ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 236 ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก
ปัง!
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งระเบิดออกจากร่างของเซียนเจิ้น
“เซียนเจิ้น เจ้าช่างบังอาจนัก! เจ้าคิดจะเป็นกบฏต่อนิกายหรือ?!”
หลี่เป่ากล่าวเสียงเย็น
“เจ้าหมาบ้า เจ้าไร้ยางอายยิ่งนัก! เจ้าเป็นใครถึงกล้าโอหังเช่นนี้ต่อหน้าข้า? วันนี้เจ้ากล้าหมิ่นข้าว่าทรยศนิกาย เช่นนั้นข้าจะบดขยี้เจ้าต่อหน้าเจ้านิกาย ให้ทุกคนเห็นว่าใครกันแน่ที่ทรยศ!”
เซียนเจิ้นแค่นเสียงเย้ยหยัน เสียงของเขาดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง
แม้จะสวมชุดหนังสัตว์ ร่างของเขากลับแข็งแกร่งดั่งสัตว์อสูร รูปร่างใหญ่โตแผ่พลังปราณสีทองออกมา ราวกับสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ที่ปล่อยกลิ่นอายพลังเลือดอันมหาศาลออกมา
แม้จะต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยุทธ์ เขาก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย
ทุกคนโดยรอบต่างตกตะลึง
หลายคนรู้ว่าเซียนเจิ้นเคยเป็นอัจฉริยะผู้ตกต่ำของนิกายปราบอสูร กลายเป็นเพียงคนไร้ค่า แต่ไม่คาดคิดว่าในวันนี้ เซียนเจิ้นจะฟื้นคืนอีกครั้ง พร้อมพลังที่ทะลุฟ้า
ถึงขั้นกล้าเผชิญหน้ากับเจ้าจวนปราบอสูรโดยตรง!
นี่มันช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
“ดี! ดีมาก! เซียนเจิ้น เจ้าช่างหาเรื่องตายจริง ๆ!”
แววตาหลี่เป่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาหัวเราะด้วยความโกรธ
ปัง!
พลังแห่งฟ้าดินพลันปะทุออกมา เขายกกรงเล็บขึ้นกลางอากาศ กรงเล็บนั้นแหลมคมราวกับฉีกฟ้าได้ พุ่งลงมากดหัวเซียนเจิ้นโดยตรง
กรงเล็บฉีกฟ้า!
นี่คือเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ที่หลี่เป่าฝึกฝน หากฝึกถึงขั้นสูงสุด แม้แต่ช่องว่างแห่งมิติก็อาจฉีกออกได้
ก่อนหน้านี้ เซียนเจิ้นเคยถูกกรงเล็บฉีกฟ้าของหลี่เป่าทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
ในใจเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตั้งใจจะฆ่าเซียนเจิ้นให้สิ้น
“เจ้าหมาบ้า ถอยไปซะ!”
แววตาเซียนเจิ้นวาววับ เขาคำรามออกมาเสียงดัง
โฮก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณดังกึกก้องออกจากปากเขา เบื้องหลังปราณโลหิตพลันพุ่งขึ้น เมฆาทองคำก่อรูป เงาร่างของหมีป่าทมิฬทองคำสูงนับร้อยจั้งปรากฏขึ้น ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
จากนั้น เซียนเจิ้นก็เหวี่ยงหมัดออกไป!
เปรี้ยง!
ราวกับสายฟ้าทองคำระเบิดขึ้น หมัดทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามของหมีป่าทมิฬทองคำ ปะทะเข้ากับกรงเล็บฉีกฟ้าโดยตรง
ปัง!
มิติสะเทือนเลื่อนลั่น คลื่นอากาศระเบิดกระจาย
ต่อหน้าสายตาตื่นตะลึงของทุกคน กรงเล็บฉีกฟ้าที่ไม่มีผู้ใดต่อต้านได้ กลับถูกหมัดของเซียนเจิ้นทำลายอย่างราบคาบ จากนั้นหมัดยังคงแรงไม่หยุด กระแทกเข้าที่อกของหลี่เป่าโดยตรง
พรวด!
ร่างของหลี่เป่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าอกยุบลงทันที เลือดพุ่งออกจากปาก ร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกพื้นไกลลิบ
พื้นหินเขียวแข็งแกร่งถูกพลังหมัดบดจนกลายเป็นผุยผงในพริบตา
“เจ้า…ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?!”
หลี่เป่าพูดอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะเลือดไหลอาบปาก
เซียนเจิ้นเบื้องหน้าเขา เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากเมื่อก่อน
หลี่เป่ารู้สึกราวกับเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโบราณอย่างแท้จริง หมัดนั้นทำให้แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์เช่นเขายังไร้เรี่ยวแรง
บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
เขามีระดับพลังสูงกว่าเซียนเจิ้นหนึ่งขั้น แต่กลับถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสด้วยหมัดเดียว!
ฮู้ว!
ทุกคนรอบข้างสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตกใจ
ภาพตรงหน้าช่างน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก
เจ้าจวนปราบอสูรผู้ทรงอำนาจ จักรพรรดิยุทธ์ กลับไร้พลังต่อต้าน ถูกเซียนเจิ้นบดขยี้ด้วยหมัดเดียว
พลังต่อสู้อันน่าหวาดหวั่นเพียงใดกัน?
“เซียนเจิ้น เขาคือผู้ปลุกพลังหมีป่าทมิฬทองคำแน่แล้ว! ด้วยวิญญาณยุทธ์อันทรงพลังและพลังต่อสู้อันร้ายกาจนี้ หากเขากลับสู่นิกายปราบอสูร จะต้องได้รับการฝึกฝนเป็นศิษย์หลักแน่นอน!”
