ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 163: ผู้แข็งแกร่ง... ไม่เคยมาสาย
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่โกงที่สุดของ นิ้วทองคำ (ระบบ) ของเขา คือการเมินเฉยต่อเส้นทางการวิวัฒนาการที่ยุ่งยากซับซ้อนและเงื่อนไขจุกจิกของโลกใบนี้!
ในขณะที่คนอื่นต้องวิ่งวุ่นเลือดตาแทบกระเด็น หรือแม้แต่เอาชีวิตเข้าแลก เพื่อตามหาวัสดุวิวัฒนาการแกนหลักเพียงชิ้นเดียว
สัตว์อสูรของเขา กลับต้องการเพียงแค่ไอเทมวิเศษ ชิ้นเดียว ก็สามารถวิวัฒนาการแบบพลิกโฉมได้ทันที!
และทุกครั้งที่วิวัฒนาการ ความสามารถเดิมที่มีอยู่ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น!
เหมือนก้อนหิมะที่กลิ้งลงจากเขา ยิ่งกลิ้งยิ่งใหญ่ ยิ่งกลิ้งยิ่งน่ากลัว!
รอให้กลับออกจากโลกแห่งห้วงลึกคราวนี้…
เปลวไฟแห่งความทะเยอทะยานลุกโชนในดวงตาของโม่หยิงเฉิน
เรื่องแรกที่ต้องทำ คือหาทางอัปเกรดระดับพลังจิตของตัวเองให้ถึงระดับ 4 ให้ได้!
จากนั้น…
สายตาของเขาราวกับมองทะลุมิติไปเห็นอนาคต
หาไอเทมวิเศษระดับท็อปให้จอมดาบและต้าเซิ่งอีกคนละชิ้น เพื่อให้พวกมันวิวัฒนาการขึ้นสู่ระดับ B พร้อมกัน!
ถึงตอนนั้น… ไอ้กำแพงระดับ S ที่ว่าสูงส่งนักหนา…
คงไม่มีทางขวางข้าได้อีกต่อไป!
หลังจากนั่งสงบจิตสงบใจในห้องพักครู่หนึ่ง ข่มความเหนื่อยล้าที่ฝังลึกถึงจิตวิญญาณลงไปได้
โม่หยิงเฉินก็ลุกขึ้นยืน แววตากลับมาสงบนิ่งลึกล้ำดุจบ่อน้ำโบราณอีกครั้ง
เขาพาจอมดาบอสุราออกจากโรงเตี๊ยมห้วงลึก
มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของมิติลับ แสงอรุณรุ่ง
ทางเข้ามิติลับ แสงอรุณรุ่ง
ประตูแสงพลังงานที่ดูเหมือนกระจกแตกกระจาย ปลดปล่อยแสงสีฟ้าอ่อนอันลึกลับออกมา
หน้าประตูนั้น ทีมงานระดับหัวกะทิที่เป็นหญิงล้วนยืนประจำการอยู่อย่างเคร่งครัด
พวกเธอสวมชุดรบสีแดงเลือดหมูเป็นธีมเดียวกัน ยืนหลังตรง กลิ่นอายดุดัน บ่งบอกว่าเป็นยอดฝีมือที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน
ทีมบุกเบิกหลักของกิลด์โลหิตอัคคี
หนึ่งในนั้น หญิงสาวหน้าตาน่ารักสวมเครื่องประดับผมรูปผีเสื้อ ยกนาฬิกาขึ้นดูด้วยสีหน้ากังวล
เธอคือ ไฉ่เตี๋ย หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนของกิลด์
พี่กู้… นี่ก็ผ่านไปชั่วโมงครึ่งแล้วนะ เทพโม่เขา… จะมาจริงๆ เหรอคะ
น้ำเสียงของไฉ่เตี๋ยเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ
เราเหลือเวลาผูกขาดสิทธิ์แค่ไม่ถึงสองชั่วโมงแล้ว ถ้าการปิดกั้นมิติลับถูกยกเลิก คนของกิลด์อื่นจะแห่กันเข้ามา ตัวแปรในการคว้า First Clear จะเยอะเกินไป
นั่นมันโอกาสทำ Abyssal Infusion เชียวนะคะ! โอกาสที่จะทำให้สกิลหนึ่งสกิลเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ!
