ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 148 - เปลี่ยนเส้นทาง, ล่องูออกจากถ้ำ

บทที่ 148 – เปลี่ยนเส้นทาง, ล่องูออกจากถ้ำ

หลินโม่โยนเครื่องสื่อสารทิ้งไว้บนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ

รางวัลนำจับคือไพ่ใบแรกที่เขาโยนออกมา

มันสามารถทำให้สี่ขั้วอำนาจวุ่นวาย และยังทำให้คนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดต้องหยุดชะงักไปชั่วคราว เพื่อซื้อเวลาอันมีค่าให้กับการย้ายถิ่นฐานในวันพรุ่งนี้

แต่แค่ไพ่ใบเดียวไม่ปลอดภัยพอ ต้องมีไพ่สำรอง

หลินโม่หยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเลื่อนผ่านช่องสัญญาณต่างๆ สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่ช่องสัญญาณเฉพาะของฟางโจว

ซี่

หลังจากเสียงกระแสไฟฟ้าดังขึ้น เสียงของกัปตันก็ดังมาทันที เห็นได้ชัดว่าเฝ้ารออยู่ข้างๆ ตลอด

“คุณหลิน”

“กัปตัน การโจมตีตอนกลางวัน คุณมีความเห็นว่ายังไง” หลินโม่ไม่พูดอ้อมค้อม

ปลายสายเงียบไปชั่วครู่

“ผู้ปลุกพลังคนนั้นพุ่งเป้ามาที่เรา” เสียงของกัปตันเจือไปด้วยความโกรธที่ถูกกดไว้ “เขาต้องการทำลายการรวมตัว”

“เกรงว่าจะไม่ใช่แค่นั้น” น้ำเสียงของหลินโม่เรียบเฉย “การซุ่มโจมตีครั้งนั้นดูเหมือนเป็นการเตือน หรือจะพูดให้ถูกก็คือ การลาดตระเวนด้วยกำลัง”

“อีกฝ่ายระมัดระวังตัวมาก โจมตีครั้งเดียวไม่สำเร็จก็รีบหนีไปไกล แสดงว่าเขาก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อย”

“แต่พรุ่งนี้เขาต้องกลับมาอีกแน่นอน”

เสียงลมหายใจของกัปตันหนักขึ้น เธอรู้ดีว่าหลินโม่หมายถึงอะไร

วันนี้โจมตีหน่วยองครักษ์ที่ติดอาวุธครบมือ พรุ่งนี้ เป้าหมายของอีกฝ่ายก็คือพลเรือนที่ไร้อาวุธ

“คุณหลิน ความหมายของคุณคือ?”

“ผมต้องการให้คุณช่วยผมแสดงละครฉากหนึ่ง” หลินโม่เอนหลังพิงเก้าอี้ นิ้วเคาะเบาๆ บนโต๊ะ

“รอให้ฟ้ามืด คุณก็เรียกคนของฟางโจวทั้งหมดมา แล้วประกาศเรื่องหนึ่งต่อหน้าทุกคน”

“บอกไปว่าเพราะถนนหลวงหมายเลข 3 วันนี้ถูกฝูงซอมบี้โจมตี เพื่อความปลอดภัยของทุกคน หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว จึงตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางการย้ายถิ่นฐานชั่วคราว”

“เส้นทางใหม่ กำหนดเป็นถนนหลวงหมายเลข 5”

ปลายสายของกัปตันชะงักไป

“ถนนหลวงหมายเลข 5? เส้นทางนั้นอ้อมเกินไป แล้วสภาพถนนก็ซับซ้อนกว่า เรา…”

“ประกาศไปก็พอ” หลินโม่พูดขัดจังหวะเธอ

“นี่เป็นแค่ข่าวลวง”

“พรุ่งนี้สิบโมงเช้า เส้นทางการย้ายถิ่นฐานที่แท้จริงของเรา ยังคงเป็นถนนหลวงหมายเลข 3”

