ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 218
บทที่ 218 การจัดการกับบริวารสาวน้อยสิบแปดคนจากตระกูลสุนัขจิ้งจอกแดง
สองเทพอสูรสถิตร่างนี้ช่างเหมือนกับวิญญาณยุทธ์คู่ในชาติก่อนของข้าจริง ๆ!
เพื่อที่จะได้รับความไว้วางใจจากเหม่ยกงจื่อ และทำให้นางลดความระแวงลง ถังซานได้ใช้เนตรสวรรค์หยั่งรู้ กาลเวลาสถิตร่าง จักรพรรดิเงินคราม และเสือดาววัชระสถิตร่างรวมทั้งหมดสี่ความสามารถ
เมื่อนางใจเย็นลง นางคงจะเดาอะไรได้บ้าง
การที่นางไปล่าปีศาจหมีวัชระนั้น แน่นอนว่าต้องเกี่ยวข้องกับแผนการใหญ่ของนาง นี่เป็นเป้าหมายแรก แต่แน่นอนว่าไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย ไม่ว่านางจะทำอะไร ข้าก็จะร่วมมือกับนาง คอยช่วยเหลือในสิ่งที่นางขาด ตราบใดที่คู่ต่อสู้ไม่ใช่เทพ ด้วยเกาทัณฑ์เทพจูเก่อและพลังสายเลือดอันทรงพลังของพวกเราทั้งคู่ ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรมาก
วันนี้ช่างเป็นวันที่น่าตื่นเต้นจริง ๆ
ถังซานกลับมาถึงเมืองสถาบันเจียหลี่ เขาก็ไม่ได้รีบกลับไปที่โรงเรียนไถ่ถอน ทว่าไปยังที่พักของจางเฮ่าเซวียน
“ท่านอาจารย์ นี่ข้าเอง” ถังซานเคาะประตูจากด้านนอก
“เข้ามาเถอะ” เสียงของจางเฮ่าเซวียนดังมาจากในห้อง
ถังซานผลักประตูเข้าไป
จางเฮ่าเซวียนสวมชุดลำลอง จากคลื่นพลังสายเลือดเข้มข้นที่แผ่ออกมาจากร่างของเขา ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เขาคงกำลังฝึกฝนอยู่
“ตอนนี้การจะได้พบเจ้าสักครั้งช่างยากเย็นเสียจริง! ที่โรงเรียน ตอนกลางคืนเจ้าออกไปข้างนอกบ่อยใช่หรือไม่?” จางเฮ่าเซวียนถามอย่างไม่พอใจ
ถังซานพยักหน้า กล่าวว่า “บางครั้งข้าก็ไปฝึกฝนที่สถาบันเจียหลี่ ท่านก็รู้ว่าปราณวิญญาณฟ้าดินที่นั่นเข้มข้นกว่า การฝึกฝนที่นั่นจึงได้ผลมากกว่า”
“เจ้าไปสถาบันเจียหลี่ตอนกลางคืน? เจ้าเข้าไปได้อย่างไร?” จางเฮ่าเซวียนถามอย่างตื่นตระหนก
ถังซานตอบว่า “ข้าถอดรหัสผังเวทแจ้งเตือนของพวกเขา แล้วก็เข้าไป”
เห็นเขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ จางเฮ่าเซวียนก็อดที่จะสูดลมหายใจลึกไม่ได้ “ข้ายังไม่ได้ถามเจ้าเลย ความรู้ด้านผังเวทของเจ้าก็มาจากคัมภีร์เสวียนเทียนเช่นกันหรือ? แต่ข้าไม่เห็นมีบันทึกในส่วนที่เจ้าให้ข้าเลยนี่!”
