หยุดหมอนี่ที! ก่อนที่วิถีเซียนจะเพี้ยนไปกว่านี้ - บทที่ 676 ความเกรียงไกรของประมุขอวี้
“ประมุขลัทธิสวรรค์?”
กึ่งเซียนยุคโบราณทั้งสองขมวดคิ้ว ในฐานะกึ่งเซียนที่ฟื้นคืนชีพ
ในยุคปัจจุบัน พวกเขาได้สืบค้นข้อมูลอย่างละเอียดเกี่ยวกับองค์กร
โบราณนี้
ต้นกำเนิดของลัทธิสวรรค์สามารถย้อนกลับไปยังยุคโบราณ ทุก
ครั้งที่พวกเขาปรากฏตัวล้วนสร้างความตื่นตะลึงให้แก่ผู้คน
ครั้งแรกคือการต่อสู้ที่เมืองฮั่นสุ่ย เทพถั่วผู้เป็นเจ้าแห่งลัทธิ
สวรรค์ใช้จิตเซียนเพียงสายเดียวควบคุมพลังแผ่นดิน เอาชนะผู้
บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติของแคว้นต้าอวี๋ถึงสามคนด้วยพลังที่เหนือกว่า
ต่อมา รองประมุขลัทธิสวรรค์ปรากฏตัวอย่างเปิดเผยที่สำนักเวิ่น
เต๋า ท้าทายอัจฉริยะทั่วหล้า สุดท้ายต่อสู้กับลู่หยางแห่งสำนักเวิ่นเต๋า
จนเสมอกัน ก่อนจะจากไป
ไม่นานมานี้ยังมีบรรพบุรุษตระกูลหงส์ฟื้นคืนชีพ พิชิตมังกรก้อ
โจวเทียนที่สถาปนาตนเป็นฮ่องเต้
ทุกครั้งที่ออกโรงล้วนแสดงให้เห็นถึงพลังอันแข็งแกร่งของลัทธิ
สวรรค์ และไม่มีความพยายามที่จะปกปิดตัวตนแต่อย่างใด ซึ่งเพียง
พอที่จะแสดงความมั่นใจในพลังของตน
กึ่งเซียนทั้งสองต่อสู้มาตลอดชีวิต ไม่ใช่คนที่จะหวาดกลัวเพียง
เพราะชื่อเสียงเท่านั้น
หากเป็นเทพถั่วมาด้วยตนเอง พวกเขาคงหนีทันที เพราะเทพถั่ว
อาจเป็นเซียนจริง ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะต่อต้านได้
แต่เมื่อไม่ใช่เทพถั่ว ก็ไม่มีอะไรน่ากลัว ไม่ว่าจะเป็นบรรพบุรุษ
ตระกูลหงส์หรือประมุขอวี้ ล้วนเป็นเพียงกึ่งเซียน
เซียนยุคโบราณมีชื่อเสียงที่รู้จักกัน มีเพียงสี่คนเท่านั้น การที่
เทพถั่วปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่คาดฝันก็เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อแล้ว จะ
เป็นไปได้อย่างไรที่จะมีเซียนอีกคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาอย่าง
กะทันหัน
หากไม่ใช่เซียนยุคโบราณ ประมุขอวี้ก็ต้องเป็นเพียงกึ่งเซียน
“คิดจะเหยียบหัวพวกเราสองคนเพื่อสร้างชื่อเสียง? ประมุขอวี้
ช่างไม่กลัวความกล้าของตัวเองจะมากเกินไป!”
กึ่งเซียน ในสนามรบของพวกเขา ไม่ได้เป็นอะไรเลย
จากวิธีที่นางฉีกผ่านพื้นที่โลกเสมือนอย่างง่ายดายเมื่อครู่ ดู
เหมือนว่าอีกฝ่ายคงมีรูปแบบของผลแห่งการบำเพ็ญเป็นเค้าที่
เกี่ยวกับพื้นที่
อวี้จือมองไปยังทั้งสอง ดวงตาเผยความสงสัย
“พวกเจ้าเป็นใคร?”
