หยุดหมอนี่ที! ก่อนที่วิถีเซียนจะเพี้ยนไปกว่านี้ - บทที่ 566 พวก...พวกท่านคือผู้อาวุโสขั้นทารกแรก

ผู้เฒ่าไป๋ถานเป็นผู้ใด? นั่นคือกึ่งขั้นทารกแรกกำเนิดในตำนาน
เป้าหมายในฝันที่เผ่าปีศาจนับไม่ถ้วนมองเห็นแต่หาไม่ได้
พึงรู้ไว้ แม้แต่เจ้าของย่านการค้าก็เป็นเพียงขั้นขยายจิต เมื่อ
เจ้าของย่านเห็นผู้เฒ่าไป๋ถานก็ยังต้องโค้งคำนับอย่างเคารพเรียกคำ
ว่า “ท่านผู้เฒ่า”
ผู้เฒ่าไป๋ถานขณะทะลวงขั้นทารกแรกกำเนิด ไม่รู้เกิดเหตุการณ์
อันใด ร่างแตกดับจิตสลาย แหวนเก็บของแตกสลาย เหลือเพียงแผ่น
ป้ายหนึ่งชิ้น
ผู้เฒ่าไป๋ถานทำเรื่องละเอียดรอบคอบ แบ่งทรัพย์สมบัติออกเป็น
สองส่วน ส่วนหนึ่งอยู่ในแหวนเก็บของ อีกส่วนถูกซ่อนไว้ เพียงแผ่น
ป้ายเท่านั้นที่สามารถเปิดได้
แผ่นป้ายนี้ถูกเผ่าต่างๆ แย่งชิง หลายครั้งเปลี่ยนมือ สุดท้ายไม่รู้
เหตุใดถูกฝังไว้ที่เผ่าแมลงเฉียง
มีคำเล่าลือว่า ในสถานที่ซ่อนสมบัติมีบันทึกการบำเพ็ญของผู้
เฒ่าไป๋ถาน และคำบรรยายเกี่ยวกับจิตใจก่อนทะลวง สองสิ่งนี้ในหมู่
ปีศาจขั้นแก่นทองคำคือสมบัติล ้าค่า แม้สละทุกสิ่งก็ต้องให้ได้มา

เผ่าต่างๆ เคยค้นหาแผ่นป้ายกันอย่างกว้างขวางช่วงหนึ่ง แต่ไร้
ร่องรอย จึงล้มเลิกกันไป
เจ้าของร้านจำนำไม่คิดว่าแผ่นป้ายจะปรากฏที่นี่ เหงื่อเย็นผุด
ออกมา
ก่อนหน้านี้เขาคิดจะขายแผ่นป้ายให้กับเจ้าของย่านการค้า ขอ
ความคุ้มครอง
เมื่อเขาใจเย็นลงแล้วคิดอีกที เจ้าของย่านการค้าได้แผ่นป้าย
แล้วจะคุ้มครองเขาหรือฆ่าปิดปาก?
ทรัพย์สมบัติมักเปลี่ยนใจปีศาจ แม้เจ้าของย่านการค้าจะมี
ชื่อเสียงดี ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าเมื่อผลประโยชน์เป็นตัวขับเคลื่อน
แล้วจะไม่ทำความชั่ว
หากไม่ขายให้เจ้าของย่านการค้า ก็ยิ่งไม่กล้าขายให้คนอื่น
“เจ้าของร้าน สิ่งนี้มีค่ากี่ลิ่นซือ?” ลู่หยางรอแล้วรอเล่า รอจน
เจ้าของร้านเหงื่อไหลมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ไม่ยอมตอบ
ได้ยินเสียงลู่หยาง เจ้าของร้านเหมือนตื่นจากฝัน รีบคืนแผ่นป้าย
“ไม่มีค่า ไม่มีค่า เราไม่รับ!”
นี่คือของร้อนเสียยิ่งกว่าไฟ เพียงนำเข้ามาก็ต้องตาย
ลู่หยางทั้งสองรู้สึกงงงวย ตอบสนองรุนแรงขนาดนี้ ผู้เฒ่าไป๋ถาน
เป็นถึงกึ่งขั้นข้ามพิบัติจริงๆ หรือ?

