ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 297 ศิษย์พี่เซี่ยวฟาน
หุบเขาราชันสวรรค์
ที่นี่คือหุบเขาอันแปลกประหลาด ล้อมรอบด้วยยอดเขาห้าแห่งอันงดงาม แสดงถึงพลังของธาตุทั้งห้า บรรยากาศอบอวลด้วยหมอกวิญญาณจาง ๆ ดูเหนือธรรมดายิ่งนัก
ณ ขณะนี้ บนท้องฟ้าเหนือหุบเขาราชันสวรรค์ มังกรดำเหลืองขนาดมหึมากำลังคำราม ก่อเกิดหมอกควันขาวโพลน ขุนเขารอบด้านสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันกำลังต่อสู้กับบุรุษผู้มีรัศมีน่าหวาดเกรงอย่างหาที่เปรียบมิได้
ภายในหุบเขา จ้าวซวี่กำลังขี่มังกรดำเหลืองร่างยักษ์ สีหน้าของเขาซีดเผือดอย่างยิ่ง แต่ก็ยังขบฟันอดทน ขับเคลื่อนมังกรดำเหลืองที่ควบคุมโดยค่ายกลฮวงจุ้ยเข้าต่อสู้กับนักบุญยุทธ์
ใช่แล้ว บุคคลผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากซุนฉีหยาง รองผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
“พี่ชาย รีบหนีไปเถอะ ไม่ต้องห่วงข้า! ไม่เช่นนั้นหากค่ายกลฮวงจุ้ยแตก เราจะไม่มีทางหนีได้!”
ด้านหลังจ้าวซวี่ มีชายหนุ่มผู้สูงโปร่ง รูปร่างสง่างาม สวมชุดเขียวกำลังนั่งขัดสมาธิ สีหน้าซีดเผือดเล็กน้อย
บนอกของเขาปรากฏรอยฝ่ามือโลหิตแผ่ซ่าน แสดงให้เห็นว่าเขาบาดเจ็บสาหัส กำลังเร่งฟื้นฟูพลังอย่างเร่งด่วน
“ศิษย์พี่เซี่ยวฟาน ท่านเพียงรักษาอาการบาดเจ็บไว้ ข้ายังพอทนไหว! ไม่ต้องห่วง เมื่อท่านอาจารย์มาถึง ท่านจะต้องช่วยเราออกไปได้แน่นอน!”
จ้าวซวี่กัดฟันกล่าว
บุรุษในชุดเขียวผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเซี่ยวฟาน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายเทียนเต๋า
จ้าวซวี่มาที่หุบเขาราชันสวรรค์ในฐานะหน่วยลาดตระเวนตามคำสั่งของซูเฉิน แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะพบกับเซี่ยวฟานทันทีที่ลอบเข้ามา
เซี่ยวฟานตั้งใจจะเข้ายึดแหล่งแร่ศิลาวิญญาณในหุบเขาราชันสวรรค์ แต่กลับถูกซุนฉีหยางกับหลี่อวิ๋นเฟยที่โผล่มาอย่างกะทันหันโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส
รอยฝ่ามือโลหิตที่อกของเซี่ยวฟานเป็นฝีมือของหลี่อวิ๋นเฟย
เมื่อจ้าวซวี่รู้ว่าเซี่ยวฟานคือศิษย์ของนิกายเทียนเต๋า เขาก็ไม่ลังเลที่จะเปิดใช้ค่ายกลฮวงจุ้ยช่วยชีวิตเซี่ยวฟานทันที
ภูมิประเทศของหุบเขาราชันสวรรค์นั้นพิเศษยิ่ง มีเส้นมังกรแฝงเร้นอยู่ ประกอบกับพลังธาตุทั้งห้ารวมกัน ค่ายกลฮวงจุ้ยที่จ้าวซวี่วางไว้จึงทรงพลังอย่างยิ่ง
แต่แม้เป็นเช่นนั้น ภายใต้การโจมตีเต็มกำลังของซุนฉีหยาง นักบุญยุทธ์ ค่ายกลก็ยังอยู่ในภาวะใกล้พังทลาย
โชคยังดีที่หลี่อวิ๋นเฟยไม่ได้ลงมือด้วย
บนยอดเขาเบื้องไกล หลี่อวิ๋นเฟยลอยตัวอยู่กลางอากาศ กลิ่นอายรุนแรงดั่งมหาสมุทร ดวงตาแหลมคมจ้องมองไปยังเบื้องหน้า
เขากำลังรอซูเฉิน
เขาเชื่อว่าในเมื่อเซี่ยวฟานมาถึงที่นี่ ซูเฉินจะต้องปรากฏตัวด้วยเช่นกัน
เขาต้องการต่อสู้กับซูเฉิน เพื่อพิสูจน์พลังของอัจฉริยะในตำนานแห่งนิกายเทียนเต๋า!
“ดูเหมือนว่าเจ้าคงรอซูเฉินไม่ทันเสียแล้ว!”
ซุนฉีหยางแค่นเสียงเย็น ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันเยียบเย็น
โครม!
