ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ - บทที่ 163 การพบพานที่ถูกชะตา
ในเมื่อท่านผู้นำตระกูลจินมาเยือนถึงที่ มีหรือข้าจะกล้าปฏิเสธ เชิญเจ้าค่ะ!เหมียวฉางอันไม่ได้เปิดโปงความตะกละของสองพ่อลูก นางผายมือเชื้อเชิญด้วยความสุภาพ
ฮ่า ๆ ๆ… ขอบคุณสหายพรตเหมียวมากพ่ออ้วนจินต้าฝูรีบพาลูกชายจินต้าเป่าร่อนลงจอดบนดาดฟ้าเรือเหาะทันที
คนพวกนี้เป็นใครกัน ดูท่าทางสนิทสนมกับเจ้าสำนักของพวกเจ้าดีนะเย่หนานที่กำลังง่วนอยู่กับการย่างเนื้อถามเหมียวฉานและเหมียวอินที่ช่วยงานอยู่ข้าง ๆ
ท่านผู้อาวุโส ชายร่างอ้วนผู้นั้นคือจินต้าฝูส่วนเด็กหนุ่มเจ้าเนื้อนั่นคือบุตรชายของเขาจินต้าเป่าตระกูลจินเป็นตระกูลพ่อค้าวาณิชที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงเลื่องลือไปไกลนับหมื่นลี้
แม้ระดับพลังของจินต้าฝูจะเทียบกับท่านเจ้าสำนักไม่ได้ แต่ความมั่งคั่งของเขานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เขาสามารถจ้างยอดฝีมือมากมายมาทำงานให้ได้ ในแง่หนึ่งอิทธิพลของตระกูลจินอาจจะน่ากลัวกว่าสำนักเหมียวอินเสียอีก แต่โชคดีที่พวกเขาเป็นคนอัธยาศัยดีและมีความสัมพันธ์อันดีกับสำนักของเราเจ้าค่ะเหมียวฉานอธิบายให้เย่หนานฟังอย่างละเอียด
รวยขนาดนั้นเชียวดวงตาของเย่หนานเปล่งประกายเป็นรูปเหรียญทองทันทีที่ได้ยินคำว่าร่ำรวย
เชิญ ๆ ๆ… นั่งก่อน ๆ!เมื่อจินต้าฝูและจินต้าเป่าเดินเข้ามาใกล้ เย่หนานก็รีบกุลีกุจอเลื่อนเก้าอี้ให้นั่งอย่างเอาอกเอาใจ
เห็นท่าทางประจบสอพลอของเย่หนาน เหมียวฉานและคนอื่น ๆ ถึงกับมุมปากกระตุก
นี่คือยอดคนผู้ทำลายล้างภูเขาหายไปเป็นลูก ๆ จริงหรือ
จินต้าฝูและจินต้าเป่าเองก็งุนงงกับท่าทีต้อนรับขับสู้เกินเหตุของชายหนุ่มแปลกหน้า
สหายพรตเหมียว… ท่านนี้คือจินต้าฝูหันไปถามเหมียวฉางอันด้วยความสงสัย
เรียกข้าว่าเย่หนานก็ได้ มา ๆ… ลองชิมเนื้อย่างฝีมือข้าหน่อย เป็นสูตรลับเฉพาะเลยนะยังไม่ทันที่เหมียวฉางอันจะแนะนำ เย่หนานก็ชิงแนะนำตัวตัดหน้า พร้อมยกกะละมังเนื้อย่างพูน ๆ ไปวางตรงหน้าสองพ่อลูก
กลิ่นหอมหวลชวนน้ำลายสอโชยแตะจมูก จินต้าฝูต้องลอบกลืนน้ำลายเอือกใหญ่
แต่ด้วยมารยาททางสังคม เขาจึงต้องข่มใจไว้ก่อนดี ๆ… สหายพรตเย่หนาน ข้าชื่อจินต้าฝู เรียกข้าว่าต้าฝูก็ได้ นี่คือลูกชายข้า ชื่อ…
จินต้าฝูตั้งใจจะดึงตัวลูกชายมาแนะนำตัว แต่เมื่อคว้ามือออกไปกลับพบแต่ความว่างเปล่า
หือจินต้าฝูหันขวับไปมอง
ภาพที่เห็นทำเอาหน้าเขาเขียวคล้ำ
ท่านพ่อ คุยกันไปก่อนนะ ข้าขอลองชิมรสชาติให้ท่านก่อนจินต้าเป่าที่ไวกว่าแสง แย่งกะละมังเนื้อย่างไปนั่งโซบอยู่มุมหนึ่งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ปากเคี้ยวตุ้ย ๆ จนแก้มป่อง
แม้จะเห็นว่าเย่หนานมีระดับพลังเพียงกลั่นลมปราณแต่จินต้าฝูไม่กล้าดูแคลน
เพราะคนระดับกลั่นลมปราณที่สามารถพูดคุยหยอกล้อกับยอดฝีมือระดับเทพปฐพีได้อย่างสนิทสนม ซ้ำยังได้รับการปฏิบัติอย่างเคารพนอบน้อมเช่นนี้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาคิดวิเคราะห์อะไรมากสหายพรตเย่หนาน... ขออภัย เดี๋ยวค่อยคุยกัน ข้าขอไปสั่งสอนลูกไม่รักดีสักครู่ ขายหน้าเหลือเกิน
พูดจบ จินต้าฝูก็พุ่งตัวไปหาจินต้าเป่าทันที
เพียะ!
