ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 301 ลูกแก้วเพลิงสุริยัน
ฉิ้ง!
กระบี่จวินหลินกับหอกทองกระทบกันกลางห้วงอากาศ แสงศักดิ์สิทธิ์ปะทุออกอย่างไม่รู้จบ ห้วงเวหาคำรามสะท้านฉับพลัน ฉากเบื้องหน้านั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ซูเฉินและหลี่อวิ๋นเฟยต่างก็โกรธจัด ปล่อยวิชาไม้ตายอันทรงพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ละกระบวนท่าล้วนพุ่งใส่จุดตายของอีกฝ่าย
“ฆ่า!”
ดวงตาหลี่อวิ๋นเฟยแหลมคม เขาตะโกนก้อง หอกทองในมือส่องประกายเจิดจ้า ประหนึ่งแทงทะลุห้วงมิติในพริบตา มุ่งตรงสู่หว่างคิ้วของซูเฉิน
โครม!
ซูเฉินสะบัดกระบี่จวินหลินในมือ ฟันลงอย่างแรง แสงกระบี่หวีดหวิวประหนึ่งทางช้างเผือกเทน้ำลงมาจากฟ้า กวาดหอกทองออกไป จากนั้นซูเฉินจึงซัดหมัดเข้าใส่
เปลวไฟทองคำลุกโชนรอบตัวหลี่อวิ๋นเฟย เขาตบฝ่ามือกลางอากาศสวนกลับไป
หมัดกับฝ่ามือปะทะกัน ห้วงเวหาคำรามสะเทือน
ซูเฉินเปลี่ยนหมัดเป็นนิ้ว แสงนิ้วอันแหลมคมฉีกห้วงอากาศในชั่วพริบตา ประหนึ่งมังกรแท้เหินผ่านฟ้า พุ่งตรงเข้าหาหลี่อวิ๋นเฟย
เปลวไฟลุกโชนรอบกายหลี่อวิ๋นเฟย ดวงตะวันทองคำหนึ่งลูกพุ่งขึ้นมาต้านรับ กระแทกกับแสงนิ้ว แล้วระเบิดพร้อมกัน
ซูเฉินกระโจนขึ้นทันที เหยียบอากาศพุ่งลงใส่ใบหน้าของหลี่อวิ๋นเฟย
ดวงตาหลี่อวิ๋นเฟยเย็นเยียบ เขายื่นมือออกอย่างสายฟ้าแลบคว้าข้อเท้าของซูเฉินไว้ ขณะเดียวกันเปลวไฟทองคำลุกโหม บิดเบือนห้วงอากาศ หวังเผาร่างซูเฉินให้มอดไหม้
ปัง!
ฝ่ามือของซูเฉินและหลี่อวิ๋นเฟยปะทะกันโดยตรง จากนั้นซูเฉินพลิกตัวอย่างเหลือเชื่อไปอยู่ด้านหลังของหลี่อวิ๋นเฟย แล้วซัดหมัดออกไป
ปัง!
สายฟ้าอันร้อนแรงระเบิดออก หมัดไร้เทียมทานบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง ทำให้ดวงตาของหลี่อวิ๋นเฟยเผยแววเคร่งเครียด เขายกหอกทองขึ้นป้องกัน
ปัง!
หอกทองสั่นสะท้านหลังจากโดนหมัดของซูเฉิน สะเก็ดไฟกระจาย พลังศักดิ์สิทธิ์มหาศาลถาโถมใส่หลี่อวิ๋นเฟย ทำให้ร่างเขาสั่นสะท้านทั้งร่าง กระเด็นถอยออกไปทันที
ฟิ้ว!
ขณะนั้นเอง ดวงตาของซูเฉินฉายแสงทอง รูนลึกลับสานไขว้ แสงเคออสรวมตัวกลายเป็นลำแสงเจิดจ้าสองสายพุ่งออกมา
ปัง!
ห้วงอากาศดูประหนึ่งถูกลำแสงทั้งสองฉีกออก ราวกับการสร้างโลกใหม่ ลำแสงทั้งสองเร็วเหลือคณานับ พริบตาเดียวก็พุ่งถึงตัวหลี่อวิ๋นเฟย
แสงเทพตัดมายา!
“อะไรกัน?!”
ร่างหลี่อวิ๋นเฟยสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดผวาสุดขีด
เขาไม่รั้งรอ ยื่นแขนทั้งสองข้างออกต้าน หอกทองพุ่งขึ้น เปลวไฟทองคำพลุ่งพล่าน บ่อเพลิงแดนเผาสวรรค์ควบแน่นเป็นกำแพงทองคำหลายชั้น
เขารู้สึกได้ถึงความน่าสะพรึงของแสงเทพตัดมายา จึงเร่งสร้างแนวป้องกันหลายชั้นทันที
ตูม!
