี้ ลู่คุน ศิษย์สืบทอดแห่งนิกายกู่เสินเคยมาหา และแสดงออกชัดเจนว่าสนใจผีเสื้อกระบี่เงาเขียวของเขา หลังจากถูกปฏิเสธและจากไป กู้หย่วนก็คาดเดาไว้แล้วว่าคนผู้นี้ไม่มีทางยอมรามือแต่โดยดีแน่
เมื่อดูจากตอนนี้ ก็เป็นจริงดังคาด!
ส่วนกู้หย่วนคนที่เพิ่งออกจากเรือนไปเมื่อครู่ ย่อมเป็นเพียงร่างแยกมายาที่เขาควบแน่นขึ้นมาจากวิชาเทวะเคล็ดวิชาจันทราสะท้อนวารีนั่นเอง
ตั้งแต่ต้นจนจบ เรื่องทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความตั้งใจของกู้หย่วนทั้งสิ้น
เพื่อจุดประสงค์เดียว คือการล่องูออกจากถ้ำ จากนั้นก็ถอนรากถอนโคนมันเสีย หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องตัดมือของไอ้พวกที่คอยจ้องเล่นงานเขาอยู่ในเงามืดทิ้งไปสักข้าง ถือเป็นการระบายความแค้น!
ในเมื่อเมื่อครู่มีคนบุกเข้ามาค้นหาทั่วทั้งเรือน กู้หย่วนก็รู้ได้ทันทีว่า สิ่งที่คนผู้นั้นตามหาย่อมต้องเป็นผีเสื้อกระบี่เงาเขียวอย่างแน่นอน!
ลู่คุนอาจจะรู้ดีว่าของสำคัญอย่างผีเสื้อกระบี่เงาเขียว กู้หย่วนคงไม่ทิ้งไว้ที่พัก แต่น่าจะพกติดตัวไว้ตลอดเวลา ทว่าเรื่องพรรค์นี้ อย่างไรก็ต้องลองหาดูก่อนอยู่ดี
ในขณะเดียวกัน ร่างแยกของกู้หย่วนในเวลานี้ ก็กำลังถูกคนสะกดรอยตามอยู่เช่นกัน
ทว่านี่แหละ คือสิ่งที่เข้าทางกู้หย่วนพอดี!
เมื่อมาถึงหออวี้ติ่ง กู้หย่วนก็ทำตัวเหมือนเช่นเคย มุ่งหน้าตรงไปยังห้องหลอมโอสถของซือหม่าเหยียน หลังจากขลุกอยู่ด้านในพักหนึ่ง เขาก็เดินออกมาด้วยสีหน้ากลัดกลุ้มใจ
เขาลูบคลำถุงเก็บของ ท่าทางดูหงุดหงิดงุ่นง่าน
จากนั้น เขาก็ก้าวฉับๆ ไปยังอีกฝั่งหนึ่ง เดินไปหาผู้ดูแลที่เป็นหัวหน้างาน แล้วเอ่ยปากว่า
“รบกวนศิษย์พี่ท่านนี้ ช่วยหาภารกิจที่เหมาะสมให้ข้าสักงานเถิด”
เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของผู้ดูแลก็ฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มกล่าว
“ได้สิ ไม่ทราบว่าศิษย์น้องมีเงื่อนไขอันใดสำหรับภารกิจหรือไม่?”
“เงื่อนไขงั้นรึ…”
กู้หย่วนทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า
“ทางที่ดีขอเป็นภารกิจที่ผลตอบแทนงดงาม ใช้เวลาไม่นานนัก และถ้าหากไม่มีอันตรายด้วยก็จะวิเศษที่สุดเลย”
“…”
มุมปากของผู้ดูแลกระตุกยิกๆ ถึงกับสะอึกจนพูดไม่ออกกับคำพูดของกู้หย่วน สายตาที่มองกู้หย่วนเปลี่ยนไปทันที แทบจะกลั้นใจด่าออกมาไม่ได้
มารดามันเถอะ ผลตอบแทนงาม ใช้เวลาน้อย แถมยังไม่อันตราย ภารกิจพรรค์นี้ถ้ามี ข้าทำไปตั้งนานแล้ว!
