ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ - บทที่ 199 ไข่ดำหมายเลขห้า

บทที่ 199 ไข่ดำหมายเลขห้า

หลิงหลง แบบนี้มันจะไม่เสี่ยงไปหน่อยหรือ อวี้เซียนตระหนักดีถึงอานุภาพทำลายล้างของเจ้าสิ่งนี้ ขนาดลูกเล็กกว่านี้ยังทำเอาผู้บำเพ็ญเพียรขั้นกายาคงกระพันบาดเจ็บได้ แล้วลูกมหึมาขนาดนี้ แรงระเบิดจะมหาศาลขนาดไหน หัวใจของนางเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น

นางไม่ได้กลัวว่าระเบิดจะทำลายกองทัพโครงกระดูกไม่ได้ แต่กลัวว่าหลิงหลงจะกะแรงผิด จนพวกนางโดนลูกหลงไปด้วยต่างหาก

เอ่อ… ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ข้าเองก็เพิ่งเคยใช้ลูกใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรก หลิงหลงเกาศีรษะแกรกๆ พลางครุ่นคิดตามคำพูดของอวี้เซียน

เมื่อได้ยินคำตอบที่ไร้ความมั่นใจเช่นนั้น หนังตาของอวี้เซียนก็กระตุกยิกๆ ทันที

ส่วนหญิงชราและเด็กสาวชุดดำที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ได้แต่มึนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก

ทว่าหญิงชรายังพอจับใจความได้ลางๆ ว่าเจ้าวัตถุทรงกลมสีดำทมิฬนี้คงเป็นอาวุธสังหารรูปแบบหนึ่ง

แต่ไม่ว่าจะพิจารณาอย่างไร ในสายตาของนางมันก็เป็นเพียงลูกบอลเหล็กธรรมดาที่ไร้ซึ่งกลิ่นอายพลังปราณ

ช่างเถอะ ไม่มีทางอื่นแล้ว คงต้องเสี่ยงดวงกันดู อวี้เซียนมองดูกองทัพโครงกระดูกที่กำลังไต่ขึ้นมาใกล้ถึงยอดเขา ทุกวินาทีมีค่า นางจำต้องตัดสินใจ

ตูม!

หญิงชราซัดฝ่ามือทำลายโครงกระดูกกลุ่มหน้าที่โผล่พ้นขอบหน้าผาขึ้นมาจนแหลกละเอียด

ท่านผู้อาวุโส โปรดพาพวกเราฝ่าวงล้อมออกไปทีเจ้าค่ะ! อวี้เซียนรีบหันไปร้องบอกหญิงชรา

ข้าพอจะต้านพวกมันได้สักพัก แต่คงยื้อไว้ได้ไม่นานนัก หญิงชรากล่าวพลางรับมือกับโครงกระดูกที่ดาหน้าเข้ามาไม่หยุดหย่อน

แค่นั้นก็พอแล้ว อวี้เซียนวางแผนไว้ในใจแล้ว

ว่าแต่… เจ้านี่มันจุดชนวนยังไงน่ะ มันจะระเบิดใส่พวกเราไหม หลิงหลงเพิ่งจะนึกถึงปัญหาความปลอดภัยขึ้นมาได้ ทำเอาบรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาถนัดตา

โชคดีที่อวี้เซียนคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว

ท่านผู้อาวุโส พาพวกเราบินออกไปเดี๋ยวนี้! อวี้เซียนเร่งเร้า

ได้! หญิงชราไม่ซักไซ้ให้มากความ นางสะบัดมือวูบหนึ่ง แผ่พุ่งพลังปราณออกมาห่อหุ้มร่างของทุกคน แล้วพาทะยานขึ้นสู่ท้องนภา มุ่งหน้าฝ่าวงล้อมออกไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นเหยื่อกำลังหนี กองทัพโครงกระดูกก็ไม่รอช้า รีบไล่ตามไปติดๆ

