ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 241 แดนลับหยวนหลิง
หลังจากการประลองกับลั่วเสวียน ซูเฉินก็กลับเข้าสู่ห้องตนเองเพื่อฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง รอคอยการเปิดของแดนลับหยวนหลิง
สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เวลาสำหรับการเปิดแดนลับหยวนหลิงมาถึงแล้ว
ยอดเขาเทียนเต๋า
หน้าหอเทียนเต๋า มีร่างของหลายคนปรากฏอยู่บนลานกว้างขนาดใหญ่
ผู้นำนิกาย จ้านเหยียน ยืนอยู่หน้าหอเทียนเต๋า ผมขาวเคราขาว ใบหน้าเปี่ยมด้วยอำนาจ ผ้าคลุมปลิวไสว ดุจเซียนผู้เร้นกายจากโลกภายนอก
เบื้องหน้าของเขามีร่างสามคนยืนอยู่ เป็นชายสองหญิงหนึ่ง
หญิงสาวในชุดกระโปรงสีเขียวสง่างามอ่อนโยนและงดงามยิ่ง นางคือ สุ่ยหว่านเอ๋อร์
ส่วนชายหนุ่มอีกสองคน หนึ่งในนั้นเปล่งรัศมีคมกริบดั่งคมกระบี่ ดวงตาคมกริบดุดัน ดาบสีทองดำสะพายอยู่บนหลัง อาบไปด้วยกลิ่นอายสังหาร
อีกคนหนึ่งใบหน้าละมุนดูขี้อายเล็กน้อย แต่ในดวงตากลับมีเปลวเพลิงเรืองรองซ่อนอยู่
ทั้งสองคือหนึ่งในแปดศิษย์สวรรค์
จินรุ่ยแห่งยอดเขาเกิงจิน!
ฮั่วหยางแห่งยอดเขาไท่อิน!
เมื่อซูเฉินมาถึงยอดเขาเทียนเต๋า เขาก็มองเห็นสุ่ยหว่านเอ๋อร์ จินรุ่ย และฮั่วหยางทันที
เขาชะงักเล็กน้อย ก่อนจะคารวะผู้ที่อยู่เบื้องหน้า “ศิษย์ซูเฉิน ขอคารวะท่านเจ้าสำนัก ขอคารวะพี่หญิงสุ่ย พี่ชายจิน และพี่ชายฮั่ว!”
“น้องชาย เจ้าช่างมีพรสวรรค์ยิ่ง ครั้งนี้ที่เข้าแดนลับหยวนหลิง ข้าคาดว่าเจ้าจะสามารถควบแน่นจิตวิญญาณยุทธ์ระดับแปดขึ้นไป และทะลวงถึงขอบเขตราชายุทธ์ได้อย่างแน่นอน!”
สุ่ยหว่านเอ๋อร์กระพริบตากลมโต แล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ขอบคุณพี่หญิงสำหรับคำอวยพร!”
ซูเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม
“เจ้าคือซูเฉินหรือ? ข้าได้ยินว่าเจ้าร่างกายแข็งแกร่งนัก ถึงขั้นสามารถยืนหยัดในเขตแดนกระบี่มหาจักรวาลของท่านลั่วได้โดยไม่พ่ายแพ้ วันหลังมาประลองกันสักตั้งเถิด!”
จินรุ่ยมองซูเฉิน พลางกล่าวด้วยเสียงเรียบ
“ไม่มีปัญหา!”
ซูเฉินยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน
ว่ากันว่าพี่ชายจินรุ่ยนั้นเป็นคนบ้ากระบี่ เขาเกิดมาพร้อมกับร่างวิญญาณโลหะเกิงจิน ชื่นชอบวิชากระบี่อย่างยิ่ง และมีความสามารถโดดเด่นในทางแห่งกระบี่
“น้องชาย อย่าถือสาพี่ชายจินเลย เขาไม่ถนัดการพูดจา ข้าชื่อฮั่วหยาง ได้ยินว่าเจ้ามีพรสวรรค์ด้านการหลอมโอสถไม่ธรรมดา ข้าคงต้องฝากตัวด้วย!”
ฮั่วหยางกล่าวพร้อมรอยยิ้มบางเบา
เขาคือศิษย์ของฮั่วเลี่ย ไม่เพียงพลังฝึกตนจะสูงส่ง ยังเป็นจอมยุทธ์หลอมโอสถขั้นสูงอีกด้วย
ก่อนซูเฉินจะมาถึง เขาคือผู้ที่ได้รับความชื่นชมจากผู้อาวุโสในนิกายมากที่สุด เชื่อกันว่าอีกไม่เกินสิบปี อาจบรรลุเป็นนักบุญโอสถได้
แต่เมื่อเทียบกับพรสวรรค์ของซูเฉินแล้ว ก็ยังด้อยกว่าอยู่มาก
“พี่ชายฮั่วกล่าวเกินไปแล้ว!”