จะเหลือตกมาถึงท้องเจ้าหรือไง?
เขาสงบสติอารมณ์ลง กล่าวอย่างอารมณ์เสียว่า
“ศิษย์น้องกู้คิดมากไปแล้ว ภารกิจเช่นนั้นจะมีได้อย่างไร”
ชะงักไปครู่หนึ่ง ผู้ดูแลก็กล่าวต่อ
“แต่ว่า ก็พอมีอยู่สองสามภารกิจที่ผลตอบแทนค่อนข้างงดงาม ใช้เวลาก็ถือว่าไม่นานนัก เพียงแต่อาจจะอันตรายอยู่บ้าง”
พูดพลาง ผู้ดูแลก็มองประเมินกู้หย่วนตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มกล่าว
“ทว่าด้วยตบะและความแข็งแกร่งของศิษย์น้อง การทำภารกิจเหล่านี้ให้สำเร็จก็ไม่น่าจะยากเย็นนัก”
“โอ้?”
ดวงตาของกู้หย่วนเป็นประกายขึ้นมา เผยให้เห็นความสนใจอย่างชัดเจน
“เป็นภารกิจเกี่ยวกับอันใดบ้าง รบกวนศิษย์พี่ช่วยเอามาให้ข้าดูหน่อยเถิด”
ผู้ดูแลก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ หยิบป้ายหยกจารึกอันหนึ่งส่งให้กู้หย่วน
“ขอบคุณศิษย์พี่”
กู้หย่วนกล่าวขอบคุณ จากนั้นก็ส่งสัมผัสเทวะเข้าไปตรวจสอบภายใน
ข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจเป็นบรรทัดๆ ไหลเวียนเข้ามาในหัวของเขา
ภารกิจ มารเฮยซิน
รายละเอียดภารกิจ เมื่อสามปีก่อน ศิษย์ภายนอกของหออวี้ติ่งสองคนถูกสังหารอย่างไร้สาเหตุที่นอกตลาดนัดฉงหมิง สาเหตุการตายคือถูกควักหัวใจและถูกสูบเลือดจนแห้งเหือด บริเวณบาดแผลมีไอพลังมารหลงเหลืออยู่ ส่งคนไปตรวจสอบแล้วทว่าคว้าน้ำเหลว
เมื่อสองเดือนก่อน ผู้ดูแลที่รับหน้าที่ขนส่งสมุนไพรวิญญาณคนหนึ่งถูกสังหาร สภาพศพกลายเป็นซากแห้งกรัง และบริเวณบาดแผลก็มีไอพลังมารหลงเหลืออยู่เช่นกัน ภายหลังสืบทราบมาว่า ฆาตกรก็คือผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรวิถีมารนามว่า มารเฮยซิน!