พวกโครงกระดูกที่อยู่บนพื้นดินนั้นไม่น่าห่วงเท่าไรนัก เพราะไล่ตามไม่ทัน แต่พวกโครงกระดูกสัตว์ปีกที่บินได้นี่สิที่น่ารำคาญ

หญิงชราต้องบินหลบหลีกพร้อมกับปล่อยพลังโจมตีสกัดกั้นพวกโครงกระดูกบินได้ไปด้วย

เร่งความเร็วสูงสุดเลยเจ้าค่ะ! เสียงของอวี้เซียนตะโกนแข่งกับสายลม

เมื่อได้ยินดังนั้น หญิงชราก็ไม่คิดจะออมแรงอีกต่อไป นางระเบิดพลังทั้งหมดที่มี เร่งความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด

วูบ!

ความเร็วที่เพิ่มขึ้นกะทันหันทำให้ทิ้งห่างพวกสัตว์อสูรโครงกระดูกไปได้ช่วงหนึ่ง

แต่พวกมันยังคงกัดไม่ปล่อย การถูกไล่ทันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

พวกเจ้าจะทำอะไรก็รีบทำเถอะ ข้าคงต้านไว้ได้ไม่นาน พลังปราณข้าลดฮวบจนน่าใจหาย หญิงชราตะโกนบอกอวี้เซียนด้วยน้ำเสียงร้อนรน

ส่วนโอสถวิเศษที่เหลืออยู่นั้น นางตัดใจใช้ไม่ลงจริงๆ นางตั้งใจจะเก็บมันกลับไปยังตระกูล เพื่อศึกษาวิเคราะห์ส่วนประกอบ เผื่อว่าจะสามารถหลอมสร้างมันขึ้นมาได้

หลิงหลง ทิ้งลงไปเลย! อวี้เซียนหันไปสั่งหลิงหลงที่กำลังชูไข่ดำหมายเลขสี่ไว้เหนือศีรษะ

จัดไป! หลิงหลงรับคำอย่างรู้ต

จะบึ้มให้เละเลย บังอาจมาทำให้ข้าตกใจนักนะ หลิงหลงแสยะยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวเล็กๆ น่ารัก

ท่ามกลางสายตาฉงนสนเท่ห์ของหญิงชราและเด็กสาวชุดดำ หลิงหลงกดปุ่มบางอย่างบนแผงควบคุมที่ซ่อนอยู่บนผิวของไข่ดำ ทันใดนั้นตัวเลขเวลานับถอยหลังก็ปรากฏขึ้น

ฟุ่บ!

วินาทีถัดมา หลิงหลงทุ่มไข่ดำหมายเลขสี่ลงไปเบื้องล่างสุดแรงเกิด

วัตถุสีดำร่วงหล่นลงไปพร้อมกับส่งเสียงร้องเตือน ติ๊ดๆๆ ที่ดังถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ

ไปเร็ว! เร็วเข้า! อวี้เซียนตะโกนสุดเสียง

หญิงชราสัมผัสได้ถึงความร้อนใจของอวี้เซียน จึงไม่กล้าชักช้า เร่งความเร็วหนีตายอย่างสุดชีวิต

หลังจากบินหนีออกมาได้เพียงสามถึงสี่ลมหายใจ

ไข่ดำที่เพิ่งถูกโยนลงไป ยังไม่ทันจะตกถึงพื้นดินดี ก็ระเบิดกัมปนาทขึ้นกลางอากาศ

กลุ่มควันรูปดอกเห็ดขนาดยักษ์พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังทำลายล้างมหาศาลแผ่กระจายออกไปทุกทิศทุกทาง บดขยี้ทุกสรรพสิ่งที่ขวางหน้าจนพินาศสิ้น

กองทัพโครงกระดูกนับหมื่นนับแสน ไม่ว่าจะบินอยู่บนฟ้าหรือวิ่งอยู่บนดิน ล้วนถูกกลืนหายไปในรัศมีระเบิด สลายกลายเป็นผุยผงในพริบตา

