ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 263 ลั่วเสวียนบาดเจ็บสาหัส
ลูกแก้วเทพเพลิงทำลายสวรรค์ระเบิดออก ลำแสงทำลายอันร้อนแรงเจิดจ้ากระแทกเข้าใส่ลั่วเสวียนโดยตรง ทำให้เธอไม่อาจหลบเลี่ยงได้เลยแม้แต่น้อย
ฟึ่บ!
นิ้วเรียวยาวทั้งสองข้างของลั่วเสวียนประกบกันเป็นดั่งกระบี่ แสงกระบี่คมกริบทะลุฟ้าออกจากปลายนิ้ว หวังจะตัดลำแสงทำลายลงทันที ขณะเดียวกัน พลังชี่แท้ในร่างของเธอก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับสร้างอักขระลึกลับรูปหนึ่งขึ้นที่หว่างคิ้ว
โครม!
ลำแสงทำลายระเบิดออกอย่างรุนแรง ทำลายอักขระตรงหว่างคิ้วของลั่วเสวียนจนแตกร้าว เลือดสดไหลรินเป็นสาย จิตวิญญาณของเธอสั่นคลอนอย่างรุนแรง
พร้อมกันนั้น เปลวเพลิงทำลายสายหนึ่งได้ปกคลุมทั่วทั้งร่างของเธออย่างรวดเร็ว
ลูกแก้วเทพเพลิงทำลายสวรรค์นี้ถึงจะเป็นสมบัติโจมตีแบบใช้ครั้งเดียว แต่พลังระเบิดในชั่วพริบตาของมันกลับน่าสะพรึงกลัวถึงขั้นสามารถทำร้ายผู้ฝึกยุทธ์ระดับนักบุญยุทธ์ได้!
ครืด!
ในขณะเดียวกัน เสียงฟ้าร้องคำรามสั่นสะเทือนกึกก้องกลางเวหา สายฟ้าสายหนึ่งทะลวงฟ้าและกระแทกใส่ลั่วเสวียนอย่างรุนแรง
“ฟาดฟ้าสะท้าน!”
ลั่วเสวียนตะโกนสุดเสียง แสงกระบี่ลุกโชนขึ้นอย่างไร้ขอบเขต พุ่งทะยานขึ้นฟ้าด้วยพลังอันแข็งแกร่ง!
“ฆ่า!”
ซุนฉีหยางและเล่ยตงหวู่หวงในตอนนี้ ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างเหี้ยมเกรียม พอเห็นสายฟ้าฟาดลงมา พวกเขาก็รีบปล่อยเคล็ดวิชายุทธ์อันทรงพลังออกมาทันที ลำแสงกระบี่และกระบี่หลายสายพุ่งเข้าหาลั่วเสวียน!
ปั่บ! ปั่บ!
ทั่วทั้งร่างของลั่วเสวียนสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เวลานี้เธอจำเป็นต้องทุ่มสมาธิทั้งหมดเพื่อต้านทานทัณฑ์สวรรค์ แล้วนางจะมีเวลามาสนใจการโจมตีจากซุนฉีหยางกับเล่ยตงได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น ซุนฉีหยางยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับนักบุญยุทธ์อย่างแท้จริง แม้แต่ลั่วเสวียนในสภาพสมบูรณ์ก็ต้องรับมืออย่างสุดกำลัง นับประสาอะไรกับในขณะที่เธอกำลังผ่านพ้นทัณฑ์สวรรค์
แสงเลือดแล่นวาบ รอยแผลเป็นสายปรากฏบนร่างของลั่วเสวียน เลือดสดไหลนองร่างจนเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าสีขาว
เธอส่งเสียงครางต่ำ ก่อนจะทะยานขึ้นฟ้าอีกครั้ง ปล่อยพลังสูงสุดของเคล็ดวิชา ทัณฑ์สวรรค์กระบี่คุมฟ้า ออกมา ฟันใส่ทัณฑ์สายฟ้าอย่างไม่รีรอ!
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ซุนฉีหยางและเล่ยตงหวู่หวงดวงตาเย็นเยียบ เจตนาฆ่าเอ่อล้นออกมาทั่วกาย ทั้งสองปล่อยเคล็ดวิชายุทธ์ทรงพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งควักสมบัติลับหลากชนิดออกมา โจมตีเข้าใส่ลั่วเสวียนอย่างบ้าคลั่ง
“ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้าจะทนได้อีกนานแค่ไหน” ซุนฉีหยางเอ่ยด้วยแววตาลึกล้ำ
“เจ้าหมายมั่นจะทะลวงสู่ระดับนักบุญยุทธ์ แต่กลับไม่มีแม้แต่ใครจากนิกายเทียนเต๋ามาปกป้อง ช่างเป็นนิกายที่สมควรถูกลบเลือนจริงๆ!” เล่ยตงหวู่หวงแค่นหัวเราะเยาะ
ครืด!
ในยามนี้ ลั่วเสวียนเหมือนตกเป็นเป้าโจมตีของคนทั้งสอง
แม้ว่าทั้งสองจะไม่สามารถเข้าสู่ขอบเขตของทัณฑ์สวรรค์ได้ และสามารถโจมตีได้เพียงจากระยะไกล พลังทำลายที่เกิดขึ้นย่อมจำกัด แต่สำหรับลั่วเสวียนแล้ว มันยังคงเป็นภัยคุกคามถึงชีวิต!