กึ่งเซียนยุคโบราณทั้งสองเส้นเลือดปูดโผล่ โกรธจัด พวกเขาไม่
เคยเจอการท้าทายเช่นนี้มานานแล้ว
ไม่รู้จักพวกเขาสองคน แล้วเจ้ามาที่นี่ทำไม!
“หาความตาย!”
“วิชาแปรกายกายยักษ์!”
“ร้อยอาวุธทะลวงเซียน!”
เทพยักษ์สององค์ที่สูงเทียมฟ้าถือศาสตราวุธวิเศษหลากชนิด
จากสองทิศทาง ด้วยท่าทีที่จะสังหารอวี้จือให้วิญญาณแตกสลาย
อย่างแน่นอน!
ป้าเยี่ยนสีหน้ายิ่งเคร่งเครียด ประมุขลัทธิสวรรค์อวี้ไม่รู้ว่าเป็น
มิตรหรือศัตรู มือที่สามอันเข้าสู่สนามรบ ทำให้การต่อสู้ครั้งนี้ยิ่ง
ซับซ้อนยากจะคาดเดา
“ดูเหมือนสองคนนี้ก็ไม่กล้าดูหมิ่นประมุขอวี้ พอเริ่มก็ใช้วิชา
สังหารทันที”
เจ้าเมืองงุนงง “ข้าเห็นสองคนนี้ต่อสู้กันตั้งแต่แรกก็ใช้วิธีนี้ไม่ใช่
หรือ ดูเหมือนวิชานี้ไม่ค่อยมีพลังเท่าไร ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไร
เลย”
ป้าเยี่ยนส่ายหน้า ชี้แจงความเข้าใจผิดของท่านเมือง “เมื่อครู่ที่
พวกเขาไม่ทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บ เป็นเพราะทั้งสองมีความสามารถ
ใกล้เคียงกัน แต่หากเป็นกึ่งเซียนคนอื่น รับรองว่าไม่กล้ารับมือกับ
วิชานี้อย่างเด็ดขาด!”
วิชาแปรกายกายยักษ์ ทั้งรุกและรับ เป็นร่างกายอันยิ่งใหญ่
เทียบเท่ากับร่างทองหกจั้งของพุทธศาสนา มั่นคงไม่สั่นคลอน
ป้องกันเป็นเลิศ
ร้อยอาวุธทะลวงเซียน ใช้วัตถุวิเศษหลากหลายรูปแบบสร้าง
กำลังโจมตี รุดหน้าราวกับลมพายุ ใช้ปริมาณเอาชนะ การป้องกัน
ทุกรูปแบบล้วนไร้ความหมาย!
อวี้จือยกมือที่บอบบาง กระดิ่งสีทองที่ข้อมือส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง
ก่อให้เกิดคลื่นพื้นที่นับไม่ถ้วน คลื่นกวาดผ่านทุกอณูของพื้นที่ สอง
เทพยักษ์ราวกับถูกร่ายมนตร์ตรึงร่าง ไม่อาจขยับเขยื้อน คง
รูปลักษณ์เทพที่ชูอาวุธไว้
กระดิ่งดังอีกครั้ง
คลื่นพื้นที่อีกชั้นหนึ่งแผ่ออกไป ทั้งสองคนราวกับถูกฆ้อนเซียน
ฟาดเข้าที่อก “โอ๊ก” เสียงดังออกมาพร้อมกับกระเด็นออกไป
กระแทกเข้ากับผนังพื้นที่ จนศีรษะมึนงง
“ข้าเห็นแล้วว่าเจ้ามีความมั่นใจอันใด ที่แท้ก็พึ่งพาวัตถุวิเศษ
ระดับเซียนในมือ!”
ทั้งสองจ้องกระดิ่งสีทองที่ข้อมือของอวี้จืออย่างแน่วแน่ แม้จะใช้
รูปแบบของผลแห่งการบำเพ็ญเป็นเค้าด้านพื้นที่ ก็ไม่มีทางทำลาย
วิชาสังหารของพวกเขาทั้งสองได้อย่างง่ายดาย
หากไม่ใช่เพราะใช้ “พลิกผันหุบเขา” ย้อนเวลาของตัวเอง เมื่อ
ครู่นี้ก็น่าจะถึงตายแล้ว!
