ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 34 พวกมันกะจะขี่คอเราแล้วเยี่ยวรดหัวชัดๆ
โม่หยิงเฉินชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจเก็บความลับเรื่อง ผลสั่นสะเทือน ไว้ก่อน
พลังระดับเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์แบบนั้นมันอันตรายเกินไป อธิบายยาก และอาจนำภัยมาสู่ตัว
แต่เรื่อง6 กลุ่มดาว นั้น…
ถึงจะหายากระดับงมเข็มในมหาสมุทร แต่มันก็ยังมีทฤษฎีรองรับอยู่บ้าง ไม่ได้หลุดโลกจนเกินไป
จริงๆ แล้ว… ไม่ได้มีเคล็ดลับอะไรหรอกครับ
โม่หยิงเฉินยิ้มบางๆ
ผมแค่โชคดี… สุ่มได้ตัวซ้ำจนปลดล็อค 6 กลุ่มดาวรวดเดียวครับ
สิ้นคำพูด บรรยากาศรอบวงก็เงียบกริบ
สวีหงหยาง, ฮวงเหมิง, ชิงหยา และหวงหยวนหยวน ต่างอ้าปากค้าง ตาถลนแทบหลุดจากเบ้า
ห๊ะ… อะไรนะ ฟูล... ฟูลคอนสเตลเลชั่น!
ลิ้นของฮวงเหมิงพันกันมั่วไปหมด
โม่หยิงเฉินพยักหน้ายืนยันด้วยสีหน้าเรียบเฉย
คราวนี้สติของทั้งสี่คนหลุดลอยไปเรียบร้อย
เชรดดดเข้!
จริงดิ ของจริงเหรอวะเนี่ย
เกิดมาเพิ่งเคยเจอตัวเป็นๆ!
ฮวงเหมิงพุ่งตัวเข้าไปประชิดต้าเซิ่ง
เขาเดินวนรอบตัวเจ้าลิงศิลา มองซ้ายมองขวา จ้องมองขนทุกเส้น แทบจะเอาหน้าแนบไปดมพิสูจน์กลิ่นอายความเทพ
ต้าเซิ่งเริ่มรำคาญ แยกเขี้ยวขู่ฟ่อๆ เจี๊ยก!
ฮวงเหมิงรีบกระโดดถอยหลัง แต่แววตายังคงลุกโชนไปด้วยความคลั่งไคล้
น้องชาย… นี่ไม่ใช่แค่โชคดีแล้วมั้ง
นี่มันลูกรักเทพีแห่งโชคชัดๆ!
ในขณะที่ทีมของสวีหงหยางกำลังมุงดูของแปลกด้วยความตื่นเต้น
ณ จุดตรวจคนเข้าเมืองหน้าทางเข้ามิติลับ โรงงานไม้ก็อบลิน
บรรยากาศกลับตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด
กลุ่มคนแปลกหน้า 6 คน ท่าทางมีพิรุธ กำลังยืนเจรจากับเจ้าหน้าที่ทหารประจำจุดตรวจ
หลังจากพูดคุยกันสักพัก ชายหนุ่ม 5 คนในกลุ่มนั้นก็เดินหายเข้าไปในประตูมิติ ทิ้งชายคนหนึ่งไว้ข้างนอก
ร้อยเอกซุนฉางเซิน หัวหน้าหน่วยรักษาการณ์ ยืนหน้าเครียด คิ้วขมวดเป็นปม
ในมือเขากำเอกสารผ่านทางแน่นจนกระดาษยับยู่ยี่
หัวหน้าครับ… ไอ้วัยรุ่นกลุ่มเมื่อกี้…
ทหารหนุ่มลูกน้องคนสนิทกระซิบถามเสียงเครียด
ดูจากพาสปอร์ต ไม่ใช่คนหลงเซี่ยของเรานี่ครับ ทำไมปล่อยให้เข้าไปง่ายๆ แบบนั้น
ซุนฉางเซินโยนเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังปัง
ฮึ! ก็ไม่ใช่คนของเราน่ะสิ
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด
พวกมันเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศเกาหลี
ไอ้เรื่องไม่อยากให้เข้าน่ะ… ข้าก็ไม่อยากให้เข้าหรอกเว้ย
แต่เอกสารพวกมันถูกต้องครบถ้วน ออกโดยกระทรวงการต่างประเทศ อนุมัติโดยสมาพันธ์ผู้ฝึกสัตว์
ตามกฎหมายระหว่างประเทศ พวกมันมีสิทธิ์ใช้มิติลับในเขตมณฑลเทียนไห่ได้เท่าเทียมกับนักเรียนของเรา
ข้าจะเอาเหตุผลอะไรไปขวางมันวะ
นักเรียนแลกเปลี่ยน ทหารหนุ่มงง
เขาหยิบเอกสารขึ้นมาดู ระบุเหตุผลการเข้าใช้ว่า…ฝึกฝนภาคสนาม
ฝึกฝนกับผีน่ะสิ!
