ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 318 ผู้ส่งสารจากเผ่ามนุษย์คือเขา
ตอนที่ 318 ผู้ส่งสารจากเผ่ามนุษย์คือเขา
ปลายทางของอุโมงค์คือแท่นบูชาโบราณแห่งหนึ่ง
เหนือแท่นบูชานั้นมีแสงสว่างส่องวาบออกมา เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น
“ที่แท้เป็นเขา?!”
หัวใจของซูเฉินสะท้าน
เงาร่างเบื้องหน้าสวมชุดยาว ดูเหมือนนักปราชญ์วัยกลางคน ใบหน้าหล่อเหลาสง่างาม แผ่กลิ่นอายที่ไม่ธรรมดา
เขาคือ ซุนฉีหยาง รองเจ้านิกายแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
“คารวะท่านทูต!”
ทันทีที่เห็นซูเฉิน สีหน้าของซุนฉีหยางเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม รีบโค้งคำนับ
“เจ้ามีเรื่องอะไร?”
แม้ภายในใจของซูเฉินจะตกตะลึง แต่ภายนอกยังคงสงบนิ่ง
เขาใช้เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวัน แปลงกายเป็นปีศาจกระต่ายได้สมบูรณ์แบบ แม้แต่ซุนฉีหยางยังไม่อาจมองออก
“ท่านทูต ขณะนี้สถานศักดิ์สิทธิ์ยุทธ์ทั้งเจ็ดแห่งถิ่นทุรกันดารตะวันออก ได้ตกลงร่วมกันว่าจะบุกเข้าสู่ทะเลอเวจีในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อสังหารปีศาจนอกดินแดน…ไม่สิ สังหารเผ่านักบุญ! ขอท่านทูตเตรียมพร้อมไว้ด้วย!”
ซุนฉีหยางกล่าวด้วยความเคารพ
ท่าทีประจบเช่นนี้แตกต่างจากความหยิ่งยโสในอดีตโดยสิ้นเชิง
“สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ด? พวกมันช่างไม่รู้จักเจียมตัวนัก! คิดจะล้างบางเผ่านักบุญของเรา? ดี! ในเมื่ออยากตาย ก็ปล่อยให้พวกมันมาหาเอง! นี่จะเป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่เผ่านักบุญของเราจะผงาด เจ้ารู้ว่าควรทำอย่างไรใช่หรือไม่?”
ซูเฉินกล่าวเสียงเรียบ
“วางใจเถิดท่านทูต นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าของพวกเรา จะช่วยเผ่านักบุญฝ่าวิกฤตครั้งนี้ให้จงได้! เมื่อนั้นเราจะครองถิ่นทุรกันดารตะวันออก หรือแม้แต่เสวียนเทียนก็เป็นไปได้! แต่…”
ซุนฉีหยางรีบให้คำมั่น
“แต่อะไร?”
“เพียงแต่…มีเรื่องขอความเมตตาสักประการ! ในบรรดาสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดนั้น นิกายเทียนเต๋าถือตัวว่ารุกรานไม่ได้ กล้าท้าทายอำนาจเผ่านักบุญ สมควรตายยิ่ง! ข้าหวังว่าเผ่านักบุญจะลงมือ สังหารคนของนิกายเทียนเต๋าทั้งหมดให้สิ้น!”
แววตาของซุนฉีหยางฉายแววอำมหิต
หัวใจของซูเฉินเย็นเยียบ ความโกรธพวยพุ่ง แต่ภายนอกยังสงบ และกล่าวว่า “นิกายเทียนเต๋าสมควรตาย! ถึงเวลานั้นล่อพวกมันเข้าสู่อาณหุบเขามารเถิด อาจารย์ของข้าจะออกมือสังหารพวกมันทั้งหมด!”
“หุบเขามาร? ได้ ข้าจำไว้แล้ว!”
ซุนฉีหยางรีบตอบรับ
“ยังมีสิ่งใดอีก?”
ซูเฉินถาม
“ท่านทูต พอจะประทานเคล็ดวิชาแปลงอสูรเล่มสองให้พวกเรานิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าได้หรือไม่? พวกเราจงรักภักดีต่อท่านทูตอย่างยิ่ง!”
ซุนฉีหยางลังเลเล็กน้อย ก่อนกัดฟันเอ่ยออกมา
“เคล็ดวิชาแปลงอสูร?”
ซูเฉินกำลังจะปฏิเสธ
“นายท่าน นายท่าน มอบให้พวกมันเถิด!”