เมื่อทั้งสองจากไป เจ้าของร้านขมวดคิ้วแน่น ตัดสินใจอย่าง
ยากลำบาก
“เจ้าของร้าน ท่านจะทำอะไร?” คนรับใช้จากเผ่าควายน ้าร้อง
ถาม
“ขายข่าวให้เจ้าของย่านการค้าสักเรื่อง”
ทั้งสองออกจากย่านการค้า วิ่งอีกครึ่งวัน เมื่อเผ่าปีศาจขั้นแก่น
ทองคำปรากฏมากขึ้น ย่านการค้าก็มากขึ้นเช่นกัน ทุกแห่งล้วนรู้กฎ
ของเขตปีศาจ ไม่กล้าแตะต้องของของผู้เฒ่าขั้นแก่นทองคำ
เมื่อแผ่นป้ายปรากฏในย่านการค้าบ่อยขึ้น ผู้คนก็จับตาลู่หยาง
และเมิ่งจิ่งโจวสองคนใจใหญ่นี้
แต่คนเหล่านั้นไม่มีใครออกมือ พวกเขาไม่มีสิทธิ์
มีผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำหลายท่านจับตาสองคนนี้แล้ว รอ
เพียงฆ่าทั้งสอง แย่งชิงแผ่นป้าย
“สองเด็กน้อย ดูเหมือนพวกเจ้าจะได้ของดีมาแล้วนะ” ในที่สุด ผู้
ทรงพลังขั้นแก่นทองคำผู้หนึ่งทนไม่ไหว เผยร่างแท้ เป็นเสือดุดวงตา
สีฟ้าตัวหนึ่ง
มันเหาะอยู่บนท้องฟ้า มองทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา
สองเด็กน้อยที่แม้แต่จะบินยังไม่ได้ อย่างมากก็แค่ขั้นสร้างฐาน

ขั้นสร้างฐานเมื่ออยู่ต่อหน้าขั้นขยายจิตก็เหมือนของเล่นในมือ
เท่านั้น
“สหาย กินคนเดียวไม่ดีนะ สมบัติของผู้เฒ่าไป๋ถานมหาศาล
เพียงใด ท่านคนเดียวจะกินไหวหรือ?” มีผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำอีก
สามคนปรากฏตัว พวกเขาวางแผนร่วมมือแย่งชิงแผ่นป้าย หลังจาก
นั้นค่อยแบ่งสมบัติ
“นั่นคือโจรงูสามตระกูล!”
ผู้ทรงพลังขั้นสร้างฐานที่แอบซ่อนอยู่อุทานออกมา สามผู้ทรง
พลังขั้นแก่นทองคำนี้มีชื่อเสียงด้านลบ ฆ่าคนปล้นสะดมไม่ปิดบัง
ตัวตน ต่างกันที่พวกเขาทั้งสามแข็งแกร่งเกินพรรณนา ล้วนอยู่ขั้น
ขยายจิต สามคนร่วมมือกันสามารถรบกับขั้นแก่นทองคำตอนปลาย
ได้
“งูลายดอกสามตัวกล้ามากที่หมายปองสิ่งที่ข้าสนใจ!”
ป่าเขาเกิดเปลวเพลิงโหมกระหน ่า ผู้ทรงพลังขั้นสร้างฐานหลาย
คนร้องกรีดร้อง ถูกเผาทั้งเป็น ราชสีห์ขนไฟปรากฏกาย คือเจ้าถิ่น
แห่งนี้ หัวหน้าเผ่าราชสีห์เพลิงร้อนแรง
แล้วก็มีผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำปรากฏตัวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ผู้ทรง
พลังขั้นสร้างฐานด้านล่างมองตะลึง ไม่กล้าแม้แต่จะสูดหายใจ
ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำในละแวกนี้มากันหมดแล้วหรือ

