ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 164: ดาบเดียว... ฟีนิกซ์กลายเป็นไก่ย่าง
กู้เชี่ยนซีที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบอธิบายเสริมอย่างรู้จังหวะ
จากการวิเคราะห์ข้อมูล จุดที่ยากที่สุดของมิติลับนี้คือกลไก ฝาแฝดกระจกเงา ค่ะ
ทันทีที่เข้าไป ทีมจะถูกบังคับแยกออกเป็นสองเส้นทางซ้ายขวาที่ตัดขาดจากกันอย่างสิ้นเชิง
ทั้งสองเส้นทางมีการจัดวางมอนสเตอร์ ภูมิประเทศ และขั้นตอนการผ่านด่านเหมือนกันเป๊ะ ราวกับภาพสะท้อนในกระจก
ข้อแตกต่างเดียวคือการแพ้ทางธาตุ ทางซ้ายคือ นรกอัคคี มอนสเตอร์จะดุร้ายบ้าคลั่ง พลังโจมตีสูงลิ่ว ส่วนทางขวาคือ ทุ่งน้ำแข็ง มอนสเตอร์จะเน้นลอบกัดและเชี่ยวชาญสกิลควบคุม ที่รุนแรง
ความยากที่สุดในการเคลียร์ คือต้องสังหารบอสตัวสุดท้ายที่อยู่ปลายสุดของทั้งสองเส้นทาง พร้อมกัน ค่ะ
เธอเว้นวรรคเล็กน้อย น้ำเสียงจริงจังขึ้นเป็นพิเศษ
บอสทั้งสองตัวมีสกิลติดตัวชื่อ ใจประสาน
หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตาย อีกฝ่ายจะเปิดใช้งาน โทสะใจประสาน ทันที เข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งและทำให้มิติลับพังทลาย
นับตั้งแต่เริ่มทริกเกอร์จนถึงมิติลับพังทลาย เรามีเวลาตอบสนองแค่ 10 วินาที
นั่นหมายความว่า เวลาในการสังหารบอสทั้งสองฝั่ง ห้ามคลาดเคลื่อนเกิน 10 วินาทีค่ะ
พูดจบ กู้เชี่ยนซีก็มองโม่หยิงเฉินด้วยสายตามุ่งมั่น แล้วเสนอแผนการที่เธอไตร่ตรองมาอย่างดี
เทพโม่คะ แผนของฉันคือ เราจะแบ่งทีมออกเป็นสองส่วน
ฉันจะนำสมาชิกที่เชี่ยวชาญด้านการลดความเสียหายและการรักษาอีก 3 คน ไปรับมือกับเส้นทางนรกอัคคีที่กดดันที่สุด
สัตว์อสูรของฉัน ฟีนิกซ์เพลิงผลาญฟ้า อยู่ระดับ B ขั้นสูงสุด แถมมีพรสวรรค์ในการดูดซับความเสียหายไฟมาเปลี่ยนเป็นค่าสถานะตัวเอง แข็งแกร่งพอจะรับบทตัวชนหลัก และตัวทำดาเมจหลัก ได้ค่ะ
น้ำเสียงของเธอเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
ส่วนสมาชิกอีก 5 คน จะรับผิดชอบเส้นทางทุ่งน้ำแข็ง พวกเธอทุกคนติดตั้งอุปกรณ์ล้างสถานะและต้านทานการควบคุมระดับท็อปมาพร้อมแล้ว
ส่วนคุณ…
กู้เชี่ยนซีมองไปที่จอมดาบอสุราด้านหลังโม่หยิงเฉิน เลือกใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง
สัตว์อสูรของคุณแม้ระดับจะไม่สูง แต่พลังรบเหนือชั้น
ถ้าคุณมาร่วมทีมกับฉัน คอยช่วย… บัญชาการ
เราลองปรับจูนทีมกันสักสองสามรอบ การเคลียร์ดันเจี้ยนไม่น่าจะมีปัญหาค่ะ
นี่เป็นแผนที่สมบูรณ์แบบ
ตรรกะแน่นหนา การจัดสรรทรัพยากรสมเหตุสมผล ดึงศักยภาพของทีมออกมาได้สูงสุด
สมาชิกกิลด์โลหิตอัคคีทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย
นี่แหละ คือความสามารถของประธานกิลด์พวกเธอ