ปลายสาย ลมหายใจของกัปตันหยุดชะงักในทันที

เธอเข้าใจเจตนาของหลินโม่ในทันที

นี่คือกับดัก

กับดักที่ออกแบบมาเพื่อไส้ศึกที่อาจจะมีอยู่โดยเฉพาะ

“คุณหลิน ฉันเข้าใจแล้ว” เสียงของกัปตันขมขื่นเล็กน้อย

เมื่อคิดว่าในหมู่ประชาชนที่เธอปกป้อง อาจจะมีคนทรยศที่พร้อมจะขายทุกคนได้ทุกเมื่อ หัวใจของเธอก็เย็นเยียบ

และสิ่งที่ทำให้กัปตันยอมรับได้ยากยิ่งกว่าคือ

ความเป็นไปได้ที่ไส้ศึกจะเป็นพลเรือนนั้นต่ำมาก

เพราะสำหรับพลเรือนแล้ว คุณภาพชีวิตในเมืองใหม่ดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด อาหารมีให้กินไม่อั้น ยังมีกำแพงเมืองสูงใหญ่

พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธการรวมตัว

ถ้ามีไส้ศึกจริงๆ ตัวตนของเขาน่าจะเป็นผู้บริหารระดับสูงคนเดิม!

พวกเขากังวลว่าจะสูญเสียอำนาจ กังวลว่าจะถูกพุ่งเป้า จึงได้ทุ่มสุดตัว

และผู้บริหารระดับสูงเหล่านั้น ล้วนเป็นคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับกัปตันมาจนถึงตอนนี้

กัปตันไม่อยากเห็นพวกเขาเดินไปถึงจุดนั้น

“หลังจากประกาศข่าวแล้ว ให้ประกาศเคอร์ฟิวในฟางโจวทันที” เสียงของหลินโม่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่เจือปนด้วยอารมณ์ใดๆ

“ห้ามใครออกจากที่พักของตัวเอง ตัดช่องทางการติดต่อภายนอกที่เป็นไปได้ทั้งหมด”

“ถ้าในฟางโจวมีหนูตัวนั้นจริงๆ พอได้ยินข่าวการเปลี่ยนเส้นทาง เขาจะต้องหาทางส่ง ‘ข้อมูลสำคัญ’ นี้ออกไปแน่นอน”

“ในสถานการณ์เคอร์ฟิว การเคลื่อนไหวที่ผิดปกติใดๆ ก็จะดูเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ”

กัปตันสูดหายใจเข้าลึกๆ

“ถ้า… ถ้าเขาส่งข่าวออกไปได้จริงๆ ล่ะ?”

“ยิ่งดี” เสียงของหลินโม่เจือไปด้วยความเย็นชา “พรุ่งนี้ ผู้ปลุกพลังลึกลับคนนั้น จะนำฝูงซอมบี้ของเขา ไปรอพวกเราอยู่ที่ถนนหลวงหมายเลข 5”

“ส่วนกองกำลังหลักของเรา จะเดินทางผ่านถนนหลวงหมายเลข 3 อย่างราบรื่น”

“ถ้าไส้ศึกไม่ได้อยู่ในฟางโจว ก็แค่ทำตามแผนเดิม อีกฝ่ายกล้ามา ก็ให้มันมีมาไม่มีกลับ!”

แผนนี้เรียบง่ายและโหดเหี้ยม แต่กลับพุ่งตรงไปที่แก่นแท้

มันใช้นิสัยที่ระมัดระวังของศัตรู และยังใช้ประโยชน์จากช่องว่างของเวลาและความเสี่ยงในการส่งข้อมูล

ไม่ว่าไส้ศึกจะส่งข่าวหรือไม่ ผู้ปลุกพลังลึกลับคนนั้นจะมาหรือไม่ หลินโม่ก็มีวิธีรับมือ

“ได้” กัปตันพ่นลมหายใจออกมาคำหนึ่งอย่างหนักหน่วง “ฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

วางสาย หลินโม่ลุกขึ้น เดินไปที่หน้าร้านสะดวกซื้อ สายตามองไปยังทิศทางที่เย่อิงและคนอื่นๆ ประจำการอยู่นอกเมือง

เขาไม่ชอบเล่ห์เหลี่ยมอุบาย

แต่ถ้ามีคนยื่นกรงเล็บเข้ามาในชามข้าวของเขา เขาไม่รังเกียจที่จะหักนิ้วของอีกฝ่ายทีละนิ้ว

…

ฐานที่มั่นฟางโจว

บนลานกว้าง ผู้คนพลุกพล่าน

ผู้รอดชีวิตนับพันคนถูกเรียกมารวมตัวกันที่นี่ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่สบายใจ ซุบซิบกันไปมา

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมอยู่ๆ ก็เรียกพวกเรามาหมดเลย?”

