ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 87 นักสู้พยัคฆ์สมิง ความทะเยอทะยานของไป๋จิงชุน
ในขณะที่กู้เป่ยว่างกำลังอธิบายกฎกติกาให้โม่หยิงเฉินฟัง
ไป๋จิงชุนก็ได้ก้าวเดินอาด ๆ เข้าไปหยุดอยู่ที่ขอบลานประลองแล้ว
เชี่ยนหรูเอ๊ย… พวกเจ้านี่มันเสียของจริง ๆ
ชายชราส่ายหน้าอย่างระอา พลางจัดคอเสื้อคอจีนของตัวเองให้เข้าที่
มีสถานที่ฝึกฝนชั้นยอดแบบนี้อยู่ในมือแท้ ๆ แต่กลับเอาแต่จด ๆ จ้อง ๆ มาตั้งยี่สิบปี
เขาปรายตามองทีมงานถ่ายทำที่กำลังเช็คความพร้อมเป็นครั้งสุดท้าย แล้วเอ่ยเสียงเย้ยหยัน
ไร้น้ำยาเสียจริง
หลิงเทียนและไป๋เชี่ยนหรูได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ กลืนคำด่าลงคอไป
ใช่ครับ… ใช่ครับ พวกเรามันโง่เขลา ถึงต้องรบกวนให้ยอดคนอย่างท่านปรมาจารย์มาช่วยชี้แนะ
ไป๋จิงชุนแค่นเสียงในลำคอ ไม่ใส่ใจคำประจบสอพลอพวกนั้นอีก
เขาสะบัดมือเบา ๆ วงเวียนเวทปรากฏขึ้นที่ว่างข้างตัว
วูบ
สัตว์อสูรรูปร่างมนุษย์ที่ดูดุดันปรากฏตัวขึ้น
มันมีหัวเป็นเสือโคร่ง ร่างกายกำยำล่ำสันเหมือนนักมวยปล้ำรุ่นเฮฟวี่เวต
มัดกล้ามเนื้ออัดแน่นทุกสัดส่วน บนกำปั้นทั้งสองข้างพันด้วยผ้าดิบสีขาวหนาเตอะ
แววตาคมกริบ ดุร้าย และเปี่ยมไปด้วยพลังระเบิดที่พร้อมจะปะทุ
นักสู้พยัคฆ์สมิง
นี่คือสัตว์อสูรตัวแรกในชีวิตของเขา เป็นสัตว์อสูรพันธะสัญญาหลักตัวจริงเสียงจริง
แต่น่าเสียดายที่ศักยภาพของมันต่ำต้อย ติดแหง็กอยู่ที่ระดับ C มานานปี
จนเขาต้องยอมเสี่ยงชีวิตไปฝึกฝนพลังจิตสายควบคุม เพื่อไปทำสัญญากับสัตว์อสูรระดับ A ตัวใหม่ จึงได้ก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นระดับ 5 อย่างทุกวันนี้
แต่ถึงอย่างนั้น ในสายตาของไป๋จิงชุน
ทักษะหมัดมวยของเจ้าเสือตัวนี้ คือสิ่งที่เขาใช้เวลาทั้งชีวิตขัดเกลามากับมือ
ในระดับ C ด้วยกัน… เขาเชื่อมั่นว่าหมัดของมันไร้ผู้ต่อกร
เขากวาดสายตามองสุสานเหล็กกล้าในลานประลอง มุมปากยกยิ้มอย่างลำพองใจ
วิถีแห่งหมัด คือการชิงจังหวะ พลิกแพลง และเผด็จศึกในพริบตา
ดันเจี้ยนแห่งนี้… สร้างมาเพื่อนักสู้ของข้าชัด ๆ
เขาหันไปสั่งการสัตว์อสูรคู่ใจ
เอาล่ะ… จัดการพวกมันให้เละ
ทำให้เร็วที่สุด… สวยงามที่สุด
แสดงให้เด็กมัธยมทั่วประเทศได้เห็นเป็นบุญตา ว่าศิลปะการต่อสู้ที่แท้จริงมันเป็นยังไง
โฮก นักสู้พยัคฆ์สมิงคำรามรับคำสั่ง
