สู่วิถีอมตะ - บทที่ 650 เขตแดนจ ำนงสัประยุทธ์

เจียงผิงอันเข้ำสู่สภำวะลืมตัวตน จมดิ่งสู่ภวังค์สัประยุทธ์อย่ำง

สมบูรณ์ สมรรถภำพกำรต่อสู้ของเขำเพิ่มพูนมหำศำล

ใบหน้ำของเซวียจวิ้นหมองคล ้ำ หำกก่อนหน้ำนี้พูดได้ว่ำควำม

ต่ำงชั้นของพลังต่อสู้สองฝ่ำยอยู่ที่สำมต่อเจ็ด ยำมนี้ก็เหมือนห้ำต่อ

หก ควำมต่ำงชั้นหดลงมหำศำล

เซวียจวิ้นมิอำจจับต้นชนปลำยถูก

เจียงผิงอันไม่มีเขตแดนใดแท้ ๆ แต่ยำมสู้กันในเขตแดนของเขำ

ควำมห่ำงชั้นระหว่ำงสองฝ่ำยกลับร่นตัวมำกถึงเพียงนี้

ทั้งสองปะทะกันกลำงเวหำด้วยควำมเร็วสูงลิบ ประกำยแสงจำก

กฎเกณฑ์วูบไหวเรืองรอง

เซวียจวิ้นสูดหำยใจลึก ๆ ดวงตำเรืองประกำยเด็ดเดี่ยว

เพื่อให้ได้ยอดสมบัติ เพื่อได้เป็นศิษย์ใกล้ชิดผู้อำวุโส เจียงผิงอัน

ผู้นี้ไม่ว่ำอย่ำงไรก็ต้องตำย!

ขณะนี้ เซวียจวิ้นสูบฉีดปรำณเซียนในกำยสู่ค่ำยกลในสำยเลือด

ท ำให้ค่ำยกลสำยเลือดของเขำโคจรเร็วจี๋

กำรท ำเช่นนี้จะท ำร้ำยตัวเขำเอง บั่นทอนอำยุขัยของตนไป

บำงส่วน

แต่ขอเพียงฆ่ำเจียงผิงอันได้ ทุกสิ่งก็คุ้มค่ำ

ลวดลำยอักขระบนตัวเซวียจวิ้นสำดประกำยเรืองรอง ปรำณของ

เขำไต่ระดับทะยำนสูงหลำยเท่ำตัว ฟ้อน ‘แส้โบยเซียน’ ฟำดลงใส่ตัว

เจียงผิงอัน

แส้นี้เป็นเช่นกระบี่คมกริบ สะบั้นวิญญำณศึกเฆี่ยนเปิดชั้นผิว

ของเจียงผิงอัน บำดลึกจนเผยกระดูกขำว

ควำมต่ำงชั้นระหว่ำงสองฝ่ำยขยับกลับเป็นสำมต่อเจ็ดอีกครั้ง

เห็นเช่นนี้ ผู้อำวุโสชิวซื่อผิงก็ผ่อนหำยใจโล่งอก

เขำตกใจที่เห็นเจียงผิงอันบรรลุสภำวะลืมตัวตน แต่โชคยังดี เซ

วียจวิ้นมิได้ท ำให้เขำผิดหวัง

ยำมนี้ ชิวซื่อผิงไม่สนใจแล้วว่ำเจียงผิงอันจะตำยหรือไม่ ขอเพียง

เซวียจวิ้นชนะได้ก็พอ

หำกเซวียจวิ้นพ่ำย เขำก็ต้องเสียศำสตรำเซียนชิ้นหนึ่งให้เหมียว

เสีย เท่ำกับหั่นเนื้อตัวเองแท้ ๆ

เหมียวเสียจิบสุรำพลำงเอ่ยเนิบ ๆ “ผู้อำวุโสชิว อย่ำเพิ่งด่วน

สบำยใจ จุดน่ำสะพรึงกลัวอย่ำงแท้จริงของเจียงผิงอันยังมิได้แผลง

ออกมำจริงจังเลย”

มีเพียงผู้ที่สู้กับเจียงผิงอันมำแล้วจริง ๆ เท่ำนั้นที่รู้ว่ำเจียงผิงอัน

ร้ำยกำจเพียงไร

“จุดน่ำสะพรึงกลัวอย่ำงแท้จริงของเจียงผิงอัน?”

สีหน้ำสงสัยปรำกฏบนใบหน้ำชิวซื่อผิงและเหล่ำผู้อำวุโส

หรือเจียงผิงอันจะยังมีไพ่ตำยใดอยู่?