ลั่วเสวียนเปรอะเปื้อนด้วยโลหิต เสื้อผ้าขาวของนางแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงใบหน้าซีดเซียวสุดขีด นางปลดปล่อยเคล็ดวิชาทัณฑ์สวรรค์กระบี่คุมฟ้า ออกมาจนถึงขีดสุด ต้านทานทัณฑ์สายฟ้าจากเก้ามหานภา ขณะเดียวกันก็ต้องรับมือการโจมตีจากซุนฉีหยางและเล่ยตงหวู่หวง
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป นางไม่มีทางต้านทานได้นานอีกแล้ว!
ครืด!
ในขณะนี้ ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่หกฟาดลงมาพร้อมเสียงระเบิดคำรามดังสนั่น
มันเป็นสายฟ้าขนาดใหญ่หนาแน่นดั่งมังกรสายฟ้าเงิน เปล่งคลื่นพลังที่มิอาจต้านทานได้ออกมา รุนแรงอย่างถึงที่สุด
ครั้งนี้ พลังกระบี่ของลั่วเสวียนไม่อาจต้านทานทัณฑ์สายฟ้าได้อีกต่อไป มันถูกทำลายลงราวกับกิ่งไม้แห้งผุพัง สายฟ้าเต็มฟ้าปกคลุมร่างของลั่วเสวียนเอาไว้
“อั๊กก……”
เลือดสดพุ่งกระเซ็นออกมาจากปากของลั่วเสวียน พลังชีวิตของนางอ่อนแรงลงทันตา ร่างถูกแรงกระแทกจนร่วงหล่นจากฟ้า
โครม!
เธอพุ่งตกกระแทกใส่ยอดเขาเทพโบราณด้านล่าง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ได้รับบาดเจ็บสาหัส!
“ได้โอกาสแล้ว ฆ่านางซะ!”
ซุนฉีหยางปล่อยมีดบินสีแดงเพลิงออกจากฝ่ามืออีกเล่ม ราวกับทะลวงผ่านช่องว่างในพริบตา พุ่งตรงไปหาลั่วเสวียนด้วยความเร็วสุดขีด!
ส่วนเล่ยตงหวู่หวงก็ใช้เคล็ดวิชายุทธ์ระดับนักบุญชื่อ หอกสายฟ้าราชันย์ เรียกสายฟ้าจากนภามารวมกันเป็นหอกสายฟ้าสีดำเล่มหนึ่ง ยิงเข้าใส่ลั่วเสวียน
ขณะเดียวกัน ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่เจ็ดก็เริ่มรวมตัวขึ้นอย่างช้าๆ บนเวหาสูง
“ข้าจะต้องตายที่นี่จริงๆ งั้นหรือ?”
ริมฝีปากของลั่วเสวียนเผยรอยยิ้มขื่นขม การฝ่าทัณฑ์นั้นอันตรายอย่างที่สุดอยู่แล้ว นี่ยังต้องเผชิญกับนักบุญยุทธ์และจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงสุดอีก
ตอนนี้ เธอไม่มีพลังจะต้านทานซุนฉีหยางกับเล่ยตงหวู่หวงได้อีกต่อไป!
“ผู้ใดกล้าแตะต้องอาจารย์ของข้า?!”
จู่ๆ เสียงคำรามหนึ่งก็ดังสนั่นประหนึ่งสายฟ้าฟาดจากสวรรค์
ที่ห่างออกไป แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองสว่างเจิดจ้า ท่ามกลางกลุ่มเมฆทองสาดประกาย ร่างหนึ่งที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ปรากฏขึ้นประหนึ่งสายฟ้า และพุ่งมาขวางหน้าลั่วเสวียน!
ปัง!
รอยหมัดสีทองหนึ่งที่มาพร้อมเสียงคำรามของมังกรโบราณระเบิดออก พุ่งใส่หอกสายฟ้าของเล่ยตงหวู่หวงจนแตกกระจาย แล้วพุ่งเข้าปะทะกับมีดบินของซุนฉีหยางต่อทันที
ปัง!
ประกายไฟกระจายกลางอากาศ รอยหมัดสีทองนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ถึงขนาดระเบิดทำลายมีดบินให้แตกเป็นเสี่ยงๆ
“ซูเฉิน?!”
เล่ยตงหวู่หวงตกตะลึงไปทั้งตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ก่อนจะกลายเป็นเย็นเยียบดังน้ำแข็ง ปลดปล่อยเจตนาฆ่าอันมหาศาลออกมา
เขาไม่คาดคิดเลยว่าซูเฉินจะมาปรากฏตัวในแดนลับโบราณแห่งนี้!
คำโบราณมีว่า ศัตรูยิ่งเจอกันก็ยิ่งแค้นฝังใจ ยามที่เล่ยตงหวู่หวงเห็นซูเฉิน ภาพของเล่ยมิ่งที่ตายด้วยน้ำมือซูเฉินก็ผุดขึ้นในใจ เขาจึงยิ่งแค้นใจยิ่งนัก
“ซูเฉิน เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”
ลั่วเสวียนก็เผยสีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
นางไม่เคยบอกซูเฉินเลยว่าตัวเองปิดด่านฝึกฝนในแดนลับโบราณแห่งนี้ นางคิดว่าวันนี้คงหลีกไม่พ้นชะตากรรม แต่กลับไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะมาช่วยไว้ได้ทันเวลา