“นึกภาพได้เลยว่า เซียนเจิ้นจะกลายเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัสที่สุดแห่งทุ่งรกร้างตะวันออก!”
“ข้าได้ยินว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายปราบอสูรคือ หลี่ซินเจวี๋ย อยากรู้จริงว่า ระหว่างเขากับเซียนเจิ้น ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?”
ทุกคนต่างพูดคุยกัน แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงเมื่อมองไปยังเซียนเจิ้น
ปัง!
ดวงตาของเซียนเจิ้นเย็นเยียบยิ่งนัก เขาก้าวเท้าเดินไปยังหลี่เป่า พลังปราณอันไร้เทียมทานแผ่กระจายรอบตัว ราวกับสามารถกดข่มทุกสรรพสิ่งได้
“เซียนเจิ้น เจ้าคิดจะทำอะไร?!”
ราชายุทธ์สองคนที่มากับหลี่เป่าเปลี่ยนสีหน้า พุ่งเข้ามาหมายจะหยุดเซียนเจิ้น
“ถอยไป!”
เสียงเซียนเจิ้นดังสนั่นดั่งอสนีบาต เขาเหวี่ยงหมัดไปเบา ๆ ราชายุทธ์ทั้งสองปลิวกระเด็น เลือดไหลไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่อหน้าเซียนเจิ้น พวกเขาไม่ต่างจากเด็กน้อย ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน
เซียนเจิ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหลี่เป่า
“เซียนเจิ้น เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? พวกเราค่อยพูดกันดี ๆ ก็ได้…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบของเซียนเจิ้น ร่างของหลี่เป่าก็สั่นเทา พลันพูดเสียงสั่น
ปัง!
เซียนเจิ้นยกเท้ากระทืบลงไปหนึ่งครั้ง
พื้นแผ่นดินแตกกระจาย มิติสั่นสะเทือน
เขาย่ำลงบนหน้าท้องของหลี่เป่า พลังปราณอันกร้าวแกร่งรุนแรง พุ่งเข้าทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของหลี่เป่าโดยตรง ราวกับพายุฝน
ร่างหลี่เป่าราวกับลูกโป่งแตก พลังชีวิตอ่อนลงทันตา
“ไม่นะ!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนหลุดจากปากหลี่เป่า เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
พลังบ่มเพาะของเขาถูกเซียนเจิ้นทำลายสิ้น!
จักรพรรดิยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็นคนไร้พลังโดยสมบูรณ์
“หลี่เป่า วันนี้ข้าจะทำลายพลังเจ้าทิ้ง ให้เจ้ารู้จักกับชีวิตที่ยิ่งกว่าความตาย! ข้าจะพาเจ้ากลับนิกายปราบอสูร ไปสะสางทั้งคนและเรื่องที่ควรสะสาง ไม่มีผู้ใดหนีพ้น!”
เสียงของเซียนเจิ้นเย็นเยียบถึงขีดสุด
แต่ในหูของหลี่เป่า มันดั่งคำประกาศิตมรณะ ใบหน้าเขาซีดเผือดเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หัวใจราวกับตายด้านในพริบตา
จบแล้ว!
ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
เมื่อเห็นเซียนเจิ้นลงมือจัดการหลี่เป่าโดยไม่ลังเล ผู้คนรอบข้างล้วนมีแววตาเคารพและหวาดเกรงในพลังของเขา
เขาเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ เป็นถึงผู้แข็งแกร่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่วันนี้เขากลับถูกทำลายฐานบ่มเพาะทั้งหมด!
ปัง!
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งระเบิดออกจากร่างของเซียนเจิ้น
“เซียนเจิ้น เจ้าช่างบังอาจนัก! เจ้าคิดจะเป็นกบฏต่อนิกายหรือ?!”
หลี่เป่ากล่าวเสียงเย็น
“เจ้าหมาบ้า เจ้าไร้ยางอายยิ่งนัก! เจ้าเป็นใครถึงกล้าโอหังเช่นนี้ต่อหน้าข้า? วันนี้เจ้ากล้าหมิ่นข้าว่าทรยศนิกาย เช่นนั้นข้าจะบดขยี้เจ้าต่อหน้าเจ้านิกาย ให้ทุกคนเห็นว่าใครกันแน่ที่ทรยศ!”
เซียนเจิ้นแค่นเสียงเย้ยหยัน เสียงของเขาดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง
แม้จะสวมชุดหนังสัตว์ ร่างของเขากลับแข็งแกร่งดั่งสัตว์อสูร รูปร่างใหญ่โตแผ่พลังปราณสีทองออกมา ราวกับสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ที่ปล่อยกลิ่นอายพลังเลือดอันมหาศาลออกมา
แม้จะต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยุทธ์ เขาก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย
ทุกคนโดยรอบต่างตกตะลึง
หลายคนรู้ว่าเซียนเจิ้นเคยเป็นอัจฉริยะผู้ตกต่ำของนิกายปราบอสูร กลายเป็นเพียงคนไร้ค่า แต่ไม่คาดคิดว่าในวันนี้ เซียนเจิ้นจะฟื้นคืนอีกครั้ง พร้อมพลังที่ทะลุฟ้า
ถึงขั้นกล้าเผชิญหน้ากับเจ้าจวนปราบอสูรโดยตรง!
นี่มันช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
“ดี! ดีมาก! เซียนเจิ้น เจ้าช่างหาเรื่องตายจริง ๆ!”
แววตาหลี่เป่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาหัวเราะด้วยความโกรธ
ปัง!
พลังแห่งฟ้าดินพลันปะทุออกมา เขายกกรงเล็บขึ้นกลางอากาศ กรงเล็บนั้นแหลมคมราวกับฉีกฟ้าได้ พุ่งลงมากดหัวเซียนเจิ้นโดยตรง
กรงเล็บฉีกฟ้า!
