ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ - บทที่ 164 ความร่วมมือ
เมื่อเห็นจินต้าเป่าเก็บตุ๊กตาไม้แกะสลักไปอย่างไม่ใส่ใจ เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ต่างก็มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
พวกนางรู้ดีว่า ของที่มาจากมือเย่หนานย่อมไม่ใช่ของธรรมดา แต่เมื่อลองใช้จิตสัมผัสตรวจสอบดูแล้ว มันก็เป็นแค่ตุ๊กตาไม้ธรรมดาจริง ๆ ไม่มีพลังวิญญาณหรือค่ายกลใด ๆ แฝงอยู่เลย
คิดไปคิดมาก็ปวดหัว บางทีอาจจะเป็นแค่ข้อยกเว้น เย่หนานอาจแค่อยากให้ของที่ระลึกธรรมดา ๆ ก็เป็นได้
ส่วนจินต้าฝูที่เห็นลูกชายจอมล้างผลาญแจกบัตรทองให้คนแปลกหน้า ก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้ แต่ต่อหน้าธารกำนัล จะให้หักหน้าลูกชายก็กระไรอยู่ อีกอย่างเขารักและตามใจลูกชายคนนี้มากที่สุด
พี่เย่ ครั้งนี้เรามาร่วมมือกันบุกป่าหมอกปีศาจดีไหม ได้ของอะไรมาเราก็แบ่งตามผลงาน ตกลงไหมจินต้าเป่าโอบไหล่เย่หนาน ชักชวนอย่างเป็นกันเอง
ร่วมมือ ได้สิ ข้าไม่มีปัญหาเย่หนานตอบตกลงอย่างง่ายดาย
ทว่าสีหน้าของเหมียวฉางอันและจินต้าฝูกลับเปลี่ยนไป
พวกเขารู้ดีว่า แม้สองตระกูลจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แต่เมื่ออยู่หน้าผลประโยชน์มหาศาลและอันตรายถึงชีวิต มิตรภาพอาจแปรเปลี่ยนเป็นการหักหลังได้ทุกเมื่อ
ยิ่งเป็นสถานที่อันตรายอย่างป่าหมอกปีศาจ การเชื่อใจคนนอกตระกูลถือเป็นความเสี่ยงอย่างยิ่ง
แต่ในเมื่อเย่หนานรับปากไปแล้ว เหมียวฉางอันจึงไม่อาจคัดค้าน
ส่วนจินต้าฝูนั้น สายตาเป็นประกายวูบไหว ลังเลใจกับข้อเสนอที่ปุบปับของลูกชาย
ตกลง! งั้นพรุ่งนี้เจอกัน ข้ากับท่านพ่อขอตัวกลับก่อนจินต้าเป่าตบไหล่เย่หนานอย่างสนิทสนม
อืม พรุ่งนี้เจอกันเย่หนานพยักหน้ายิ้มแย้ม
แน่นอนว่าก่อนกลับ จินต้าเป่าไม่ลืมที่จะหอบเอากะละมังเนื้อย่างใบโตติดมือกลับไปด้วย ทิ้งให้จินต้าฝูมองตามตาละห้อย
ลูกพ่อ เจ้าตัดสินใจวู่วามไปหน่อยหรือเปล่าทันทีที่กลับมาถึงเรือเหาะ จินต้าฝูก็เอ่ยตำหนิลูกชาย
ท่านพ่อ ท่านไม่เชื่อสายตาข้าหรือ ข้ารู้สึกว่าพี่เย่น่าคบหา แม้ระดับพลังจะต่ำเตี้ยไปหน่อย แต่ความจริงใจของเขานั้นของจริง ข้าสัมผัสได้… แค่เขาออกจะงกเงินไปนิดหน่อยเท่านั้นเองจินต้าเป่าอธิบาย
พ่อเชื่อใจเจ้า แต่เรื่องนี้สำคัญมาก จะให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาดจินต้าฝูรู้ดีว่าลูกชายคนนี้แม้จะดูเหมือนคนตะกละตะกลามไม่เอาถ่าน แต่แท้จริงแล้วฉลาดเป็นกรดและมีไหวพริบดีเยี่ยม นี่คือเหตุผลที่เขาไม่ได้คัดค้านต่อหน้าคนอื่น
