ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 199

บทที่ 199 การประลองสัตว์อสูร

“ขอต้อนรับทุกท่านที่มาร่วมงานประมูลที่สนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วในวันนี้” เสียงของซวีซี่ดังก้องไปทั่วสนาม เสียงเชียร์ของผู้คนค่อย ๆ เบาลง

“เมื่อเป็นสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้ว ก่อนการประมูลย่อมต้องมีอาหารเรียกน้ำย่อยบ้าง ประสบการณ์ในวันนี้จะทำให้พวกท่านรู้สึกว่าการมาที่นี่คุ้มค่าแน่นอน ต่อไปจะมีการแสดงการต่อสู้สามรอบ การต่อสู้ในวันนี้ไม่รับพนัน ชมกันให้สนุกก็พอ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ” ซวีซี่หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งและไม่เกรงใจผู้ใด

การต่อสู้สามรอบ?

ถังซานมองไปที่จางเฮ่าเซวียน จางเฮ่าเซวียนส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่าเขาก็ไม่รู้ว่ามีการจัดการเช่นนี้

“รอบแรก เป็นการต่อสู้ระหว่างสัตว์อสูร ขอเชิญพบกับหมีนักรบกระหายเลือดที่ดุร้ายและโหดเหี้ยมที่สุด กับแมงป่องยักษ์มายาที่น่ากลัวที่สุดซึ่งเคลื่อนไหวในความมืด”

ลำแสงทั้งหมดในสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วหดเข้าด้านใน มุ่งไปยังพื้นที่ในสนามประลอง

ลำแสงที่สว่างที่สุดสองลำตกลงที่สองด้านของสนามประลอง ถังซานจึงเห็นว่าทั้งสองด้านมีประตูเหล็กขนาดใหญ่

เมื่อประตูเหล็กขนาดใหญ่ค่อย ๆ ยกขึ้น เสียงคำรามต่ำ ๆ ก็ดังมาจากด้านใน

เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังสนั่น ในชั่วขณะถัดมา ประตูยังเปิดไม่ทันสุด ด้านหนึ่งก็มีร่างมหึมาคลานออกมาแล้ว

หมียักษ์สูงกว่าสองจั้ง ขนทั่วร่างเป็นสีแดงเข้ม วิ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง มันยืนสองขา ทุบอกตัวเองด้วยอุ้งเท้าหน้าทั้งสองข้างอย่างแรง จนเกิดเสียง “ตึง” ดังสนั่น ดวงตาทั้งสองข้างของมันกลายเป็นสีแดงฉาน กลิ่นอายอันดุร้ายผสมกับกลิ่นคาวเลือดอย่างรุนแรงแผ่ออกมาอย่างบ้าคลั่ง หมีนักรบกระหายเลือด!

อีกด้านหนึ่ง ประตูเปิดออก แมงป่องยักษ์มายาสีม่วงเข้มคลานออกมา

ลำตัวของมันยาวกว่าหนึ่งจั้งครึ่ง หางที่มีเหล็กไนยกขึ้นด้านหลัง ก้ามยักษ์ทั้งสองข้างเปล่งประกายเย็นเยียบยาวหกฉื่อ กว้างสามฉื่อ เมื่อหนีบเข้าหากัน ดูเหมือนว่าสิ่งใดก็ตามที่ถูกหนีบจะต้องตายอย่างแน่นอน

ทั้งสองตัวเป็นสัตว์อสูร และจากกลิ่นอายแล้ว ทั้งคู่เป็นสิ่งมีชีวิตขั้นแปด

หลังจากที่สัตว์อสูรทั้งสองเข้าสู่สนาม สิ่งแรกที่พวกมันเห็นก็คือซวีซี่ที่ยืนอยู่กลางสนาม หลังจากหยุดชั่วครู่ พวกมันก็พุ่งเข้าหาซวีซี่ การพุ่งเข้าโจมตีเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