มุมปากของถังซานกระตุกเล็กน้อย กล่าวว่า “ข้อมูลส่วนนี้สำคัญมาก ข้าจึงไม่ได้เขียนให้ท่าน แต่มันก็บันทึกอยู่ในคัมภีร์เสวียนเทียนจริง ๆ” เขาได้แต่ใช้วิธีนี้ในการอธิบาย
จางเฮ่าเซวียนจ้องมองเขาด้วยสายตาเป็นประกาย ไม่ได้พูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน
ถังซานจึงกล่าวอย่างจนใจว่า “ท่านอาจารย์ ทำท่านถึงมองข้าเช่นนั้นล่ะ?”
จางเฮ่าเซวียนถอนหายใจ “ตอนนี้ข้าไม่รู้แล้วว่าข้าเป็นอาจารย์เจ้า หรือเจ้าเป็นอาจารย์ของข้ากันแน่ เจ้าทำให้ข้ารู้สึกว่าเจ้ารู้ทุกอย่าง ดูเหมือนไม่มีอะไรที่เจ้าไม่รู้ โดยเฉพาะในงานประมูลครั้งนี้ เจ้าสามารถสังหารแมงป่องยักษ์มายาได้อย่างง่ายดาย และสิ่งที่เจ้าประมูลมา นอกจากผลจื่อหยาง ข้าก็ยังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเจ้าในการประมูลสิ่งของอีกหลายอย่าง
แม้ทุกอย่างที่เจ้าทำ ล้วนทำเพื่อมวลมนุษย์ เพียงแต่ความลึกลับที่อยู่ในตัวเจ้า ทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจ” จางเฮ่าเซวียนพูดอย่างจริงจัง
ใช่ ยิ่งจางเฮ่าเซวียนเห็นและรับรู้สิ่งต่าง ๆ จากถังซานมากเท่าใด เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเท่านั้น
ถังซานกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ต่อหน้าท่าน ข้าไม่ได้ปิดบังอะไรมากนัก จริงอยู่ ความสามารถที่ข้าแสดงออกมาตอนนี้ หลายอย่างในสายตาท่านอาจดูอธิบายไม่ได้ แต่ขอให้ท่านเชื่อว่า ทุกอย่างที่ข้าทำล้วนเพื่อมวลมนุษย์”
จางเฮ่าเซวียนกล่าวอย่างไม่พอใจ “ก็เพราะข้าเชื่อใจเจ้าต่างหาก ไม่เช่นนั้น เจ้าคิดว่าข้าจะยังปล่อยให้เจ้าทำตามอำเภอใจอยู่อีกหรือ”
ถังซานหัวเราะพลางกล่าว “ในเมื่อท่านเชื่อใจข้า ก็ไม่จำเป็นต้องถามอะไรมากแล้ว ท่านได้ลองใช้ผลจื่อหยางเพื่อพยายามทะลวงขีดจำกัดหรือยัง”
จางเฮ่าเซวียนส่ายหน้าแล้วกล่าว “ตอนนี้ข้ายังไม่มั่นใจ อีกอย่าง การทะลวงขีดจำกัดไปสู่ขั้นเทพจะสร้างความเคลื่อนไหวไม่น้อย และไม่สามารถทำที่นี่ได้ มิเช่นนั้นจะต้องถูกค้นพบแน่ รอให้ข้าสะสมพลังมากกว่านี้ก่อน แล้วค่อยว่ากัน บอกมาเถอะ เจ้ามาหาข้ามีธุระอะไร”
ถังซานกล่าว “พวกเราต้องจัดการเรื่องสาวน้อยเผ่าจิ้งจอกทั้งสิบแปดคนนั่น”
จางเฮ่าเซวียนมองเขาแล้วกล่าว “เจ้าวางแผนจะจัดการพวกนางอย่างไร พวกนางล้วนเป็นบริวารมนุษย์ไม่ใช่เผ่าจิ้งจอก”
“พลังสายเลือดของพวกนางเจือจางเกินกว่าจะยกระดับได้ ข้าอยากทดลองกับพวกนาง ดูว่าจะสามารถกระตุ้นสายเลือดของพวกนางได้หรือไม่ เพื่อให้พลังสายเลือดของพวกนางเข้นข้นเพิ่มขึ้น และยกระดับพลังบ่มเพาะตามไปด้วย ในอนาคตจะได้เป็นกำลังช่วยเหลือข้า”
“กระตุ้นสายเลือด?” จางเฮ่าเซวียนตัวสั่นสะท้านเล็กน้อยด้วยความตกใจ เขารู้ว่าเรื่องนี้สำคัญเพียงใด
สายเลือดของเผ่าปีศาจไม่ได้คงที่ตลอดไป ในระหว่างโอกาสบางอย่างและกระบวนการยกระดับพลังบ่มเพาะ ที่จริงแล้วคือการเพิ่มพลังสายเลือดของตนเองอย่างต่อเนื่อง ทำให้สายเลือดของตนแข็งแกร่งยิ่งขึ้น นี่อาจเรียกได้ว่าเป็นกระบวนการวิวัฒนาการของสายเลือด
ตอนนี้ถังซานบอกว่าเขาสามารถกระตุ้นสายเลือดได้ นี่เป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมมาก แต่จะทำได้อย่างไร?
