ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 58 รุ่นน้องครับ ยังมีตัวสำรองเหลืออีกไหม
แม้ว่า ตั๊กแตนเงา จะยอดเยี่ยม แต่โดยเนื้อแท้มันก็ยังเป็นนักฆ่าที่เน้นพลังโจมตีสูงแต่ความเสี่ยงก็สูงตาม
ถ้าลอบสังหารพลาด… ก็จบเห่ ไม่มีก๊อกสอง
การฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่มัน ก็เหมือนการเทหมดหน้าตักในการพนัน
และเธอ… แพ้ไม่ได้
ถ้าเลือกสายสุดโต่งตามที่อาจารย์บอก ในอนาคตแม้แต่การเก็บเลเวล เธอคงต้องพึ่งพาคนอื่นให้ช่วยลาก
เธอไม่อยากเป็นแค่ อาวุธ ที่ต้องคอยเกาะคนอื่นถึงจะเปล่งประกายได้
เธอต้องการพลังที่ทำให้เธอยืนหยัดได้ด้วยขาของตัวเองอย่างมั่นคง
เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูหลีก็เงยหน้าขึ้น แววตาใสกระจ่างและแน่วแน่
อาจารย์คะ หนูเลือก สายสมดุล ค่ะ
อวี้โหย่วเว่ยไม่ได้แปลกใจกับการตัดสินใจนี้
การพัฒนาแบบสมดุล หมายความว่าทีมสัตว์อสูรของเธอต้องเน้นการประสานงานกันมากขึ้น
ตั๊กแตนเงาเป็นนักฆ่า… งั้นตัวที่ 2 ถ้าไม่เลือกสาย โจมตีปะทะ เพื่ออุดจุดอ่อนเรื่องการสู้ซึ่งหน้า
ก็ต้องเลือกสาย สนับสนุน เพื่อเพิ่มโอกาสรอดให้ตั๊กแตนเงา
เธอเลื่อนเอกสารปึกหนึ่งมาตรงหน้า
ลองดูตัวนี้สิ นักเต้นระบำดาบ Rank D สายซัพพอร์ต สามารถร่ายรำเพลงดาบเพื่อเพิ่มพลังโจมตีและความเร็วให้เพื่อนร่วมทีมได้
หรือตัวนี้ จอมดาบมรณะ Rank D สายโจมตีเต็มสูบ พลังโจมตีสูงแต่ตัวบาง เน้นบุกทะลวง
แล้วก็ตัวนี้… ภูตดาบวิญญาณ รุกรับสมดุล
มันสามารถสิงสู่ร่างสัตว์อสูรอื่นเพื่อเพิ่มสเตตัสชั่วคราวได้ และตัวมันเองก็มีทักษะการฟันแทงที่ไม่เลว
ซูหลีมองดูภาพโฮโลแกรมของสัตว์อสูรในเอกสาร แล้วขมวดคิ้วสงสัย
อาจารย์คะ… ทำไมตัวเลือกที่อาจารย์คัดมา…
ถึงมีแต่ รูปร่างมนุษย์ และ ใช้อาวุธประเภทดาบ ทั้งนั้นเลยคะ?
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ?อวี้โหย่วเว่ยโบกมือ ทำหน้าปุเลี่ยนๆ
อย่าถามครูเลย ครูเองก็งงเหมือนกัน
เมื่อวานตอนครูไปค้นฐานข้อมูลสัตว์อสูรที่ตึกอำนวยการ
บังเอิญไปเจอเจ้าหน้าที่กำลังวิ่งวุ่นกันยกใหญ่
เหมือนแผนกข่าวกรองจะได้รับคำสั่งด่วนให้สแกนหา สัตว์อสูรรูปร่างมนุษย์ Rank D ที่ใช้ดาบ ในพื้นที่รอบเมืองเทียนอวิ๋นทั้งหมด
เห็นว่าเป็นคำสั่งโดยตรงจาก ขาใหญ่ สักคนนี่แหละ
ครูเห็นว่าลิสต์รายชื่อมันเยอะดี และหลายตัวก็เหมาะกับเธอ
ก็เลยก๊อปปี้ข้อมูลมาให้ดู จะได้ไม่ต้องเสียเวลาคัดเอง
เธอชี้ไปที่รูป ภูตดาบวิญญาณ
เอาตัวนี้แหละ ครูแนะนำ
กึ่งกายหยาบกึ่งวิญญาณ น่าจะทำคอมโบกับตั๊กแตนเงาของเธอได้ดี
ซูหลีฟังแล้วก็อึ้งไปเล็กน้อย
ขาใหญ่แบบไหนกันนะ…
ถึงขนาดสั่งให้แผนกบริหารของมหาลัยวิ่งเต้นหาของให้ขนาดนี้?