ทว่า…
โม่หยิงเฉินไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
นิ้วที่เลื่อนหน้าจอหยุดลง เหมือนอ่านข้อมูลครบหมดแล้ว
จากนั้น เขาส่งแท็บเล็ตคืนให้ไฉ่เตี๋ย
แล้วเอ่ยประโยคสั้นๆ ที่ทำให้สมองของทุกคนในที่นั้นช็อตไปดื้อๆ
ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น
ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น สายตาเรียบเฉยกวาดมองกู้เชี่ยนซี และยอดนักรบหญิงทั้งเก้าคนด้านหลังเธอ
พวกคุณเก้าคน… ไปทางนึง
ผมคนเดียว… จะไปอีกทาง
ทางเข้ามิติลับตกอยู่ในความเงียบสงัดทันที
ห๊ะ
ไฉ่เตี๋ย สาวน้อยหน้าหวาน เป็นคนแรกที่เก็บอาการไม่อยู่ ร้องอุทานออกมาด้วยความงุนงง
รูม่านตาของกู้เชี่ยนซีหดเกร็งถึงขีดสุด!
เธอคิดว่าตัวเองหูฝาด!
เทพโม่… คุณ… คุณว่าอะไรนะ
เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
นี่ไม่ใช่การตั้งคำถาม แต่เป็นปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณเมื่อสามัญสำนึกถูกทำลาย
คุณ… คุณจะลุยเดี่ยวอีกทาง
ไม่ได้! แบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด!
กู้เชี่ยนซีก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างลืมตัว ท่าทีนอบน้อมที่รักษามาตลอดพังทลายลง
แทนที่ด้วยความร้อนรนและเด็ดขาด
เทพโม่! ฉันไม่ได้สงสัยในฝีมือของคุณนะคะ!
แต่นี่คือกฎของมิติลับระดับ B มันต้องการการทำงานประสานกันของสองทีม มันไม่ได้วัดที่ขีดจำกัดของบุคคล แต่วัดที่ทีมเวิร์กและความพร้อมเพรียง!
คุณมีแค่คนเดียว กับสัตว์อสูรระดับ C แค่ตัวเดียว… เข้าไปแล้วคุณจะไม่มีโอกาสย้อนกลับมาเปลี่ยนเส้นทางเลยนะ! แบบนี้… มันสู้ไม่ได้หรอกค่ะ!
คำพูดของเธอแทนใจสมาชิกทุกคน
พวกเธอเคารพเทพโม่ แต่พวกเธอก็เคารพกฎของมิติลับเช่นกัน
ต่อหน้ากฎเกณฑ์… ผู้แข็งแกร่งแค่ไหนก็อาจคว่ำได้
โม่หยิงเฉินมองท่าทางร้อนรนของเธอ
จู่ๆ เขาก็ยิ้มออกมา
รอยยิ้มจางๆ แต่กลับทำให้หัวใจของกู้เชี่ยนซีกระตุกวูบ
สายตาของเขามองข้ามไหล่กู้เชี่ยนซีไป
ไปหยุดอยู่ที่ร่างนกยักษ์ที่ดูหยิ่งผยอง ขนสีแดงเพลิงลุกโชนราวกับไฟบรรลัยกัลป์… ฟีนิกซ์เพลิงผลาญฟ้า
ฟีนิกซ์ระดับ B ขั้นสูงสุดตัวนั้น กำลังใช้สายตาประเมินจ้องมองจอมดาบอสุราที่อยู่ด้านหลังโม่หยิงเฉิน
มันคือสายตาดูแคลนตามธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่มีต่อสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำกว่า
โม่หยิงเฉินไม่พูดอะไร
แต่จอมดาบอสุรา… ขยับตัวแล้ว
มันสัมผัสได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความจองหองและเหยียดหยามจากฟีนิกซ์ตัวนั้น
สำหรับอสุราที่เกิดมาเพื่อการต่อสู้… สายตาประเมินค่าใดๆ ล้วนถือเป็นคำท้าทาย
และทุกคำท้าทาย… ต้องตอบโต้ด้วยการสังหาร!