ฝ่ามือหนัก ๆ ฟาดเข้าที่กบาลของจินต้าเป่า
ไอ้ลูกตะกละ! อดอยากมาจากไหนฮะปากก็ด่า มือก็แย่งกะละมังคืนมา
เมื่อเห็นว่าเนื้อย่างพร่องไปเกือบครึ่ง จินต้าฝูถึงกับทำหน้าเหมือนใจจะขาด เสียดายของดี
เย่หนานและคนอื่น ๆ มองดูสองพ่อลูกตระกูลจินแย่งของกินกันแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าขำ ๆ
สองพ่อลูกคู่นี้ดูเป็นกันเองดีแฮะ ถูกจริตข้าจริง ๆเย่หนานมองดูด้วยความเอ็นดู
ไม่นานนัก เย่หนานก็ย่างเนื้อเสร็จอีกกะละมังใหญ่ แล้วยกไปเสิร์ฟให้สองตัวกินจุ… เอ้ย สองพ่อลูกตระกูลจิน
เห็นทั้งคู่กินมูมมามจนน้ำมันเยิ้มปาก เย่หนานถึงกับมุมปากกระตุก กินดุยิ่งกว่าเขาเสียอีก
พอเห็นเย่หนานยกมาเพิ่ม ดวงตาของสองพ่อลูกก็ลุกวาวขึ้นอีกครั้ง
กินแต่เนื้อเดี๋ยวก็ติดคอตาย มา… ดื่มเหล้าหน่อยเย่หนานหยิบไหเหล้าออกมาหลายไห ส่งให้ทั้งคู่
ขอบใจ!จินต้าฝูรับไปอย่างไม่เกรงใจ
เอ่อ… เมื่อกี้ได้ยินท่านเจ้าสำนักเหมียวบอกว่าท่านรวยมาก รวยขนาดไหนหรือเย่หนานถามตาเป็นประกาย
โอ้ย… สหายพรตเหมียวนางก็พูดยกยอเกินไป ข้าก็แค่พอมีพอกิน ในโลกนี้การจะอยู่รอดให้สบาย รายจ่ายมันก็เยอะนะจินต้าฝูตอบเลี่ยง ๆ ทำทีเป็นถ่อมตัวและบ่นเรื่องค่าใช้จ่าย
โธ่เอ๊ย! รวยแล้วยังขี้งกอีก!เย่หนานบ่นในใจ
ในขณะที่เย่หนานกำลังคิดหาทางรีดไถเศรษฐีขี้งก
จินต้าเป่าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็เหลือบมองบิดา ก่อนจะหันมาพูดกับเย่หนานพี่เย่! เงินทองสำหรับข้ามันก็เหมือนก้อนดิน ขอแค่พี่เย่ย่างเนื้อให้ข้ากินทุกวัน พี่อยากได้เท่าไหร่ ว่าราคามาเลย!
ได้ยินลูกชายพูดแบบนั้น จินต้าฝูหน้าซีดเผือดฉิบหาย! ลืมไปเลยว่ามีไอ้ลูกล้างผลาญนี่อยู่ด้วย!
ฝ่ายเย่หนานได้ยินข้อเสนอ ตาโตเท่าไข่ห่าน
ดูท่าไอ้หมอนี่จะคุยง่ายกว่าพ่อมันเยอะเย่หนานลูบคาง ยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์
จินต้าเป่าเห็นเย่หนานทำท่าครุ่นคิด ก็เช็ดน้ำมันที่มุมปากลวก ๆ
หมับ!