แต่ความคิดนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว เธอพยักหน้าอย่างมุ่งมั่น
ค่ะอาจารย์ หนูเชื่ออาจารย์ เอาตัวนี้ค่ะ!
ดีอวี้โหย่วเว่ยพอใจในความเด็ดขาด
เลือกได้แล้วก็ไปโพสต์ภารกิจที่ศูนย์ภารกิจ จ้างรุ่นพี่ปีสูงๆ ให้พาไปจับ
เธอครุ่นคิดครู่หนึ่ง
จำได้ว่าในฐานะที่ 1 ของประเทศ เธอมีเบี้ยเลี้ยงเดือนละ 500 คะแนน
แต่การจ้างคนไปจับสัตว์อสูร Rank D… 500 คะแนนอาจจะไม่พอ
เธอรูดบัตรประจำตัวอาจารย์ โอนคะแนนให้ซูหลีทันที
ครูให้ยืมก่อน 500
รวมเป็น 1,000 คะแนน น่าจะจ้างทีมดีๆ ได้
เดือนหน้าคะแนนออกค่อยเอามาคืน
ช่วงบ่ายวันเดียวกัน
นอกเมืองเทียนอวิ๋น — สุสานคนตาย
ลมหนาวพัดกรรโชกหอบเอาใบไม้แห้งปลิวว่อน เสียงลมหวีดหวิวผ่านป้ายหลุมศพที่ผุพังฟังดูเหมือนเสียงวิญญาณร่ำไห้
น้องซูหลี! พรสวรรค์น้องนี่ของจริงว่ะ เพิ่งเข้าปี 1 ก็จะทำสัญญาตัวที่ 2 แล้ว อนาคตไกลแน่นอน!
รุ่นพี่ผิวเข้มเดินนำหน้า พูดเสียงดังอย่างมั่นใจ
ไม่ต้องห่วง ข้อมูลบอกชัดเจน
เจ้า ภูตดาบวิญญาณ ตัวนี้เพิ่งเข้าวัยเจริญพันธุ์ พลังน่าจะอยู่แค่ Rank D เลเวล 20
สัตว์อสูรของพวกพี่สองคน ตัวนึงเป็น โกเลมหิน อีกตัวเป็น สิงโตเพลิง
เลเวล 50 กว่าทั้งคู่… ตบเด็กชัดๆ!
รุ่นพี่ตบหน้าอกตัวเองป้าบๆ
เดี๋ยวน้องหาที่ซ่อนดีๆ พวกพี่จะเข้าไปนวดมันให้ปางตาย
พอมันร่อแร่ น้องก็เดินสวยๆ ออกมาทำสัญญาได้เลย!
ค่ะ!
ซูหลีพยักหน้า แล้วรีบไปหลบหลังป้ายหลุมศพรูปกางเขนขนาดยักษ์
หัวใจเต้นแรงด้วยความคาดหวัง
รุ่นพี่ปี 3 สองคนเดินอาดๆ เข้าไปที่ปากถ้ำ
ตามพิกัด… รังของมันอยู่ในถ้ำข้างหน้านี่แหละ…
10 นาทีผ่านไป…
ซูหลีเดินเข้าไปในถ้ำด้วยความงุนงง
ภายในถ้ำที่ควรจะเป็นรังของภูตดาบวิญญาณ… ว่างเปล่า
ข้าวของกระจัดกระจาย มีร่องรอยการต่อสู้เล็กน้อย
และที่พื้น… มีรอยฟันที่เรียบกริบอยู่ไม่กี่รอย
นอกจากนั้น… ไม่เหลือแม้แต่ขน!
เอ่อ…รุ่นพี่ผิวเข้มเกาหัวแกรกๆ หน้าแตกยับเยิน
น้องครับ… ข้อมูลน้องอาจจะคลาดเคลื่อนนะ
ดูจากร่องรอย… สัตว์อสูรตัวนี้… น่าจะเพิ่งโดนคนอื่น คาบไปรับประทาน ตัดหน้าเราไปเมื่อกี้นี้เอง!
