ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ - บทที่ 133 ข้าแค่อยากกินข้าวดี ๆ สักมื้อ มันยากเย็นนักหรือไง
- Home
- ระบบเช็กอินรับศิษย์ ปลดล็อกสกิลเทพ
- บทที่ 133 ข้าแค่อยากกินข้าวดี ๆ สักมื้อ มันยากเย็นนักหรือไง
นี่คือกฎเกณฑ์แห่งโลกผู้บำเพ็ญเพียร หากไม่ยอมก้มหัวใช้ชีวิตเยี่ยงมดปลวก ก็ต้องยอมเสี่ยงชีวิตไขว่คว้าหาความมั่งคั่ง หากทำสำเร็จ นั่นคือการผงาดขึ้นสู่จุดสูงสุด
เห็นได้ชัดว่าตระกูลต่งเลือกหนทางหลัง
พวกเจ้าสองตระกูลก็มาทวงสมบัติบ้าบออะไรนั่นเหมือนกันรึ เหมียวสยงมีสีหน้ามืดครึ้ม จ้องมองไปยังขุมกำลังสองกลุ่มใหม่ที่เพิ่งมาถึง
นั่นคือตระกูลหงและตระกูลเซวีย
ฮ่า ๆ ๆ… สหายเหมียวพูดอะไรเช่นนั้น พวกเราเพียงแค่ทำสมบัติประจำตระกูลสูญหาย จากการแกะรอยพบว่าคนร้ายได้หลบหนีเข้ามาในตระกูลของสหายเหมียว ดังนั้น… จึงต้องมารบกวนตรวจสอบสักหน่อย ผู้นำตระกูลเซวียเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ได้ยินเช่นนั้น มุมปากของเหมียวสยงและต่งหวางต่างกระตุกขึ้นพร้อมกัน
ช่างบังเอิญเสียจริง สหายต่งก็ทำสมบัติหาย ตระกูลเซวียของเจ้าก็หายเช่นกัน เป็นอย่างไร สมบัติของพวกเจ้าต่างนัดกันวิ่งมาที่ตระกูลเหมียวของข้าหรือไร สีหน้าของเหมียวสยงย่ำแย่ถึงขีดสุด
คำย้อนของเหมียวสยงทำให้คนตระกูลเซวียชะงักไปเล็กน้อย
แล้วเจ้าเล่า สมบัติของตระกูลหงก็วิ่งมาที่ตระกูลข้าด้วยงั้นสิ เหมียวสยงหันขวับไปจ้องหน้าคนตระกูลหง
เมื่อถูกถามจี้ใจดำ ผู้นำตระกูลหงก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วน แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปฏิเสธ ถือว่ายอมรับโดยดุษณี
ความจริงเขาก็คิดข้ออ้างนี้มาเหมือนกัน
ฮึ! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้ากำลังวางแผนชั่วอะไร โดยเฉพาะตระกูลเซวียและตระกูลหง ท่านผู้อาวุโสอุตส่าห์ละเว้นชีวิตพวกเจ้า แต่กลับยังกล้ามาหาเรื่องถึงหน้าประตู ช่างรนหาที่ตายนัก! เหมียวสยงระเบิดโทสะออกมา
หุบปาก! อย่ามาพูดจาสร้างภาพหน่อยเลย เจ้านั่นก็แค่พึ่งพาสมบัติวิเศษไม่ใช่หรือไง มันบังอาจแย่งชิงของของคนตระกูลเราไป นี่คือการหยามเกียรติกันซึ่งหน้า แค้นนี้จะไม่ชำระได้อย่างไร ผู้นำตระกูลเซวียเลิกเสแสร้ง
ในเมื่อความแตกแล้ว ก็เปิดอกคุยกันให้รู้เรื่องไปเลย
ถูกต้อง หรือว่าตระกูลเหมียวคิดจะฮุบสมบัติไว้คนเดียว ต่อให้พวกเจ้ามีขุมกำลังหนุนหลัง แต่กว่าน้ำไกลจะมาดับไฟใกล้ เกรงว่าจะไม่ทันการณ์กระมัง ผู้นำตระกูลหงเอ่ยเย้ยหยัน
วาจาของเหล่าผู้นำตระกูลใหญ่ทำให้เหมียวสยงต้องขมวดคิ้วแน่น
เพราะสิ่งที่ตระกูลหงพูดมานั้นถูกต้องทุกประการ หากถูกรุมโจมตีในตอนนี้ ตระกูลเหมียวย่อมไร้หนทางต่อกร
ต่อให้ขุมกำลังเบื้องหลังจะมาแก้แค้นให้ในภายหลัง ก็ไร้ความหมาย เพราะคนคงตายกันหมดแล้ว
อีกทั้งราชวงศ์เทียนฉี่ยังคงนิ่งเงียบ เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าราชวงศ์จะไม่ระแคะระคายเรื่องนี้
