หยุดหมอนี่ที! ก่อนที่วิถีเซียนจะเพี้ยนไปกว่านี้ - บทที่ 911 ขอคำชี้แนะจากน้องชายหมิงไท่สักนิด

บทที่ 911 ขอคำชี้แนะจากน้องชายหมิงไท่สักนิด
หมิงไท่มีสถานะเช่นไร เขาคือกระบี่ประจำตัวของผู้สูงส่งแห่งหอกระบี่ กระบี่วิเศษทั้งหมดในโรงเก็บกระบี่ล้วนเป็นรุ่นหลังของเขา แต่ระหว่างกระบี่ด้วยกันไม่มีการแบ่งรุ่นพี่รุ่นน้อง นั่นเป็นความสัมพันธ์ที่มนุษย์กำหนดขึ้น ระหว่างกระบี่วิเศษมีเพียงแข็งแกร่งและอ่อนแอ ผู้อ่อนแอย่อมยอมจำนนต่อผู้แข็งแกร่ง

มองจากแง่มุมนี้ หมิงไท่คือพี่ใหญ่ของกระบี่วิเศษทั้งหมดในโรงเก็บกระบี่ หากหมิงไท่ต้องการ กระบี่วิเศษทั้งหมดจะยอมจำนนต่อหมิงไท่ ติดตามเขาออกจากโรงเก็บกระบี่

หมิงไท่รู้ดีถึงสถานะของตนในโรงเก็บกระบี่ นั่นคือตัวตนดั่งจักรพรรดิ หากเขายังเข้าไป คนอื่น ๆ ก็ไม่มีโอกาสแล้ว ดังนั้นเขาจึงรู้จักกาลเทศะ เดินไปอยู่ท้ายแถว จะเข้าเป็นคนสุดท้าย เพื่อให้โอกาสคนอื่น ขณะเดียวกันเขาก็เรียกลู่หยางไว้ “ศิษย์พี่ลู่หยาง ท่านอยากเข้าไปพร้อมข้าเป็นคนสุดท้ายหรือไม่? มีบางสิ่งที่ข้าไม่อาจบอกท่านได้ แต่ข้ารับประกันว่า เมื่อถึงเวลา หากท่านสนใจกระบี่เล่มใด ข้ามีวิธีทำให้กระบี่เล่มนั้นติดตามท่าน”

ลู่หยางพอจะเดาได้ว่าความมั่นใจของหมิงไท่มาจากไหน เมื่อหมิงไท่เต็มใจช่วยเหลือ หากตนไม่รับน้ำใจกลับดูเหมือนเย็นชาเสียอีก “ได้สิ ขอบคุณน้องชายหมิงไท่ล่วงหน้า”

หมิงไท่ยิ้ม เขาอยากแสดงฝีมือต่อหน้าลู่หยาง

ด้วยหน้าตาของลู่หยาง อวี้เมิ่งเมิ่งก็สามารถเข้าโรงเก็บกระบี่เพื่อเดินดูรอบหนึ่ง หอกระบี่ยังยินยอมว่าหากอวี้เมิ่งเมิ่งมีวาสนากับกระบี่วิเศษ ก็สามารถนำไปหนึ่งเล่ม

“กระบี่เล่มนี้ดูสวยดีนะ” มุมหนึ่งของโรงเก็บกระบี่ อวี้เมิ่งเมิ่งนั่งยอง ๆ ดูกระบี่บางเล่มหนึ่งที่ทำอย่างประณีต ด้ามกระบี่มีลวดลายและอัญมณีมากมายด้วยความสนใจ กระบี่บางมีเพียงด้ามกระบี่โผล่ออกมา ใบกระบี่ฝังอยู่ในดิน นางจิ้มกระบี่เล่มนั้น ไม่มีปฏิกิริยา นั่นหมายความว่ากระบี่เล่มนี้ไม่มีวาสนากับนาง

“โผล่ออกมาให้ข้าดูใบกระบี่หน่อยสิ” อวี้เมิ่งเมิ่งจิ้มกระบี่บางอีกครั้ง

กระบี่บางส่งความคิดออกมา ไม่สุภาพเอาเสียเลย สั่งให้เด็กหญิงตัวน้อยอย่างอวี้เมิ่งเมิ่งไปให้ไกล ๆ หากยังพูดมากอีก จะให้บทเรียน อวี้เมิ่งเมิ่งไม่เคยถูกด่าเช่นนี้มาก่อน รู้สึกไม่พอใจ ยื่นมือไปดึงกระบี่บางออกจากดิน โดยไม่ต้องออกแรงเลย

กระบี่บางโกรธมาก สั่นไหวไม่หยุด พยายามหลุดจากการควบคุมของอวี้เมิ่งเมิ่ง เพื่อให้บทเรียนเด็กหญิงตัวน้อยนี่!

“หยุดสั่นได้แล้ว” อวี้เมิ่งเมิ่งดีดใบกระบี่ ทำให้กระบี่บางส่งเสียงหึ่ง ๆ

กระบี่วิเศษโดยรอบเห็นอวี้เมิ่งเมิ่งรังแกกระบี่บาง มีท่าทีจะแทรกดินออกมา อวี้เมิ่งเมิ่งสังเกตความเคลื่อนไหวผิดปกติ จ้องพวกมันด้วยสายตาดุดัน จนกระบี่วิเศษโดยรอบไม่กล้าเป็นผู้นำหน้า

กระบี่บางก็ตระหนักว่า การที่อวี้เมิ่งเมิ่งสามารถดึงตนออกมาได้ ไม่ใช่เพราะพละกำลังมหาศาลแต่กำเนิด แต่เป็นการใช้วิทยาทัณฑ์บดขยี้อย่างแท้จริง ความโกรธหายไปหมด ตกใจจนไม่กล้าขยับ

อวี้เมิ่งเมิ่งเห็นว่าใบกระบี่ว่างเปล่า ไม่สวยงามนัก ความสนใจหายไป สุดท้ายก็ปักกระบี่บางกลับเข้าที่ “ทีแรกคิดจะส่งเจ้าให้เสี่ยวจือเป็นของขวัญ แต่ไม่สวย ช่างเถอะ” อวี้เมิ่งเมิ่งเลือกกระบี่ไม่ได้มองที่คุณภาพ ขอเพียงสวยก็พอ

“พี่น้องกระบี่ มาอยู่กับข้าเถอะ พวกเราร่วมมือกัน จะต้องขึ้นถึงจุดสูงสุดของวิถีกระบี่แน่นอน!” มีคนสร้างความฝันให้กระบี่วิเศษ พยายามหลอกให้กระบี่วิเศษออกมา

“หากเจ้าตามข้า ข้ารับรองจะพัฒนาเจ้าให้เป็นวิญญาณกระบี่”

“ดูสิ สีของพวกเราเข้ากันดี เกิดมาเป็นคู่กันแท้ ๆ ออกมำเถอะ”

มีผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่ที่เงียบขรึม นั่งเงียบ ๆ อยู่กับพื้น ทำการสั่นพ้องกับกระบี่วิเศษ พยายามใช้ความจริงใจสัมผัสกระบี่วิเศษ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะสร้างความฝันให้กระบี่วิเศษ หรือใช้ความจริงใจสัมผัสกระบี่วิเศษ กระบี่วิเศษทั้งหมดล้วนไม่ขยับ ไม่มีท่าทีสนใจผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่เหล่านี้เลย

“ทำไมเจ้าไม่ไปสั่นพ้องกับกระบี่ล่ะ?” คุนชิวเห็นหมาดำนั่งอยู่ที่ทางเข้า เหมือนหม้าเฝ้าประตู Before ที่หมาดำจะตอบ คุนชิวก็เห็นหมาดำคาบกระบี่ที่เต็มไปด้วยน้ำลาย “พอเถอะ ไม่ต้องอธิบาย ข้าเข้าใจแล้ว” คุนชิวมองหมาดำด้วยสายตาสงสาร ด้วยวิธีใช้แบบนี้ กระบี่วิเศษทุกเล่มคงไม่เลือกหมาดำแน่

คุนชิวเข้าสู่โรงเก็บกระบี่ ใช้จิตสื่อสารกับกระบี่วิเศษอย่างต่อเนื่อง หวังว่าจะมีกระบี่วิเศษติดตามตน น่าเสียดายที่กระบี่วิเศษทั้งหลายล้วนตั้งใจจะอยู่กับพี่ใหญ่หมิงไท่ ไม่สนใจคุนชิว นางเดินวนรอบโรงเก็บกระบี่หนึ่งรอบใหญ่ ในที่สุดก็มีกระบี่หนึ่งเล่มที่ซาบซึ้งในความจริงใจของนาง สั่นไหวไม่หยุด แทรกดินออกมา คุนชิวจับกระบี่เล่มนั้น ดีใจอย่างที่สุด กระบี่แบ่งเป็นสีดำขาวตรงกลาง ภายในมีหลักการหยินหยางและฮุ่นตุน เหมาะกับนางที่สุด

หมิงไท่และลู่หยางเข้าโรงเก็บกระบี่พร้อมกัน ในช่วงหนึ่งหมื่นปีหลังผู้สูงส่งแห่งหอกระบี่ล่วงลับ หมิงไท่อยู่ในโรงเก็บกระบี่ตลอด เขาคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี กระบี่วิเศษทุกเล่มที่วางอยู่ที่นี่ เขาล้วนคุ้นเคย เพียงแค่เขายืนตรงนี้ ก็มีกระบี่วิเศษมากมายเริ่มเคลื่อนไหว อยากวิ่งเข้าอ้อมอกของเขา เรียกเขาว่า “พี่ชาย”

ผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่คนอื่น ๆ สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของกระบี่วิเศษ ตกใจมองไปยังทางเข้าโรงเก็บกระบี่ตามทิศทางของกระบี่วิเศษ “หมิงไท่สั่นพ้องกับกระบี่พวกนี้ทั้งหมดหรือ?!” ทุกคนตกใจมาก นี่ช่างเกินกว่าจะคาดคิด ในงานถามกระบี่ทุกยุคสมัยไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อน

“ศิษย์พี่ลู่หยาง ท่านรู้หรือไม่ว่าควรเลือกกระบี่ที่ถูกใจอย่างไร?” หมิงไท่ถาม

“ยินดีรับฟัง”

ในด้านนี้หมิงไท่เป็นผู้เชี่ยวชาญ “กระบี่ที่ถูกใจ คือกระบี่ที่สั่นพ้องกับท่าน จำจากที่ข้าเห็น ศิษย์พี่น่าจะต้องการถือกระบี่ที่ท่านพกอยู่ตอนนี้ พร้อมกับถือกระบี่อีกเล่มใช่หรือไม่?”

ลู่หยางพยักหน้า

“หากเป็นเช่นนั้น กระบี่ที่ท่านเลือกต้องสั่นพ้องกับท่าน และต้องสั่นพ้องกับกระบี่ประจำตัวของท่านด้วย มิฉะนั้น กระบี่ทั้งสองเล่มของท่านอาจเกิดความขัดแย้ง ศิษย์พี่ลู่หยางลองยกกระบี่ประจำตัวของท่านขึ้น ปล่อยพลังของท่านและพลังของกระบี่ประจำตัว หากมีกระบี่ที่เหมาะกับท่าน จะมีการเคลื่อนไหวผิดปกติ และกระบี่ที่มีปฏิกิริยามำกที่สุด ก็คือกระบี่ที่สั่นพ้องกับท่านมากที่สุด”

ลู่หยางไม่เข้าใจเรื่องนี้เลย ได้แต่ทำตาม เขายืนที่ทางเข้าโรงเก็บกระบี่ ยกกระบี่ชิงเฟิง พลังขั้นแปลงร่างเซียนหมุนวน กระบี่ชิงเฟิงสั่นเบา ๆ ราวกับสร้างระลอกคลื่น แผ่กระจายคมกระบี่

“ต้องสั่นพ้องกับกระบี่ชิงเฟิงด้วยหรือ?” เซียนอมตะก็ตั้งใจฟังทฤษฎีของหมิงไท่ “เมื่อเซียนข้าเป็นวิญญาณกระบี่ในตอนนี้ กระบี่ที่เจ้าหยางน้อยเลือกไม่ต้องสั่นพ้องกับข้าด้วยหรือ?”

คิดได้ดังนั้น เซียนอมตะจึงแอบปล่อยรัศมีเซียนออกมาเล็กน้อย นี่คือรัศมีเซียนที่เฉพาะกระบี่วิเศษเท่านั้นที่รับรู้ได้ ผู้บำเพ็ญไม่อาจรับรู้

กระบี่วิเศษทั้งหลายสัมผัสได้ถึงรากฐานกระบี่ของลู่หยาง สัมผัสได้ถึงตัวตนของกระบี่เซียน สัมผัสได้ถึงวิญญาณกระบี่ในกระบี่เซียนที่มีพลังนิรันดร์ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่พวกมันแสวงหา เป็นความยิ่งใหญ่สูงสุด!

กระบี่วิเศษนับไม่ถ้วนสั่นไหวอย่างรุนแรง ตื่นเต้นผิดปกติ ทั้งโรงเก็บกระบี่สั่นสะเทือน ราวกับแผ่นดินไหว หมิงไท่ตกใจอย่างยิ่ง เขาคิดว่าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น ทำให้โรงเก็บกระบี่จลาจล เขาพยายามออกคำสั่ง ปลอบกระบี่วิเศษทั้งหลาย แต่ตอนนี้กระบี่วิเศษไม่ฟังคำสั่งของเขาเลย!

ผู้อาวุโสหอกระบี่ที่เห็นภาพนี้ ยิ่งไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม้แต่ผู้สูงส่งแห่งหอกระบี่มาด้วยตนเอง ก็ไม่ควรมีปรากฏการณ์เช่นนี้!

กระบี่วิเศษนับไม่ถ้วนแทรกดินออกมา ทั้งจากพื้นดิน ทั้งจากกำแพง ออกจากตำแหน่งเดิม เข้าแถวเรียงกันเป็นระเบียบ แม้แต่กระบี่หยินหยางฮุ่นตุนที่คุนชิวได้มาอย่างยากลำบากก็บินออกจากมือของคุนชิว เข้าร่วมกับแถวกระบี่วิเศษในอากาศ กระบี่วิเศษทั้งหลายเรียงเป็นระเบียบ ราวกับกองทัพ รอรับการตรวจของแม่ทัพ สายตาของลู่หยางตกที่ใด กระบี่วิเศษที่นั่นก็จะสั่นไหว คิดว่าตนถูกเลือกแล้ว

ลู่หยางหันไปมองหมิงไท่ รู้สึกเก้อเขิน “ทำครั้งแรก ไม่มีประสบการณ์ ไม่รู้ว่ากระบี่เล่มไหนสั่นพ้องกับข้ามากที่สุด ขอคำชี้แนะจากน้องชายหมิงไท่สักนิด”