ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 298 ซูเฉินปะทะหลี่อวิ๋นเฟย
ครืน!
ในห้วงมิติเบื้องหน้า แสงศักดิ์สิทธิ์อันร้อนแรงพวยพุ่งออกมา พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน ราวกับดวงอาทิตย์เจิดจรัสลอยขึ้นสู่ฟากฟ้า ราง ๆ มองเห็นเงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานข้ามท้องนภา
เงาร่างนั้นรวดเร็วปานสายฟ้า ปรากฏตัวเบื้องหน้าทุกผู้คนในพริบตาเดียว
เขาคือชายหนุ่มในชุดขาว ใบหน้าหล่อเหลา เส้นผมดำพลิ้วไหว ดวงตาคมสว่างเปล่งประกาย รอบกายมีแสงสลัวแห่งความโกลาหลห่อหุ้ม แผ่กลิ่นอายอันล้ำลึกเกินหยั่ง
“ซูเฉิน?!”
“นายท่าน?!”
ซุนฉีหยางและจ้าวซวี่ต่างตกตะลึง ร้องออกมาพร้อมกัน
หากแต่ดวงตาของจ้าวซวี่เต็มไปด้วยความปลาบปลื้มยินดี ในขณะที่ซุนฉีหยางกลับขมึงตึง เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าเย็นยะเยือก
ซูเฉินมาจริง ๆ?
“เขาคือน้องชายซูเฉินอย่างนั้นหรือ?”
ในยามนี้ เซี่ยวฟานก็มองไปยังซูเฉินด้วยความสนใจ ดวงตาเปี่ยมด้วยความสงสัยใคร่รู้
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบหน้าซูเฉิน
แม้จะเคยได้ยินว่าอาจารย์ลั่วเสวียนรับศิษย์มาก่อน แต่เนื่องจากเขาอยู่ในช่วงปิดด่านฝึกฝนเพื่อบรรลุขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ จึงไม่เคยได้เห็นตัวจริงของซูเฉินเลย
ไม่รู้เพราะเหตุใด แม้ซูเฉินเบื้องหน้าจะอยู่เพียงขอบเขตราชายุทธ์ แต่กลับทำให้เซี่ยวฟานรู้สึกได้ถึงพลังที่สามารถฝ่าฟันทุกสิ่งได้ ราวกับแม้แต่ซุนฉีหยางยังมิอาจคุกคามเขาได้
“ซุนฉีหยาง อาจารย์ข้าตัดแขนเจ้าไปครั้งหนึ่งแล้ว บัดนี้เจ้ากลับกล้าโผล่หัวออกมาอีก เจ้าคงอยากตายมากสินะ?”
สายตาของซูเฉินเยียบเย็นถึงขีดสุด แฝงด้วยเจตนาฆ่ารุนแรง จ้องเขม็งไปยังซุนฉีหยาง เอ่ยด้วยเสียงเยือกเย็น
“แค่เจ้ารึ?”
ซุนฉีหยางหัวเราะเยาะด้วยความโกรธ
เมื่อคิดถึงเรื่องที่ถูกลั่วเสวียนตัดแขน ความโกรธของเขาก็ปะทุขึ้นทันที
วันนี้ เขาต้องจับซูเฉินกับเซี่ยวฟานไว้ให้ได้ เพื่อระบายแค้นในใจ!
“เจ้าคือซูเฉินใช่หรือไม่?”
ในขณะนั้นเอง เสียงเย็นชาหยิ่งผยองพลันดังขึ้น
ประกายวาบผ่านดวงตาของซูเฉินทันที เขาหันไปมองยังยอดเขาเบื้องหน้า ก็เห็นหลี่อวิ๋นเฟยยืนอยู่
ครืน! ครืน! ครืน!
หลี่อวิ๋นเฟยเหินร่างมาจากกลางอากาศ ทุกย่างก้าวดูประหนึ่งเหยียบอยู่บนจุดศูนย์รวมของพลังสวรรค์และปฐพี เปี่ยมด้วยพลังอันกว้างใหญ่
เขารูปงามโดดเด่น สวมเกราะทองวาววับ เส้นผมดกดำเป็นมันเงา ดวงตาคมกริบดั่งมีแสงสะท้อน มองจ้องไปยังซูเฉินแน่วแน่ เต็มไปด้วยจิตต่อสู้อันแรงกล้า
“เจ้าเป็นใคร?”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ
หากแต่ในคราแรกที่เห็นหลี่อวิ๋นเฟย เขาก็มั่นใจในตัวตนของอีกฝ่ายทันที
อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ศิษย์เอกของจงหลิน ผู้ครอบครองร่างศักดิ์สิทธิ์สุริยันบริสุทธิ์ บัดนี้บรรลุถึงจุดสูงสุดของขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้าแล้ว
“ข้าคือหลี่อวิ๋นเฟย! ซูเฉิน ข้าได้ยินว่าเจ้าฆ่าผู้อาวุโสและศิษย์ของนิกายข้า ดูถูกข้าและนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าราวกับไม่เห็นหัว! เจ้ากล้าสู้กับข้าหรือไม่?”