ปัญหาใหญ่ที่สุดของบริวารมนุษย์ในกระบวนการฝึกฝน คือปัญหาความแข็งแกร่งของสายเลือด ความแข็งแกร่งของสายเลือดเป็นตัวกำหนด หากพลังสายเลือดไม่แข็งแกร่งพอ ก็ไม่สามารถก้าวขึ้นสู่ระดับที่สูงขึ้นได้
ถังซานกล่าว “ความอ่อนแก่ของสายเลือดนั้น ที่จริงแล้วเกี่ยวข้องกับสิ่งภายนอกหลายอย่าง เช่น การที่ศิษย์พี่ตู๋ไป๋มีจิ้งจอกสวรรค์สถิตร่าง ความจริงแล้วมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดกับพลังจิต เหตุที่เขาสามารถทะลวงขีดจำกัดขั้นสามเข้าสู่ขั้นสี่ได้ ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของสายเลือดเพิ่มขึ้น แต่เป็นเพราะพลังจิตของเขาแข็งแกร่งขึ้น จึงกระตุ้นสายเลือดและทำให้ทะลวงขีดจำกัดสำเร็จ
สำหรับผู้มีเทพอสูรสถิตร่างส่วนใหญ่ พลังสายเลือดที่แท้จริงแล้วคือพลังชีวิต ดังนั้น หากพวกเรามอบพลังชีวิตจำนวนมากให้กับสาวน้อยบริวารมนุษย์เผ่าจิ้งจอกแดงเหล่านี้ พลังสายเลือดของพวกนางก็อาจถูกกระตุ้นออกมา ทำให้พลังสายเลือดของตนเองถูกปลุกและวิวัฒนาการ”
“แล้วจะมอบพลังชีวิตให้พวกนางได้อย่างไร? พลังชีวิตเช่นนี้จะมีประโยชน์กับพวกเราด้วยหรือไม่?” จางเฮ่าเซวียนถามต่อ
ถังซานกล่าว “อย่างน้อยในระดับต่ำกว่าเทพ ตอนนี้ข้ามั่นใจว่าจะมีประโยชน์ แต่สูงกว่าระดับเทพจะยากมาก”
“เจ้าทำได้อย่างไร?” จางเฮ่าเซวียนถามด้วยความไม่อยากเชื่อ การสามารถเพิ่มพลังชีวิตให้ผู้ที่มีพลังบ่มเพาะต่ำกว่าระดับเทพได้นั้นถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว
ถังซานหัวเราะพลางกล่าว “ก็อาศัยไม้ทองคำที่พวกเราประมูลกลับมานั่นแหละ!”