ซวีซี่หัวเราะลั่น แขนทั้งสี่ข้างที่แข็งแรงกางออก และในขณะที่สัตว์ยักษ์ทั้งสองเข้าใกล้มัน มันก็กำหมัดและพุ่งหมัดออกไปอย่างรุนแรง

อากาศส่งเสียงระเบิดทุ้มต่ำทันที หมีนักรบกระหายเลือดและแมงป่องยักษ์มายาถูกซัดกระเด็นออกไปพร้อมกัน ล้มลงไปอย่างสะบักสะบอม

ซวีซี่แค่นเสียงอย่างดูแคลน “แสดงให้ดี ๆ เถอะ เอาชนะอีกฝ่ายได้ พวกเจ้าถึงจะมีสิทธิ์มีชีวิตอยู่” มันพูดพลางก้าวเท้าใหญ่ออกไป จนกระทั่งมันเดินไปถึงขอบสนาม สัตว์อสูรทั้งสองจึงลุกขึ้นมาใหม่ ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธมองไปที่อีกฝ่าย แต่ไม่กล้าแม้แต่จะมองไปทางซวีซี่อีก

เมื่อถึงขั้นแปด พวกมันก็มีสติปัญญาในระดับหนึ่ง เข้าใจคำพูดของซวีซี่ และรับรู้ถึงความน่ากลัวของซวีซี่ได้อย่างชัดเจน

หมีนักรบกระหายเลือดเคลื่อนไหวก่อน มันย่างเท้าหนักแน่น เดินตึง ๆ มุ่งหน้าเข้าหาแมงป่องยักษ์มายา พื้นสนามประลองสั่นสะเทือนจากฝีเท้าหนักหน่วง ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำเปล่งประกาย ร่างกายกำยำล่ำสันยิ่งแกร่งขึ้น กล้ามเนื้อปูดโปน เข้าสู่ภาวะบ้าเลือด

เมื่อเข้าสู่ภาวะบ้าเลือด การป้องกัน การโจมตี และความเร็วของหมีนักรบกระหายเลือดจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทว่าความฉลาดก็จะลดลงอย่างมากเช่นกัน ขนสีแดงเข้มทั่วร่างลุกชัน พุ่งเข้าโจมตีพร้อมกับกลิ่นอายคาวเลือดอันน่าสะพรึงกลัว

ถังซานประเมินในใจ พลังการต่อสู้ของหมีนักรบกระหายเลือดนี้เหนือกว่าพยัคฆ์เหินในระดับเดียวกันอย่างแน่นอน โดยเฉพาะในด้านการต่อสู้ระยะประชิด

หากพยัคฆ์เหินต้องการเอาชนะมัน อันดับแรกต้องถอยห่าง และในสถานการณ์ที่รักษาระยะห่างได้ ก็ใช้ปราณวายุแข็งกร้าวโจมตีระยะไกล จึงจะมีโอกาสชนะ

“โฮกกก!!!” ทันใดนั้น หมีนักรบกระหายเลือดส่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง รัศมีสีแดงเข้มแผ่ออกมาจากร่างของมันอย่างรุนแรง

แมงป่องยักษ์มายาที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ถูกห่อหุ้มด้วยสีแดงเข้มในทันที ทันใดนั้น ร่างของแมงป่องยักษ์มายาก็มีสีแดงเข้มเพิ่มขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง มันที่เดิมกำลังเคลื่อนตัวไปด้านข้างอย่างใจเย็นเพื่อหาโอกาส พลันเร่งความเร็วพุ่งตรงเข้าหาหมีนักรบกระหายเลือด

เอ๊ะ? ความสามารถบ้าเลือดของมันยังสามารถแพร่เชื้อไปยังคู่ต่อสู้ได้ด้วยหรือ

แมงป่องยักษ์มายาได้รับผลกระทบอย่างชัดเจน ความกระหายในการต่อสู้เพิ่มขึ้นอย่างมาก

เห็นได้ชัดว่าพรสวรรค์บ้าเลือดของหมีนักรบกระหายเลือดไม่ได้ธรรมดาอย่างที่คิด ไม่เพียงแต่เพิ่มพลังให้ตัวเอง แต่ยังทำให้คู่ต่อสู้กระหายเลือดได้ด้วย แม้ว่าแมงป่องยักษ์มายาจะไม่ได้คลุ้มคลั่ง เพียงแค่ความกระหายเลือดเพิ่มขึ้น แต่ปัญญาก็จะได้รับผลกระทบอย่างมากด้วย!