นี่คือเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ที่หลี่เป่าฝึกฝน หากฝึกถึงขั้นสูงสุด แม้แต่ช่องว่างแห่งมิติก็อาจฉีกออกได้
ก่อนหน้านี้ เซียนเจิ้นเคยถูกกรงเล็บฉีกฟ้าของหลี่เป่าทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
ในใจเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตั้งใจจะฆ่าเซียนเจิ้นให้สิ้น
“เจ้าหมาบ้า ถอยไปซะ!”
แววตาเซียนเจิ้นวาววับ เขาคำรามออกมาเสียงดัง
โฮก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณดังกึกก้องออกจากปากเขา เบื้องหลังปราณโลหิตพลันพุ่งขึ้น เมฆาทองคำก่อรูป เงาร่างของหมีป่าทมิฬทองคำสูงนับร้อยจั้งปรากฏขึ้น ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
จากนั้น เซียนเจิ้นก็เหวี่ยงหมัดออกไป!
เปรี้ยง!
ราวกับสายฟ้าทองคำระเบิดขึ้น หมัดทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามของหมีป่าทมิฬทองคำ ปะทะเข้ากับกรงเล็บฉีกฟ้าโดยตรง
ปัง!
มิติสะเทือนเลื่อนลั่น คลื่นอากาศระเบิดกระจาย
ต่อหน้าสายตาตื่นตะลึงของทุกคน กรงเล็บฉีกฟ้าที่ไม่มีผู้ใดต่อต้านได้ กลับถูกหมัดของเซียนเจิ้นทำลายอย่างราบคาบ จากนั้นหมัดยังคงแรงไม่หยุด กระแทกเข้าที่อกของหลี่เป่าโดยตรง
พรวด!
ร่างของหลี่เป่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าอกยุบลงทันที เลือดพุ่งออกจากปาก ร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกพื้นไกลลิบ
พื้นหินเขียวแข็งแกร่งถูกพลังหมัดบดจนกลายเป็นผุยผงในพริบตา
“เจ้า…ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?!”
หลี่เป่าพูดอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะเลือดไหลอาบปาก
เซียนเจิ้นเบื้องหน้าเขา เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากเมื่อก่อน
หลี่เป่ารู้สึกราวกับเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโบราณอย่างแท้จริง หมัดนั้นทำให้แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์เช่นเขายังไร้เรี่ยวแรง
บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
เขามีระดับพลังสูงกว่าเซียนเจิ้นหนึ่งขั้น แต่กลับถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสด้วยหมัดเดียว!
ฮู้ว!
ทุกคนรอบข้างสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตกใจ
ภาพตรงหน้าช่างน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก
เจ้าจวนปราบอสูรผู้ทรงอำนาจ จักรพรรดิยุทธ์ กลับไร้พลังต่อต้าน ถูกเซียนเจิ้นบดขยี้ด้วยหมัดเดียว
พลังต่อสู้อันน่าหวาดหวั่นเพียงใดกัน?
“เซียนเจิ้น เขาคือผู้ปลุกพลังหมีป่าทมิฬทองคำแน่แล้ว! ด้วยวิญญาณยุทธ์อันทรงพลังและพลังต่อสู้อันร้ายกาจนี้ หากเขากลับสู่นิกายปราบอสูร จะต้องได้รับการฝึกฝนเป็นศิษย์หลักแน่นอน!”
“นึกภาพได้เลยว่า เซียนเจิ้นจะกลายเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัสที่สุดแห่งทุ่งรกร้างตะวันออก!”
“ข้าได้ยินว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายปราบอสูรคือ หลี่ซินเจวี๋ย อยากรู้จริงว่า ระหว่างเขากับเซียนเจิ้น ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?”
ทุกคนต่างพูดคุยกัน แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงเมื่อมองไปยังเซียนเจิ้น
ปัง!
ดวงตาของเซียนเจิ้นเย็นเยียบยิ่งนัก เขาก้าวเท้าเดินไปยังหลี่เป่า พลังปราณอันไร้เทียมทานแผ่กระจายรอบตัว ราวกับสามารถกดข่มทุกสรรพสิ่งได้
“เซียนเจิ้น เจ้าคิดจะทำอะไร?!”
ราชายุทธ์สองคนที่มากับหลี่เป่าเปลี่ยนสีหน้า พุ่งเข้ามาหมายจะหยุดเซียนเจิ้น
“ถอยไป!”
เสียงเซียนเจิ้นดังสนั่นดั่งอสนีบาต เขาเหวี่ยงหมัดไปเบา ๆ ราชายุทธ์ทั้งสองปลิวกระเด็น เลือดไหลไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่อหน้าเซียนเจิ้น พวกเขาไม่ต่างจากเด็กน้อย ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน
เซียนเจิ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหลี่เป่า
“เซียนเจิ้น เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? พวกเราค่อยพูดกันดี ๆ ก็ได้…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบของเซียนเจิ้น ร่างของหลี่เป่าก็สั่นเทา พลันพูดเสียงสั่น
ปัง!
เซียนเจิ้นยกเท้ากระทืบลงไปหนึ่งครั้ง
พื้นแผ่นดินแตกกระจาย มิติสั่นสะเทือน
เขาย่ำลงบนหน้าท้องของหลี่เป่า พลังปราณอันกร้าวแกร่งรุนแรง พุ่งเข้าทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของหลี่เป่าโดยตรง ราวกับพายุฝน
ร่างหลี่เป่าราวกับลูกโป่งแตก พลังชีวิตอ่อนลงทันตา
“ไม่นะ!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนหลุดจากปากหลี่เป่า เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
พลังบ่มเพาะของเขาถูกเซียนเจิ้นทำลายสิ้น!
จักรพรรดิยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็นคนไร้พลังโดยสมบูรณ์
“หลี่เป่า วันนี้ข้าจะทำลายพลังเจ้าทิ้ง ให้เจ้ารู้จักกับชีวิตที่ยิ่งกว่าความตาย! ข้าจะพาเจ้ากลับนิกายปราบอสูร ไปสะสางทั้งคนและเรื่องที่ควรสะสาง ไม่มีผู้ใดหนีพ้น!”
เสียงของเซียนเจิ้นเย็นเยียบถึงขีดสุด
แต่ในหูของหลี่เป่า มันดั่งคำประกาศิตมรณะ ใบหน้าเขาซีดเผือดเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หัวใจราวกับตายด้านในพริบตา
จบแล้ว!
ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
เมื่อเห็นเซียนเจิ้นลงมือจัดการหลี่เป่าโดยไม่ลังเล ผู้คนรอบข้างล้วนมีแววตาเคารพและหวาดเกรงในพลังของเขา
เขาเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ เป็นถึงผู้แข็งแกร่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่วันนี้เขากลับถูกทำลายฐานบ่มเพาะทั้งหมด!
ปัง!
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งระเบิดออกจากร่างของเซียนเจิ้น
“เซียนเจิ้น เจ้าช่างบังอาจนัก! เจ้าคิดจะเป็นกบฏต่อนิกายหรือ?!”
หลี่เป่ากล่าวเสียงเย็น
“เจ้าหมาบ้า เจ้าไร้ยางอายยิ่งนัก! เจ้าเป็นใครถึงกล้าโอหังเช่นนี้ต่อหน้าข้า? วันนี้เจ้ากล้าหมิ่นข้าว่าทรยศนิกาย เช่นนั้นข้าจะบดขยี้เจ้าต่อหน้าเจ้านิกาย ให้ทุกคนเห็นว่าใครกันแน่ที่ทรยศ!”
เซียนเจิ้นแค่นเสียงเย้ยหยัน เสียงของเขาดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง
แม้จะสวมชุดหนังสัตว์ ร่างของเขากลับแข็งแกร่งดั่งสัตว์อสูร รูปร่างใหญ่โตแผ่พลังปราณสีทองออกมา ราวกับสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ที่ปล่อยกลิ่นอายพลังเลือดอันมหาศาลออกมา
แม้จะต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยุทธ์ เขาก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย
ทุกคนโดยรอบต่างตกตะลึง
หลายคนรู้ว่าเซียนเจิ้นเคยเป็นอัจฉริยะผู้ตกต่ำของนิกายปราบอสูร กลายเป็นเพียงคนไร้ค่า แต่ไม่คาดคิดว่าในวันนี้ เซียนเจิ้นจะฟื้นคืนอีกครั้ง พร้อมพลังที่ทะลุฟ้า
ถึงขั้นกล้าเผชิญหน้ากับเจ้าจวนปราบอสูรโดยตรง!
นี่มันช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
“ดี! ดีมาก! เซียนเจิ้น เจ้าช่างหาเรื่องตายจริง ๆ!”
แววตาหลี่เป่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาหัวเราะด้วยความโกรธ
ปัง!
พลังแห่งฟ้าดินพลันปะทุออกมา เขายกกรงเล็บขึ้นกลางอากาศ กรงเล็บนั้นแหลมคมราวกับฉีกฟ้าได้ พุ่งลงมากดหัวเซียนเจิ้นโดยตรง
กรงเล็บฉีกฟ้า!
นี่คือเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ที่หลี่เป่าฝึกฝน หากฝึกถึงขั้นสูงสุด แม้แต่ช่องว่างแห่งมิติก็อาจฉีกออกได้
ก่อนหน้านี้ เซียนเจิ้นเคยถูกกรงเล็บฉีกฟ้าของหลี่เป่าทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
ในใจเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตั้งใจจะฆ่าเซียนเจิ้นให้สิ้น
“เจ้าหมาบ้า ถอยไปซะ!”
แววตาเซียนเจิ้นวาววับ เขาคำรามออกมาเสียงดัง
โฮก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณดังกึกก้องออกจากปากเขา เบื้องหลังปราณโลหิตพลันพุ่งขึ้น เมฆาทองคำก่อรูป เงาร่างของหมีป่าทมิฬทองคำสูงนับร้อยจั้งปรากฏขึ้น ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
จากนั้น เซียนเจิ้นก็เหวี่ยงหมัดออกไป!
เปรี้ยง!
ราวกับสายฟ้าทองคำระเบิดขึ้น หมัดทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามของหมีป่าทมิฬทองคำ ปะทะเข้ากับกรงเล็บฉีกฟ้าโดยตรง
ปัง!
มิติสะเทือนเลื่อนลั่น คลื่นอากาศระเบิดกระจาย
ต่อหน้าสายตาตื่นตะลึงของทุกคน กรงเล็บฉีกฟ้าที่ไม่มีผู้ใดต่อต้านได้ กลับถูกหมัดของเซียนเจิ้นทำลายอย่างราบคาบ จากนั้นหมัดยังคงแรงไม่หยุด กระแทกเข้าที่อกของหลี่เป่าโดยตรง
พรวด!
ร่างของหลี่เป่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าอกยุบลงทันที เลือดพุ่งออกจากปาก ร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกพื้นไกลลิบ
พื้นหินเขียวแข็งแกร่งถูกพลังหมัดบดจนกลายเป็นผุยผงในพริบตา
“เจ้า…ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?!”