ซูเฉินพยักหน้าอย่างสุภาพ
ในชาติก่อน ศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งแปดของแปดศิษย์สวรรค์ล้วนดูแลเขาอย่างดี เขาก็สนิทสนมกับจินรุ่ยและฮั่วหยางมาก
จินรุ่ยเป็นคนบ้ากระบี่ ภายนอกเย็นชาแต่จิตใจอบอุ่น
ฮั่วหยางเป็นอัจฉริยะด้านโอสถ ใจดีต่อผู้อื่น มักหลอมโอสถแจกให้ศิษย์คนอื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
ซูเฉินเข้าใจดีว่า ครั้งนี้ผู้ที่จะเข้าสู่แดนลับหยวนหลิงคงเป็นพวกเขาสี่คน
เมื่อจ้านเหยียนเห็นซูเฉิน สุ่ยหว่านเอ๋อร์ และอีกสองคนทักทายกันเสร็จ ก็ยิ้มบางเบาแล้วกล่าวว่า “วันนี้เป็นวันเปิดแดนลับหยวนหลิง พวกเจ้าทั้งสี่จะเข้าไป หวังว่าพวกเจ้าจะสามารถก้าวหน้าในการบ่มเพาะ หากสามารถทนแรงกดดันของฟ้าดินได้ถึงสามวัน ก็ถือว่าคุ้มค่าที่นิกายเรายอมเปิดเขตลับให้ครั้งนี้!”
“ขอรับ/เจ้าค่ะ!”
ซูเฉินและอีกสามคนพยักหน้าพร้อมกัน
ซูเฉินเองก็รู้จักแดนลับหยวนหลิงดี
ในแดนลับหยวนหลิงนั้น เต็มไปด้วยพลังดั้งเดิมของฟ้าดิน และมีแรงกดดันฟ้าดินอันมหาศาล
มีเพียงนักบุญยุทธ์เท่านั้นที่สามารถต้านทานแรงกดดันเช่นนั้นได้ แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ยังไม่อาจทนทาน
สามารถทนอยู่ในแดนลับหยวนหลิงได้ถึงสามวัน ถือว่าเป็นอัจฉริยะด้านการบ่มเพาะโดยแท้
ซูเฉินจดจำได้ว่า ในบรรดาแปดศิษย์สวรรค์ ผู้ที่เคยอยู่ในเขตลับได้นานที่สุดคือ พี่ใหญ่ เซี่ยวฟาน
ครั้งนั้น เซี่ยวฟานอยู่ในช่วงพีคของการฝึกยุทธ์ เขาเข้าสู่เขตลับ และสามารถอยู่ได้ถึงเก้าวันเต็ม ๆ ควบแน่นจิตวิญญาณยุทธ์ระดับแปดได้สำเร็จ สั่นสะเทือนทั้งนิกายเทียนเต๋า
เพราะการเปิดแดนลับหยวนหลิงแต่ละครั้ง ต้องแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาล หากไม่สามารถบรรลุผลได้ จะถือเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่
“ดี! ข้าจะเปิดแดนลับหยวนหลิงบัดนี้ หวังว่าพวกเจ้าจะสามารถบรรลุความก้าวหน้าได้จริง!”
จ้านเหยียนยิ้มบางเบา
ตูม!
เขาสะบัดแขนเสื้อ ตบฝ่ามืออย่างต่อเนื่อง เงาของผังไทจีปรากฏขึ้นกลางอากาศ พลังฟ้าดินหลั่งไหลรวมตัวกลายเป็นอักขระลึกลับโบราณ
แววตาของจ้านเหยียนเปี่ยมด้วยความขึงขัง พลังแห่งมหาเต๋าระเบิดออกมารอบกาย ฟ้าดินเหนือยอดเขาเทียนเต๋าปั่นป่วนด้วยลมและเมฆ
เงาของผังไทจีหมุนช้า ๆ แล้วแยกออกตรงกลาง แสงสว่างลึกลับพวยพุ่งขึ้น ก่อเกิดเป็นทางผ่านแห่งความว่างเปล่า
“แดนลับหยวนหลิงเปิดแล้ว รีบเข้าไป!”
จ้านเหยียนตะโกนเสียงดัง
ซูเฉินและอีกสามคน แววตาเปล่งประกายพร้อมกัน ลอยขึ้นกลางอากาศ แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสี่สาย ทะยานเข้าสู่ทางผ่านแห่งความว่างเปล่า
“ซูเฉิน ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถควบแน่นจิตวิญญาณยุทธ์ระดับเก้าได้! หากเป็นเช่นนั้น นิกายเทียนเต๋าของเราจะมีความหวังในการรุ่งเรืองอีกครั้ง!”
จ้านเหยียนพึมพำเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
จากนั้น เขาก็ลอยตัวขึ้น นั่งขัดสมาธิหน้าภาพเงาของผังไทจี พลังอันรุนแรงรอบกายพลันระเบิด ดึงดูดพลังฟ้าดินจากทุกสารทิศหลั่งไหลเข้าสู่เงาผังไทจี เพื่อค้ำจุนการเปิดแดนลับหยวนหลิง