ชวิ้ง——!
เสียงคมดาบเสียดสีฝักเบาหวิวแทบไม่ได้ยิน
ดาบมารห้วงลึกที่เพิ่งได้มา ที่ดูเก่าคร่ำครึและธรรมดาสามัญ เผยคมออกจากฝักเพียงครึ่งนิ้ว
ไร้จิตสังหาร
ไร้คลื่นพลังงาน
ไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวส่วนเกินใดๆ
จอมดาบอสุราเพียงแค่ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ก้าวเดียว…
ร่างของมันก็หายวับไปจากสายตาของทุกคน
รูม่านตาของกู้เชี่ยนซีขยายกว้างสุดขีดในเสี้ยววินาที!
สัญชาตญาณของผู้แข็งแกร่งทำให้ขนทั่วร่างเธอลุกชัน!
อันตราย!
อันตรายถึงชีวิต!!!
สมองยังประมวลผลไม่ทัน แต่ร่างกายตอบสนองไปก่อนแล้ว!
เสี่ยวเฟิ่ง! ระวัง!
แทบจะพร้อมกับเสียงตะโกนของเธอ
ฉึก!
เสียงฉีกกระชากที่ทุ้มต่ำชวนเสียวฟัน ดังขึ้นที่ข้างหูเธอ
เธอหันขวับกลับไปมอง
แล้วเธอก็ได้เห็นภาพที่จะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต
จอมดาบอสุราระดับ C ขั้น 18 ไม่รู้ไปโผล่บนหัวของฟีนิกซ์เพลิงผลาญฟ้าตั้งแต่เมื่อไหร่
ดวงตาเย็นชาไร้อารมณ์คู่นั้นว่างเปล่า
ดาบยาวในมือไม่มีแสงสีของสกิลใดๆ
มันเพียงแค่ใช้ สันดาบ กดลงไปเบาๆ ที่ศีรษะอันสูงส่งของฟีนิกซ์ตัวนั้น
เพียงแค่ท่าทางง่ายๆ
ราวกับมีขุนเขาล่องหนทิ้งน้ำหนักลงมาทับถม!
แกว๊ก——!!!
ฟีนิกซ์เพลิงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวสุดขีด!
เปลวไฟคุ้มกายที่ร้อนแรงพอจะหลอมละลายทองเหล็ก
ในวินาทีที่สันดาบเก่าๆ สัมผัสโดนขน กลับดับวูบลงเหมือนเทียนโดนพายุเป่า!
พละกำลังมหาศาลเทียบเท่าสัตว์อสูรระดับ A ที่มันภาคภูมิใจ… ในวินาทีนี้กลับไร้ค่าเหมือนเรื่องตลก!
ร่างมหึมาของมัน ถูกแรงกดเบาๆ นั้น กระแทกลงกระดอนพื้นอย่างรุนแรง!
ตูม!!!
พื้นดินแตกร้าว!
ฝุ่นควันตลบอบอวล!
ฟีนิกซ์ผู้หยิ่งผยอง บัดนี้สภาพไม่ต่างจากไก่ที่ถูกหักปีก นอนหมอบคลุกฝุ่นอยู่ในหลุมลึกอย่างน่าสมเพช
ตัวสั่นเทาอย่างรุนแรง แม้แต่แรงจะดิ้นรนขัดขืนยังไม่มี
กระบวนท่าเดียว!
ไม่สิ!
เรียกกระบวนท่าไม่ได้ด้วยซ้ำ!
มันแค่การขยับตัว! แค่สายตาเดียว!
ทั้งลานเงียบกริบ
สมาชิกทีมหญิงของกิลด์โลหิตอัคคีทุกคนยืนแข็งทื่อเหมือนถูกฟ้าผ่า
ปากอ้าค้าง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความงุนงงไร้ที่สิ้นสุด