ผ่านไปครู่ใหญ่ ทั้งสามตระกูลยังคงเอาแต่เจรจาข่มขู่ กดดันให้ตระกูลเหมียวส่งคนออกมา
สาเหตุที่ยังไม่ลงมือ เพราะหนึ่งคือไม่อยากแตกหักจนกู่ไม่กลับ พวกเขายังคงหวาดเกรงอิทธิพลเบื้องหลังของตระกูลเหมียว หากต้องอพยพย้ายถิ่นฐานจริง ย่อมต้องเผชิญความยุ่งยากมากมาย
แต่เหตุผลสำคัญที่สุดคือ พวกเขาต่างระแวงราชวงศ์ หากเปิดศึกกันแล้วราชวงศ์เข้ามาฉกฉวยผลประโยชน์ในตอนท้าย นั่นคือหายนะที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น
ทว่าสถานการณ์มาถึงจุดที่ลูกธนูขึ้นสาย จะไม่ยิงก็คงไม่ได้แล้ว
กร๊อบ…
ในวินาทีนั้น ผู้นำตระกูลทั้งสามต่างบีบทำลายหยกสื่อสารในมือพร้อมกัน
ณ ส่วนลึกของเขตหวงห้ามในสามตระกูลใหญ่ ชายชราสามคนที่กำลังนั่งสมาธิเข้าฌานพลันลืมตาขึ้นแทบจะพร้อมกัน ร่างของพวกเขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็นลำแสงรุ้งพุ่งตรงมายังตระกูลเหมียวด้วยความเร็วสูง
เห็นการกระทำของสามผู้นำตระกูล สีหน้าของเหมียวสยงเคร่งเครียดลงทันตา
เขารู้ดีว่าทั้งสามตระกูลทำอะไรลงไป แต่นึกไม่ถึงว่าเพื่อตัวเย่หนาน พวกมันจะกล้าทุ่มหมดหน้าตักถึงเพียงนี้
ทว่าตระกูลเหมียวไร้ซึ่งบรรพชนผู้เฒ่า ตัวเขาคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูล ซึ่งอยู่เพียงขอบเขตนภาเร้นลับขั้นที่เก้าเท่านั้น
ความมั่นใจของเหมียวสยงเริ่มสั่นคลอน
หากสงครามปะทุขึ้น ตระกูลเหมียวคงไม่เหลือซาก
เย่หนานนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่ฟังจากเหมียวอินบอกว่าเขาเหาะเหินเดินอากาศไม่ได้ นั่นแสดงว่าเขายังไม่บรรลุถึงขอบเขต เทพปฐพี
ทว่าพลังที่สำแดงออกมากลับไม่ด้อยไปกว่าขอบเขตเทพปฐพีเลย สิ่งนี้ทำให้เขาลำบากใจยิ่งนัก
หากเลือกผิด อาจหมายถึงจุดจบของทั้งตระกูล
ท่านพ่อ อย่าได้รับปากพวกมัน! ทันใดนั้น เหมียวอินก็เดินออกมา
นางเห็นบิดาหายไปนานด้วยความเป็นห่วงจึงออกมาดู และทันได้เห็นฉากที่สามตระกูลใหญ่กำลังบีบคั้นบิดาของตนพอดี
ลูกพ่อ เจ้าออกมาทำไม ได้ยินเสียงบุตรสาว เหมียวสยงสะดุ้งเฮือก
เหมียวอินไม่ตอบบิดา แต่นางเงยหน้าขึ้นจ้องมองเรือเหาะสามลำบนท้องฟ้าด้วยแววตามุ่งมั่น พวกเจ้าเลิกฝันไปได้เลย เราไม่มีทางส่งคนให้เด็ดขาด… อีกอย่าง ข้าได้ส่งข่าวไปยังขุมกำลังเบื้องหลังแล้ว อีกไม่นานพวกเขาก็คงได้รับข่าว
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของคนทั้งสามตระกูลพลันบิดเบี้ยว พวกเขาไม่คิดว่าเหมียวอินจะกล้าตัดสินใจเด็ดขาดเช่นนี้
นี่เท่ากับเป็นการตัดทางถอยของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง หากไม่ลงมือตอนนี้ รอให้กำลังหนุนของตระกูลเหมียวมาถึง พวกเขาคงไม่มีที่ยืน
เจตนาของเหมียวอินคือต้องการตัดทางถอยของศัตรูจริง ๆ
ด้วยพลังที่เย่หนานแสดงออกมา แม้ต้องรับมือกับบรรพชนขอบเขตเทพปฐพีของทั้งสามตระกูลก็น่าจะไม่ใช่ปัญหา
ลึก ๆ ในใจเหมียวอินยังคงมีความกังวล การทำเช่นนี้เท่ากับเป็นการหลอกใช้เย่หนานทางอ้อม นางกำลังเดิมพัน… เดิมพันว่าเย่หนานจะยอมลงมือช่วย