“ราชสีห์แก่คิดว่าตนควบคุมทุกอย่างแล้วหรือ?”
“ลองดูก็รู้!”
ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำมองกันอย่างเป็นปรปักษ์ คำพูดเต็มไป
ด้วยการข่มขู่ ปลดปล่อยพลังกดข่ม แข่งขันระดับขั้น พยายามใน
ด้านท่วงท่าข่มอีกฝ่าย
พวกเขาละเลยผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำขั้นแปดสองคนข้างล่าง
อย่างสิ้นเชิง
“ช่างไม่นับพวกเราสองคนเป็นตัวคนเสียจริงๆ” ลู่หยางถอน
หายใจ
ไม่เพียงพวกเขาสองคนตอนนี้อยู่ขั้นแก่นทองคำขั้นแปด แม้
พวกเขาเป็นเพียงขั้นสร้างฐานตอนปลาย พวกผู้เฒ่าเหล่านี้ก็ไม่อาจ
สู้ได้
“พูดมากไร้ประโยชน์ ดูฝีมือกันเถอะ!”
พวกผู้เฒ่าไม่สนใจลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวด้านล่าง ต่างต่อสู้กันบน
ท้องฟ้า
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวหาว ฝีมือของพวกผู้เฒ่าขาดพื้นฐานอย่าง
ร้ายแรง ช่องโหว่เต็มไปหมด ต่อสู้ไร้ความงดงามให้ชม ในการ
แข่งขันรอบชิงชนะเลิศ แค่สุ่มเลือกผู้เข้าแข่งขันสองคนในรุ่นขั้นแก่น
ทองคำมาต่อสู้ ยังดูสนุกกว่านี้

หรือจะพูดว่า สุ่มเลือกผู้เข้าแข่งขันสองคนก็ยังเอาชนะคนพวกนี้
ได้
“ลองสักคน?”
อยู่เฉยๆ ก็ไม่รู้จะทำอะไร ลู่หยางล้วงผลไม้สองลูกจากแผ่นหยก
ประจำตัว นี่คือผลไม้ที่ซื้อในย่านการค้า รูปร่างแปลกตา ว่ากันว่า
เป็นผลผลิตพิเศษในเขตปีศาจ มีอายุการเก็บรักษาสั้นมาก เน่าเสีย
ง่าย แต่รสชาติเยี่ยมยอด
เมิ่งจิ่งโจวกัดผลไม้คำหนึ่ง น ้ากระเซ็นไกลสามจั้ง
“โอ้โห พูดตามตรง รสชาตินี้ยอดเยี่ยม น ้าเยอะ หวานพอดี!”
เมิ่งจิ่งโจวชมผลไม้ไม่หยุดปาก
ลู่หยางถือผลไม้คิดครู่หนึ่ง ใช้วิชาแยกน ้า ในพริบตาเปลี่ยน
ผลไม้เป็นผลไม้อบแห้ง กัดคำหนึ่ง แม้ไม่มีน ้าแล้ว แต่แลกกับรสชาติ
ที่หวานเข้มขึ้น
ทั้งสองกินผลไม้และผลไม้อบแห้ง รอการต่อสู้ด้านบนจบลง
พวกเขาคือผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำขั้นแปด ไหนเลยจะออกมือ
ง่ายๆ ผู้ทรงพลังย่อมออกมือสุดท้าย
กินผลไม้หลายลูกจนหมด การต่อสู้ใกล้จบแล้ว
“สร้างน ้าสักหน่อย ช่วยล้างมือให้ที” ลู่หยางพูด มือเหนียวเหนอะ
จากผลไม้

