ศิษย์ข้าอ่อนแอ? แต่ข้าได้รางวัลโกงโลก - บทที่ 237 ทะลวงระดับหยวนอิง
ทั่วทั้งฟ้าดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น พสุธากัมปนาท
เห็นเพียงลำแสงสายที่สองเหนือถ้ำได้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ ณ บัดนี้มันได้ผสานรวมเข้ากับลำแสงสายแรก กลายเป็นเสาแสงขนาดยักษ์ที่พุ่งเข้าชนประตูบานมหึมา ณ ส่วนลึกของท้องนภาพร้อมกัน
ภายใต้การกระแทกของสองลำแสง ประตูบานยักษ์สั่นไหวอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังลั่นเปรี๊ยะ
แต่ทว่า… มันยังคงปิดสนิท ไม่ยอมเปิดออก
เมื่อระลอกแรกไม่สัมฤทธิ์ผล ลำแสงทั้งสองก็ระเบิดแรงดูดกลืนอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอีกครั้ง
ตูม!
มันกระชากลากถูปราณฟ้าดินจากทั่วสารทิศให้ไหลมารวมกันทันทีราวกับหลุมดำที่หิวกระหาย
ภายใต้การดูดซับระลอกนี้ ท้องทะเลทั่วทั้งเกาะเชียนไห่ถึงกับสั่นสะเทือน เกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำไปทั่ว
บรรพชนพันเกาะ เจ้าเกาะเชียนไห่ และเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงต่างหน้าดำคร่ำเครียดจนถึงขีดสุด
นี่คือสัญญาณเตือนว่า… ‘ชีพจรวิญญาณสมุทร’ อันเป็นรากฐานของเกาะกำลังได้รับผลกระทบ!
เมื่อมองดูสองลำแสงที่สูบพลังจนกลับมาเปล่งประกายเจิดจ้าบาดตา แล้วพุ่งเข้าชนประตูแห่งพันธนาการบนฟ้าอีกคำรบ...
พวกเขากัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น สายตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า
เจ้าสารเลวชาติชั่ว! มันกล้าดูดปราณฟ้าดินของเกาะเชียนไห่ไปเติมพลัง เพื่อใช้กระแทกประตูแห่งพันธนาการของตัวเองหน้าตาเฉย!!
บรรพชนพันเกาะสีหน้าเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง ซัดฝ่ามือชุดใหญ่ออกไปต่อเนื่องหมายสังหารศัตรูให้สิ้นซาก
กู้ชวนทั้งสี่พยายามรวมพลังต้านรับอย่างสุดความสามารถ แต่ก็ยังถูกซัดจนร่างกายปริแตก ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยร้าวราวกับเครื่องกระเบื้องที่ใกล้แตกสลาย
ครืนนน——!!
ในขณะเดียวกัน ลำแสงทั้งสองก็กระแทกเข้าใส่ประตูยักษ์บนฟ้าอีกครั้ง ฟ้าดินสั่นสะเทือนจนแทบจะถล่มทลายลงมา
บรรพชนพันเกาะทุ่มสุดตัวเพื่อทำลายกู้ชวนทั้งสี่ ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้ถ่วงเวลาอีกต่อไป
ปัง! ปัง!
ไม่นานนัก สองในสี่ก็ถูกตบจนระเบิดกลายเป็นละอองพลังงานปลิวว่อนไปในอากาศ ส่วนอีกสองคนที่เหลือร่างกายก็ระเบิดแตกตามไปติดๆ
แครก!
แต่ในวินาทีนั้นเอง ประตูยักษ์ ณ ส่วนลึกของท้องฟ้า ภายใต้การพุ่งชนระลอกที่สอง ก็ปรากฏรอยร้าวแนวนอนปริแตกออกมาให้เห็น
ชนเปิดแล้ว?
