ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 264 เดือดดาล
“ท่านอาจารย์ ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
ซูเฉินยืนอยู่นอกขอบเขตของทัณฑ์สวรรค์ มองดู ลั่วเสวียนจากระยะไกล ดวงตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงอย่างที่สุด
ในตอนนี้ ลั่วเสวียนอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่
ทั่วร่างของนางเต็มไปด้วยเลือดและบาดแผล ดวงวิญญาณแห่งศิลปะการต่อสู้ระหว่างคิ้วอ่อนแอลงอย่างยิ่ง ใบหน้าซีดเผือดราวกระดาษ ได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินจะจินตนาการ
“ข้าไม่เป็นไร! ซูเฉิน เจ้ามาคนเดียวหรือ?”
ลั่วเสวียนมองซูเฉินด้วยแววตาเป็นห่วง
เดิมนางคิดว่านิกายเทียนเต๋าน่าจะล่วงรู้ถึงแผนชั่วของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า อย่างน้อยพี่ใหญ่หยวนปาก็น่าจะมาด้วยตัวเองเพื่อคุ้มกันนาง แต่ไม่คาดคิดว่าจะมีเพียงซูเฉินที่มาปรากฏตัว
นางรู้สึกเป็นกังวลอย่างยิ่ง
ซูเฉินจะรับมือกับซุนฉีหยางและเล่ยตงได้หรือไม่?
“อาจารย์วางใจเถอะ ข้าจะไม่มีวันยอมให้พวกมันแตะต้องท่านได้! ขอเพียงท่านมีสมาธิผ่านพ้นทัณฑ์สวรรค์ให้ได้!”
ซูเฉินราวกับมองเห็นความกังวลในดวงตาของ ลั่วเสวียน เขาตอบกลับอย่างจริงจัง
แม้ว่า ลั่วเสวียนจะบาดเจ็บสาหัสในตอนนี้ แต่ซูเฉินสังเกตว่านางยังไม่ได้กินโอสถทะลวงสวรรค์ ซึ่งหมายความว่านางเตรียมไว้สำหรับช่วงเวลาวิกฤต
ยังเหลือทัณฑ์สวรรค์อีกสามครั้ง โอสถทะลวงสวรรค์ลึกลับเหนือคาดเดา เปี่ยมด้วยพลังแห่งการสร้างสรรค์ เพียงนางกินมันเข้าไป บาดแผลก็จะฟื้นตัว และไม่มีปัญหาในการฝ่าฟันทัณฑ์สวรรค์ที่เหลือ
“เจ้าก็… ระวังตัวด้วย!”
ลั่วเสวียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม
ครืน!
ในตอนนี้ นางทำได้เพียงวางใจซูเฉิน เพราะในความว่างเปล่า ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่เจ็ดควบรวมขึ้นมาแล้วตกลงมาด้วยพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่
ลั่วเสวียนระงับความกังวลใจ หยิบโอสถทะลวงสวรรค์ออกมาแล้วกลืนลงไปในคำเดียว
โอสถทะลวงสวรรค์ละลายในปาก กลายเป็นพลังชีวิตอันมหาศาลไหลเวียนไปทั่วร่าง ทำให้พลังของนางกลับมาลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ บาดแผลเริ่มสมานอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า
จากนั้นนางก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า พร้อมกับดาบในมือ!
“ซูเฉินรึ? ดีมาก! เช่นนั้นวันนี้ พวกเจ้าศิษย์อาจารย์สองคน จงถูกฝังที่นี่ไปด้วยกัน!”
ในดวงตาของซุนฉีหยางสาดประกายแห่งเจตนาฆ่า เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
แม้ว่าซูเฉินจะทะลวงถึงขอบเขตราชายุทธ์ และมีพลังต่อสู้เทียบเท่าจักรพรรดิยุทธ์ แต่เขา ซุนฉีหยาง คือผู้แข็งแกร่งขอบเขตนักบุญยุทธ์แท้จริง จึงไม่เห็นซูเฉินอยู่ในสายตาเลย
“เจ้าตัวสารเลว เจ้าสังหารหลานข้าเล่ยมิ่ง วันนี้ข้าจะให้เจ้าตายตามไปด้วย!”
จักรพรรดิยุทธ์เล่ยตงดวงตาแดงก่ำ ร่างทั้งร่างแผ่ไอสังหารรุนแรงและความเกรี้ยวกราดออกมา
ปัง!
พลังชี่แท้ลุกโชนรอบตัวเขา ในพริบตา หอกสายฟ้าพลันควบแน่นในฝ่ามือ เขาขว้างหอกข้ามฟ้าโจมตีใส่ซูเฉิน
“นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าล้วนแต่เป็นพวกไร้ยางอาย ไม่กล้าสู้กับอาจารย์ข้าตัวต่อตัว แต่กลับลงมือขณะที่ท่านกำลังฝ่าด่านทัณฑ์สวรรค์? พวกเจ้า… สมควรตายหมดทุกคน!”