ความคาดหวังบนใบหน้าซูหลีพังทลายลงทันที
อ่าว…
สาวสวยทำหน้าผิดหวังมักกระตุ้นสัญชาตญาณการปกป้องของผู้ชาย
รุ่นพี่สองคนมองหน้ากัน แล้วพยักหน้า
ไม่เป็นไร!
เอาแบบนี้… น้องยังมี ตัวสำรอง ในลิสต์อีกไหม?
วันนี้พวกพี่ว่างยาว! ถือว่ารับขวัญรุ่นน้อง เดี๋ยวพี่พาไปหาตัวใหม่!
ดวงตาของซูหลีกลับมาเป็นประกายอีกครั้ง
มีค่ะ! ยังมีอีก!
3 ชั่วโมงต่อมา
ถ้ำแห่งความตาย
รุ่นพี่สองคนยืนเหม่อมองปากถ้ำที่ว่างเปล่าและเงียบสนิท
เสียงของพวกเขาเริ่มอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด
รุ่นน้องครับ… ยังมีตัวสำรองอีกไหม?
ไอ้ จอมดาบมรณะ ตัวเมื่อกี้…
…ก็ไม่อยู่แล้วเหมือนกัน
ซูหลีพยักหน้าอย่างเหม่อลอย พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
ทำไมมันซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้?
ยามพลบค่ำ ณ หุบเขาคมมีด
หลังจากวิ่งรอกมาทั้งวัน ทั้งสามคนเริ่มมีอาการจิตหลุด ตาโหล
ทันใดนั้น รุ่นพี่คนหนึ่งก็ชี้ไม้ชี้มือไปที่เงาร่างหนึ่งในซอกเขา เสียงหลงด้วยความดีใจ
เร็ว! นั่นไง! นักเต้นระบำดาบ! มันยังอยู่!
เสียงตะโกนนั้นเหมือนยาชูกำลังชั้นดี
ทั้งสามคนฟื้นคืนชีพทันที!
ลุย! ลุยแม่มเลย! วิ่งหามาทั้งวัน ในที่สุดก็เจอตัวเป็นๆ สักที!
วันนี้มันวันซวยอะไรวะเนี่ย!
วิ่งมาทั้งวัน สัตว์อสูร Rank D เป้าหมาย 4 ตัว… โดนใครไม่รู้ชิงตัดหน้าไปเกลี้ยง!
ข้อมูลรั่วไหลแน่ๆ! ต้องมีคนเล็งเป้าหมายเดียวกับเรา!
ตัวนี้ห้ามพลาดเด็ดขาด! ต้องเอามาให้น้องซูหลีให้ได้!
สองรุ่นพี่คำรามลั่น สั่งสัตว์อสูรพุ่งเข้าไปรุมสกรัมเหยื่อผู้โชคร้ายทันที
ใส่เต็มแบบไม่กั๊ก ระบายความอัดอั้นตันใจที่สะสมมาทั้งวัน
10 นาทีต่อมา
พวกเขาแบกร่างนักเต้นระบำดาบที่สภาพสะบักสะบอม (ยับเยิน) กลับมา
ตุบ!!!
นักเต้นระบำดาบถูกโยนลงตรงหน้าซูหลีเหมือนกระสอบทราย
สภาพดูไม่ได้ ลิ้นห้อยตาเหลือก
เร็ว! น้องซู! ทำสัญญาเลย!
รุ่นพี่ผิวเข้มทรุดตัวลงนั่งหอบแฮ่กๆ มือเกาะเอวด้วยความปวดร้าว
ในที่สุด… ในที่สุดก็จบงานสักที
น้องครับ… 1,000 คะแนนของน้องเนี่ย… เลือดตาแทบกระเด็นเลยนะ!
ซูหลีหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้นและซาบซึ้ง
ความกดดันและความผิดหวังตลอดทั้งวันถูกปลดปล่อยออกมาในวินาทีนี้
เธอวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหาเจ้าสัตว์อสูรที่นอนพะงาบๆ
พลังจิตของเธอแผ่พุ่งออกมาอย่างไม่ลังเล ครอบคลุมร่างของนักเต้นระบำดาบทันที!
(หารู้ไม่ว่า… ไอ้คนที่วิ่งไล่เก็บสัตว์อสูรตัดหน้าพวกเธอมาทั้งวัน… ตอนนี้กำลังนั่งจิบชาสบายใจเฉิบอยู่ที่วิลล่าหรู!)