กู้เชี่ยนซีที่ยืนอยู่หน้าสุดของแถว กลับมีสีหน้าสงบนิ่งผิดปกติ
เธอลูบกำไลข้อมือเบาๆ พูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง
ไฉ่เตี๋ย… เก็บความร้อนรนของเธอซะ
จำไว้… ว่าเรากำลังร่วมมือกับตัวตนระดับไหนอยู่
เสียงของเธอไม่ดัง แต่กลับทำให้สมาชิกทุกคนในทีมใจสั่นสะท้าน
ไฉ่เตี๋ยเม้มปากแน่น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบถามสิ่งที่คนส่วนใหญ่ในทีมกังวล
แต่พี่กู้คะ… หนูไม่ได้สงสัยในฝีมือเทพโม่นะ เขาฆ่าจอมมารระดับ S ได้ นั่นมันผลงานระดับพระเจ้า
แต่กฎของมิติลับระดับ B มันมีอยู่ สัตว์อสูรระดับทำลายล้างโลกของเขาตัวนั้นเข้ามาไม่ได้นะพี่
การเอาสัตว์อสูรระดับ C ตัวเดียวมาบุกเบิกมิติลับระดับ B ใหม่เอี่ยม… ความเสี่ยงมันสูงเกินไป พวกเราไม่ได้ไม่เชื่อใจเขา แต่พวกเราไม่ไว้ใจกฎของโลกนี้ต่างหาก
คำพูดนี้แทนใจทุกคน
พวกเธอเคารพยำเกรงเทพโม่ แต่พวกเธอก็ยำเกรงกฎแห่งห้วงลึกเช่นกัน
ต่อหน้ากฎเกณฑ์… ผู้แข็งแกร่งแค่ไหนก็อาจพลาดท่าได้
กู้เชี่ยนซีหยุดมือที่กำลังเช็ดอาวุธ เงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบกวาดมองลูกทีม
งั้นพวกเธอคิดว่า… เขาจะคิดเรื่องตื้นๆ แค่นี้ไม่ออกงั้นเหรอ
คนระดับที่พลิกหอคอยแห่งห้วงลึกจนคว่ำคะมำด้วยตัวคนเดียว จะมาตกม้าตายกับเรื่องพื้นฐานแบบนี้น่ะเหรอ
เธอแค่นเสียงเย็น
เก็บการคาดเดาและความกังวลอันน่าขบขันของพวกเธอซะ! ในเมื่อเขาบอกว่าจะมา เขาก็ต้องมีเหตุผลของเขา
หน้าที่ของเราไม่ใช่การตั้งคำถาม แต่คือการปฏิบัติตาม!
ถ้าแม้แต่ความเชื่อใจแค่นี้ยังไม่มี กิลด์โลหิตอัคคีของเรา ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะมายืนอยู่ตรงนี้!