เสียงของมังกรดำดังขึ้นในใจซูเฉิน
“นายท่านวางใจได้ ข้ามีคัมภีร์แปลงอสูรอยู่นี่ และยังดัดแปลงเล็กน้อย รับรองว่าพวกมันฝึกแล้วจะได้รับของเคราะห์ใหญ่แน่นอน!”
มังกรดำหัวเราะเยาะอย่างเจ้าเล่ห์
จากนั้นมันก็เหยียดกรงเล็บออกมา หยิบยันต์หยกโบราณหนึ่งอัน วางไว้ระหว่างหว่างคิ้ว แล้วจารึกตัวอักษรโบราณลงไป
ซุนฉีหยางแอบกังวล
เขารู้ว่าพวกปีศาจนอกดินแดนใช้เคล็ดวิชาแปลงอสูรเพื่อหลอกล่อพวกเขาให้ทำงาน
แต่เคล็ดวิชาแปลงอสูรนั้นล้ำค่ามาก มีความหวังที่จะทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดิเทพยุทธ์ นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ายอมทำงานให้ปีศาจ ก็เพราะคัมภีร์นี้มีบทบาทสำคัญ
เห็นซูเฉินเงียบไป ซุนฉีหยางกัดฟัน ก่อนแสงสว่างจะส่องออกมาจากฝ่ามือ แหวนเก็บของวงหนึ่งลอยมาตรงหน้าซูเฉิน
“ท่านทูต นี่คือของขว้าที่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าถวายแด่ท่านและอาจารย์ของท่าน ภายในเต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่ามากมาย หวังว่าท่านทูตจะช่วยกล่าวถ้อยคำดี ๆ แก่อาจารย์ของท่านให้ด้วย!”
ซุนฉีหยางยิ้มประจบ
ซูเฉินหยิบแหวนเก็บของขึ้นมา ปลดพลังจิตเข้าไปตรวจสอบ สิ่งของภายในทำให้เขาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ไม่อาจไม่ชมเชยในใจว่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้านั้นมั่งคั่งยิ่งนัก!
“ด้วยเห็นแก่ความภักดีของพวกเจ้า อาจารย์ของข้าจึงยินยอมประทานเคล็ดวิชาแปลงอสูรภาคเล่มสองให้ล่วงหน้า!”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ ก่อนจะปล่อยยันต์หยกออกมาหนึ่งอัน ลอยไปยังฝ่ามือของซุนฉีหยาง
“เคล็ดวิชาแปลงอสูร?!”
ซุนฉีหยางตัวสั่นสะท้าน ก่อนจะดีใจสุดขีด
เขาไม่คาดว่าจะได้รับเคล็ดวิชาแปลงอสูรทันที เพราะแต่เดิมหวังเพียงว่าเมื่อปีศาจนอกดินแดนออกจากทะเลอเวจีแล้ว ค่อยได้รับเคล็ดวิชานี้
แต่กลับไม่คิดว่าทูตจะประทานให้ในทันที
ซุนฉีหยางปล่อยพลังจิตบางส่วน ตรวจสอบอักษรโบราณบนยันต์หยกทันที ก็สามารถยืนยันได้ว่านี่คือเคล็ดวิชาแปลงอสูรเล่มสองของจริงแน่นอน
“ขอบคุณท่านทูต! ขอบคุณท่านทูต!”
ซุนฉีหยางกล่าวด้วยความปลาบปลื้ม
“ไม่ต้องขอบคุณ! เหตุที่ข้ามอบเคล็ดวิชาแปลงอสูรให้ ก็เพราะสถานการณ์ในทะเลอเวจีสลับซับซ้อน มีเพียงฝึกเคล็ดวิชานี้เท่านั้นจึงสามารถคงพลังต่อสู้ไว้ได้! จำไว้ว่าก่อนเข้าสู่ทะเลอเวจี ทุกคนต้องฝึกเคล็ดวิชาแปลงอสูรเล่มสองเล่มนี้!”
ซูเฉินอดกลั้นความต้องการฆ่าซุนฉีหยางไว้ กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา
“รับทราบ!”
ซุนฉีหยางตอบอย่างเคารพ
จากนั้นเขาก็โค้งคำนับซูเฉิน เก็บเคล็ดวิชาแปลงอสูรไว้ราวกับสมบัติล้ำค่า แล้วจากไปด้วยสีหน้าตื่นเต้นยิ่ง