โอ้โห! สุดยอดไปเลย! หลิงหลงเบิกตากว้างมองดูผลงานของตัวเองด้วยความตื่นเต้น ราวกับค้นพบของเล่นชิ้นใหม่ที่ถูกใจ

ในขณะที่คนอื่นๆ ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง แม้แต่อวี้เซียนเองก็คาดไม่ถึงว่าไข่ดำหมายเลขสี่จะมีอานุภาพรุนแรงถึงเพียงนี้

ทว่ายังไม่ทันที่พวกนางจะได้หายตกใจ คลื่นกระแทกจากการระเบิดก็ไล่หลังมาติดๆ

ครืน ครืน ครืน…

ผืนดินเบื้องล่างแตกร้าว ต้นไม้ใหญ่โค่นล้มระเนระนาดเป็นวงกว้าง

แย่แล้ว! หญิงชราอุทานลั่น รีบรีดเค้นพลังปราณเฮือกสุดท้ายสร้างเกราะคุ้มกันครอบคลุมทุกคนเอาไว้

คลื่นกระแทกปะทะเข้ากับเกราะคุ้มกันอย่างจัง ส่งผลให้ทุกคนกระเด็นปลิวว่อนไปไกล เกราะพลังปราณแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทันทีที่ปะทะ

เคราะห์ดีที่เกราะนั้นช่วยซับแรงกระแทกส่วนใหญ่ไว้ได้ ทำให้พวกนางรอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด

อั่ก!

ยกเว้นหลิงหลง อวี้เซียนและอีกสองคนต่างกระอักเลือดออกมาคำโต

โอ๊ย! เจ็บชะมัดเลย เสียงโอดครวญของหลิงหลงดังขึ้นจากหลุมลึกที่พวกนางตกลงมา

นี่มัน… พลังระดับใดกัน หญิงชราที่มั่นใจในฝีมือของตนเอง เพราะอย่างน้อยนางก็เป็นถึงยอดฝีมือขั้น ปฐพีเร้นลับ ได้แต่จ้องมองภาพเบื้องหน้าที่กลายเป็นขุมนรกโลกันตร์ด้วยความตื่นตะลึงจนพูดไม่ออก

ถูกต้องแล้ว เหนือกว่าขั้นกายาคงกระพันก็คือขั้นปฐพีเร้นลับ

ผู้บำเพ็ญเพียรที่ก้าวเข้าสู่ขั้นนี้จะถือว่าเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง แตกต่างจากขั้นกายาคงกระพันที่เปรียบเสมือนเพียงก้าวแรกสู่ประตูแห่งยุทธภพ

หญิงชรารู้ดีว่า หากนางโดนการโจมตีเมื่อครู่เข้าไปจังๆ ต่อให้มีเก้าชีวิตก็คงไม่รอด

สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ พลังทำลายล้างระดับนี้ไม่ได้เกิดจากยอดฝีมือระดับสูง แต่เกิดจากวัตถุประหลาดที่เด็กน้อยคนหนึ่งโยนลงไป

วินาทีนี้ ความยำเกรงที่นางมีต่อภูมิหลังของอวี้เซียนและหลิงหลงยิ่งทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัว

ส่วนเด็กสาวชุดดำนั้นขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว หากเมื่อครู่พวกนางหนีช้ากว่านี้อีกนิด คงไม่เหลือแม้แต่ซาก

ฮิฮิ… ก็ใช้ได้อยู่นะเนี่ย หลิงหลงปีนขึ้นมาจากหลุมด้วยสภาพมอมแมม แต่กลับไร้ซึ่งบาดแผลฉกรรจ์ ใบหน้าเปื้อนฝุ่นฉายแววภาคภูมิใจในผลงานศิลปะแห่งการทำลายล้างของตน

เด็กคนนี้… หญิงชรามองดูหลิงหลงที่ไร้รอยขีดข่วนด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง ร่างกายของเด็กคนนี้แข็งแกร่งเพียงใดกันแน่