เขาปล่อยหมัดออกมา หมัดรุนแรงสุดประมาณ พลังอันไร้เทียมทานทำลายทุกสิ่ง มังกรดำเหลืองยักษ์เบื้องหน้าถูกฟาดสลายเป็นเสี่ยง แสงวิญญาณในท้องฟ้าระเบิดแตกกระจาย
ค่ายกลฮวงจุ้ยสั่นสะเทือน รอยร้าวปรากฏทั่วทั้งกลไก ราวกับใกล้จะพังทลายลงในทันใด
“ซุนฉีหยาง เจ้าเป็นถึงนักบุญยุทธ์ กลับลงมือกับขอบเขตราชายุทธ์อย่างข้า ไม่ละอายใจบ้างหรือ? นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าของเจ้าช่างต่ำช้าหน้าด้านเสียจริง! หากนายท่านซูเฉินของข้าอยู่ที่นี่ เขาจะต้องบดเจ้าเป็นผงแน่นอน!”
จ้าวซวี่ข่มเลือดที่กำลังจะพุ่งออกมา ตะโกนด่าอย่างเกรี้ยวกราด
“เจ้าหน้าไม่อาย! หากข้าทำลายค่ายกลฮวงจุ้ยบัดซบของเจ้าได้เมื่อใด ข้าจะกระชากลิ้นเจ้ามาเป็นของเล่น!”
ประกายฆ่าฟันวาบผ่านดวงตาซุนฉีหยาง เสียงเขาเย็นยะเยือก
ซูเฉินกับลั่วเสวียน นับเป็นความอัปยศในใจเขา เพียงได้ยินชื่อซูเฉินก็ทำให้เขาโกรธาเป็นฟืนเป็นไฟ
ครืน!
แรงกดดันรอบกายเขาแผ่กระจายออกมาอย่างรุนแรง ราวกับจะฉีกสรรพสิ่งเป็นชิ้น ๆ พลังสวรรค์และปฐพีแผ่รวมกัน เจตนาสังหารเย็นยะเยือกจ้องเขม็งไปยังจ้าวซวี่
“พี่ชาย ท่านไม่ควรกระตุ้นเขาเลย ข้าแนะนำให้ท่านรีบกลับไปแจ้งข่าวให้น้องซูเฉินรู้ รีบกลับนิกายเทียนเต๋า อย่าคิดแก้แค้นข้า อย่าติดกับข้า!”
เซี่ยวฟานยิ้มอย่างขื่นขม
หุบเขาราชันสวรรค์วางกับดักอย่างแน่นหนา
เมื่อมีทั้งซุนฉีหยาง นักบุญยุทธ์ และหลี่อวิ๋นเฟย อัจฉริยะไร้เทียมทานที่เทียบเท่านักบุญยุทธ์อยู่ที่นี่ เซี่ยวฟานไม่เชื่อว่าผู้ใดในนิกายเทียนเต๋าจะสามารถช่วยเขาได้ เว้นเสียแต่ผู้นำนิกายชางหยวนจะมาด้วยตนเอง
เขาแม้กระทั่งเตรียมใจตายไว้แล้ว
สิ่งเดียวที่เขาเสียดาย คือยังไม่ได้ฆ่าคนของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าให้มากกว่านี้!
“ศิษย์พี่เซี่ยวฟาน ท่านยังไม่เข้าใจนายท่าน! วางใจเถิด เมื่อนายท่านมาถึง ท่านจะต้องช่วยเรารอดพ้นได้แน่นอน! ข้ายังทนไหว!”
จ้าวซวี่กัดฟันแน่น
เขาเชื่อมั่นในซูเฉินอย่างเต็มเปี่ยม
แผดร้อง!
พลันเสียงคำรามของมังกรโบราณดังกึกก้อง พื้นที่โดยรอบสะท้านสะเทือน ค่ายกลฮวงจุ้ยถูกเร่งเต็มกำลังโดยจ้าวซวี่ มังกรเหลืองดำตัวยักษ์พุ่งออกมาตัวแล้วตัวเล่า โถมเข้าหาซุนฉีหยาง
“หาเรื่องตาย!”
ซุนฉีหยางหัวเราะเยาะ
โครม!
เปลวเพลิงลุกวาบในฝ่ามือเขา แปรเปลี่ยนเป็นดาบเพลิงไร้เทียมทาน พลังกรีดฟ้าแหวกปฐพีกระหน่ำฟาดลงมา
ปัง!
แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
มังกรดำเหลืองทั้งหลายถูกดาบเพลิงของซุนฉีหยางฟาดขาดสะบั้นในพริบตา
แล้วคมดาบยังแผ่พลังรุนแรงต่อเนื่อง ดั่งคลื่นยักษ์ถาโถมกลืนฟ้าดิน กระหน่ำใส่ค่ายกลฮวงจุ้ย ทันใดนั้นค่ายกลแตกกระจาย สุดท้ายระเบิดเสียงสนั่น!
“พรวด…”
จ้าวซวี่กระอักเลือดออกมาอึกใหญ่ ลมหายใจอ่อนแรง ร่างปลิวกระเด็นออกไป
“พวกเจ้ากำลังจะตายอยู่แล้ว แต่ซูเฉินยังไม่ปรากฏตัว ข้าคิดว่าเขาเป็นแค่ไอ้ตัวขี้ขลาด! ข้าจะส่งพวกเจ้าไปก่อน!”
ซุนฉีหยางกล่าวเสียงเย็น เจตนาฆ่าในแววตาคมกล้าดั่งเหล็กกล้า
“จริงหรือ?”
ในขณะนั้นเอง เสียงราบเรียบเย็นสงบพลันดังก้องไปทั่วห้วงเวหา