ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 161: กายาเหล็กไหล... การผสานเริ่มต้น
กู้เชี่ยนซียืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ สมองขาวโพลนไปหมด
ซื้อ
เขา… เขาบอกว่าจะซื้อ
เธอคิดว่าตัวเองหูฝาดไป
นี่ไม่ใช่การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมธรรมดาๆ แต่มันคือการแสดงจุดยืน!
คือการยอมรับ!
เขายอมรับในความใจถึงของเธอ ยอมรับกิลด์โลหิตอัคคีในฐานะพันธมิตร
ดังนั้น เขาจึงไม่อยากให้เธอและกิลด์ของเธอต้องขาดทุนย่อยยับตั้งแต่เริ่มต้นความร่วมมือ!
เขากำลังรักษาหน้า และรักษาเกียรติให้กับกิลด์โลหิตอัคคี!
วินาทีนี้ ความกังวล ความไม่มั่นใจ และความกระวนกระวายใจทั้งหมดในใจของกู้เชี่ยนซี มลายหายไปจนหมดสิ้น
แทนที่ด้วยความซาบซึ้งใจและความรู้สึกโชคดีอย่างที่ยากจะบรรยาย
ไม่ค่ะ!
กู้เชี่ยนซีลุกขึ้นยืนพรวดพราด
เธอโค้งคำนับโม่หยิงเฉินอย่างสุดซึ้ง ท่าทีนอบน้อมถึงขีดสุด
เทพโม่! วัตถุดิบชิ้นนี้ ไม่ใช่การซื้อขาย แต่เป็นการลงทุนค่ะ!
เป็นการลงทุนของกิลด์โลหิตอัคคีที่มีต่อตัวคุณ และต่ออนาคตร่วมกันของเรา!
ได้โปรดรับไว้ด้วยเถอะค่ะ! ไม่อย่างนั้นจะถือว่าดูถูกฉัน และดูถูกกิลด์โลหิตอัคคีของเรา!
น้ำเสียงของเธอหนักแน่น เด็ดขาด และไม่ยอมให้ปฏิเสธ
โม่หยิงเฉินมองท่าทางเด็ดเดี่ยวของเธอ ในที่สุดก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มจางๆ
ตกลง
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น… ประธานกู้ สุขสันต์ความร่วมมือครับ
สุขสันต์ความร่วมมือค่ะ!
กู้เชี่ยนซียืดตัวขึ้น ใบหน้าสวยเฉี่ยวเผยรอยยิ้มเจิดจรัสที่ออกมาจากใจจริง ราวกับยกภูเขาออกจากอก
เธอไม่รอช้า รีบนำผลึกหินสีแดงฉานที่มีลักษณะเหมือนมีลาวาไหลเวียนอยู่ภายใน ออกมาจากมิติกระเป๋า
[วัตถุดิบวิวัฒนาการระดับ S: ผลึกมังกรเพลิงชาด]
คลื่นความร้อนระอุพุ่งเข้าใส่หน้า ทำให้อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นทันทีหลายองศา
เธอประคองมันด้วยสองมือ แล้วยื่นให้โม่หยิงเฉินอย่างระมัดระวัง
โม่หยิงเฉินรับผลึกมังกรมา สัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายใน พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความตึงเครียดเมื่อครู่ กลายเป็นความกลมเกลียวขึ้นมาทันตา
อย่าเพิ่งตื่นเต้น นั่งลงก่อน
โม่หยิงเฉินโบกมือให้กู้เชี่ยนซีนั่งลง