“ได้ยินหรือยัง วันนี้หน่วยองครักษ์ที่เมืองใหม่ส่งมาเคลียร์ทางถูกซุ่มโจมตี เสียงดังมากเลยนะ!”

“จริงเหรอ? งั้นพรุ่งนี้เรายังจะไปได้ไหม?”

ความตื่นตระหนก เหมือนโรคระบาดที่แพร่กระจายในหมู่ฝูงชน

กัปตันในวงล้อมของทหารองครักษ์ เดินขึ้นไปบนเวทีสูงที่สร้างจากตู้คอนเทนเนอร์

มองดูใบหน้าที่หวาดกลัวเบื้องล่าง ในใจก็รู้สึกซับซ้อน

เธอหยิบโทรโข่งในมือขึ้นมา เสียงจอแจบนลานกว้างค่อยๆ เงียบลง

สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เธอ

“ทุกท่าน!” เสียงของกัปตันดังผ่านโทรโข่งไปทั่วทั้งลานกว้าง ชัดเจนและทรงพลัง

“ตอนกลางวันวันนี้ หน่วยองครักษ์ของเมืองใหม่ ขณะที่กำลังเคลียร์เส้นทางการย้ายถิ่นฐานให้พวกเรา ได้เผชิญกับการโจมตีของฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่”

ในหมู่ฝูงชนเกิดเสียงอุทานขึ้น

“ทุกคนวางใจได้ หน่วยองครักษ์ของเมืองใหม่แข็งแกร่งมาก ได้ทำลายฝูงซอมบี้ไปแล้ว” กัปตันยกมือขึ้น เป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ

“แต่ว่า เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาด เพื่อรับประกันความปลอดภัยของทุกคน”

สายตาของเธอกวาดมองฝูงชนที่หนาแน่นเบื้องล่าง

“หลังจากที่ฉันกับคุณหลินได้หารือกันแล้ว ตัดสินใจที่จะเปลี่ยนเส้นทางการย้ายถิ่นฐานในวันพรุ่งนี้!”

“พวกเราจะยกเลิกถนนหลวงหมายเลข 3 ที่กำหนดไว้เดิม เปลี่ยนไปใช้ถนนหลวงหมายเลข 5 ที่ปลอดภัยกว่า!”

คำพูดนี้ถูกโยนออกมา ฝูงชนก็แตกฮือในทันที

คนส่วนใหญ่มีสีหน้าโล่งใจ แม้ถนนหลวงหมายเลข 5 จะไกลกว่า แต่ความปลอดภัยคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

แต่ก็มีบางคนที่แสดงความสงสัยและไม่เข้าใจ

กัปตันไม่ได้ให้เวลาพวกเขาได้ถกเถียงกันมากนัก ประกาศต่อไปว่า “นับจากนี้เป็นต้นไป ฟางโจวเข้าสู่สถานะเคอร์ฟิวเต็มรูปแบบ! ทุกคนกลับไปยังที่พักของตัวเองทันที ก่อนที่จะรวมตัวกันในเช้าวันพรุ่งนี้ ห้ามใครออกไปข้างนอก ห้ามไปมาหาสู่กัน! ผู้ฝ่าฝืน จะถูกตัดสิทธิ์ในการเข้าเมืองใหม่!”

คำสั่งไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง

ภายใต้การดูแลของหน่วยองครักษ์ แม้ฝูงชนจะยังคงถกเถียงกันอยู่ แต่ก็เริ่มสลายตัวอย่างเป็นระเบียบ กลับไปยังที่พักของตน

บนเวทีสูง กัปตันวางโทรโข่งลง สีหน้าซับซ้อนมองดูฝูงชนที่กำลังสลายตัวเบื้องล่าง

ไส้ศึก จะอยู่ในฟางโจวหรือเปล่า