เมื่อเห็นว่ากองทัพโครงกระดูกถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก ทุกคนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะรีบนั่งลงโคจรพลังรักษาอาการบาดเจ็บ

ทว่าในระหว่างที่ทุกคนกำลังเข้าฌานรักษาตัวอยู่นั้น หลิงหลงกลับล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสะพายใบจิ๋ว แล้วลากเอาวัตถุทรงกลมสีดำที่มีขนาดใหญ่กว่าลูกเมื่อครู่ถึงหนึ่งเท่าตัวออกมาวางตรงหน้า

นางเริ่มพินิจพิเคราะห์และคำนวณเปรียบเทียบอานุภาพกับลูกที่เพิ่งระเบิดไป

ผ่านไปราวหนึ่งถึงสองชั่วยาม อวี้เซียนและคนอื่นๆ ก็รักษาอาการบาดเจ็บจนทุเลา

แต่ทันทีที่ลืมตาขึ้น พวกนางก็ต้องตะลึงจนตาถลน หนังตากระตุกรัวๆ

หลิงหลง! เจ้าจะทำอะไร รีบเก็บมันเข้าไปเดี๋ยวนี้! อวี้เซียนหน้าถอดสี รีบพุ่งเข้าไปหาหลิงหลงด้วยความตกใจสุดขีด

พี่สาวอวี้เซียน นี่คือ ไข่ดำหมายเลขห้า ข้ากำลังคำนวณดูว่ามันจะแรงขนาดไหนน่ะ หลิงหลงอธิบายด้วยท่าทางจริงจังราวกับนักวิชาการ

หญิงชราและเด็กสาวชุดดำเห็นเข้าถึงกับสะดุ้งโหยง ถอยกรูดออกไปไกล เตรียมพร้อมเผ่นหนีได้ทุกเมื่อ

ไม่ต้องวิจัยแล้ว! เก็บมันเข้าไป! ขืนมันระเบิดขึ้นมาพวกเราได้ตายกันหมดแน่! อวี้เซียนหน้าซีดเผือด ตวาดเสียงหลง

อ้าว… ก็ได้ๆ หลิงหลงเบ้ปากด้วยความเสียดาย ก่อนจะยอมเก็บมันกลับเข้าไปในกระเป๋าแต่โดยดี

เมื่อเห็นวัตถุอันตรายหายไปแล้ว หญิงชราและเด็กสาวชุดดำถึงได้กล้าถอนหายใจ

แต่แล้วจู่ๆ เด็กสาวชุดดำก็ตัวสั่นเทาขึ้นมา ราวกับนึกอะไรบางอย่างได้

นางจำได้ว่า… เมื่อครู่ลูกพี่หลิงหลงเพิ่งจะมอบ ไข่ดำ ให้นางลูกหนึ่งนี่นา

เมื่อเห็นสีหน้าของหลานสาว หญิงชราก็นึกขึ้นได้เช่นกัน ใบหน้าพลันซีดเผือดลงทันตา

เด็กสาวชุดดำรีบหยิบไข่ดำลูกนั้นออกมาวาง

นายน้อย! ระวัง! อย่าไปแตะต้องมันมั่วซั่วนะ! หญิงชรารีบร้องห้ามเสียงหลง

ไม่เป็นไรหรอกน่า เดี๋ยวข้าสอนวิธีใช้ให้เอง หลิงหลงเห็นท่าทางตื่นตูมของทั้งคู่ก็ทำหน้าดูแคลน

หลังจากสอนวิธีใช้งานกันอยู่พักใหญ่ เด็กสาวชุดดำและหญิงชราถึงได้วางใจ

ขอบคุณเจ้าค่ะลูกพี่!

เมื่อรู้วิธีใช้แล้ว เด็กสาวชุดดำมองหลิงหลงด้วยดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับยิ่งกว่าเห็นทองคำเสียอีก