ผมยังมีคำถามอีกสองสามข้อ
ได้เลยค่ะ เทพโม่ถามมาได้เลย ฉันยินดีตอบทุกอย่าง! กู้เชี่ยนซีกลับมาสู่โหมดสาวแกร่งผู้บริหารทันที
คุณคิดว่า เราควรตั้งราคาค่าผ่านประตูเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม
กู้เชี่ยนซีครุ่นคิดครู่หนึ่ง
คำถามนี้ก็เป็นบททดสอบเธอเช่นกัน
ถ้าตั้งราคาสูงเกินไป แม้จะเป็นผลดีกับกิลด์เธอที่ได้เข้าฟรี แต่จะทำลายรายได้ระยะยาวของโม่หยิงเฉิน ทำให้เธอดูใจแคบ
ถ้าตั้งต่ำเกินไป ก็เสียของกับมูลค่าของมิติลับระดับนี้
เธอชั่งใจก่อนตอบ เทพโม่คะ เท่าที่ฉันคิดออก มี 2 แนวทางค่ะ
แบบแรก คือเก็บรายหัว ผู้เข้าทุกคนต้องจ่ายไอเทมระดับ C คนละ 1 ชิ้น มิติลับนี้เป็นแบบปาร์ตี้ 10 คน ถ้าเข้าเต็มทีม ก็จะได้กำไรครั้งละ 10 ชิ้น
แบบที่สอง คือเก็บแค่หัวหน้าทีม แต่เรียกเก็บแพงหน่อย การเข้าแต่ละครั้ง ต้องจ่ายไอเทมระดับ B 1 ชิ้น
ทั้งสองวิธี สามารถรับประกันปริมาณผู้เข้าชม และสร้างกำไรสูงสุดได้ในเวลาเดียวกันค่ะ
โม่หยิงเฉินพยักหน้า งั้นเอาแบบเก็บที่หัวหน้าทีมเถอะ ประหยัดเวลาดี
รับทราบค่ะ กู้เชี่ยนซีจดบันทึกทันที
จู่ๆ โม่หยิงเฉินก็ยิ้มออกมา เขาถูมือไปมา แววตาฉายแววตื่นเต้นเล็กน้อย
ถ้าผมจำไม่ผิด แสงอรุณรุ่ง นี่เป็นมิติลับที่เพิ่งเกิดใหม่ซิงๆ เลยใช่ไหม
กู้เชี่ยนซีชะงัก แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงถาม แต่ก็พยักหน้ารับ
งั้นจะรออะไรล่ะ
โม่หยิงเฉินตบต้นขาฉาดใหญ่
ไปกันเถอะ กิลด์คุณจะจัดทีมลงดันเจี้ยนใช่ไหม หนีบผมไปด้วยคนสิ
รางวัล First Clear (ผู้พิชิตครั้งแรก) น่ะ… อย่าปล่อยให้เสียของ!
รางวัลสำหรับการเคลียร์มิติลับห้วงลึกเป็นครั้งแรกนั้น มั่งคั่งมหาศาล
หินห้วงลึกจำนวนมาก, อุปกรณ์ห้วงลึกแบบจำกัดจำนวน, และที่สำคัญที่สุด… โอกาสในการทำ การอัดฉีดพลังห้วงลึก ที่จะสุ่มเปลี่ยนสกิลหนึ่งอย่างของสัตว์อสูรให้กลายเป็น เวอร์ชันห้วงลึก!
นี่คือรางวัลสูงสุดที่ผู้ฝึกสัตว์ทุกคนต่างถวิลหา!
กู้เชี่ยนซีอึ้งไปเลย จากนั้นใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัยและงุนงง
เทพโม่คะ… มิติลับนี้ เป็นระดับ B นะคะ
ตามกฎของห้วงลึก… เฉพาะผู้ฝึกสัตว์และสัตว์อสูรระดับ B ลงไปเท่านั้น ถึงจะเข้าได้
ความหมายแฝงของเธอชัดเจนมาก
คุณเป็นถึงยอดฝีมือที่ฆ่าจอมมารระดับ S มาหมาดๆ นะคะ!
สัตว์อสูรของคุณ… จะยังไม่ถึงระดับ A อีกเหรอ
ใครจะไปเชื่อ!