ในใจของไป๋จิงชุนตอนนี้เต็มไปด้วยความฮึกเหิม
ที่เขายอมถ่อสังขารมาถึงเทียนอวิ๋น... ยอมลดตัวมารับงานจากตระกูลเล็ก ๆ…
แถมยังลงทุนให้มีการถ่ายทอดสดแบบเล่นใหญ่ขนาดนี้
ไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าหลานสาว หรือเพราะอยากได้วัสดุระดับ S หรอกนะ
แต่มันเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นมหาศาล
ข่าววงในระดับท็อปจากเมืองหลวงแพร่งพรายออกมาว่า…
ท่านผู้เฒ่าหลง บุคคลระดับตำนานของจักรวรรดิมังกร ผู้ครอบครองมังกรดาราสัตว์อสูรระดับ S ตัวจริงเสียงจริง
ได้ประกาศออกมาว่า…
ใครก็ตามที่สามารถสร้างสรรค์สื่อการสอนศิลปะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมและเป็นแบบอย่างได้ดีที่สุดในการปฏิรูปการศึกษาครั้งนี้
จะได้รับรางวัลพิเศษ… สิทธิ์ในการขอให้ท่านชี้แนะเส้นทางวิวัฒนาการได้ 1 ครั้ง
นี่คือโอกาสเปลี่ยนชีวิต
ท่านผู้เฒ่าหลงคือปรมาจารย์ด้านวิวัฒนาการอันดับหนึ่งของโลก
ผลงานล่าสุดคือการค้นพบเส้นทางวิวัฒนาการจากตั๊กแตนเงาสู่นักล่าแห่งความว่างเปล่า
ซึ่งช่วยยกระดับกองทัพของจักรวรรดิให้แข็งแกร่งขึ้นแบบก้าวกระโดด
ตัวเขาเอง… ไป๋จิงชุน... แม้ภายนอกจะดูยิ่งใหญ่เป็นถึงปรมาจารย์ระดับ 5
แต่ในใจลึก ๆ เขารู้ดีถึงจุดอ่อนของตัวเอง
สัตว์อสูรระดับ A ที่เขาภูมิใจนักหนา… ไม่ใช่สัตว์อสูรหลัก
ความเข้ากันได้ต่ำ ควบคุมยาก และเสี่ยงต่อการทรยศ
เวลาสู้จริง เขาต้องคอยระวังหน้าพะวงหลัง ไม่กล้าใช้มันเต็มที่
กลัวว่าถ้ามันตายหรือหนีไป เขาจะกลายเป็นแค่คนแก่ไร้น้ำยาที่มีแต่สัตว์อสูรระดับ C
ดังนั้น… นี่คือเดิมพันครั้งสำคัญ
ถ้าคลิปการต่อสู้ในวันนี้ออกมาสมบูรณ์แบบจนเข้าตาเบื้องบน
เขาจะขอให้ท่านผู้เฒ่าหลงช่วยคำนวณเส้นทางวิวัฒนาการระดับ A ให้กับนักสู้พยัคฆ์สมิงตัวนี้
ถ้าทำสำเร็จ… เขาจะเป็นปรมาจารย์ระดับ 5 ที่สมบูรณ์แบบ ไร้จุดอ่อน
คิดได้ดังนั้น ไฟในอกก็ลุกโชน
เขาเหลือบมองโม่หยิงเฉินที่ยืนอยู่ไกล ๆ ด้วยหางตา
ไอ้เด็กเมื่อวานซืน… คิดจะมาแย่งซีนข้าเรอะ? ฝันไปเถอะ
เขาหันไปส่งสัญญาณให้ทีมงาน
พิธีกรสาวสวยในชุดสูททำงานทะมัดทะแมงก้าวเข้ามาหน้ากล้องทันที พร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ
สวัสดีค่ะท่านผู้ชมทุกท่าน ดิฉัน เสี่ยวหลาน รับหน้าที่พิธีกรในวันนี้ค่ะ
ขณะนี้เราอยู่ที่ลานประลองพิชิตขีดสุดณ เมืองเทียนอวิ๋น...