แต่เพื่อความปลอดภัยในระยะยาว มีแต่ต้องกวาดล้างสามตระกูลนี้ให้สิ้นซากเท่านั้น นางถึงจะจากไปท่องโลกกว้างได้อย่างหมดห่วง
ก่อนหน้านี้นางเคยคิดจะพาคนของสำนักมา แต่เจ้าสำนักไม่อนุญาต ด้วยเหตุผลบางประการ เจ้าสำนักจึงมีความรู้สึกต่อต้านตระกูลเหมียวและไม่อยากข้องเกี่ยว เหมียวอินจึงจำต้องล้มเลิกความคิด
นึกไม่ถึงว่าการออกไปข้างนอกครั้งนี้ จะทำให้นางได้พบกับเย่หนาน นี่นับเป็นโชคชะตาที่น่าปิติยินดียิ่ง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ต้องเจรจาอะไรกันแล้ว ลงมือเถอะ! ได้ของมาเมื่อไหร่ค่อยแบ่งกัน ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด เสียงชราภาพสายหนึ่งดังกึกก้องมาจากขอบฟ้า
วูบ วูบ วูบ…
ลำแสงรุ้งสามสายพุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง
เสียงเมื่อครู่มาจากหนึ่งในลำแสงเหล่านั้น
เชิ้ง!
พริบตานั้น ปราณดาบสายหนึ่งฟาดฟันลงมาจากลำแสงบนฟากฟ้า พุ่งตรงเข้าใส่เหมียวสยงหมายสังหาร
แย่แล้ว! รีบหลบไป! ปฏิกิริยาแรกของเหมียวสยงคือการผลักเหมียวอินออกไปให้พ้นวิถี
ฉัวะ!
วินาทีถัดมา ปราณดาบเฉือนผ่านไหล่ของเหมียวสยงไปอย่างจัง
อ๊ากกก...
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น แขนข้างหนึ่งของเหมียวสยงถูกปราณดาบตัดจนแหลกละเอียด
ท่านพ่อ! เหมียวอินที่ถูกผลักกระเด็นไปเห็นภาพนั้นเข้า ก็กรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
ฟึ่บ!
นางรีบพุ่งเข้าไปประคองร่างที่บาดเจ็บสาหัสของบิดา
พวกเจ้า… สมควรตาย! เหมียวอินเงยหน้าขึ้นจ้องมองกองกำลังสามตระกูลและชายชราสามคนที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศด้วยดวงตาแดงฉานแทบจะถลนออกจากเบ้า
ในขณะเดียวกัน ภายในห้องโถงรับรอง
เย่หนานกำลังเพลิดเพลินกับการกินอย่างมีความสุข
คนอื่นออกไปกันหมดแล้ว อาหารเต็มโต๊ะนี้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว
จังหวะที่เย่หนานหยิบน่องไก่ชิ้นโตขึ้นมา กำลังจะส่งเข้าปากเตรียมกัดคำโต
เปรี้ยง!
น่องไก่ในมือพลันถูกผ่าแยกเป็นสองซีก ไม่เพียงเท่านั้น พื้นดินตรงหน้าและโต๊ะอาหารอันวิจิตรก็ถูกผ่าออกเป็นสองส่วน อาหารรสเลิศมากมายร่วงหล่นกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น
เย่หนานนั่งนิ่งค้างอยู่ในท่าเดิมราวสองสามลมหายใจ ก่อนที่ใบหน้าจะค่อย ๆ บิดเบี้ยวด้วยความดำทะมึน มองดูอาหารดี ๆ ที่กลายเป็นขยะด้วยความปวดร้าวใจ
บัดซบ! ข้าก็แค่อยากจะกินข้าวดี ๆ สักมื้อ มันยากเย็นนักหรือไง แม่งเอ๊ย!
เย่หนานปาเศษน่องไก่ที่เหลือครึ่งเดียวลงพื้นอย่างแรง ถลกแขนเสื้อขึ้นแล้วเดินดุ่ม ๆ ออกไปข้างนอกด้วยโทสะที่พุ่งพล่าน
ไอ้หยา ฟันพลาดไปหน่อยรึนี่ หนึ่งในชายชราผู้ถือดาบยืนเหยียบย่างอยู่บนอากาศ มองลงมายังพวกเหมียวสยงด้วยสายตาเย้ยหยัน
เพียงแค่การโจมตีเมื่อครู่ ก็มีผู้อาวุโสของตระกูลเหมียวตกตายไปภายใต้คมดาบไม่น้อย