หลี่อวิ๋นเฟยมองจ้องซูเฉิน ตะโกนเสียงกึกก้อง
ทันทีที่ซูเฉินปรากฏตัว ร่างของหลี่อวิ๋นเฟยก็สั่นสะท้าน เลือดลมพลุ่งพล่าน รู้สึกถึงแรงกดดันรุนแรงจากซูเฉิน
นี่เป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้ใดในระดับเดียวกันมาก่อน
ทั้งที่ซูเฉินยังอยู่ต่ำกว่าขั้นหนึ่งด้วยซ้ำ
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงแทบอดใจไม่ไหวอยากประลองทันที
“เจ้าคือหลี่อวิ๋นเฟย? ปล่อยพี่ชายข้า แล้วข้าจะประลองกับเจ้าตรง ๆ!”
ซูเฉินกล่าวเสียงเย็น
เขามิได้หวั่นเกรงการต่อสู้กับหลี่อวิ๋นเฟย ตรงกันข้ามกลับรอคอยด้วยใจจดจ่อ แต่ในตอนนี้เซี่ยวฟานบาดเจ็บหนัก และจ้าวซวี่ก็อยู่เพียงขอบเขตราชายุทธ์ คงไม่อาจต้านซุนฉีหยาง นักบุญยุทธ์ ได้นานนัก
“จะให้ปล่อยเซี่ยวฟานงั้นรึ? ได้! ฆ่าข้าให้ได้ก่อน แล้วเจ้าค่อยไปช่วยเซี่ยวฟานจากรองผู้นำนิกายซุน! ถ้าหากเจ้าอ้อยอิ่ง หรือหากเขาตายไปก่อน เจ้าก็ตกตายตามเขาเสียเถอะ!”
ประกายในดวงตาของหลี่อวิ๋นเฟยวาววับด้วยความโหดเหี้ยมและคลุ้มคลั่ง
สีหน้าของซูเฉินเปลี่ยนไปทันใด เขาไม่คาดคิดว่าหลี่อวิ๋นเฟยจะวิกลจริตถึงเพียงนี้ ถึงขั้นใช้ชีวิตของเซี่ยวฟานเป็นเครื่องมือบีบให้เขาทุ่มพลังเต็มที่
“รองผู้นำนิกายซุน ลงมือเต็มกำลัง ไม่ต้องไว้หน้า ฆ่าเซี่ยวฟานให้ตายไปเลยก็ได้!”
หลี่อวิ๋นเฟยแลบลิ้นเลียริมฝีปาก สายตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“วางใจเถิด อวิ๋นเฟย ข้าจะฆ่ามดสองตัวนี้ให้ได้ก่อนที่เจ้าจะสังหารซูเฉิน!”
ซุนฉีหยางแค่นเสียงเย็น
“เช่นนั้นก็มาแข่งกันดู!”
หลี่อวิ๋นเฟยยิ้มอย่างสงบ
โครม!
แสงสีทองเจิดจ้าเปล่งประกายในฝ่ามือเขา หอกสีทองเล่มหนึ่งปรากฏขึ้น แล้วฟาดแทงทะยานเข้าหาซูเฉินโดยตรง!
“ตายซะ!”
ดวงตาของซูเฉินวาบไหวด้วยประกายเจตนาฆ่า เขาตะโกนเสียงดัง พร้อมปล่อยหมัดกระแทกออกไปทันที!
ปัง!
พลังหมัดมหาศาลห่อหุ้มสุญญากาศโดยรอบ แสงสลัวแห่งความโกลาหลโอบล้อมดั่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์ยุคบรรพกาล ปะทะกับหอกสีทองโดยตรง
มิติสั่นสะท้าน ประกายไฟแตกกระจายเป็นสาย
คลื่นกระแทกไร้รูประเบิดออก ซูเฉินกับหลี่อวิ๋นเฟยต่างถูกสะท้อนกระเด็นออกไปพร้อมกัน!
“ฮ่าฮ่าฮ่า…เยี่ยมจริง! มาอีกครั้ง!”
แขนของหลี่อวิ๋นเฟยชาไปชั่วขณะ หอกทองในมือยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและเจตนาฆ่า เขาพุ่งเข้าใส่ซูเฉินอีกครั้ง!
เพียงการปะทะเดียว เขาก็รู้ว่าซูเฉินคือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง นั่นยิ่งปลุกจิตต่อสู้และความดุร้ายในใจให้ลุกโชน เขาจึงปลดปล่อยทักษะโจมตีที่ทรงพลังที่สุดออกมาโดยไม่ลังเล!
อีกฟากหนึ่ง ซุนฉีหยางสะบัดฝ่ามือครอบคลุมผืนฟ้า พลังสวรรค์และปฐพีพลันรวมตัวกัน พุ่งเข้ากดทับเซี่ยวฟานกับจ้าวซวี่!