หลี่เป่าพูดอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะเลือดไหลอาบปาก
เซียนเจิ้นเบื้องหน้าเขา เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากเมื่อก่อน
หลี่เป่ารู้สึกราวกับเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโบราณอย่างแท้จริง หมัดนั้นทำให้แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์เช่นเขายังไร้เรี่ยวแรง
บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
เขามีระดับพลังสูงกว่าเซียนเจิ้นหนึ่งขั้น แต่กลับถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสด้วยหมัดเดียว!
ฮู้ว!
ทุกคนรอบข้างสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตกใจ
ภาพตรงหน้าช่างน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก
เจ้าจวนปราบอสูรผู้ทรงอำนาจ จักรพรรดิยุทธ์ กลับไร้พลังต่อต้าน ถูกเซียนเจิ้นบดขยี้ด้วยหมัดเดียว
พลังต่อสู้อันน่าหวาดหวั่นเพียงใดกัน?
“เซียนเจิ้น เขาคือผู้ปลุกพลังหมีป่าทมิฬทองคำแน่แล้ว! ด้วยวิญญาณยุทธ์อันทรงพลังและพลังต่อสู้อันร้ายกาจนี้ หากเขากลับสู่นิกายปราบอสูร จะต้องได้รับการฝึกฝนเป็นศิษย์หลักแน่นอน!”
“นึกภาพได้เลยว่า เซียนเจิ้นจะกลายเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัสที่สุดแห่งทุ่งรกร้างตะวันออก!”
“ข้าได้ยินว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายปราบอสูรคือ หลี่ซินเจวี๋ย อยากรู้จริงว่า ระหว่างเขากับเซียนเจิ้น ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?”
ทุกคนต่างพูดคุยกัน แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงเมื่อมองไปยังเซียนเจิ้น
ปัง!
ดวงตาของเซียนเจิ้นเย็นเยียบยิ่งนัก เขาก้าวเท้าเดินไปยังหลี่เป่า พลังปราณอันไร้เทียมทานแผ่กระจายรอบตัว ราวกับสามารถกดข่มทุกสรรพสิ่งได้
“เซียนเจิ้น เจ้าคิดจะทำอะไร?!”
ราชายุทธ์สองคนที่มากับหลี่เป่าเปลี่ยนสีหน้า พุ่งเข้ามาหมายจะหยุดเซียนเจิ้น
“ถอยไป!”
เสียงเซียนเจิ้นดังสนั่นดั่งอสนีบาต เขาเหวี่ยงหมัดไปเบา ๆ ราชายุทธ์ทั้งสองปลิวกระเด็น เลือดไหลไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่อหน้าเซียนเจิ้น พวกเขาไม่ต่างจากเด็กน้อย ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน
เซียนเจิ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหลี่เป่า
“เซียนเจิ้น เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? พวกเราค่อยพูดกันดี ๆ ก็ได้…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบของเซียนเจิ้น ร่างของหลี่เป่าก็สั่นเทา พลันพูดเสียงสั่น
ปัง!
เซียนเจิ้นยกเท้ากระทืบลงไปหนึ่งครั้ง
พื้นแผ่นดินแตกกระจาย มิติสั่นสะเทือน
เขาย่ำลงบนหน้าท้องของหลี่เป่า พลังปราณอันกร้าวแกร่งรุนแรง พุ่งเข้าทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของหลี่เป่าโดยตรง ราวกับพายุฝน
ร่างหลี่เป่าราวกับลูกโป่งแตก พลังชีวิตอ่อนลงทันตา
“ไม่นะ!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนหลุดจากปากหลี่เป่า เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
พลังบ่มเพาะของเขาถูกเซียนเจิ้นทำลายสิ้น!
จักรพรรดิยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็นคนไร้พลังโดยสมบูรณ์
“หลี่เป่า วันนี้ข้าจะทำลายพลังเจ้าทิ้ง ให้เจ้ารู้จักกับชีวิตที่ยิ่งกว่าความตาย! ข้าจะพาเจ้ากลับนิกายปราบอสูร ไปสะสางทั้งคนและเรื่องที่ควรสะสาง ไม่มีผู้ใดหนีพ้น!”
เสียงของเซียนเจิ้นเย็นเยียบถึงขีดสุด
แต่ในหูของหลี่เป่า มันดั่งคำประกาศิตมรณะ ใบหน้าเขาซีดเผือดเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หัวใจราวกับตายด้านในพริบตา
จบแล้ว!
ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
เมื่อเห็นเซียนเจิ้นลงมือจัดการหลี่เป่าโดยไม่ลังเล ผู้คนรอบข้างล้วนมีแววตาเคารพและหวาดเกรงในพลังของเขา
เขาเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ เป็นถึงผู้แข็งแกร่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่วันนี้เขากลับถูกทำลายฐานบ่มเพาะทั้งหมด!
ปัง!
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งระเบิดออกจากร่างของเซียนเจิ้น
“เซียนเจิ้น เจ้าช่างบังอาจนัก! เจ้าคิดจะเป็นกบฏต่อนิกายหรือ?!”
หลี่เป่ากล่าวเสียงเย็น
“เจ้าหมาบ้า เจ้าไร้ยางอายยิ่งนัก! เจ้าเป็นใครถึงกล้าโอหังเช่นนี้ต่อหน้าข้า? วันนี้เจ้ากล้าหมิ่นข้าว่าทรยศนิกาย เช่นนั้นข้าจะบดขยี้เจ้าต่อหน้าเจ้านิกาย ให้ทุกคนเห็นว่าใครกันแน่ที่ทรยศ!”