เมิ่งจิ่งโจวสร้างลูกน ้าสองลูก ทั้งสองล้างมือ ลุกขึ้น เตรียมออก
มือ
“ฮึๆ ไม่คิดว่าจะมีคนมากมายจับตาแผ่นป้ายของข้าเสียนี่กระไร”
ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะออกมือ เสียงชราแผ่วดังกังวานในป่าเขา ทำ
ให้ราชสีห์เพลิงร้อนแรงและคนอื่นๆ ตกตะลึง
พวกเขาล้วนไม่รู้สึกถึงพลังของอีกฝ่าย!
“ใคร!” ราชสีห์เพลิงร้อนแรงโกรธเกรี้ยว ดูเหมือนกำลังจะชนะอยู่
แล้ว
“จับตาของของข้า ยังกล้าถามว่าข้าเป็นใคร?”
งูขาวชราตัวหนึ่ง ยาวร้อยจั้งปรากฏกาย ดวงตาขุ่นมัว แลบลิ้นงู
แฉกซ่าๆ
“ข้าคือไป๋ถาน”
“อะไรนะ?!”
“นี่เป็นไปได้อย่างไร!”
“ผู้เฒ่าไป๋ถานที่สิ้นไปแปดสิบปีก่อน?!”
เสียงอุทานดังระลอกแล้วระลอกเล่า ไม่ว่าจะเป็นผู้ทรงพลังขั้น
แก่นทองคำบนท้องฟ้า หรือผู้แข็งแกร่งขั้นสร้างฐานบนพื้น ล้วนมอง
ผู้เฒ่าไป๋ถานด้วยความสงสัย

ผู้เฒ่าไป๋ถานซ่อนตัวในมิติอื่น นี่หมายความว่าเขาสามารถใช้
พลังควบคุมมิติได้แล้ว
นี่คือสัญลักษณ์ของขั้นทารกแรกกำเนิด!
ผู้เฒ่าไป๋ถานกลายเป็นผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิดแล้ว!
“ขั้นทารกแรกกำเนิดยังไม่พอ เพียงแค่แปดสิบปีก่อนล้มเหลวใน
การทะลวงขั้น ได้รับผลประโยชน์เล็กน้อยที่ไม่คู่ควรเท่านั้น” ผู้เฒ่า
ไป๋ถานหัวเราะถ่อมตน แต่ไม่มีใครกล้าเชื่อว่าเขาถ่อมตนจริง
ทะลวงขั้นล้มเหลวกลับได้รับพลังมิติ นี่เป็นพรสวรรค์ที่น่า
สะพรึงกลัวเพียงใด!
“ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำมากมายเช่นนี้ พอจะปรุงยาอวิ๋นเปี่ยน
ตานสักหม้อ! อีกทั้งของในสถานที่ซ่อนสมบัติที่แผ่นป้ายเปิดได้ มี
โอกาสเจ็ดส่วนได้ทะลวงขั้นทารกแรกกำเนิด”
ผู้เฒ่าไป๋ถานแลบลิ้นงู สายตาละโมบ
แปดสิบปีก่อนเขาล้มเหลวในการทะลวงขั้น สถานการณ์ย ่าแย่
อย่างที่สุด เขากังวลว่าจะถูกศัตรูฉวยโอกาส จึงแกล้งตายหนีรอด
ชีวิตรอดปลอดภัย เพื่อให้การแกล้งตายแนบเนียน จึงทิ้งแผ่นป้าย
น่าเสียดายที่แผ่นป้ายเปลี่ยนมือบ่อยเกินไป ไปๆ มาๆ เขาก็จำ
ร่องรอยแผ่นป้ายไม่ได้ เสียใจยิ่งนัก
นั่นคือความหวังทะลวงขั้นทารกแรกกำเนิดครั้งที่สองของเขา

โชคดีที่สวรรค์ไม่ปิดทางทุกทาง เมื่อวานเขาได้ยินว่ามีปีศาจ
น้อยสองตัวได้แผ่นป้าย เที่ยวถามราคาไปทั่ว
โอกาสทองมาถึงแล้ว
แผ่นป้ายปรากฏจะดึงดูดผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำมากมาย
แน่นอน ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำมากเกินไป แม้แต่เขาก็รับมือไม่
ไหว เขาต้องรอจนการต่อสู้จบลง ทุกคนพลังอ่อนแรงแล้วจึงปรากฏ
ตัว เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทั้งหมด
“แผนเข้าท่าทีเดียว สุมหัวนิ่งแปดสิบปี ใช้สองเด็กน้อยนี้เป็น
เหยื่อล่อ ล่อให้พวกเราปะทะกัน สองฝ่ายบาดเจ็บ เจ้าเก็บเกี่ยว
ผลประโยชน์ทั้งหมด” ราชสีห์เพลิงร้อนแรงจ้องผู้เฒ่าไป๋ถานอย่าง
เข้ม ตั้งใจถ่วงเวลา แอบเตรียมแผนสำรอง ใช้วัตถุวิเศษกระโดดข้าม
มิติ หนีจากที่นี่
ผู้เฒ่าไป๋ถานไม่สนใจการกระทำของราชสีห์เพลิงร้อนแรง ใน
สายตาของเขา ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำพวกนี้เป็นคนตายแล้ว
เขารบกวนมิติ ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำพวกนี้หนีไม่รอด
แน่นอน
นี่คือความแตกต่างระหว่างกึ่งขั้นทารกแรกกำเนิดกับขั้นแก่น
ทองคำ
ถึงเวลาเรียกคืนสิ่งที่เป็นของเขาแล้ว