คนทั้งหลำยเริ่มสังเกตเห็นกำรต่อสู้ของเจียงผิงอันกันมำกขึ้น

เรื่อย ๆ

“เจ้ำนี่แข็งแกร่งนัก! มิคำดเลยว่ำทั้ง ๆ ที่ไม่มีเขตแดน เขำจะรับ

กำรโจมตีของผู้ฝึกตนจำกเผ่ำร่ำงทองลิขิตเทวะได้!”

“คนผู้นี้มีร่ำงศึก ร่ำงเทวะแบบเดียวกับศิษย์พี่หญิงใหญ่!”

“เจียงผิงอันแข็งแกร่งมำกจริง ๆ แต่เขำเสียเปรียบจะพ่ำยรอมร่อ

แล้ว”

คนมำกมำยตกตะลึงกับพลังต่อสู้ของเจียงผิงอัน แต่ก็ประจักษ์

เช่นกันว่ำเจียงผิงอันก ำลังเสียเปรียบ เจียนปรำชัยได้ทุกเมื่อ

ทว่ำ ครึ่งวันผ่ำนไป เจียงผิงอันก็ยังรับมือไหว จนหนึ่งวันสิ้นพ้น

เขำก็ยังสู้ต่อ

แม้ร่ำงของเขำจะโชกเลือด ลำยพร้อยไปด้วยบำดแผล เจียงผิง

อันก็ยังต่อสู้ ทุกครั้งที่เขำเผชิญสถำนกำรณ์เข้ำตำจน เขำก็พลิก

สถำนกำรณ์พ้นหำยนะ เหวี่ยงหมัดโชกเลือดสู้ต่อไปรำวไม่รู้ล้มทุก

หนไป

“เขำยังทนได้อีก!”

“พวกเจ้ำสังเกตกันหรือไม่ เจียงผิงอันดูจะแข็งแกร่งกว่ำเมื่อวำน

นะ”

“ข้ำนึกว่ำข้ำหลอนไปเองเสียอีก ข้ำก็รู้สึกเช่นนั้น ทุกครั้งที่

เผชิญวิกฤติ เจียงผิงอันก็เหมือนก ำลังเติบโต!”

ผู้ฝึกตนมำกมำยประหลำดใจเมื่อพบว่ำเจียงผิงอันพัฒนำด้วย

ควำมเร็วอันเกินคำดฝัน

ยำมศึกนี้ด ำเนินได้สำมวัน เจียงผิงอันซึ่งถูกอัดอยู่ฝ่ำยเดียวมำ

ตลอดก็รับกำรโจมตีของเซวียจวิ้นได้แล้ว

ยิ่งเซวียจวิ้นต่อสู้นำนเข้ำ เขำยิ่งขวัญผวำพรั่นพรึง นี่มันสัตว์

ประหลำดอะไรกัน จะเติบโตได้เร็วจนน่ำกลัวไปแล้ว!

ทันใดนั้น แสงสีด ำสำยหนึ่งก็แผ่อย่ำงบ้ำคลั่งโดยมีเจียงผิงอัน

เป็นศูนย์กลำง แสงสีด ำนี้ผ่ำนที่ใด เขตแดนพฤกษำเขียวขจีก็สลำย

หำยไปอย่ำงรวดเร็ว

เมื่อแสงนี้ปกคลุมตัวเซวียจวิ้น ร่ำงของเซวียจวิ้นก็ชะงักงัน ควำม

หวำดกลัวในใจถูกขยำยไร้จ ำกัด พรั่นพรึงขลำดสงครำมขึ้นมำทันที

“เขตแดน!!”

เซวียจวิ้นดูตกใจ

แม้เขตแดนนี้จะยังไม่เป็นรูปร่ำง อิทธิพลของมันเบำบำง

ขอบเขตก็มิได้กว้ำง แต่นี่คืออ ำนำจเขตแดนไม่ผิดแน่!

แม้จะเป็นพลังเขตแดนเหมือนกัน แต่เขตแดนของเซวียจวิ้นท ำ

ได้เพียงให้เขำใช้วิชำธำตุไม้ในเขตแดนได้ดีขึ้นมำก แต่หำกเขำคิด

ควบคุมศัตรู ก็ยังต้องเป็นฝ่ำยโจมตีเอง

ขณะที่เขตแดนจ ำนงสัประยุทธ์ของเจียงผิงอันมิเพียงท ำให้เขำ

เพิ่มฤทธำ ยังส่งผลกระทบต่อคู่ต่อสู้ด้วย

เขตแดนจ ำนงสัประยุทธ์กร่อนจ ำนงศึกของศัตรูให้อ่อนแรงได้

และสะท้ำนสะเทือนต่อผู้ขวัญอ่อนรุนแรงที่สุด

สีหน้ำของเซวียจวิ้นคล ้ำด ำ เร่งเขตแดนพฤกษำเข้ำต้ำนทำน

เขตแดนของเจียงผิงอัน

เขตแดนของเจียงผิงอันมีขนำดเพียงรำวสำมจั้ง มิได้แข็งแกร่ง

เท่ำเขตแดนของเซวียจวิ้น จะถูกต้ำนทำนได้ก็ไม่น่ำแปลก

ทว่ำ กำรปรำกฏของเขตแดนจ ำนงสัประยุทธ์ลบควำมต่ำง

ระหว่ำงทั้งคู่ลงหนึ่งส่วน

กำรต่อสู้ในอำคมอื่น ๆ เกือบจบสิ้นแล้ว ยำมผู้ฝึกตนทั้งหลำย

ออกมำ พวกเขำก็เห็นกำรต่อสู้ที่นี่และหยุดดูตำม ๆ กัน

พลังต่อสู้ของคนทั้งสอง เทียบกับศิษย์ใหม่ทั้งปวงแล้วติดสิบห้ำ

อันดับแรกหรือสูงกว่ำได้อย่ำงแน่นอน

ทั้งสองถือได้ว่ำสู้กันสูสี ผู้ใดคว้ำชัยขึ้นกับใครมีปรำณเซียนเก็บ

ไว้ในตัวมำกกว่ำกัน

ในด้ำนปริมำณกำรเก็บปรำณ เจียงผิงอันไม่เคยพ่ำยใคร

สองวันต่อจำกนั้น พลังในตัวเซวียจวิ้นเหือดแห้งเจียนสิ้น ขณะที่

เจียงผิงอันยังคงระดมวรยุทธ์ชั้นเลิศโจมตีรำวไร้รำคำ

เซวียจวิ้นบำดเจ็บอย่ำงต่อเนื่อง แม้เขำจะมีวิชำเยียวยำธำตุไม้

แต่กำรฟื้นตัวภำยใต้กำรกัดกร่อนของกฎท ำลำยล้ำงนั้นไม่ง่ำยเลย

เปรี้ยง!

เซวียจวิ้นถูกชกเข้ำเต็มหน้ำจนจมูกหัก โลหิตหลำกทะลักบ้ำ

คลั่ง ร่ำงหมุนติ้วกระแทกลงพื้น

“ข้ำ… ยอมแพ้!”

เซวียจวิ้นพ่นสำมค ำนี้ออกมำอย่ำงสุดแสนไม่เต็มใจ

สู้ต่อไปก็ไร้ประโยชน์ เจียงผิงอันผู้นี้เป็นสัตว์ประหลำดชัด ๆ ขอ

เพียงฆ่ำมิได้ในทันที เขำจะไล่ล่ำตำมติด พัฒนำไม่หยุดหย่อน

ควำมรู้สึกกดดันมหำศำลเช่นนี้ ต้องสู้กับเขำจริง ๆ เท่ำนั้นจึงสัมผัส

ได้

เจียงผิงอันผู้ชุ่มโชกด้วยโลหิตหันกำยเดินออกจำกอำคมด้วยสี

หน้ำเฉยชำ

เขำไร้ควำมภำคภูมิหรือยินดีใด ๆ กับผลลัพธ์นี้ ออกจะผิดหวัง

เสียมำกกว่ำ ศัตรูเช่นนี้มิอำจคุกคำมชีวิตเขำได้ มิให้ควำมรู้สึก

กดดันอะไรนัก

“ลูกพี่! เจ้ำหล่อจริง ๆ!”

หยำงหลวนเห็นเจียงผิงอันออกมำก็รีบวิ่งโร่เข้ำมำตะโกนเรียก

อย่ำงตื่นเต้น

สมกับเป็นลูกพี่ ขอบเขตยังไม่ทันสมบูรณ์ก็เอำชนะผู้ฝึกตนจำก

เผ่ำร่ำงทองลิขิตเทวะได้แล้ว!

“ฮ่ำ ๆ”

เหมียวเสียกรอกสุรำเข้ำปำกอึกใหญ่พลำงหัวเรำะอย่ำงสำใจ

ก่อนจะหันไปกล่ำวกับชิวซื่อผิงซึ่งนั่งอึ้งอยู่ “ผู้อำวุโสชิว ศำสตรำ

เซียนเล่ำ อย่ำตุกติกเชียว ผู้อำวุโสหลำยท่ำนมองอยู่นะ”

ชิวซื่อผิงก ำหมัดกัดฟันกรอด โยนพัดด้ำมหนึ่งให้เหมียวเสียแล้ว

ลุกขึ้นเดินจำก

มิเพียงฆ่ำเจียงผิงอันไม่ได้ เขำยังเสียศำสตรำเซียนไปชิ้นหนึ่ง

หัวใจเขำรวดร้ำวนัก

หำกจะก ำจัดเจียงผิงอันในกำรประลองนี้ เป็นไปไม่ได้แล้ว

ชิวซื่อผิงกระทั่งอยำกจะไปจัดกำรกับเจียงผิงอันอย่ำงไม่คิดชีวิต

เสียเดี๋ยวนี้เลย หำกปล่อยคนเช่นนี้เติบโต จะเป็นภัยมำกเกินไป

เหมียวเสียเล่นกับพัดศำสตรำเซียน รู้สึกเปรมปรีดิ์อย่ำงยิ่ง ศิษย์

น้องผู้นี้เป็นยันต์น ำโชคของนำงแท้ ๆ ถึงกับท ำให้นำงได้ศำสตรำ

เซียนมำชิ้นหนึ่ง

นำงหันไปบอกผู้อำวุโสคนอื่น ๆ “ผู้อำวุโสทั้งสำม อย่ำหนีเชียว

นะ”

“จะหนีท ำไม พลังต่อสู้ของเจียงผิงอันคว้ำที่หนึ่งมิได้หรอก”

ผู้อำวุโสคนหนึ่งพูดเบำ ๆ ด้วยน ้ำเสียงมั่นใจน้อยลงกว่ำก่อน

ควำมเร็วกำรเติบโตของเจียงผิงอันน่ำกลัวเกินไป หำกสู้เช่นนี้

ต่อไป ก็ไร้ผู้ใดทรำบผลลัพธ์สุดท้ำย

ในกำรประเมินศิษย์ใหม่รอบถัด ๆ ไป เจียงผิงอันมิได้พบคู่มือที่

แข็งแกร่งมำกนัก หลังจำกเอำชนะอีกฝ่ำยอย่ำงรวดเร็ว เขำก็ตำม

ศิษย์พี่หญิงเหมียวเสียไปสู้กันที่ดินแดนลับกำลเวลำ

กำรฝึกฝนในดินแดนลับกำลเวลำหนึ่งวัน เท่ำกับฝึกฝนในโลก

ภำยนอกสิบวัน

เหมียวเสียมีเขตแดนจ ำนงสัประยุทธ์อันสมบูรณ์ เจียงผิงอันพินิจ

และท ำควำมเข้ำใจอย่ำงระมัดระวัง กอปรกับใช้กำรต่อสู้เข้ำเสริม เขต

แดนจ ำนงสัประยุทธ์ของเขำจึงพัฒนำอย่ำงรวดเร็วยิ่ง

กำรประเมินศิษย์ใหม่ครั้งนี้กินเวลำนำนกว่ำคำดคิด กำรประเมิน

แต่ละรอบกินเวลำหลำยวัน

ในกำรประลองแต่ละรอบ พวกเขำครึ่งหนึ่งจะตกรอบไป

เจียงผิงอันสู้ชนะทุกรอบปราชัน ยิ่งต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่ง รำกเซียน

จ ำนงสัประยุทธ์ในกำยเขำเติบโตอย่ำงรวดเร็ว ขณะที่เขตแดนจ ำนง

สัประยุทธ์คลี่ตัวขยำยวงอย่ำงแช่มช้ำ

เขำทะยำนตรงติดสิบอันดับแรก

“มิใช่แล้ว! เจียงผิงอันผู้นี้ไม่มีทำงใช่รำกเซียนหกดำรำแน่ เสี่ยว

เสีย เจ้ำโกหก!”

เมื่อเห็นควำมเร็วกำรพัฒนำของเจียงผิงอัน ผู้อำวุโสผู้หนึ่งก็

ตระหนักถึงควำมผิดปกติเสียที แล้วหันไปตั้งค ำถำมกับเหมียวเสีย

ทันที