บรรพชนพันเกาะ เจ้าเกาะเชียนไห่ และทุกคนต่างตะลึงงัน ยืนนิ่งค้างกลางอากาศ
ยังไม่ทันจะได้ไตร่ตรองสิ่งใดต่อ สายตาของพวกเขาก็ถูกแสงสว่างอันไร้ที่สิ้นสุดที่ระเบิดออกมาจากรอยแยกนั้นกลืนกินจนพร่ามัว มองไม่เห็นสิ่งใด
โดยมีเกาะที่ห้าเป็นจุดศูนย์กลาง เกาะน้อยใหญ่นับร้อยแห่งถูกแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์นี้ปกคลุมไปทั่วสารทิศ
ไกลออกไป ผู้อาวุโสหกแห่งเกาะเชียนไห่ที่เพิ่งหนีพ้นระยะมาได้เห็นภาพนั้นก็หน้าถอดสีด้วยความสยดสยอง
นี่มันจะเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
แม้จะรู้อยู่แล้วว่าจางอวิ๋นจะก่อเรื่องใหญ่ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะเล่นใหญ่โตมโหฬารสะเทือนเลื่อนลั่นถึงเพียงนี้
ตั้งแต่ก่อตั้งเกาะเชียนไห่มานับพันปี นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดมหาเหตุการณ์วิปริตเช่นนี้ขึ้น!
ผู้อาวุโสหกสูดลมหายใจเข้าลึก กอดของที่จางอวิ๋นมอบให้ไว้แน่น แล้วรีบเร่งความเร็วหนีออกไปให้ไกลที่สุดด้วยความมุ่งมั่นที่แน่วแน่กว่าเดิม
…
แสงสว่างเจิดจ้าสาดส่องอยู่นานพักใหญ่ กว่าจะค่อยๆ จางหายไป ฟ้าดินกลับคืนสู่ความสงบชั่วคราว
แต่ทว่า… บรรพชนพันเกาะ เจ้าเกาะเชียนไห่ และคนที่ลอยอยู่เหนือเกาะที่ห้า จิตใจกลับไม่สงบเลยแม้แต่น้อย
เปิดแล้ว!
ประตูแห่งพันธนาการ... ถูกคนในถ้ำชนจนเปิดออกสำเร็จแล้ว!!
สายตาของพวกเขารวมศูนย์ไปที่ถ้ำนั้นทันทีเป็นตาเดียว…
ณ ชั้นบนสุดของหอสมบัติเซียน
ฮัดชิ้ว!
จางอวิ๋นจามออกมาดังสนั่น จมูกสูดดมกลิ่นละอองเกสรดอกไม้ที่ตกค้างอยู่ แล้วก็ต้องทำหน้าฉงน
ทำไมเป็นเกสรดอกไม้นี้อีกแล้ว?
จำได้ว่าตอนบรรลุระดับจินตาน เขาก็สูดเกสรดอกไม้นี้เข้าไป พอมาบรรลุระดับหยวนอิง ก็ยังตามมาหลอกหลอนอีกรึ?
เขาหรี่ตามองขึ้นไปบนฟ้า
สัมผัสได้ลางๆ ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพลังงานที่สองลำแสงนั้นนำลงมาจากฟากฟ้าเมื่อครู่
แต่เจ้าเกสรบบ้านี่นอกจากจะทำให้เขาจามแล้ว ดูเหมือนจะไม่ได้ให้ประโยชน์อันใดเลย
เขาส่ายหัว เลิกสนใจมัน แล้วหันกลับมาสำรวจภายในร่างกาย
“ใหญ่ขนาดนี้เชียว?”
เมื่อมองเห็น ‘ทารกวิญญาณ’ (หยวนอิง) ในจุดตันเถียนที่มีขนาดมหึมาประมาณสองกำปั้น จางอวิ๋นก็ถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง
ตอนจินตานก็ว่าใหญ่โตแล้วนะ นึกไม่ถึงว่าพอควบแน่นเป็นหยวนอิง ขนาดจะทวีคูณขึ้นไปอีกเท่าตัว!
เขาลองกระตุ้นหยวนอิงเบาๆ พลังงานสีทองเข้มข้นก็ทะลักออกมาทันทีราวกับสายน้ำ
เมื่อมองดูพลังงานสีทองนี้…
“ปราณคืนกำไรขั้นยกระดับสินะ”
มุมปากของจางอวิ๋นยกขึ้นเล็กน้อย
เขาสัมผัสได้เลยว่า ปราณคืนกำไรในยามนี้ ไม่ว่าจะเป็นความหนาแน่นของพลังงาน หรือประสิทธิภาพในการเพิ่มพูนสมรรถนะร่างกาย มันเหนือชั้นกว่าของเดิมเป็นสิบเท่า!
ครืน!
ยังไม่ทันจะได้ดื่มด่ำกับพลังใหม่ รอบด้านก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
“อาจารย์ แย่แล้วขอรับ!!”
เมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของโจวข่านจากด้านนอก สีหน้าเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม แล้วพุ่งตัวออกจากหอสมบัติเซียนทันที
โครม——!!
ทันทีที่ออกมา ก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ถ้ำทั้งถ้ำพังทลายลงมา
จางอวิ๋นสะบัดแขนเสื้อ เก็บโจวข่านเข้าไปในหอสมบัติเซียนอย่างรวดเร็ว
จากนั้นยกเท้าถีบเพดานหินขนาดยักษ์ที่ถล่มลงมาจนแตกละเอียดเป็นผุยผง แล้วพุ่งทะยานตัดอากาศออกไปด้านนอก
ทันทีที่โผล่ออกมา ก็สัมผัสได้ถึงสายตาอาฆาตแค้นนับไม่ถ้วนที่จับจ้องมาที่ตัวเขา
เมื่อกวาดตามอง…
พบผู้บำเพ็ญเพียรเกาะเชียนไห่นับร้อยคนล้อมกรอบอยู่รอบทิศทาง
สายตาของเขาล็อคเป้าไปที่เจ้าเกาะเชียนไห่และบรรพชนพันเกาะทันที——
【เจ้าเกาะเชียนไห่】
ระดับพลัง: แปลงเทพขั้นสูงสุด
กายา: กายาวิญญาณสมุทรระดับสุดยอด
พรสวรรค์กายา: เสริมแกร่งแห่งสมุทร——เมื่ออยู่ในพื้นที่ที่มีน้ำทะเล สามารถระเบิดพลังต่อสู้ได้ถึงสามเท่า
เคล็ดวิชา/ทักษะ: ฝ่ามือยักษ์พลิกสมุทร, คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสมุทร…
จุดอ่อน: แพ้ทางสภาพแวดล้อมที่ร้อนจัด…
【บรรพชนพันเกาะ】 (เผ่ามนุษย์มารวารี)
ระดับพลัง: ครึ่งก้าวสู่เหลียนซวี
กายา: กายามารวารีระดับสุดยอด
พรสวรรค์กายา: มารวารีจำแลง——เข้าสู่ร่างมาร พลังจะพุ่งสูงขึ้นชั่วขณะ มีความแข็งแกร่งเทียบเท่าระดับเหลียนซวีที่สมบูรณ์
เคล็ดวิชา/ทักษะ: ฝ่ามือยักษ์พลิกสมุทร, คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสมุทร, เคล็ดดูดกลืนร้อยนที, เคล็ดศักดิ์สิทธิ์ผนึกมาร...
พลังงานพิเศษ: ปราณมาร
จุดอ่อน: แพ้ทางพลังแห่งการชำระล้าง, ร่างกายถูกฝัง ‘ตราประทับทาสมาร’ หากสังหารจอมมารผู้ลงตราประทับ จะตายตามไปด้วย
……
ในที่สุดก็มองเห็นค่าสถานะของระดับแปลงเทพได้เสียที!
จางอวิ๋นยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ
“ครึ่งก้าวสู่เหลียนซวี? ตราประทับทาสมาร?”
แต่เมื่อเห็นข้อมูลเชิงลึกของบรรพชนพันเกาะ เขาก็ต้องชะงักด้วยความตะลึง
ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งเกาะเชียนไห่ผู้นี้… กลับถูกฝังตราประทับทาสมารเอาไว้?
เขาขยี้ตาดูอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าเป็นเรื่องจริง จางอวิ๋นก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ระดับครึ่งก้าวสู่เหลียนซวียังถูกจับทำทาส แล้วจอมมารที่อยู่เบื้องหลังมันจะแข็งแกร่งเพียงใด?
ระดับเหลียนซวี?
ความระมัดระวังในใจพุ่งสูงขึ้นถึงสิบสองส่วนทันที
“ระดับหยวนอิง?”
ในขณะที่จางอวิ๋นกำลังสำรวจบรรพชนพันเกาะ ทั้งสองฝ่ายต่างก็กำลังประเมินซึ่งกันและกัน
กลิ่นอายระดับหยวนอิงที่แผ่ออกมา ทำให้คนทั้งเกาะเชียนไห่ฮือฮาขึ้นมาทันที
นี่มันเรื่องตลกพรรค์ใดกัน?