“หืม?” จางเฮ่าเซวียนชะงักไปครู่หนึ่ง
ถังซานกล่าว “ท่านอาจารย์ ต้องรบกวนท่านลำบากสักหน่อย ช่วยหาสถานที่ปลอดภัยในเทือกเขาเจียหลี่ที่มีพลังชีวิตเข้มข้น เพื่อจัดที่พักให้สาวน้อยทั้งสิบแปดคนนั้น ที่แห่งนี้จะมีเพียงพวกเราสองคนเท่านั้นที่รู้ ต้องเป็นที่ที่ปกติไม่มีเผ่าปีศาจผ่านไปมา ยิ่งซ่อนเร้นได้มากเท่าใดยิ่งดี จากนั้นท่านก็รอดูผลได้เลย”
จางเฮ่าเซวียนกล่าว “เรื่องนี้ไม่ยาก เทือกเขาเจียหลี่กว้างใหญ่ มีที่ห่างไกลมากมาย เจ้าจะตั้งรกรากพวกนางที่นั่นหรือ?”
ถังซานพยักหน้าแล้วกล่าว “ก็ถือเป็นการสร้างบ้านพักที่ปลอดภัยให้โรงเรียนไถ่ถอนของพวกเราด้วย”
“อืม อย่างนี้ก็ดี ยังมีอะไรที่ต้องการอีกหรือไม่?” จางเฮ่าเซวียนถาม
ถังซานส่ายหน้าแล้วกล่าว “ไม่มีอะไรแล้ว เมื่อท่านหาสถานที่ได้แล้ว จัดการให้พวกนางพักอาศัยเสร็จแล้วก็แจ้งข้า”
“ได้”
“ท่านอาจารย์พักผ่อนเถิด ข้าขอตัวกลับก่อน” ถังซานกล่าวพลางยิ้ม
จางเฮ่าเซวียนกล่าว “เจ้าอย่าเพิ่งรีบไป พอดีข้ามีเรื่องจะถามเจ้า เกาทัณฑ์เทพจูเก่อที่เจ้าทำครั้งก่อน ยังสามารถทำเพิ่มได้อีกหรือไม่หากมีวัสดุเพียงพอ?”
ถังซานพยักหน้าแล้วกล่าว “ทำได้ขอรับ แต่สิ่งนี้หากรั่วไหลออกไปภายนอก จะยุ่งยากมาก”
จางเฮ่าเซวียนเอ่ยเสียงทุ้ม “แต่พลังทำลายล้างนั้นมหาศาลจริง ๆ ข้าได้ลองใช้มันแล้ว ยิ่งผู้ที่มีเทพอสูรสถิตร่างที่แข็งแกร่งมาใช้มัน ผลลัพธ์ก็ยิ่งดี”
“ต่ำกว่าระดับเทพ ระดับเทพขึ้นไปรับไม่ไหว” ถังซานเน้นย้ำอีกประโยค
วันนี้ตอนที่เหม่ยกงจื่อลอบโจมตีปีศาจหมีวัชระ ก็ได้พิสูจน์พลังของเกาทัณฑ์เทพจูเก่อแล้ว หากไม่ใช่เพราะผังเวทเกาทัณฑ์เทพจูเก่อผสานกับการซ้อนชั้นมิติของเผ่าปีศาจนกยูง จะสามารถทำลายการป้องกันของปีศาจหมีวัชระได้อย่างไร? ศรนั้นเกือบจะมีผลเหมือนการเคลื่อนย้ายฉับพลัน หลบเลี่ยงไม่ได้เลย
จางเฮ่าเซวียนก็อยู่ในขั้นเก้าเช่นกัน เมื่อเขาใส่ธาตุอัคคีเข้าไปในศร พลังก็น่าตกใจพอ ๆ กัน ปัญหาเดียวก็คือทองคำนิลกลัวไฟ หากจางเฮ่าเซวียนใช้ โอกาสเสียหายก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก
จางเฮ่าเซวียนกล่าว “ข้าอยากให้เจ้าทำมันสักจำนวนหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องใช้ตอนนี้ พวกเราสามารถเก็บมันไว้ก่อน หากในอนาคต โรงเรียนประสบวิกฤต ค่อยนำออกมาใช้”