คนผู้นี้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเหรินระดับกลางค่อนปลาย คาดว่าน่าจะฝึกฝนคัมภีร์คัมภีร์สายน้ำโลหิตฉบับไม่สมบูรณ์ และบรรลุวิชาเทวะ ศพโลหิต
เวลานี้ คนผู้นี้มักจะปรากฏตัวอยู่แถวภูเขาเสี่ยวต้าง นอกตลาดนัดฉงหมิง ภารกิจคือจับเป็นหรือสังหารคนผู้นี้เสีย
รางวัลภารกิจ สองพันแปดร้อยหินวิญญาณ โอสถเพาะสร้างปราณหนึ่งขวด
ระยะเวลาภารกิจ ไม่จำกัด
……
ภารกิจ ขนส่งโอสถวิญญาณ
รายละเอียดภารกิจ หออวี้ติ่งมีโอสถวิญญาณชุดหนึ่งจำต้องส่งไปยังตระกูลซุนแห่งเขตหลิงเฉวียน
ระหว่างทางจำต้องผ่านจุดอันตรายหลายแห่ง
รางวัลภารกิจ สองพันหินวิญญาณ
ระยะเวลาภารกิจ ครึ่งเดือน
……
ภารกิจ ผลควันหยก
รายละเอียดภารกิจ บนภูเขาหัวกระทิงมีต้นควันหยกต้นหนึ่งเติบโตอยู่ มันคือรากวิญญาณที่หาได้ยากยิ่ง ผู้อาวุโสในสำนักได้ร่ายค่ายกลปิดผนึกและอำพรางมันไว้ ทุกๆ หกร้อยปี ผลควันหยกบนต้นจะสุกงอมหนึ่งชุด
เวลานี้ ผลควันหยกใกล้จะเข้าสู่ช่วงสุกงอมแล้ว จำต้องรีบเก็บเกี่ยวโดยด่วน
และในช่วงที่ผลควันหยกสุกงอม มักจะดึงดูดฝูงอีแร้งขนดำให้แห่กันมา
รางวัลภารกิจ หนึ่งพันเจ็ดร้อยหินวิญญาณ
ระยะเวลาภารกิจ จำกัดเวลาเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น
……
ภารกิจเหล่านี้ดูเผินๆ เหมือนจะปกติมาก แทบไม่มีสิ่งใดผิดสังเกต และก็เป็นจริงดั่งที่ผู้ดูแลกล่าว รางวัลตอบแทนงดงาม และใช้เวลาไม่นานนัก
ทว่าเมื่อกู้หย่วนได้อ่านเนื้อหาของภารกิจ หัวใจเขาก็กระตุกวาบ
มารดามันเถอะ ทุกภารกิจล้วนต้องออกจากตลาดนัดฉงหมิงทั้งนั้นเลยนี่หว่า
นี่มันเห็นชัดยิ่งกว่าเหาบนหัวคนล้านเสียอีกไม่ใช่หรือไง?
ชัดเจนว่ามีคนกำลังพยายามล่อเขาให้ออกไปนอกตลาดนัดฉงหมิง!
เมื่อนึกย้อนไปถึงตอนที่บังเอิญเจอนักพรตชิงมู่คราวก่อน อีกฝ่ายก็จงใจชี้นำให้เขามารับภารกิจเช่นกัน ในใจกู้หย่วนก็เย็นเยียบขึ้นมาทันที
ตาเฒ่านี่ ความคิดที่จะเอาชีวิตเขายังไม่ดับสูญไปสินะ!
ภายนอก กู้หย่วนทำท่าทีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เลือกภารกิจมารเฮยซินอย่างเด็ดขาด
หลังจากนั้น เขาก็หันหลังเดินจากไป
และในทันทีที่กู้หย่วนก้าวเท้าออกจากหออวี้ติ่ง เงาร่างของนักพรตชิงมู่ก็ปรากฏขึ้นตรงจุดที่กู้หย่วนยืนอยู่เมื่อครู่
“ศิษย์ลุง!”
ผู้ดูแลผู้นั้นรีบประสานมือคารวะ
“เป็นอย่างไร?”
น้ำเสียงของนักพรตชิงมู่ราบเรียบ คำพูดดูไม่มีปี่มีขลุ่ย ทว่าผู้ดูแลกลับเข้าใจความหมายของเขาเป็นอย่างดี ตอบกลับด้วยความเคารพว่า
“เรียนศิษย์ลุง ไอ้หนุ่มนั่นรับภารกิจมารเฮยซินไปแล้วขอรับ”
“ดีมาก”
นักพรตชิงมู่พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรอีก ทว่าภายในฝ่ามือที่ไพล่หลังอยู่นั้น ป้ายหยกสื่อสารชิ้นหนึ่งกำลังทอประกายแสงกะพริบวาบๆ อยู่