ผู้เฒ่าไป๋ถานอ้าปากกว้าง กระโจนใส่ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว
“สองเด็กน้อย มอบแผ่นป้ายของผู้เฒ่ามาเถอะ! เป็นการตอบ
แทน ผู้เฒ่าจะให้พวกเจ้าตายอย่างไม่รู้สึกเจ็บ”
ลู่หยางไม่พูดอะไร เพียงเงียบๆ ยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว คมกระบี่
เล็กสุดเห็นแทบไม่ได้รวมตัวที่ปลายนิ้ว จากนั้นเบาๆ ลากเส้นผ่านผู้
เฒ่าไป๋ถาน
บนลิ้นงูปรากฏเส้นเล็กบาง
ตุบ
ปลายลิ้นงูร่วงสู่พื้น กรีดเสียงซู่ซ่า มีพิษร้ายแรง
บนกรามล่างของผู้เฒ่าไป๋ถานปรากฏเส้นเล็กบางเช่นกัน
และร่วงสู่พื้นเช่นกัน
“บินอยู่บนท้องฟ้าคงเมื่อยแย่ ลงมากันทั้งหมดเถอะ”
เมิ่งจิ่งโจวหัวเราะเบาๆ ใช้ท่าหกสั่นสะเทือนฟ้า สะบัดมือหนึ่งรอบ
มิติสั่นสะเทือน ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำร่วงหล่นราวกับเกี๊ยวที่
ถูกโยนลงในน ้าเดือด ตกใจสุดขีด
ผู้เฒ่าไป๋ถานยิ่งตกลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ต้นไม้ล้ม
ระเนระนาด

เขาแทบไม่ทันได้สนใจความเจ็บปวดบนร่างกาย สถานการณ์
ตรงหน้ายิ่งทำให้เขาหวาดกลัว
ในดวงตาของผู้เฒ่าไป๋ถาน ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวค่อยๆ สูงใหญ่
ขึ้น เขาหวาดกลัวจนปากสั่น เสียงสั่นระริก วิญญาณก็แทบแตก
สลาย
“รวมพลังเป็นกระบี่ หมัดเดียวสั่นสะเทือนฟ้า พวก…พวกท่านคือ
ผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิด!!!”
เขาคิดว่าตนเป็นด่านขัดขวางศัตรู ตนเป็นนายพราน
ไม่มีวันนึกฝันว่า สองปีศาจน้อยนี้เป็นผู้อาวุโสขั้นทารกแรก
กำเนิด!
“อะไรนะ ผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิดอย่างนั้นหรือ!”
“ผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิดทำไมมีเวลาว่างเช่นนี้!”
“เงียบ! เจ้าอยากยั่วโทสะผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิดหรือ!”
ทุกคนหวาดกลัว ผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิดอารมณ์แปรปรวน
เพียงมือเดียวปกฟ้า ผู้ใดไม่ใช่ปีศาจใหญ่ผู้มีชื่อเสียงทั่วหล้า!
ลู่หยาง: “……”
แม้รู้ว่าในเขตปีศาจอวดอ้างได้ง่าย แต่ก็ไม่คิดว่าจะง่ายถึงเพียงนี้
นี่คือดินแดนผู้บำเพ็ญในสายตาศิษย์พี่ใหญ่หรือ?