แต่หลี่อวิ๋นเฟยยังประเมินพลังของแสงพิฆาตมายาต่ำเกินไป
แนวป้องกันเหล่านั้นเปรียบเสมือนกระดาษ ถูกฉีกโดยแสงศักดิ์สิทธิ์อย่างง่ายดาย แม้แต่หอกทองก็ถูกกวาดกระเด็น แขนทั้งสองข้างของเขาถูกทะลุเป็นรูโลหิตสองจุด
แสงเทพตัดมายาทะลวงตรงเข้าสู่หว่างคิ้วของเขา
พรวด!
ทันใดนั้น แสงโลหิตพุ่งกระจาย ขณะหว่างคิ้วของหลี่อวิ๋นเฟยถูกแทงทะลุ แสงศักดิ์สิทธิ์นั้นยังทะลวงเข้าสู่ทะเลจิตของเขา มุ่งสังหารจิตวิญญาณยุทธ์โดยตรง
หากจิตวิญญาณยุทธ์ถูกทำลาย เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน
โครม!
แต่ในห้วงวิกฤตยิ่งยวด ร่างหลี่อวิ๋นเฟยพลันเปล่งแสง ลูกแก้วเจิดจ้าลูกหนึ่งผุดขึ้นจากหว่างคิ้ว สกัดลำแสงศักดิ์สิทธิ์ไว้
ลูกแก้วนั้นดับแสงเทพตัดมายาลงได้ จากนั้นลอยอยู่เหนือศีรษะของหลี่อวิ๋นเฟย ส่องแสงเจิดจ้า ราวกับดวงตะวันน้อย
“ซูเฉิน เจ้ากล้าทำข้าบาดเจ็บ? ดีมาก!”
หว่างคิ้วของหลี่อวิ๋นเฟยมีโลหิตไหลออก ใบหน้าหล่อเหลาของเขาในยามนี้บิดเบี้ยววิปริต เปี่ยมด้วยโทสะและเจตนาฆ่า
ดวงตาเขาเย็นเยียบยิ่งนัก
“เจ้าสามารถขวางแสงเทพตัดมายาของข้าได้รึ? มีฝีมือดีนี่!”
ดวงตาซูเฉินฉายแววประหลาด จับจ้องไปยังลูกแก้วเจิดจ้านั้น
ซูเฉินสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันรุนแรง
“อาวุธจักรพรรดิ?”
ซูเฉินตกตะลึง เขาไม่คาดคิดว่าหลี่อวิ๋นเฟยจะมีไพ่ตายเป็นอาวุธจักรพรรดิที่ทรงพลังเช่นนี้ และยามนี้ก็อดกลั้นไม่ไหวจนต้องใช้ออกมา
“ซูเฉิน เจ้าแข็งแกร่งจริง! แต่วันนี้เจ้าก็ต้องตายอยู่ดี การได้ตายใต้ลูกแก้วเพลิงสุริยัน ถือเป็นเกียรติของเจ้าแล้ว!”
ดวงตาหลี่อวิ๋นเฟยเย็นยะเยือก เปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า
เขาหวาดกลัวอย่างแท้จริง หากไม่มีลูกแก้วเพลิงสุริยันมาขวางแสงศักดิ์สิทธิ์ในวินาทีสุดท้าย จิตวิญญาณยุทธ์ของเขาคงถูกทำลายสิ้น
กลยุทธ์ของซูเฉินหลากหลาย ซับซ้อน และยากคาดเดา ทำให้หลี่อวิ๋นเฟยไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
โครม!
ดวงอาทิตย์บนฟ้าราวกับหม่นแสงลง เปลวไฟทองคำทั่วฟ้าถูกดูดซับเข้าสู่ลูกแก้วเพลิงสุริยัน ทำให้มันเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้น
จากนั้น ลูกแก้วเพลิงสุริยันก็กลายเป็นสายแสงเจิดจ้า พุ่งลงจากฟ้าอย่างรวดเร็ว กดทับตรงมายังซูเฉิน!
“ฆ่า!”
แววตาซูเฉินลุกวาบ เขาซัดหมัดใส่ลูกแก้วเพลิงสุริยันกลางอากาศ
ขณะเดียวกัน กระบี่จวินหลินพุ่งปล่อยกระบวนกระบี่เจิดจ้าออกมาราวสายรุ้งยาว ฟันลงใส่ลูกแก้วเพลิงสุริยันด้วยความเร็วสูงสุด!