โม่หยิงเฉินมองสีหน้า อย่ามาหลอกฉันนะ ของเธอ แล้วก็ชะงักไปนิด ก่อนจะส่ายหน้าขำๆ
เขาไม่อธิบายอะไรมาก แค่สะบัดมือเบาๆ
วูม——
ร่างเงาหนึ่งปรากฏขึ้นกลางห้อง
จอมดาบอสุรานั่นเอง
ทันทีที่จอมดาบปรากฏตัว โม่หยิงเฉินส่งกระแสจิต แสดงข้อมูลระดับของมันให้กู้เชี่ยนซีเห็นตรงๆ
[จอมดาบอสุรา]
[ระดับ: C ขั้น 18]
วินาทีนั้น กู้เชี่ยนซีรู้สึกเหมือนโลกทัศน์ของตัวเองถูกทุบจนละเอียดเป็นผงอีกรอบ
ดวงตาของเธอแทบจะถลนออกมา จ้องเขม็งไปที่ตัวเลขระดับนั้น
ปากอ้าค้างโดยไม่รู้ตัว แข็งทื่อเป็นหินไปโดยสมบูรณ์
ระดับ C… C ขั้น 18
นี่… นี่มันเป็นไปได้ยังไง!
สัตว์อสูรระดับ C ตัวหนึ่ง ติดตามเจ้านายไปไล่ฆ่าจอมมารระดับ S เนี่ยนะ
นี่มันนิทานหลอกเด็กหรือไง
ไม่!
เดี๋ยวก่อน!
วินาทีถัดมา เหมือนเธอจะคิดอะไรออก ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้นขึ้น!
สัตว์อสูรตัวนี้… ต้องไม่ใช่ตัวเดียวกับที่เทพโม่ใช้ในหอคอยแน่ๆ!
เขาคงกะจะเอาสัตว์อสูรตัวรองระดับ C มาเกาะทีมพวกเราไป… เอ้ย ไม่สิ มาช่วยคว้า First Clear ของมิติลับระดับ B ต่างหาก
พอคิดได้แบบนี้ เธอก็รีบพยักหน้า
ฉะ… ฉันจะรีบกลับไปจัดทีมบุกเบิกที่เก่งที่สุดของกิลด์เดี๋ยวนี้เลยค่ะ!
งั้นพวกเรา… อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันที่หน้าทางเข้ามิติลับนะคะ
โม่หยิงเฉินพยักหน้าอย่างพอใจ
ตกลง
หลังจากกู้เชี่ยนซีกลับไป โม่หยิงเฉินก็รีบล็อคประตูห้องทันที
จิตสั่งการ
โลกภายนอกค่อยๆ ซีดจาง หลุดลอกออก กลายเป็นกระแสข้อมูลนับล้านสายที่หมุนวน
วินาทีต่อมา เขามายืนอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าและความมืดมิด
สถาบันวิจัยหมื่นพิภพ
ที่นี่คืออาณาเขตเทพเจ้าที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียว คือต้นกำเนิดแห่งพลังทั้งหมด
ต่างจากความหรูหราของโรงเตี๊ยมห้วงลึก ที่นี่มีเพียงพื้นโลหะเย็นเฉียบที่สะท้อนแสงสีดำมันวาว
เขาเดินตรงไปยังห้องวิจัยอย่างรวดเร็ว
เครื่องผสานเซรุ่มผู้สร้าง ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง
ตัวเครื่องหล่อขึ้นจากโลหะสีทองอมดำที่ไม่รู้จัก
พื้นผิวเต็มไปด้วยลวดลายพลังงานที่ไหลเวียนราวกับมีชีวิต ให้ความรู้สึกถึงเทคโนโลยีล้ำยุคผสมผสานกับความลึกลับ
ลมหายใจของโม่หยิงเฉินเริ่มถี่ขึ้นเล็กน้อย
เขากางฝ่ามือออก [ระดับ S · ผลึกมังกรเพลิงชาด] ที่ได้จากกู้เชี่ยนซี นอนนิ่งอยู่กลางฝ่ามือ
ออกมาเถอะ ต้าเซิ่ง!
สิ้นเสียงเรียก เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นภายในสถาบันวิจัย
โม่หยิงเฉินตบไหล่มันเบาๆ ชี้ไปที่เครื่องผสานเซรุ่ม พร้อมส่งความคิดผ่านทางจิต
ต้าเซิ่ง ไม่ลังเลแม้แต่น้อย กระโดดตัวลอยลงไปนอนในช่องของเครื่องมืออย่างมั่นคง
มันเชื่อใจโม่หยิงเฉิน… อย่างไม่มีเงื่อนไข