คำพูดของกู้เชี่ยนซี เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่สาดรดลงกลางใจ ดับไฟแห่งความฟุ้งซ่านของทุกคนจนมอดลง
ทันใดนั้น เงาร่างสองสายก็ปรากฏขึ้นจากระยะไกล ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น
เดินนำหน้าและเดินตามหลัง
เด็กหนุ่มผู้เดินนำหน้ามีใบหน้าหล่อเหลา ท่าทีสงบนิ่ง แต่ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำราวกับจะกลืนกินทุกสิ่ง
ผู้ติดตามด้านหลัง คือสัตว์อสูรในชุดผ้าดิบ ถือดาบยาว กลิ่นอายสังหารรอบตัวทำให้ผู้คนใจสั่น
เขามาแล้ว
ใครบางคนกระซิบเสียงเบา
ทีมบุกเบิกของกิลด์โลหิตอัคคีเงียบกริบลงทันที สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เด็กหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน
โม่หยิงเฉินเดินมาถึงหน้าทางเข้ามิติลับ กวาดสายตามองเหล่านักรบหญิงผู้กล้าหาญ แล้วพยักหน้าให้นิดๆ
ขอโทษที พอดีจัดการธุระส่วนตัวเพลินไปหน่อย เลยมาช้า
น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย
กู้เชี่ยนซีเดินเข้าไปต้อนรับ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแบบมืออาชีพ
แสดงความเคารพได้อย่างพอดี ไม่ดูประจบสอพลอจนเกินงาม
เทพโม่พูดหนักไปแล้วค่ะ ผู้แข็งแกร่ง… ย่อมไม่เคยมาสาย
เธอเบี่ยงตัว แนะนำทีมงานด้านหลังให้โม่หยิงเฉินรู้จัก
นี่คือทีมบุกเบิกที่ 1 ซึ่งเป็นทีมที่เก่งที่สุดของกิลด์โลหิตอัคคีค่ะ พวกเธอตื่นเต้นมากที่จะได้ร่วมงานกับคุณ
สมาชิกทีมหญิงต่างพยักหน้าทักทายโม่หยิงเฉิน แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความยำเกรง
พวกเธอไม่ได้กรี๊ดกร๊าดเหมือนแฟนคลับ แต่แสดงความเคารพในแบบของนักรบที่มีต่อยอดฝีมือ
สายตาของโม่หยิงเฉินกวาดมองพวกเธอ แอบแปลกใจเล็กน้อย
ผู้หญิงล้วน
กิลด์โลหิตอัคคีนี่… น่าสนใจกว่าที่คิดแฮะ
การจะปั้นกิลด์หญิงล้วนให้เติบโตมาถึงขนาดนี้ได้ ฝีมือและความใจถึงของประธานกู้คนนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ
ข้ามเรื่องพิธีรีตองไปเถอะ
โม่หยิงเฉินเข้าประเด็นทันที เขาไม่ชอบเสียเวลา
ขอข้อมูลมิติลับหน่อย
ได้เลยค่ะ
กู้เชี่ยนซียื่นแท็บเล็ตยุทธวิธีให้ทันที หน้าจอแสดงข้อมูลทั้งหมดที่รู้เกี่ยวกับ แสงอรุณรุ่ง
เทพโม่คะ จากการสำรวจเบื้องต้นของทีมกลยุทธ์ทางการ จุดที่ยากที่สุดของมิติลับนี้ คือกลไก สองเส้นทาง ค่ะ
มิติลับถูกแบ่งออกเป็นเส้นทางซ้ายและขวาที่แยกขาดจากกันโดยสิ้นเชิง แต่ละเส้นทางมีบอสสุดโหดเฝ้าอยู่ 3 ตัว
เงื่อนไขการเคลียร์ คือต้องสังหารบอสตัวสุดท้ายของทั้งสองเส้นทาง พร้อมกัน ภายในเวลาที่กำหนดค่ะ
โม่หยิงเฉินเลิกคิ้ว
นี่แหละคือความยุ่งยากของมิติลับระดับ B ขึ้นไป
กฎบ้าบอพวกนี้ ตัดโอกาสการฉายเดี่ยว ทิ้งไปอย่างสมบูรณ์
ต่อให้เขาจะเก่งระดับ One-shot Kill ได้ทุกตัว แต่เขาก็แยกร่างไปอยู่สองที่พร้อมกันไม่ได้
กู้เชี่ยนซีโบกมือส่งสัญญาณให้ไฉ่เตี๋ย หัวหน้าหน่วยลาดตระเวน
ไฉ่เตี๋ยรู้หน้าที่ทันที รีบส่งไฟล์ข้อมูลเข้ารหัสที่เก็บรวบรวมไว้ในแท็บเล็ตยุทธวิธี ให้กับโม่หยิงเฉิน
เทพโม่คะ นี่คือข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับ แสงอรุณรุ่ง ที่เรารวบรวมมาจากช่องทางต่างๆ รวมถึงรายงานการสำรวจเบื้องต้นของทีมกลยุทธ์ทางการค่ะ
โม่หยิงเฉินรับแท็บเล็ตมา ปลายนิ้วเลื่อนหน้าจออ่านอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของเขาไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ราวกับกำลังอ่านเมนูอาหารร้านข้างทางที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร