วิถีกระบี่บรรลุเทพ ตำนานยอดเซียนแห่งหอศาสตรา - บทที่ 129 คัมภีร์หมื่นกระบี่และกระบี่เทพเสรี
- Home
- วิถีกระบี่บรรลุเทพ ตำนานยอดเซียนแห่งหอศาสตรา
- บทที่ 129 คัมภีร์หมื่นกระบี่และกระบี่เทพเสรี
บทที่ 129 คัมภีร์หมื่นกระบี่และกระบี่เทพเสรี
“พี่จิน ท่านพอจะทราบหรือไม่ว่าท่านผู้เฒ่าหวางจะเดินทางไปที่ใดต่อ?”
เมิ่งฝานเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ
เมื่อได้ยินคำถามนั้น พี่จินกลับเผยรอยยิ้มบาง ๆ ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งจากบุรุษผู้นี้
“เรื่องนี้… อย่าว่าแต่ข้ามิอาจรู้เลย ต่อให้ข้ารู้แจ้งแก่ใจ ข้าก็ย่อมต้องบอกว่าไม่รู้สถานเดียว”
เมิ่งฝานมองสบตาพี่จินด้วยความฉงนฉงายอย่างยิ่ง
พี่จินทอดถอนใจยาวพลางกล่าวว่า “ยามที่ข่าวเรื่องท่านผู้เฒ่าหวางล้างบางนิกายดาบโลหิตแพร่กระจายมาถึงหูเบื้องบน สำนักกระบี่ซู่ซันย่อมต้องส่งยอดฝีมือจากหอคุมกฎออกไปจับกุมท่าน เพื่อทำพิธี ‘กวาดล้างพรรคลูกศิษย์’ อย่างแน่นอน!”
เขาหยุดชั่วครู่ก่อนจะเสริมว่า “ดังนั้น ข้าจึงไม่อาจล่วงรู้ที่อยู่ของท่านได้ และเจ้าเอง… ก็ไม่จำเป็นต้องรู้เช่นกัน”
คิ้วของเมิ่งฝานขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิม
สำนักกระบี่ซู่ซันถึงกับจะส่งหอคุมกฎออกไปตามล่าท่านผู้เฒ่าหวาง เพื่อรักษาหน้าตาของสำนักเชียวหรือ?
ในใจของเมิ่งฝานรู้สึกตีตันอย่างบอกไม่ถูก แต่มันคือกฎเกณฑ์อันโหดร้ายของโลกความเป็นจริง
ซู่ซันในฐานะเสาหลักแห่งฝ่ายธรรมะและสำนักอันดับต้น ๆ ของแผ่นดิน เมื่อปรากฏ ‘มารร้าย’ ที่สังหารหมู่ผู้คนในสำนักตนเอง การกำจัดทิ้งเพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของกฎย่อมเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ แม้จะเป็นที่รู้กันว่าฝ่ายธรรมและอธรรมมิอาจอยู่ร่วมโลก แต่การกระทำของท่านผู้เฒ่าหวางที่ถอนรากถอนโคนทั้งขุมกำลังนั้น นับว่าก้าวข้ามเส้นแบ่งที่ฝ่ายธรรมะยอมรับได้ไปไกลโข
ต่อให้เป็นการ ‘แสดงละคร’ เพื่อตบตาชาวโลก สำนักก็จำเป็นต้องทำ!
เมิ่งฝานรู้สึกว่าความเมตตาธรรมที่ซู่ซันยึดถือนั้น ในยามนี้กลับดูจอมปลอมและเคร่งครัดจนน่าอึดอัด แต่เขาก็ไร้กำลังจะทัดทาน ในตอนนี้เขายังไม่มีอำนาจพอจะเปลี่ยนท่าทีของทั้งสำนัก หรือเปลี่ยนบรรทัดฐานของฝ่ายธรรมะทั่วหล้าได้
“อ้อ… ท่านผู้เฒ่าหวางฝากของบางอย่างไว้ให้เจ้า บอกว่าเป็นของกำนัลแทนคำขอบคุณ” พี่จินเอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน
เขาเดินหายเข้าไปในส่วนลึกของหอพระคัมภีร์เพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกล่องไม้ใบหนึ่งแล้วยื่นให้เมิ่งฝาน
“นี่คือสิ่งใดหรือขอรับ?” เมิ่งฝานรับมาด้วยความประหลาดใจ
“ท่านผู้เฒ่ากำชับให้ข้ามอบมันแก่เจ้า ส่วนภายในจะเป็นสิ่งใดนั้น ข้าเองก็มิได้เปิดดู” พี่จินส่ายหน้า
ด้วยความเคารพที่มีต่ออาวุโสหวง พี่จินจึงมิคิดจะล่วงเกินเปิดดูของข้างในแม้แต่น้อย
“ขอบพระคุณพี่กิมมาก” เมิ่งฝานกล่าวอำลา
เมื่อกลับมาถึงหอศาสตรา เมิ่งฝานรีบเปิดกล่องไม้ออกทันที ภายในมีเพียงจี้หยกสีขาวนวลบริสุทธิ์ไร้มลทินวางอยู่ชิ้นหนึ่ง เขาหยิบมันขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียดแต่กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆ
สุดท้าย เขาตัดสินใจอัดพลังสัมผัสรับรู้ลงไปในจี้หยกทันที! ในชั่วพริบตานั้น ข้อมูลมหาศาลก็หลั่งไหลพรั่งพรูเข้าสู่ห้วงสำนึกของเขาดุจทำนบพัง
จี้หยกชิ้นนี้หาใช่เครื่องประดับธรรมดา แต่มันคือ ‘หยกบันทึกธรรม’ วัตถุวิเศษที่ใช้บรรจุวิชาชั้นสูง เมื่อข้อมูลมหาศาลแทรกซึมเข้าสู่สมอง เมิ่งฝานถึงกับต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดแปลบชั่วขณะ
ครู่ต่อมา เมิ่งฝานลืมตาขึ้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดจากการรับข้อมูล ทว่าในดวงตากลับส่องประกายแห่งความตื่นตะลึงและโสมนัสออกมาอย่างปิดไม่มิด
ภายในจี้หยกนั้น บันทึกสุดยอดวิชากระบี่ไว้ถึงสองบท ซึ่งอานุภาพของมันดูจะเหนือล้ำยิ่งกว่าเคล็ดวิชากระบี่ที่เก็บรักษาไว้บนชั้นห้าของหอศาสตราเสียอีก!
คัมภีร์หมื่นกระบี่และกระบี่เทพเสรี
สุดยอดวิชากระบี่ทั้งสองบทนี้ นับเป็นสมบัติล้ำค่าที่ถูกเก็บรักษาไว้ลึกที่สุดในหอพระคัมภีร์แห่งซู่ซัน ศิษย์สามัญทั่วไปอย่าว่าแต่จะได้ยลโฉม แม้แต่ชื่อก็แทบไม่มีสิทธิ์ได้ยิน
แม้กระทั่งผู้อาวุโสอย่างท่านผู้เฒ่าหลิน ก็ยังมิอาจเอื้อมถึงเคล็ดวิชาทั้งสองนี้ได้!
ทว่าด้วยสถานะผู้คุมกฎคลังแห่งหอพระคัมภีร์ของท่านผู้เฒ่าหวาง ท่านจึงมีสิทธิ์ขาดในการเข้าถึงความลับขั้นสูงสุดนี้ ตามกฎเหล็กของสำนัก ท่านผู้เฒ่าหวางย่อมมิอาจส่งต่อวิชาเหล่านี้ให้แก่เมิ่งฝานโดยพลการ
แต่บัดนี้… เมื่อท่านกลายเป็นศิษย์ทรยศที่ถูกขับไล่ออกจากซู่ซัน กฎเกณฑ์คร่ำครึเหล่านั้นย่อมไร้ความหมายสำหรับท่านอีกต่อไป
ส่วนตัวเมิ่งฝานนั้น ต่อให้เบื้องบนจะล่วงรู้ว่าเขาแอบฝึกวิชาเหล่านี้ สำนักก็มิอาจเอาผิดเขาได้เต็มปาก เพราะความผิดทั้งหมดตกไปอยู่ที่ผู้ส่งมอบอย่างท่านผู้เฒ่าหวางเพียงผู้เดียว
“วันนั้นในป่าไผ่ ท่านผู้เฒ่าบอกว่าจะมอบวาสนาครั้งใหญ่ให้ข้าในวันหน้า ที่แท้ท่านมิได้พูดเล่นเลยจริง ๆ” เมิ่งฝานลอบถอนหายใจ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
หากพูดกันตามตรง ท่านผู้เฒ่าหวางปฏิบัติต่อเขาด้วยความเมตตาเสมอมา ดูแลเอาใจใส่อย่างจริงใจ เมิ่งฝานเองก็มีความกตัญญูต่อท่านอย่างเปี่ยมล้น ด้วยเหตุนี้เมื่อเขาล่วงรู้ความจริงเรื่องศัตรู เขาจึงบอกท่านไปโดยมิลังเล
แต่มาบัดนี้ เมื่อคิดดูอีกที การบอกความจริงในวันนั้น กลับกลายเป็นการผลักท่านผู้เฒ่าเข้าสู่เส้นทางสายมารที่มิอาจหวนกลับ
“เฮ้อ…” เมิ่งฝานระบายลมหายใจยาว ความหม่นหมองเกาะกุมจิตใจอยู่ชั่วครู่
ทว่าเขาไม่ใช่คนที่จะจมปลักอยู่กับความโศกเศร้า และเขารู้ดีว่าความรู้สึกผิดในยามนี้มิได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น เขาจึงเบนความสนใจทั้งหมดไปยังยอดวิชาที่อยู่ตรงหน้าแทน
ในขณะนี้ จี้หยกสีขาวนวลได้แตกสลายกลายเป็นผงละเอียดไปแล้ว สิ่งที่บันทึกไว้ภายในคือข้อมูลที่ถูกตั้งค่าให้ทำลายตัวเองทันทีที่มีผู้เข้าถึงข้อมูลนั้น
เมิ่งฝานนึกในใจว่าโชคดีนักที่พี่กิมมิได้เกิดความอยากรู้อยากเห็น จนใช้จิตสำนึกสำรวจหยกชิ้นนี้ มิเช่นนั้นวาสนาครั้งนี้คงไม่ตกมาถึงมือเขา แต่เขาก็เชื่อมั่นว่าท่านผู้เฒ่าหวางคงกำชับพี่กิมไว้เป็นอย่างดีแล้ว
‘คัมภีร์หมื่นกระบี่’
นี่คือกระบวนท่ากระบี่ที่เกรียงไกรที่สุดชื่อหนึ่งของซู่ซัน แต่กลับมีผู้สืบทอดน้อยยิ่งกว่าน้อย ว่ากันว่ามีเพียงผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดตรงจากเจ้าสำนักเท่านั้นจึงจะมีวาสนาได้ฝึกปรือ การที่ท่านผู้เฒ่าหวางครอบครองวิชานี้ไว้ เมิ่งฝานรู้สึกประหลาดใจมิใช่น้อย เพราะลำพังตำแหน่งในหอพระคัมภีร์ไม่น่าจะเข้าถึงวิชาลับระดับนี้ได้
อย่างไรก็ตาม เมิ่งฝานมิได้สนใจว่าวิชานี้จะได้มาอย่างไร หากเขาขี้ขลาดจนไม่กล้าฝึกเพียงเพราะเกรงกลัวกฎสำนัก เขาก็คงไม่ใช่เมิ่งฝาน!