เธอร่ายยาวถึงกฎกติกาและความสำคัญของดันเจี้ยนด้วยน้ำเสียงมืออาชีพ ตื่นเต้นเร้าใจ
และวันนี้… เราได้รับเกียรติจากปรมาจารย์ผู้ฝึกสัตว์ระดับ 5 จากเมืองหลวง… ท่านปรมาจารย์ไป๋จิงชุน
ท่านได้เสียสละเวลาอันมีค่า เพื่อมาสาธิตเทคนิคการต่อสู้ขั้นสูง ให้เป็นวิทยาทานแก่เยาวชนรุ่นหลัง
เชิญทุกท่านร่วมเป็นสักขีพยาน… ในวินาทีประวัติศาสตร์นี้ไปพร้อม ๆ กันค่ะ
เธอก้าวถอยฉาก เปิดทางให้กล้องจับภาพไปที่ไป๋จิงชุนเต็ม ๆ
ปฏิกิริยาของคนรอบข้างแบ่งออกเป็นสองฝั่งชัดเจน
หลิงเทียนและไป๋เชี่ยนหรูยิ้มแก้มปริ หน้าบานเป็นจานดาวเทียม
ชื่อของตระกูลหลิงได้ถูกประกาศออกอากาศไปทั่วประเทศคู่กับปรมาจารย์ระดับ 5
คุ้มค่า คุ้มค่ายิ่งกว่าคุ้ม
ส่วนกู้เป่ยว่าง… หน้าดำคล้ำเหมือนก้นหม้อ
เขากัดฟันมองตาแก่จอมสร้างภาพที่กำลังเก๊กหล่อหน้ากล้อง
ความแค้นสุมอกจนแทบกระอักเลือด
โม่หยิงเฉินยืนพิงกำแพงดูละครฉากใหญ่ด้วยท่าทีสบาย ๆ
เขาเรียกเคนออกมายืนข้าง ๆ เงียบ ๆ
เคน... ลองดูซิ หมัดมวยของเจ้าเสือตัวนั้นเป็นยังไงบ้าง?
เคนไม่ตอบ แต่นิ่งสงบ จดจ่ออยู่กับการสังเกต
ในลานประลอง…
ทันทีที่นักสู้พยัคฆ์สมิงก้าวเท้าเข้าสู่เขตวงแหวน
หุ่นเชิดโลหะสามตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด ดวงตาเปล่งแสงสีแดงวาบ
พวกมันพุ่งเข้าชาร์จพร้อมกันจากสามทิศทาง ประสานงานกันอย่างรู้ใจ
ดาบ กระบี่ ขวาน
อาวุธหนักสามชิ้นฟาดฟันลงมาพร้อมกัน ปิดตายทุกทางหนี
แต่นักสู้พยัคฆ์สมิงไม่ถอย
มันคำรามก้อง ย่อตัวลงต่ำ
กล้ามเนื้อแขนขยายขนาดขึ้นจนเส้นเลือดปูดโปน
มันยกท่อนแขนทั้งสองข้างขึ้นไขว้กันเหนือหัว รับการโจมตี
[การ์ดกางเขนเหล็ก]
เคร้ง
เสียงปะทะดังสนั่น
ด้วยจังหวะการรับที่แม่นยำและการผ่อนแรงที่ยอดเยี่ยม มันสามารถหยุดยั้งอาวุธหนักทั้งสามชิ้นไว้ได้โดยไม่เสียหลัก
วินาทีต่อมา มันอาศัยแรงสะท้อนดีดตัวม้วนกลับ
พุ่งประชิดตัวหุ่นเชิดตัวแรก
ผัวะ
ศอกขวาคมกริบกระแทกเข้าที่ลำคอ… จุดแสงดับวูบ
โดยไม่รอช้า มันหมุนตัวเตะกวาด แล้วปล่อยหมัดตรงสองหมัดซ้อน
ตูม ตูม
หมัดหนักหน่วงพุ่งทะลวงเข้ากลางอกของหุ่นเชิดอีกสองตัวที่เหลือ
จุดแสงที่หัวใจดับลงทันที
สามตัว… เสร็จสิ้นในพริบตา