ไอ้ตัวการที่ก่อเรื่องใหญ่โตมหันตภัยขนาดนี้ เป็นแค่ระดับหยวนอิงที่เพิ่งบรรลุงั้นรึ??
“ฮึ่ม!”
บรรพชนพันเกาะไม่พูดพร่ำทำเพลง พลิกฝ่ามือซัดพลังคว้าจับจางอวิ๋นจากระยะไกลทันที
ไม่ว่าจะอยู่ระดับไหน แต่คนที่สามารถทะลวงประตูแห่งพันธนาการได้ ย่อมมีคุณค่ามหาศาลให้จับเป็นมาศึกษาวิจัย!
ปัง!
แต่เพียงแค่เสียงระเบิดเบาๆ จางอวิ๋นปัดมือวูบเดียว พลังฝ่ามือนั้นก็แตกกระเจิงหายไปในอากาศ
รูม่านตาของบรรพชนพันเกาะหดเกร็งลงทันที
ผู้บำเพ็ญเพียรเกาะเชียนไห่ในที่นั้นต่างขยี้ตาตัวเองแทบพัง
นี่ข้าตาฝาดไปหรือไม่?
เพียงแค่ระดับหยวนอิง กลับสามารถปัดมือทีเดียวสลายพลังฝ่ามือของท่านบรรพชนได้ในพริบตาเชียวหรือ??
“กลับมา!”
จางอวิ๋นกวักมือเรียกเพียงเบาๆ กู้ชวนทั้งห้าคนที่กำลังรุมเจ้าเกาะเชียนไห่อยู่ก็บินวูบกลับมายืนเคียงข้างเขาทันที
ภาพนี้ทำให้คนทั้งเกาะเชียนไห่สายตาแข็งค้าง ชัดเจนแล้วว่าไอ้ตัวการที่บงการทุกอย่าง ก็คือไอ้หนุ่มระดับหยวนอิงคนนี้นี่แหละ!
“ฝ่ามือยักษ์พลิกสมุทร!”
บรรพชนพันเกาะไม่พูดมากความ ยกฝ่ามือขึ้นรวบรวมน้ำทะเลจากรอบทิศ ก่อตัวเป็นฝ่ามือคลื่นยักษ์ขนาดมหึมากว่าร้อยเมตร บดบังแสงตะวัน แล้วตบลงมาใส่จางอวิ๋นเต็มแรงหวังบดขยี้
“งั้นก็ลองกับเจ้าดูหน่อยแล้วกัน…”
จางอวิ๋นหรี่ตาลง กระชับ ‘กระบี่รัตติกาลคลั่ง’ ในมือแน่น ชั้นพลังงานสีทองแห่งปราณคืนกำไรพวยพุ่งออกมาคลุมใบกระบี่จนส่องประกายเจิดจ้า
“ฟัน!”
นัยน์ตาสาดประกายอำมหิต เขาตวัดกระบี่ฟัน ‘คลื่นปราณกระบี่ร้อยเมตร’ สีทองอร่ามออกไปกลางอากาศ
ฝ่ามือคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้ามา ถูกผ่าแยกออกเป็นสองซีกในพริบตา คลื่นปราณกระบี่พุ่งทะลวงไปข้างหน้าอย่างเกรี้ยวกราดไร้สิ่งใดต้านทาน
บรรพชนพันเกาะสีหน้าเปลี่ยน รีบเบี่ยงตัวหลบด้วยความตื่นตระหนก
“แย่แล้ว!!”
ผู้บำเพ็ญเพียรเกาะเชียนไห่หลายคนหน้าซีดเผือด หลบไม่ทัน เพียงแค่สัมผัสโดนคลื่นปราณกระบี่เพียงเล็กน้อย ร่างก็แหลกเป็นผุยผง
คลื่นปราณกระบี่พุ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีอะไรขวางกั้นได้
ตูมมม!!
ภายใต้สายตาอันตื่นตะลึงของทุกคน คลื่นปราณกระบี่พุ่งไปปะทะกับยอดเขาสูงเสียดฟ้าที่อยู่ไกลออกไป เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว
ยอดเขาสูงตระหง่านทั้งลูกถูกผ่าแยกออกเป็นสองซีก... ขาดสะบั้นออกจากกันกลางอากาศในดาบเดียว!!