ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 56

บทที่ 56 การล่าเถื่อน

แม้แต่ชายหน้ากากพยัคฆ์ที่มีพลังระดับห้า ก็ยังรับมือคมมีดวายุของถังซานได้แค่เก้าเล่มเท่านั้น ส่วนเสือดาววัชระนั้นถนัดด้านความเร็วไม่ใช่การป้องกัน แต่ความเร็วของพวกมันก็ไร้ประโยชน์ภายใต้การตรึงเป้าของเนตรทิพย์หยั่งรู้ของถังซาน ดาวคะนองวูบไหวกลับกลายเป็นปัญหาร้ายแรงยิ่งขึ้นสำหรับพวกมัน

คมมีดวายุเหล่านั้นราวกับมีดวงตา มักจะปรากฏบนเส้นทางที่พวกมันต้องพุ่งผ่านด้วยความเร็วสูง คมมีดวายุสีฟ้าทั้งสิบแปดเล่มนั้นเป็นรูปธรรม ไม่ใช่สิ่งที่การป้องกันของเสือดาววัชระจะต้านทานได้

ตอนนี้พลังเสวียนเทียนของถังซานอยู่ที่ระดับสูงสุดของขั้นสี่ เมื่อรวมกับตราประทับทั้งสี่ในร่างแล้ว ไม่ใช่สิ่งที่เผ่าปีศาจระดับสี่ทั่วไปจะเทียบได้ คมมีดวายุทั้งสิบแปดสายที่ปล่อยออกมาอย่างเต็มกำลังกลายเป็นพายุ กวาดไปทั่วในพริบตา

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้พลังเต็มที่ คมมีดวายุสิบแปดเล่มคือขีดจำกัดที่เขาควบคุมได้ในตอนนี้ หากไม่คำนึงถึงการควบคุม ก็อาจใช้ได้มากกว่านี้ แต่หลายครั้ง ความแม่นยำในการควบคุมสำคัญกว่าปริมาณมากนัก

เสือดาววัชระระดับสี่ถูกสังหารจนหมดในชั่วพริบตา เสือดาววัชระระดับสี่พอจะหลบได้บ้างด้วยสัญชาตญาณ แต่คมมีดวายุทั้งสิบแปดสายนั้นช่างน่าพิศวงนัก หมุนวนอยู่ในอากาศไม่หยุด แม้แต่การชนกันเองก็ยังเปลี่ยนทิศทางได้

นี่คือเคล็ดอันล้ำเลิศอีกอย่างในคู่มือ ‘ร้อยศาสตราลับ’ ของสำนักถัง มีความแม่นยำกว่าเคล็ดร้อยวิหคหวนรัง ดัดแปลงมาจากลักษณะพิเศษในการบินของค้างคาว มีชื่อว่า ‘วัฏจักรปีกค้างคาว’ ทั้งแม่นยำและคาดเดาไม่ได้

ภายใต้การควบคุมของเนตรทิพย์หยั่งรู้ของถังซาน เคล็ดวัฏจักรปีกค้างคาวยิ่งพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น คมมีดวายุแต่ละเล่มประกอบด้วยธาตุวายุภายใต้การมองของเนตรทิพย์หยั่งรู้ คมมีดวายุเหล่านี้สามารถดูดซับธาตุวายุจากอากาศระหว่างบินเพื่อเสริมกำลังตัวเอง ทำให้พลังทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น

ดังนั้น คมมีดวายุทั้งสิบแปดเล่มจึงใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ในอากาศ พลังโจมตีก็แรงขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่ถังซานก็ไม่อาจปิดบังเสียงของพวกมันได้ เสียงฝ่าอากาศหวีดแหลมราวกับคาถาสังหาร

ฉับ! ฉับ!

เมื่อคมมีดวายุรวมตัวกันโจมตี ปีศาจเสือดาววัชระระดับสี่ที่เหลือก็ถูกสังหารในที่สุด

เมื่อเห็นภาพนี้ หมาป่าวายุที่เหลืออยู่ต่างตะลึงงัน

นี่คือคมมีดวายุ?

คมมีดวายุใช้แบบนี้ได้ด้วยหรือ?

แข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้เชียว?

นี่เป็นภาพที่พวกมันไม่เคยคิดฝันมาก่อน!