ท่านพ่อวางใจเถอะ ยอดฝีมือที่เราพามาด้วยก็ไม่ใช่กระจอก การร่วมมือกับพวกเขาเรามีแต่ได้กับได้ แถมยังช่วยข่มขวัญพวกแมลงหวี่แมลงวันที่คิดจะมาตอแยได้ด้วย ต่อให้พวกนั้นคิดไม่ซื่อ เราก็เตรียมแผนรับมือไว้แล้วไม่ใช่หรือจินต้าเป่าแจกแจงเหตุผล
ได้ยินดังนั้น จินต้าฝูตาเป็นประกาย
ลูกพ่อ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะรอบคอบขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นเชื้อไขของข้า!จินต้าฝูมองลูกชายด้วยความภาคภูมิใจ
จินต้าเป่าได้แต่กลอกตาบนอย่างเอือมระอา ก่อนจะยกกะละมังเนื้อย่างเดินหนีเข้าไปในห้องพัก
ท่านผู้อาวุโส จะร่วมมือกับตระกูลจินจริง ๆ หรือเจ้าคะเมื่อแขกกลับไปแล้ว เหมียวฉางอันจึงเอ่ยถามด้วยความกังวล
ทำไม มีปัญหาอะไรหรือเย่หนานเลิกคิ้ว
ตระกูลจินไม่ได้ใสซื่ออย่างที่เห็นนะเจ้าคะ กำลังคนที่พวกเราพามามีจำกัด หากเข้าไปข้างในแล้วเจอของวิเศษ เกรงว่า…เหมียวฉางอันละไว้ในฐานที่เข้าใจ
ไม่เป็นไรหรอก ข้าดูแล้วสองพ่อลูกนั่นก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ถ้าเกิดตุกติกขึ้นมาจริง ๆ… ก็แค่ตบให้คว่ำไปซะ ก็สิ้นเรื่องเย่หนานตอบอย่างไม่ยี่หระ
ได้ยินวาจาโอหังของเย่หนาน เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ หัวใจกระตุกวูบ
พวกนางไม่รู้ระดับพลังที่แท้จริงของเย่หนาน แต่ต้องอยู่เหนือขอบเขตเทพปฐพีแน่นอน มิเช่นนั้นคงไม่กล้าพูดจาใหญ่โตเช่นนี้
บางทีอาจก้าวข้ามขอบเขตนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ
แต่อย่างไรก็ตาม ในป่าหมอกปีศาจนั้นอันตรายรอบด้าน
แม้อดีตเจ้าสำนักที่เป็นระดับเทพปฐพีขั้นเก้า ยังเข้าไปได้ไม่ถึงร้อยเมตร ความน่ากลัวของที่นั่นย่อมไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ในขณะที่ทุกคนกำลังครุ่นคิดด้วยความกังวล
วิ้ง!
พริบตาถัดมา ศาสตราวุธและสมบัติวิเศษหลายชิ้นก็ลอยคว้างอยู่ตรงหน้าเย่หนาน
พวกเจ้าเลือกเอาไปคนละชิ้น ไว้ป้องกันตัว เข้าไปข้างในคงเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้แน่เย่หนานผายมือบอกทุกคน
นี่มัน… สมบัติระดับนภา!เหมียวฉางอันอุทานด้วยความตกตะลึง นางเคยใช้ของระดับนี้มาก่อน จึงสัมผัสได้ถึงพลังของมันอย่างชัดเจน
คนอื่น ๆ ต่างหายใจติดขัด จ้องมองสมบัติล้ำค่าตาไม่กระพริบ
สมบัติระดับนภาล้วน ๆ!