ซุนฉางเซินสบถอย่างหัวเสีย
แกลองดูประวัติพวกมันดีๆ!
ไอ้ตัวหัวหน้าที่ยืนรอข้างนอกนั่นเป็นระดับ 3 เข้าไม่ได้ก็จริง
แต่อีก 5 ตัวที่เข้าไป… ในใบประวัติเขียนชัดเจน
สัตว์อสูรของพวกมัน… Rank D เลเวล 100 ทุกตัว!
พวกมันวางแผนมาดิบดี!
มิติลับโรงงานไม้นี่เพิ่งค้นพบใหม่ซิงๆ ยังไม่มีใครทำ First Clear
พวกมันจงใจส่งทีมระดับท็อปมาเพื่อปาดหน้าเค้กแย่งสถิติ First Clear ของจักรวรรดิหลงเซี่ยเราไปหน้าด้านๆ!
ทหารหนุ่มหน้าถอดสี
ถ้าพวกเกาหลีได้ First Clear ไป…
ชื่อของพวกมันก็จะถูกสลักไว้บนยอดศิลาจารึกตลอดกาล... เหยียบหน้าเจ้าถิ่นอย่างพวกเรา
แบบนี้มันหยามกันชัดๆ! ยอมไม่ได้นะครับหัวหน้า!
ซุนฉางเซินถอนหายใจยาว เหวี่ยงเอกสารทิ้งอย่างหมดอาลัยตายอยาก
โกรธไปก็เท่านั้น กฎก็คือกฎ เราทำอะไรไม่ได้
แก… รีบติดต่อไปที่ มหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋น เดี๋ยวนี้!
บอกพวกเขาว่ามีทีมเกาหลีบุกมาแย่ง First Clear แล้ว
ทีมของเทียนอวิ๋นเป็นเจ้าภาพรับผิดชอบมิติลับนี้… ให้พวกเขาหาทางแก้เกมกันเอาเอง!
ณ ห้องทำงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋น
จวงเหว่ย วางหูโทรศัพท์ลงด้วยมือที่สั่นเทา หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ
ปัง!!!
กำปั้นทุบลงบนโต๊ะไม้สักจนเกิดรอยร้าว
มันจะมากเกินไปแล้ว! ไอ้พวกเด็กเวรเกาหลี!
กล้าดียังไงมาลูบคมถึงถิ่นเทียนไห่! กล้าดียังไงมาหยามเกียรติเทียนอวิ๋น!
เขาตะโกนลั่นห้องจนเลขาฯ สะดุ้ง
เสี่ยวหลี่! เสี่ยวหลี่!
เอาข้อมูลทีม First Clear ชุดปัจจุบันมาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้! ด่วนที่สุด!