แต่ความจริงอยู่ตรงหน้า จำต้องเชื่อ ความรู้สึก เพียงรอดตายก็ทำให้พวกมันดีใจจนแทบบ้า

แต่ขณะที่ความตื่นเต้นเพิ่งจะผุดขึ้นในใจ ทันใดนั้น พวกมันก็พบว่าคมมีดวายุเหล่านั้นหมุนวนในอากาศหนึ่งรอบ แล้วแยกย้ายกันพุ่งเข้าโจมตีพวกมันจากทุกทิศทาง

“หึ่ม…” เสียงครางด้วยความหวาดกลัวเพิ่งดังขึ้นก็ต้องหยุดกะทันหัน พวกมันที่บาดเจ็บหนักอยู่แล้ว จะต้านทานคมมีดวายุอันทรงพลังได้อย่างไร?

หกสิบลมหายใจ

ถังซานนับในใจเงียบ ๆ

หลังจากสังหารหมาป่าวายุและเสือดาววัชระด้านล่างหมดแล้ว เขาก็รีบลงจากหลังคา อันดับแรกคือหาร่างหมาป่าวายุและเสือดาววัชระระดับสี่ แล้วรีบดูดซับตราประทับสายเลือดที่เหลืออยู่

ผลลัพธ์แย่กว่าที่เขาคาดไว้เล็กน้อย อาจเป็นเพราะร่างแหลกลาญ พลังสายเลือดจึงสูญเสียไปมาก

เสือดาววัชระและหมาป่าวายุระดับสามแทบไม่มีค่าให้ดูดซับแล้ว แต่เพื่อความรวดเร็ว เขาก็ทำอะไรไม่ได้

สำหรับเผ่าปีศาจ นับตั้งแต่มารดาผู้ให้กำเนิดในโลกนี้ถูกพวกมันสังหาร เขาก็ไม่มีความเมตตาหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย ในความคิดของเขา ปีศาจทั้งหมดสมควรตาย!

หลังจากดูดซับพลังสายเลือดจากปีศาจระดับสี่ได้ไม่กี่ตัว ถังซานก็รีบจากไป สนามรบตรงนี้ค่อนข้างห่างไกล ไม่ง่ายที่จะถูกค้นพบ พลังสายเลือดจากปีศาจระดับสี่เสริมกำลังให้เขาไม่น้อย ตราประทับคมมีดวายุและดาวคะนองวูบไหวแข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน ก้าวหน้าขึ้นมากในระดับสี่ โดยเฉพาะตราประทับของหมาป่าวายุ สว่างจ้าอย่างยิ่ง จนกระทั่งดูดซับไปถึงจุดหนึ่งก็ราวกับถึงขีดจำกัด มิอาจก้าวหน้าต่อไปได้

ถังซานไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ ตราประทับนี้สัมพันธ์กับพลังพลังเสวียนเทียนของเขา เมื่อพลังเสวียนเทียนมิอาจเพิ่มขึ้น ตราประทับสายเลือดก็ไม่สามารถยกระดับได้เช่นกัน เป็นเรื่องปกติ

แปดสิบลมหายใจ

ถังซานเงยหน้าขึ้น หันมองไปยังการต่อสู้ที่ดุเดือดกลางเมืองหมาป่าวายุอีกครั้ง

ในตอนนี้ ส่านหลิง เสือดาววัชระระดับเจ็ดได้แสดงความได้เปรียบด้านความเร็วออกมาอย่างเต็มที่

แม้ว่ามหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุจะปล่อยการโจมตีธาตุวายุแบบวงกว้างเพื่อสกัดมัน แต่ก็ไม่สามารถแตะต้องร่างของมันได้แม้แต่น้อย ความเร็วของดาวคะนองวูบไหวนั้นเร็วเกินไป มันสามารถถอยหลังได้ถึงร้อยจั้งในทันทีที่มหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุปล่อยคมมีดวายุออกมา และในขณะที่คมมีดวายุกระจายตัว มันก็พุ่งกลับมาโจมตีผ่านทักษะดาวคะนองวูบไหวอย่างฉับพลัน

ขณะนี้ เจ้าเมืองหมาป่าวายุมีดวงตาแดงก่ำ ภายใต้การเสริมพลังสายเลือดจากมหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุ มันปลดปล่อยพลังต่อสู้ที่เหนือกว่าปกติมาก น่าจะมีพลังถึงระดับหก แม้ว่าร่างที่ใหญ่โตขึ้นของมันจะต้านทานการโจมตีส่วนใหญ่ของส่านหลิงได้ ทว่าร่างกายก็ยังเต็มไปด้วยบาดแผล

ถึงมหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุจะใช้วิชาลับของตระกูลบังคับให้พลังของพวกเขาทั้งสองเพิ่มขึ้น แต่ระดับเจ็ดก็คือระดับเจ็ด ระหว่างระดับเจ็ดและหก แท้จริงแล้วมีช่องว่างที่มิอาจข้ามผ่านได้