แล้วเดินเข้าไปกอดคอเย่หนานอย่างสนิทสนม
ว่าไงพี่เย่ ตกลงไหมจินต้าเป่าถามด้วยความคาดหวัง
จินต้าฝูเห็นลูกชายทำตัวสนิทสนมเกินเหตุก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ที่มองอยู่ไกล ๆ ต่างหนังตากระตุกด้วยความหวาดเสียว กลัวเย่หนานจะเผลอตบจินต้าเป่าหัวหลุด
แต่เมื่อเห็นเย่หนานไม่ถือสา พวกนางจึงวางใจ
แค่ย่างเนื้อให้กินมันน้อยไป… เอาอย่างนี้ไหม ต่อไปเจ้ามาติดตามข้า ข้าทำของอร่อยให้กินบ่อย ๆ อยู่แล้ว ถึงเวลาค่อยคิดตังค์เป็นมื้อ ๆ ไป ดีไหมเย่หนานยื่นข้อเสนอ
จินต้าเป่าอยากได้เชฟส่วนตัว ส่วนเย่หนานอยากได้กระเป๋าตังค์เคลื่อนที่
เขาชอบทำอาหารอยู่แล้ว ทำเผื่ออีกคนจะเป็นไรไป แถมยังได้เงินใช้อีกต่างหาก
เวลาไปกินข้าวข้างนอก เขาชอบใช้สมบัติวิเศษจ่ายแทนเงิน ซึ่งมันสะดุดตาและอาจนำภัยมาสู่ตน การมีกระเป๋าเงินเดินได้อยู่ข้างกายย่อมสะดวกกว่า
แม้เพิ่งจะได้มาสิบล้าน แต่ใครล่ะจะรังเกียจเงินที่เพิ่มขึ้น
เฮ้ย! ความคิดเยี่ยมยอด! ตกลงตามนี้ นับจากนี้ข้าคือลูกไล่ของพี่!จินต้าเป่าตบเข่าฉาด เห็นด้วยทันที
จินต้าฝูได้แต่นั่งกุมขมับ
ดี! ดีมาก! ฮ่า ๆ ๆ…เย่หนานหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี
จินต้าเป่าก็หัวเราะร่าเริง
สองคนกอดคอกันหัวเราะราวกับพี่น้องที่พลัดพรากจากกันมานาน ช่างเป็นการพบพานที่ถูกชะตาจริง ๆ
คนหนึ่งเห็นแก่กิน อีกคนเห็นแก่เงิน ช่างเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
พี่เย่ เจอกันครั้งแรกก็รบกวนให้พี่ทำอาหารให้กิน ข้าเกรงใจจัง ไม่มีของขวัญอะไรจะให้ เอาเป็นว่า… รับบัตรทองใบนี้ไปเถอะ!จินต้าเป่าควักบัตรสีทองอร่ามใบหนึ่งยื่นให้เย่หนาน
เย่หนานรับมาดูด้วยความสนใจ
นี่คืออะไร
พี่เย่ นี่คือบัตรทองตระกูลจิน จนถึงตอนนี้ตระกูลจินเพิ่งแจกออกไปแค่ห้าใบ พี่เป็นคนที่หก ไม่ว่าพี่จะซื้อสินค้าอะไรในร้านค้าเครือตระกูลจินทั่วทั้งหมื่นลี้ พี่จะได้รับส่วนลดเหลือเพียงสามส่วนจากราคาเต็ม!จินต้าเป่าโอ้อวดสรรพคุณ
ได้ยินเช่นนั้น เย่หนานตาเป็นประกายวาววับ
เยี่ยม! งั้นข้าไม่เกรงใจล่ะนะ… มา ๆ ข้าเองก็มีของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ จะให้เจ้าเหมือนกันเย่หนานหยิบตุ๊กตาไม้แกะสลักตัวหนึ่งออกมาส่งให้จินต้าเป่า
มันเป็นตุ๊กตาไม้รูปชายชราเครายาว สวมชุดคลุมเรียบง่าย ในมือถือง้าววงพระจันทร์เล่มยาว ท่าทางองอาจผ่าเผย แผ่กลิ่นอายแห่งความเที่ยงธรรมและศักดิ์สิทธิ์ออกมา
จินต้าเป่ารับตุ๊กตาไม้มาถือไว้ มุมปากกระตุกเล็กน้อย
นึกว่าจะเป็นของวิเศษอะไร ที่แท้ก็แค่ตุ๊กตาไม้แกะสลัก
แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจ สมบัติล้ำค่าเขาเห็นมาจนเบื่อแล้ว แม้จะเป็นแค่ไม้แกะสลัก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับของขวัญทำมือแบบนี้ จินต้าเป่าจึงรู้สึกแปลกใหม่และประทับใจอยู่ลึก ๆ