ไม่ถึงสิบนาที แฟ้มข้อมูลก็วางอยู่ตรงหน้า
จวงเหว่ยเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว
สวีหงหยาง (หัวหน้าทีม), ฮวงเหมิง, ชิงหยา, หวงหยวนหยวน…
รายชื่อเหล่านี้ทำให้เขาใจชื้นขึ้นมาบ้าง
นี่คือระดับหัวกะทิของมหาวิทยาลัย สัตว์อสูรระดับท็อป Rank D ทั้งนั้น ทีมเวิร์คก็ดีเยี่ยม น่าจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับพวกเกาหลีได้
แต่พอเปิดมาถึงหน้าสุดท้าย…
ใบหน้าของจวงเหว่ยก็มืดครึ้มลงทันที
สมาชิกคนที่ 5: โม่หยิงเฉิน
สัตว์อสูร: ลิงศิลา (Rank E)
ผู้ฝึกสัตว์: ระดับ 2
จวงเหว่ยเงยหน้าขวับ จ้องมองเลขาฯ ตาเขม็ง
เด็กคนนี้… ท่านฮวงเป็นคนยัดเข้ามาใช่ไหม
เลขาฯ พยักหน้าหงึกๆ
จวงเหว่ยถอนหายใจยาวเหยียด
ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาคงไม่ว่าอะไร ท่านฮวงอยากปั้นเด็กก็ปล่อยท่านไป
เด็กมันมีแวว พลังจิตถึงระดับ 2 ตั้งแต่มัธยม ถือว่าอนาคตไกล
การพาไปเปิดหูเปิดตาในดันเจี้ยนระดับสูงก็เป็นเรื่องปกติของระบบเด็กเส้น
แต่ทำไมต้องมาซวยเจอแจ็คพอตแตกตอนมีศึกศักดิ์ศรีข้ามชาติแบบนี้ด้วยวะ!
การมีตัวถ่วง Rank E อยู่ในทีม… มันก็เหมือนทีมเหลือแค่ 4 คนสู้กับ 5 คนของฝั่งเกาหลี!
เสียเปรียบเห็นๆ!
ไม่ได้การ! จะยอมแพ้ไม่ได้!
หน้าตาของเทียนอวิ๋น... หน้าตาของจักรวรรดิหลงเซี่ย… จะให้พวกเกาหลีมาเหยียบย่ำไม่ได้เด็ดขาด!
แววตาของจวงเหว่ยลุกโชนด้วยไฟแค้น
ติดต่อ จางเสี่ยวชุน เดี๋ยวนี้!
บอกให้เขาทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่ แล้วบึ่งไปที่โรงงานไม้ก็อบลินให้ไวที่สุด!
เขามีสัตว์อสูรสายโจมตี Rank D เลเวล 100 ถึงสองตัว! เขาคือไพ่ตายของเรา!
เราต้องส่งเขาไปเสริมทัพ! ถ้าพวกเกาหลีอยากเล่นสงคราม… เราก็จะจัดหนักให้!
เลขาฯ เสี่ยวหลี่หน้าซีด เธอกลืนน้ำลายก่อนจะแย้งเสียงอ่อย
ท่านอธิการคะ… แต่พวกเกาหลีเข้าไปนานแล้วนะคะ
กว่าจางเสี่ยวชุนจะเตรียมตัว กว่าจะนั่งสัตว์อสูรบินไปถึง…
เกรงว่าจะ… ไม่ทันการณ์…
ไม่ทันก็ต้องทัน! จวงเหว่ยตวาดลั่น
จะให้ฉันนั่งงอมืองอเท้าดูพวกมันขโมยสถิติไปต่อหน้าต่อตาเหรอ
ถ้าข่าวหลุดออกไปว่าเทียนอวิ๋นแพ้เด็กมัธยมเกาหลี… ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!
ชื่อเสียงร้อยปีของสถาบันจะป่นปี้หมด!
เขาสูดหายใจลึก สั่งการเสียงเฉียบขาด
ถึงจะไม่ทันรอบแรก... แต่ถ้าพวกมันพลาด หรือถ้ามันจะเอาสถิติ Speed Run…
เราต้องมีคนพร้อมเสียบเสมอ!
ไม่ว่ายังไง… อันดับ 1 ของมิติลับนี้ ต้องเป็นของเทียนอวิ๋นเท่านั้น!
ไปจัดการซะ! เดี๋ยวนี้!
คะ… ค่ะ! รับทราบค่ะ!
เลขาฯ สาวรับคำสั่งเสียงสั่น รีบวิ่งหน้าตื่นออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้จวงเหว่ยยืนหอบด้วยความเดือดดาลอยู่เบื้องหลัง