แววตาของซูเฉินเย็นเยียบ รังสีสังหารแทบจะจับต้องได้
หากเขามาช้าไปเพียงก้าวเดียว ผลลัพธ์คงเลวร้ายเกินกว่าจะจินตนาการ
ว่ากันว่า เมื่อศัตรูพบหน้าก็ย่อมเดือดดาลยิ่งขึ้น เล่ยตงอยากฆ่าซูเฉิน แล้วซูเฉินจะไม่อยากฆ่าเขาหรือ?
ปัง!
แสงพลังโกลาหลพลันลุกโชนรอบตัวซูเฉิน แล้วเขาก็ชกออกไปหนึ่งหมัด
หมัดที่แฝงไว้ด้วยพลังเหนือใด ๆ ระเบิดกระแทกความว่างเปล่าจนกึกก้อง ราวกับดวงดาวเหนือเก้าชั้นฟ้าทรุดตัวลงมา แฝงไว้ด้วยพลังเทวะอันหาที่เปรียบมิได้
แทบจะในพริบตา ซูเฉินปะทะกับจักรพรรดิยุทธ์เล่ยตง
ตูม!
หมัดของซูเฉินระเบิดออกด้วยพลังเนื้อแท้อันสูงสุด สามารถกดทับทุกสรรพสิ่ง แม้แต่หอกเทพสายฟ้าของเล่ยตงก็ไม่อาจต้านทาน ถูกระเบิดแตกด้วยหมัดเดียว
“อะไรนะ?!”
สีหน้าของเล่ยตงเปลี่ยนไป เมื่อเผชิญหน้ากับซูเฉินโดยตรงจึงสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของหมัดนั้น
ราวกับทำให้หนังศีรษะของเขาชาหนึบไปทั้งแถบ
ภายในเวลาไม่นาน ซูเฉินกลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
ปัง!
ยังไม่ทันให้เล่ยตงคิดอะไรเพิ่มเติม หมัดของซูเฉินก็พุ่งเข้าปะทะกับเขาอย่างรุนแรง สายฟ้าระเบิดลั่นรอบร่าง
แขนของเล่ยตงสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับสูญเสียความรู้สึก โลหิตปั่นป่วนไปทั่วร่าง และเขาก็ถูกซัดกระเด็นออกไปด้านข้าง!
“อะไรนะ?!”
ในดวงตาของซุนฉีหยางก็มีแววตกใจอยู่เช่นกัน
จักรพรรดิยุทธ์เล่ยตงทรงพลังอย่างยิ่ง พลังฝึกปรือของเขาบรรลุถึงขีดสุดของระดับจักรพรรดิยุทธ์ เพียงอีกครึ่งก้าวก็จะเข้าสู่ขอบเขตนักบุญยุทธ์ ถือเป็นหนึ่งในคนของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าที่มีความหวังจะบรรลุนักบุญมากที่สุด
เขากลับถูกซูเฉินผลักกระเด็นด้วยหมัดเดียวงั้นหรือ?
ความโหดเหี้ยมในหมัดของซูเฉินทำให้ซุนฉีหยางทั้งตัวสั่นสะท้าน
“เด็กคนนี้… ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!”
แววตาของซุนฉีหยางเผยเจตนาฆ่าอันเย็นเยือก
แต่เขาไม่ลงมือกับซูเฉินโดยตรง
สิ่งสำคัญเร่งด่วนที่สุดคือจัดการกับ ลั่วเสวียนก่อน
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ซุนฉีหยางเหยียบย่างกลางอากาศ สะบัดแขนเสื้อกวาดไปทันที แรงแห่งฟ้าดินมวลมหาศาลถาโถมรวมตัวกัน มีดบินสีแดงสามเล่มราวกับดวงตะวันสามดวง เปล่งประกายเจิดจ้าออกมา
จากนั้นมีดบินทั้งสามก็ฉีกความว่างเปล่าโดยตรง เกิดรอยแยกขึ้นสามเส้นในห้วงอากาศ และพุ่งเข้าใส่ ลั่วเสวียนด้วยความเร็วราวสายฟ้าแลบ!
“ทำลายมันให้ข้า!”
สายตาของซูเฉินจับจ้องไปที่ซุนฉีหยางเป็นส่วนใหญ่
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายโจมตีใส่ ลั่วเสวียน เขาก็เหยียบย่างขึ้นโดยไม่ลังเล พุ่งเข้าขวางหน้า ลั่วเสวียนราวกับสายฟ้า
จากนั้นเขาก็เรียกกระบี่จวินหลินออกมา แสงกระบี่อันแหลมคมสาดประกายกลายเป็นกระบี่สะท้านสวรรค์ ฟาดลงมาอย่างแรง!
เจ็ดกระบี่ฟาดฟ้า!
เมื่อเผชิญหน้านักบุญยุทธ์ผู้ทรงพลัง ซูเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใช้เจ็ดกระบี่ฟาดฟ้าโดยตรง แสงกระบี่วูบไหวด้วยความเร็วสูง ปะทะกับมีดบินทั้งสามในพริบตา
ปัง!
แสงศักดิ์สิทธิ์คำราม แสงกระบี่แตกกระจาย แสงมีดปะทุออก
พายุพลังทำลายล้างกวาดกระหน่ำออกไปทุกทิศ ซูเฉินรู้สึกว่าแขนของตนสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับชาไปทั้งแขน และเขาถูกกระแทกจนถอยหลังไปกว่าสิบจ้าง!