ส่านหลิงกดดันพวกเขาอย่างสมบูรณ์ และที่สำคัญกว่านั้นคือ เวลาของวิชาลับมีขีดจำกัด ไม่สามารถใช้ได้อย่าไร้สิ้นสุด เมื่อผลของวิชาลับหายไป พลังของเจ้าเมืองและมหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุจะไม่เพียงลดฮวบในทันที แต่ยังจะได้รับผลย้อนกลับจากวิชาลับด้วย ไม่มีสิ่งใดที่จะได้มาโดยไม่ต้องจ่ายราคา วิชาลับของตระกูลก็เช่นกัน

ในขณะเดียวกัน ปีศาจเสือดาววัชระก็บุกเข้าเมืองหมาป่าวายุอย่างเต็มรูปแบบ ชายฉกรรจ์ของเมืองหมาป่าวายุไม่สามารถป้องกันได้อีกต่อไป แม้แต่เด็กและสตรีก็ต้องเข้าร่วมการต่อสู้

ในสถานการณ์เช่นนี้จะเห็นได้ถึงความแข็งแกร่งของเผ่าปีศาจ แม้แต่ลูกปีศาจตัวเช็ก ๆ ก็ยังมีพลังต่อสู้ระดับหนึ่ง น่าเสียดายที่พวกมันต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือของเผ่าเสือดาววัชระ แม้ว่านอกจากส่านหลิงแล้วจะไม่มีผู้ใดที่มีพลังเหนือระดับห้า แต่การกวาดล้างเมืองหมาป่าวายุก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ถังซานสังหารเสือดาววัชระไปไม่น้อย ช่วยบรรเทาการโจมตีของเผ่าเสือดาววัชระในทิศทางนี้ได้บ้าง แต่เสือดาววัชระส่วนใหญ่ก็ยังบุกเข้าเมืองหมาป่าวายุได้ หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าทั้งเมืองหมาป่าวายุจะถูกสังหารจนหมดสิ้น

“หยุด!” เสียงกรีดร้องดังขึ้นกะทันหัน

พร้อมกันนั้น แสงสีฟ้าบนร่างของมหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุก็พลันเจิดจ้าขึ้น กลายเป็นพายุหมุนมหึมา กวาดส่านหลิงลอยออกไป

คมมีดวายุที่พัดขึ้นมาพร้อมพายุหมุนตัดเฉือนให้เกิดบาดแผลหลายแห่งบนร่างของมัน ทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับเจ็ดผู้นี้ต้องชะงักไป

มหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุจ้องมองส่านหลิงด้วยความโกรธเกรี้ยว ไม้เท้าในมือแตกระเบิด ทันใดนั้น พลังสายเลือดอันเข้มข้นก็กลายเป็นดวงแสงสีฟ้าเข้มปรากฏในฝ่ามือของนาง

“สั่งให้คนของเจ้าหยุด มิเช่นนั้นก็ตายด้วยกันทั้งหมด เจ้าควรจะรู้ว่านี่คืออะไร” มหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุชูดวงแสงสีฟ้าเข้มขึ้น

สีหน้าของส่านหลิงเปลี่ยนไป ร่างที่กำลังจะพุ่งออกไปก็หยุดชะงัก

มันรู้ดีว่านี่คืออะไร

ในทุกเผ่าของเผ่าปีศาจและเผ่าภูต ปุโรหิตล้วนมีตำแหน่งสูงส่ง เพราะพวกเขาสามารถเรียกพลังบรรพชน เสริมสร้างและรักษาสายเลือดของสมาชิกเผ่าให้มั่นคง ไม่ให้พลังสายเลือดอ่อนแอลงเพราะการสืบทอด

ในกระบวนการนี้ มหาปุโรหิตมักจะรวบรวมพลังสายเลือดเหล่านี้ รวมถึงความสามารถในการเชื่อมต่อกับสายเลือดบรรพชน พลังเหล่านี้รวมกันจะกลายเป็นแก่นแท้ของเผ่า

เช่นดวงแสงสีฟ้าเข้มที่มหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุถือไว้ คือหัวใจหมาป่าวายุ ภายในบรรจุเส้นสายเลือดของสมาชิกทุกตนในเมืองหมาป่าวายุ รวมถึงพลังสายเลือดที่ได้จากการบูชาและเซ่นไหว้

พลังเหล่านี้ผ่านการบ่มเพาะจากมหาปุโรหิตแห่งเมืองหมาป่าวายุมาหลายปี ผสานรวมกับจิตวิญญาณบรรพชนหมาป่าวายุ

อาจกล่าวได้ว่าเป็นแก่นแท้ของทั้งเมืองหมาป่าวายุและเป็นส่วนหนึ่งของการสืบทอดสายเลือดหมาป่าวายุ