อีกฝ่ายใช้พลังที่เหนือกว่ากึ่งเซียน!
“ช่างสมกับเป็นลัทธิสวรรค์ยุคโบราณ มีถึงวัตถุวิเศษระดับเซียน
ก็ถูกของแล้ว พึ่งพาเทพถั่ว ไม่มีก็เป็นเรื่องแปลก”
แววตาของกึ่งเซียนแห่งความฝันเผยความโล
ทำไมเขาถึงคลั่งไคล้การค้นหาแม่น ้าแฝดเหมือนคนบ้า ก็เพราะ
แม่น ้าแฝดก็เป็นวัตถุวิเศษระดับเซียนเช่นกัน เพียงแต่มีลักษณะ
แปลกไปจากปกติ
หากเขาได้ครอบครองแม่น ้าแฝด กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าก็
จะเป็นเพียงโครงกระดูกบนเส้นทางการเป็นเซียนของเขา!
ตอนแรกทั้งสองยังวางแผนจะสังหารประมุขอวี้ แล้วค่อยแข่งขัน
กันเอง แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ไม่ใช่เวลาที่จะออมมือแล้ว
ใครได้กระดิ่งระดับเซียน คนนั้นก็จะเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน!
ฆ่า!
“เซียนน้อย กระดิ่งที่ข้อมือของศิษย์พี่ใหญ่เป็นวัตถุวิเศษระดับ
เซียนหรือ?” ลู่หยางตกใจ ตั้งแต่รู้จักศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่ก็สวม
กระดิ่งที่ข้อมือแล้ว เขาคิดว่าเป็นเพียงเครื่องประดับธรรมดา ที่แท้
กระดิ่งสีทองเป็นวัตถุวิเศษระดับเซียน?
เซียนอมตะพยักหน้า นอนเอกเขนกอย่างเกียจคร้านบนแท่นบัว
ในพระวิหารใหญ่ มือหนึ่งเท้าแก้ม เมื่อศิษย์พี่ใหญ่อวี้ออกโรงแล้ว ก็
ไม่จำเป็นต้องให้นางกอบกู้วิกฤตอีกต่อไป
“เป็นวัตถุวิเศษระดับเซียนไม่ผิด แต่ไม่เกี่ยวกับการโจมตีเมื่อครู่
ศิษย์พี่ใหญ่อวี้เพียงตบออกไปหนึ่งฝ่ามือ ทำลายวิชาของทั้งสองคน”
“ข้าเคยบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ กึ่งเซียนเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้น
ข้ามพิบัติที่เข้าใจรูปแบบของผลแห่งการบำเพ็ญเป็นเค้า ร่างกาย
ไม่ได้เปลี่ยนแปลง กว่าจะเป็นเซียน นั่นแหละค่อยเรียกว่าช่องว่าง
ใหญ่”
……
“เคลื่อนย้ายดวงดาว สุริยันและจันทราปรากฏพร้อมกัน!”
“การเปลี่ยนแปลงของสวรรค์ มหาอุทกภัยทำลายล้างโลก!”
“การหมุนเวียนของความเป็นความตาย!”
“ปลดเปลื้องการรับรู้ทั้งห้า!”
มหาสุริยันและพระจันทร์ปรากฏพร้อมกันบนท้องฟ้า ตัวแทน
ของหยินและหยางอันสมบูรณ์ หมุนช้าๆ รวมกันเป็นสัญลักษณ์ไท้จี๋ที่
แท้จริง
นี่คือวิชาที่เซียนจิ้วชงเคยใช้ในยามที่เป็นกึ่งเซียน!
ท้องฟ้าพลันเต็มไปด้วยดวงดาว ดวงดาวเคลื่อนที่เปลี่ยนแปลง
แฝงไว้ด้วยพลังลึกลับ เชื่อมโยงอดีตและปัจจุบัน ทำให้มหาอุทกภัยที่
เคยทำลายล้างโลกปรากฏขึ้นอีกครั้ง พลังไม่ต่างจากมหาอุทกภัยใน
ยุคโบราณ!
วงล้อทองแดงขนาดมหึมาปรากฏ ราวกับหินบดข้าวอันหนักอึ้ง
เคลื่อนที่ช้าๆ แต่สามารถบดขยี้ทุกสิ่งในโลก วงล้อแทนอายุขัยขอ
งอวี้จือ แต่ละขีดบนวงล้อคือส่วนหนึ่งของชีวิตอวี้จือ หากวงล้อหมุน
ไปถึงจุดสิ้นสุด ก็หมายถึงชีวิตของอวี้จือจะสิ้นสุดลงเช่นกัน!
คำสาปแห่งชีวิตและเวลา!
ปลดเปลื้องการรับรู้ทั้งห้า ทำให้อวี้จือสูญเสียการรับรู้ต่อโลก
ภายนอก สามารถเพียงยอมรับการโจมตีของพวกเขา!
ในโลกภายนอก พวกเขาไม่มีทางใช้วิชาเทพเช่นนี้ได้ แต่ที่นี่คือ
การรวมตัวของโลกเสมือนและความฝัน สภาพที่เหมาะสมที่สุดทำให้
พวกเขาสามารถใช้วิชาได้อย่างอิสระ
ทั้งสองยังรู้สึกไม่สบายใจ สบตากันแวบหนึ่ง ตัดสินใจแน่วแน่
พร้อมใจกันเปล่งเสียงวิชาที่แม้แต่พวกเขาเองก็ต้องจ่ายราคาอย่าง
หนักหากใช้
“หยุดเวลา!”
เวลาถูกทำให้หยุดนิ่ง เมืองชุนเจียงที่วุ่นวายกลายเป็นภาพตัด
ของเวลา มีเพียงกึ่งเซียนทั้งสองที่สามารถก้มมองอดีตและปัจจุบัน
เคลื่อนไหวในภาพตัดของเวลาได้
“ตาย!”
วิชาที่ทุ่มเทสุดหัวใจของพวกเขาพุ่งลงมา มหาสุริยันดับลง
พระจันทร์ตกสู่พื้น มหาอุทกภัยที่เคยนำฝันร้ายมาสู่บรรพบุรุษมนุษย์
โถมลงมาจากฟ้า ห้อมล้อมด้วยกลิ่นอายความตายอันหนักอึ้ง วงล้อ
ทองแดงหมุนอย่างเร็ว บอกถึงการสิ้นสุดของชีวิต
ในเวลาที่หยุดนิ่ง อวี้จือเพียงเหลือบตาขึ้นมอง กวาดสายตาไป
ยังกึ่งเซียนทั้งสอง ดวงตางามไร้ที่ติไม่มีความรู้สึกใดๆ ผสมอยู่
กึ่งเซียนทั้งสองรู้สึกขนลุกซู่ ตระหนักว่าสถานการณ์ไม่ดี
เป็นไปได้อย่างไรที่จะมีคนเคลื่อนไหวได้ในเวลาที่หยุดนิ่ง!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังอยู่ในสภาพที่ถูกปลดเปลื้องการรับรู้ทั้งห้า!
อวี้จือขยับ ก้าวออกไปหนึ่งก้าว เหยียบทะลุเวลา เวลาเริ่ม
เคลื่อนไหวอีกครั้ง
นางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ สุริยันและจันทราแตกสลาย น ้ามหา
อุทกภัยมลายหายไป วงล้อทองแดงหมุนกลับ
ราวกับโลกแตกสลาย ความเงียบงันปกคลุม
เงาของสุริยันและจันทราที่แตกสลายสะท้อนใบหน้าอวี้จือที่ไร้ทั้ง
ความยินดีและความเศร้า
กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าและกึ่งเซียนแห่งความฝันถูกการ
โจมตีย้อนกลับ พ่นเลือดศักดิ์สิทธิ์ออกมา
ความหวาดกลัวที่เต็มเปี่ยมในม่านตาทำให้พวกเขาลืมอาการ
บาดเจ็บ
“นาง… นางเป็นเซียน!”