พวกนางไม่คิดว่าเย่หนานจะหยิบของล้ำค่าออกมาแจกจ่ายง่ายดายราวกับผักปลาในตลาด
ยืนบื้ออะไรอยู่ รีบเลือกอันที่เหมาะมือสิเย่หนานเร่ง
ไม่ใช่ว่าเย่หนานงกไม่อยากให้ของดีกว่านี้ แต่ถ้าระดับสูงเกินไป พวกนางก็ใช้ไม่ไหว ดึงศักยภาพออกมาไม่ได้ เหมือนกับกรณีของกู้เฉิน
อีกอย่าง การถือครองสมบัติที่เกินตัว รังแต่จะดึงดูดภัยมาสู่ตัว
กู้เฉินและศิษย์คนอื่น ๆ นั้นต่างออกไป พวกเขามีสกิลและไม้ตายก้นหีบไว้เอาตัวรอด
แต่เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ หากตายในป่า สมบัติก็สูญเปล่า แม้เย่หนานจะไม่ได้เห็นค่าของพวกนี้มากนัก แต่ก็ไม่ได้อยากให้เสียของโดยใช่เหตุ
ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสำนักเหมียวอินเป็นเพียงทางผ่าน มอบให้เท่านี้ก็นับว่ามากเกินพอแล้ว
เมื่อได้สติ ทุกคนรีบประสานมือคารวะ
ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโส!
จากนั้นต่างคนต่างเลือกอาวุธที่ตนถนัด
เหมียวฉางอัน เหมียวฉาน และเหมียวอิน เลือกกระบี่ยาว
อวี๋ชิงเลือกมีดสั้นคู่
ส่วนชางหยวนเลือกดาบใหญ่หัวตัดที่ดูหนักอึ้งและทรงพลัง
ทุกคนต่างลูบคลำสมบัติในมือด้วยความรักใคร่หวงแหน ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุข
เกาะขาพี่เย่ไว้ รับรองมีแต่ได้กับได้จริง ๆชางหยวนกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ
ท่านผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆอวี๋ชิงยังคงตกตะลึงไม่หาย
โดยเฉพาะเหมียวฉาน ที่มองเย่หนานด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง นางไม่คิดว่าตนเองจะได้รับวาสนาใหญ่โตเพียงนี้
จริงสิ เจ้าเก่งที่สุดในกลุ่ม อยู่ระดับเทพปฐพีขั้นเก้าแล้ว งั้นเปลี่ยนอันใหม่ให้เจ้าดีกว่าเย่หนานหันไปพูดกับเหมียวฉางอัน
เหมียวฉางอันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้
เจ้าค่ะ ท่านผู้อาวุโส
นางรีบส่งกระบี่ในมือคืนให้เย่หนานอย่างนอบน้อม
วิ้ง!
ทันใดนั้น กระบี่ยาวสีขาวบริสุทธิ์เล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่หนาน
ทันทีที่กระบี่เล่มนี้ปรากฏ เรือเหาะทั้งลำก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
อยู่นิ่ง ๆ!เย่หนานตวาดใส่กระบี่ที่กำลังแผ่กลิ่นอายกดดันออกมาอย่างบ้าคลั่ง
แรงกดดันจากกระบี่ทำให้เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ที่ไม่ทันระวังตัวต้องถอยกรูดไปหลายก้าว
นี่มัน…ทุกคนจ้องมองกระบี่สีขาวตรงหน้าด้วยความหวาดผวา
เพียงแค่กลิ่นอายของกระบี่ ก็สามารถผลักดันยอดฝีมืออย่างพวกนางให้ถอยร่นได้ ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
กลิ่นอายแบบนี้ เหนือกว่าระดับนภาไปไกลโข หรือว่า…เหมียวฉางอันดวงตาเบิกโพลง รูม่านตาหดเกร็งเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้บางอย่าง
ราวกับถูกเสียงตวาดของเย่หนานข่มขวัญ กระบี่ขาวเล่มนั้นรีบเก็บกลิ่นอายอันน่าเกรงขามกลับไปทันที กลายเป็นเพียงกระบี่ธรรมดาที่ลอยนิ่งอยู่อย่างสงบเสงี่ยมเบื้องหน้าเย่หนาน