เซียนเจิ้นแค่นเสียงเย้ยหยัน เสียงของเขาดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง
แม้จะสวมชุดหนังสัตว์ ร่างของเขากลับแข็งแกร่งดั่งสัตว์อสูร รูปร่างใหญ่โตแผ่พลังปราณสีทองออกมา ราวกับสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ที่ปล่อยกลิ่นอายพลังเลือดอันมหาศาลออกมา
แม้จะต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยุทธ์ เขาก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย
ทุกคนโดยรอบต่างตกตะลึง
หลายคนรู้ว่าเซียนเจิ้นเคยเป็นอัจฉริยะผู้ตกต่ำของนิกายปราบอสูร กลายเป็นเพียงคนไร้ค่า แต่ไม่คาดคิดว่าในวันนี้ เซียนเจิ้นจะฟื้นคืนอีกครั้ง พร้อมพลังที่ทะลุฟ้า
ถึงขั้นกล้าเผชิญหน้ากับเจ้าจวนปราบอสูรโดยตรง!
นี่มันช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
“ดี! ดีมาก! เซียนเจิ้น เจ้าช่างหาเรื่องตายจริง ๆ!”
แววตาหลี่เป่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาหัวเราะด้วยความโกรธ
ปัง!
พลังแห่งฟ้าดินพลันปะทุออกมา เขายกกรงเล็บขึ้นกลางอากาศ กรงเล็บนั้นแหลมคมราวกับฉีกฟ้าได้ พุ่งลงมากดหัวเซียนเจิ้นโดยตรง
กรงเล็บฉีกฟ้า!
นี่คือเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ที่หลี่เป่าฝึกฝน หากฝึกถึงขั้นสูงสุด แม้แต่ช่องว่างแห่งมิติก็อาจฉีกออกได้
ก่อนหน้านี้ เซียนเจิ้นเคยถูกกรงเล็บฉีกฟ้าของหลี่เป่าทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
ในใจเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตั้งใจจะฆ่าเซียนเจิ้นให้สิ้น
“เจ้าหมาบ้า ถอยไปซะ!”
แววตาเซียนเจิ้นวาววับ เขาคำรามออกมาเสียงดัง
โฮก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณดังกึกก้องออกจากปากเขา เบื้องหลังปราณโลหิตพลันพุ่งขึ้น เมฆาทองคำก่อรูป เงาร่างของหมีป่าทมิฬทองคำสูงนับร้อยจั้งปรากฏขึ้น ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
จากนั้น เซียนเจิ้นก็เหวี่ยงหมัดออกไป!
เปรี้ยง!
ราวกับสายฟ้าทองคำระเบิดขึ้น หมัดทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามของหมีป่าทมิฬทองคำ ปะทะเข้ากับกรงเล็บฉีกฟ้าโดยตรง
ปัง!
มิติสะเทือนเลื่อนลั่น คลื่นอากาศระเบิดกระจาย
ต่อหน้าสายตาตื่นตะลึงของทุกคน กรงเล็บฉีกฟ้าที่ไม่มีผู้ใดต่อต้านได้ กลับถูกหมัดของเซียนเจิ้นทำลายอย่างราบคาบ จากนั้นหมัดยังคงแรงไม่หยุด กระแทกเข้าที่อกของหลี่เป่าโดยตรง
พรวด!
ร่างของหลี่เป่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าอกยุบลงทันที เลือดพุ่งออกจากปาก ร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกพื้นไกลลิบ
พื้นหินเขียวแข็งแกร่งถูกพลังหมัดบดจนกลายเป็นผุยผงในพริบตา
“เจ้า…ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?!”
หลี่เป่าพูดอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะเลือดไหลอาบปาก
เซียนเจิ้นเบื้องหน้าเขา เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากเมื่อก่อน
หลี่เป่ารู้สึกราวกับเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโบราณอย่างแท้จริง หมัดนั้นทำให้แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์เช่นเขายังไร้เรี่ยวแรง
บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
เขามีระดับพลังสูงกว่าเซียนเจิ้นหนึ่งขั้น แต่กลับถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสด้วยหมัดเดียว!
ฮู้ว!
ทุกคนรอบข้างสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตกใจ
ภาพตรงหน้าช่างน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก
เจ้าจวนปราบอสูรผู้ทรงอำนาจ จักรพรรดิยุทธ์ กลับไร้พลังต่อต้าน ถูกเซียนเจิ้นบดขยี้ด้วยหมัดเดียว
พลังต่อสู้อันน่าหวาดหวั่นเพียงใดกัน?
“เซียนเจิ้น เขาคือผู้ปลุกพลังหมีป่าทมิฬทองคำแน่แล้ว! ด้วยวิญญาณยุทธ์อันทรงพลังและพลังต่อสู้อันร้ายกาจนี้ หากเขากลับสู่นิกายปราบอสูร จะต้องได้รับการฝึกฝนเป็นศิษย์หลักแน่นอน!”
“นึกภาพได้เลยว่า เซียนเจิ้นจะกลายเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัสที่สุดแห่งทุ่งรกร้างตะวันออก!”
“ข้าได้ยินว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายปราบอสูรคือ หลี่ซินเจวี๋ย อยากรู้จริงว่า ระหว่างเขากับเซียนเจิ้น ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?”
ทุกคนต่างพูดคุยกัน แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงเมื่อมองไปยังเซียนเจิ้น
ปัง!
ดวงตาของเซียนเจิ้นเย็นเยียบยิ่งนัก เขาก้าวเท้าเดินไปยังหลี่เป่า พลังปราณอันไร้เทียมทานแผ่กระจายรอบตัว ราวกับสามารถกดข่มทุกสรรพสิ่งได้
“เซียนเจิ้น เจ้าคิดจะทำอะไร?!”
ราชายุทธ์สองคนที่มากับหลี่เป่าเปลี่ยนสีหน้า พุ่งเข้ามาหมายจะหยุดเซียนเจิ้น
“ถอยไป!”