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่จำเป็นต้องลอกเลียนแบบกระบวนท่าทั้งหมด เขาเพียงต้องการหลอมรวมแก่นแท้ของมันเข้ากับ มหาวิถีกระบี่หยวนซื่อของตนเอง
อันที่จริง เมิ่งฝานเฝ้าโหยหาคัมภีร์หมื่นกระบี่มานานแล้ว นับตั้งแต่เขาตัดสินใจสร้างวิชาหมื่นกระบี่คืนสำนักขึ้นมาด้วยตนเอง เขาก็เล็งเห็นว่าวิชานี้คือจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่จะทำให้วิชาของเขาสมบูรณ์แบบที่สุด!
บัดนี้เมื่อได้ครอบครองมัน เมิ่งฝานจึงมั่นใจอย่างยิ่งว่าจะสามารถบัญญัติ “กระบี่ท่าที่สาม” ของหมื่นกระบี่คืนสำนักได้สำเร็จในที่สุด!
และนอกจากคัมภีร์เล่มแรกแล้วกระบี่เทพเสรีก็ทรงอานุภาพน่าเกรงขามไม่แพ้กัน
ตำนานเล่าว่าวิชานี้ถูกสร้างขึ้นโดยเจ้าสำนักรุ่นที่ยี่สิบเจ็ด นามว่าอี้ผิน หรือที่รู้จักกันในนาม หลี่เซียวเหยา หนึ่งในเจ็ดนักบุญแห่งซู่ซันผู้เป็นตำนานที่มีชีวิต
ในฐานะสุดยอดวิชาที่มหาบุรุษผู้นั้นบัญญัติขึ้น อานุภาพของมันย่อมไม่ต้องสงสัย ในบรรดาเคล็ดวิชานับหมื่นของซู่ซัน กระบี่เทพเสรีย่อมติดอันดับหนึ่งในห้าอย่างแน่นอน!
เมิ่งฝานสะกดความตื่นเต้นยินดีไว้ในใจ เขาตัดสินใจพับเรื่องการเปิดกำไลหยกไว้ก่อน เพื่อทุ่มสมาธิทั้งหมดให้กับการศึกษายอดวิชาทั้งสองบทนี้
หากเป็นผู้อื่น การจะทำความเข้าใจวิชาล้ำลึกระดับนี้อาจต้องใช้เวลาเป็นปี ๆ แต่ด้วยพรสวรรค์ระดับวิถีกระบี่บรรลุเทพ เมิ่งฝานกลับสามารถย่อยสลายและทำความเข้าใจแก่นแท้ของมันได้อย่างรวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์
เขาตระหนักได้ทันทีว่า เมื่อใดที่เขางัดเอาวิชาเหล่านี้ออกมาใช้ มันจะเป็นการโจมตีที่ทรงพลังจนดูเหมือนมาจากอีกมิติหนึ่ง!
แม้เขาจะเพิ่งเริ่มต้น และยังมิได้บรรลุสภาวะจิตวิญญาณกระบี่ แต่เมิ่งฝานก็มั่นใจว่า ด้วยอานุภาพของยอดวิชาทั้งสองนี้ เขาสามารถปลิดชีพผู้ฝึกตนในระดับเทียนหยวนชั้นที่ห้าได้อย่างง่ายดาย!
ระดับเทียนหยวนชั้นที่หนึ่ง แต่กลับสามารถสังหารชั้นที่ห้าได้! นี่คือความน่าสะพรึงกลัวที่เหนือคำบรรยาย
หากเขาสามารถฝึกปรือจนบรรลุสภาวะเจตจำนงกระบี่ พลังที่ปลดปล่อยออกมาจะยิ่งทวีคูณจนไร้ผู้ต้านทาน ซึ่งสำหรับเมิ่งฝานแล้ว การเข้าถึงสภาวะนั้นมิใช่เรื่องยากเย็น
สิ่งที่ท้าทายที่สุดสำหรับเขาในยามนี้คือ… จะหลอมรวมยอดวิชาทั้งสองบทนี้เข้าสู่ มหามรรคแห่งกระบี่หยวนซื่อของตนเองได้อย่างไร?
และเขาจะผนึกพวกมันให้กลายเป็นกระบี่ท่าที่สามของหมื่นกระบี่คืนสำนักได้อย่างไรให้สมบูรณ์แบบที่สุด?