เสียงเซียนเจิ้นดังสนั่นดั่งอสนีบาต เขาเหวี่ยงหมัดไปเบา ๆ ราชายุทธ์ทั้งสองปลิวกระเด็น เลือดไหลไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่อหน้าเซียนเจิ้น พวกเขาไม่ต่างจากเด็กน้อย ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน
เซียนเจิ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหลี่เป่า
“เซียนเจิ้น เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? พวกเราค่อยพูดกันดี ๆ ก็ได้…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบของเซียนเจิ้น ร่างของหลี่เป่าก็สั่นเทา พลันพูดเสียงสั่น
ปัง!
เซียนเจิ้นยกเท้ากระทืบลงไปหนึ่งครั้ง
พื้นแผ่นดินแตกกระจาย มิติสั่นสะเทือน
เขาย่ำลงบนหน้าท้องของหลี่เป่า พลังปราณอันกร้าวแกร่งรุนแรง พุ่งเข้าทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของหลี่เป่าโดยตรง ราวกับพายุฝน
ร่างหลี่เป่าราวกับลูกโป่งแตก พลังชีวิตอ่อนลงทันตา
“ไม่นะ!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนหลุดจากปากหลี่เป่า เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
พลังบ่มเพาะของเขาถูกเซียนเจิ้นทำลายสิ้น!
จักรพรรดิยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็นคนไร้พลังโดยสมบูรณ์
“หลี่เป่า วันนี้ข้าจะทำลายพลังเจ้าทิ้ง ให้เจ้ารู้จักกับชีวิตที่ยิ่งกว่าความตาย! ข้าจะพาเจ้ากลับนิกายปราบอสูร ไปสะสางทั้งคนและเรื่องที่ควรสะสาง ไม่มีผู้ใดหนีพ้น!”
เสียงของเซียนเจิ้นเย็นเยียบถึงขีดสุด
แต่ในหูของหลี่เป่า มันดั่งคำประกาศิตมรณะ ใบหน้าเขาซีดเผือดเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หัวใจราวกับตายด้านในพริบตา
จบแล้ว!
ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
เมื่อเห็นเซียนเจิ้นลงมือจัดการหลี่เป่าโดยไม่ลังเล ผู้คนรอบข้างล้วนมีแววตาเคารพและหวาดเกรงในพลังของเขา
เขาเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ เป็นถึงผู้แข็งแกร่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่วันนี้เขากลับถูกทำลายฐานบ่มเพาะทั้งหมด!
ปัง!
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งระเบิดออกจากร่างของเซียนเจิ้น
“เซียนเจิ้น เจ้าช่างบังอาจนัก! เจ้าคิดจะเป็นกบฏต่อนิกายหรือ?!”
หลี่เป่ากล่าวเสียงเย็น
“เจ้าหมาบ้า เจ้าไร้ยางอายยิ่งนัก! เจ้าเป็นใครถึงกล้าโอหังเช่นนี้ต่อหน้าข้า? วันนี้เจ้ากล้าหมิ่นข้าว่าทรยศนิกาย เช่นนั้นข้าจะบดขยี้เจ้าต่อหน้าเจ้านิกาย ให้ทุกคนเห็นว่าใครกันแน่ที่ทรยศ!”
เซียนเจิ้นแค่นเสียงเย้ยหยัน เสียงของเขาดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง
แม้จะสวมชุดหนังสัตว์ ร่างของเขากลับแข็งแกร่งดั่งสัตว์อสูร รูปร่างใหญ่โตแผ่พลังปราณสีทองออกมา ราวกับสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ที่ปล่อยกลิ่นอายพลังเลือดอันมหาศาลออกมา
แม้จะต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยุทธ์ เขาก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย
ทุกคนโดยรอบต่างตกตะลึง
หลายคนรู้ว่าเซียนเจิ้นเคยเป็นอัจฉริยะผู้ตกต่ำของนิกายปราบอสูร กลายเป็นเพียงคนไร้ค่า แต่ไม่คาดคิดว่าในวันนี้ เซียนเจิ้นจะฟื้นคืนอีกครั้ง พร้อมพลังที่ทะลุฟ้า
ถึงขั้นกล้าเผชิญหน้ากับเจ้าจวนปราบอสูรโดยตรง!
นี่มันช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
“ดี! ดีมาก! เซียนเจิ้น เจ้าช่างหาเรื่องตายจริง ๆ!”
แววตาหลี่เป่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาหัวเราะด้วยความโกรธ
ปัง!
พลังแห่งฟ้าดินพลันปะทุออกมา เขายกกรงเล็บขึ้นกลางอากาศ กรงเล็บนั้นแหลมคมราวกับฉีกฟ้าได้ พุ่งลงมากดหัวเซียนเจิ้นโดยตรง
กรงเล็บฉีกฟ้า!
นี่คือเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ที่หลี่เป่าฝึกฝน หากฝึกถึงขั้นสูงสุด แม้แต่ช่องว่างแห่งมิติก็อาจฉีกออกได้
ก่อนหน้านี้ เซียนเจิ้นเคยถูกกรงเล็บฉีกฟ้าของหลี่เป่าทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
ในใจเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตั้งใจจะฆ่าเซียนเจิ้นให้สิ้น
“เจ้าหมาบ้า ถอยไปซะ!”
แววตาเซียนเจิ้นวาววับ เขาคำรามออกมาเสียงดัง
โฮก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณดังกึกก้องออกจากปากเขา เบื้องหลังปราณโลหิตพลันพุ่งขึ้น เมฆาทองคำก่อรูป เงาร่างของหมีป่าทมิฬทองคำสูงนับร้อยจั้งปรากฏขึ้น ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
จากนั้น เซียนเจิ้นก็เหวี่ยงหมัดออกไป!
เปรี้ยง!
ราวกับสายฟ้าทองคำระเบิดขึ้น หมัดทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามของหมีป่าทมิฬทองคำ ปะทะเข้ากับกรงเล็บฉีกฟ้าโดยตรง
ปัง!
มิติสะเทือนเลื่อนลั่น คลื่นอากาศระเบิดกระจาย
ต่อหน้าสายตาตื่นตะลึงของทุกคน กรงเล็บฉีกฟ้าที่ไม่มีผู้ใดต่อต้านได้ กลับถูกหมัดของเซียนเจิ้นทำลายอย่างราบคาบ จากนั้นหมัดยังคงแรงไม่หยุด กระแทกเข้าที่อกของหลี่เป่าโดยตรง
พรวด!
ร่างของหลี่เป่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าอกยุบลงทันที เลือดพุ่งออกจากปาก ร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกพื้นไกลลิบ
พื้นหินเขียวแข็งแกร่งถูกพลังหมัดบดจนกลายเป็นผุยผงในพริบตา
“เจ้า…ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?!”
หลี่เป่าพูดอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะเลือดไหลอาบปาก
เซียนเจิ้นเบื้องหน้าเขา เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากเมื่อก่อน
หลี่เป่ารู้สึกราวกับเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโบราณอย่างแท้จริง หมัดนั้นทำให้แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์เช่นเขายังไร้เรี่ยวแรง
บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
เขามีระดับพลังสูงกว่าเซียนเจิ้นหนึ่งขั้น แต่กลับถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสด้วยหมัดเดียว!
ฮู้ว!
ทุกคนรอบข้างสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตกใจ
ภาพตรงหน้าช่างน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก
เจ้าจวนปราบอสูรผู้ทรงอำนาจ จักรพรรดิยุทธ์ กลับไร้พลังต่อต้าน ถูกเซียนเจิ้นบดขยี้ด้วยหมัดเดียว
พลังต่อสู้อันน่าหวาดหวั่นเพียงใดกัน?
“เซียนเจิ้น เขาคือผู้ปลุกพลังหมีป่าทมิฬทองคำแน่แล้ว! ด้วยวิญญาณยุทธ์อันทรงพลังและพลังต่อสู้อันร้ายกาจนี้ หากเขากลับสู่นิกายปราบอสูร จะต้องได้รับการฝึกฝนเป็นศิษย์หลักแน่นอน!”
“นึกภาพได้เลยว่า เซียนเจิ้นจะกลายเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัสที่สุดแห่งทุ่งรกร้างตะวันออก!”
“ข้าได้ยินว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายปราบอสูรคือ หลี่ซินเจวี๋ย อยากรู้จริงว่า ระหว่างเขากับเซียนเจิ้น ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?”
ทุกคนต่างพูดคุยกัน แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงเมื่อมองไปยังเซียนเจิ้น
ปัง!
ดวงตาของเซียนเจิ้นเย็นเยียบยิ่งนัก เขาก้าวเท้าเดินไปยังหลี่เป่า พลังปราณอันไร้เทียมทานแผ่กระจายรอบตัว ราวกับสามารถกดข่มทุกสรรพสิ่งได้
“เซียนเจิ้น เจ้าคิดจะทำอะไร?!”
ราชายุทธ์สองคนที่มากับหลี่เป่าเปลี่ยนสีหน้า พุ่งเข้ามาหมายจะหยุดเซียนเจิ้น
“ถอยไป!”
เสียงเซียนเจิ้นดังสนั่นดั่งอสนีบาต เขาเหวี่ยงหมัดไปเบา ๆ ราชายุทธ์ทั้งสองปลิวกระเด็น เลือดไหลไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่อหน้าเซียนเจิ้น พวกเขาไม่ต่างจากเด็กน้อย ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน
เซียนเจิ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหลี่เป่า
“เซียนเจิ้น เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? พวกเราค่อยพูดกันดี ๆ ก็ได้…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบของเซียนเจิ้น ร่างของหลี่เป่าก็สั่นเทา พลันพูดเสียงสั่น
ปัง!
เซียนเจิ้นยกเท้ากระทืบลงไปหนึ่งครั้ง
พื้นแผ่นดินแตกกระจาย มิติสั่นสะเทือน
เขาย่ำลงบนหน้าท้องของหลี่เป่า พลังปราณอันกร้าวแกร่งรุนแรง พุ่งเข้าทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของหลี่เป่าโดยตรง ราวกับพายุฝน
ร่างหลี่เป่าราวกับลูกโป่งแตก พลังชีวิตอ่อนลงทันตา
“ไม่นะ!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนหลุดจากปากหลี่เป่า เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
พลังบ่มเพาะของเขาถูกเซียนเจิ้นทำลายสิ้น!
จักรพรรดิยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็นคนไร้พลังโดยสมบูรณ์
“หลี่เป่า วันนี้ข้าจะทำลายพลังเจ้าทิ้ง ให้เจ้ารู้จักกับชีวิตที่ยิ่งกว่าความตาย! ข้าจะพาเจ้ากลับนิกายปราบอสูร ไปสะสางทั้งคนและเรื่องที่ควรสะสาง ไม่มีผู้ใดหนีพ้น!”
เสียงของเซียนเจิ้นเย็นเยียบถึงขีดสุด
แต่ในหูของหลี่เป่า มันดั่งคำประกาศิตมรณะ ใบหน้าเขาซีดเผือดเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หัวใจราวกับตายด้านในพริบตา
จบแล้ว!
ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
เมื่อเห็นเซียนเจิ้นลงมือจัดการหลี่เป่าโดยไม่ลังเล ผู้คนรอบข้างล้วนมีแววตาเคารพและหวาดเกรงในพลังของเขา
เขาเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ เป็นถึงผู้แข็งแกร่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่วันนี้เขากลับถูกทำลายฐานบ่มเพาะทั้งหมด!