ความสามารถของสัตว์อสูรช่างแปลกประหลาดหลากหลาย เห็นได้ชัดถึงความแข็งแกร่งของเผ่าปีศาจ

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันเกือบจะในทันที หมีนักรบกระหายเลือดพุ่งเข้าใส่แมงป่องยักษ์มายาอย่างบ้าคลั่ง อุ้งเท้าหน้าขวาพลันขยายใหญ่ขึ้นในอากาศเกือบเท่าตัว พร้อมกรงเล็บพุ่งตรงไปตบใส่แมงป่องยักษ์มายา

แมงป่องยักษ์มายาโบกก้ามยักษ์ข้างหนึ่งเข้าปะทะกับกรงเล็บหมี อีกข้างหนึ่งกางออกพุ่งตรงไปหนีบคอของหมีนักรบกระหายเลือด

โครม!

ในด้านพละกำลัง หมีนักรบกระหายเลือดครองความได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ กรงเล็บใหญ่ยักษ์ตบก้ามแมงป่องลงกับพื้นอย่างรุนแรง ในขณะเดียวกัน ร่างอันแข็งแกร่งของมันก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนที่อีกก้ามหนึ่งจะหนีบคอตัวเองได้ ใช้กรงเล็บอีกข้างตบลงมา ตบก้ามแมงป่องลงกับพื้น ก้มหัวลงพุ่งชนหัวของแมงป่องยักษ์มายาอย่างรุนแรง

ในด้านพละกำลัง เห็นได้ชัดว่าแมงป่องยักษ์มายาเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง ถูกวิธีการต่อสู้อันบ้าคลั่งของหมีนักรบกระหายเลือดกดดัน

แต่ในตอนนี้เอง เหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น

ในดวงตาของแมงป่องยักษ์ฉายแววเย็นเยียบ ขาสั้นใต้ท้องออกแรงสุดกำลัง ก้ามยักษ์สองข้างที่ถูกกรงเล็บหมีกดทับพลันถูกสละทิ้ง จากนั้นมันก็ดีดตัวขึ้นเฉียงไปทางด้านหลัง

หมีนักรบกระหายเลือดที่พุ่งเข้ามาพลันพุ่งเข้าหาความว่างเปล่า

เกิดอะไรขึ้น? แมงป่องยักษ์มายาตั้งใจหักก้ามคู่นั้นของตัวเองหรือ?

ในขณะที่ผู้ชมทั้งหมดตกตะลึง ประกายเย็นเยียบในดวงตาของแมงป่องยักษ์มายาก็วาบวับ หางปีศาจแมงป่องยาวยักษ์ด้านหลังพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว

จังหวะที่เลือกใช้โจมตีนี้ยอดเยี่ยมไร้ที่ติ เป็นช่วงเวลาที่หมีนักรบกระหายเลือดพุ่งเข้าโจมตีพลาด ฟาดตัวลงพื้นอย่างแรง และไม่สามารถยับยั้งแรงเฉื่อยได้

ฉึก!

เข็มพิษที่หางของแมงป่องยักษ์มายาแทงเข้าไปในดวงตาข้างหนึ่งของหมีนักรบกระหายเลือดอย่างรุนแรง

“โฮกก!!!” ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้หมีนักรบกระหายเลือดคำรามอย่างบ้าคลั่ง อุ้งเท้าข้างหนึ่งคว้าหางของแมงป่องยักษ์มายาอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า ทันใดนั้น เหตุการณ์ประหลาดยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น ก้ามยักษ์สองข้างที่ก่อนหน้านี้ถูกมันกระแทกลงพื้นพลันกระดอนขึ้น ข้างหนึ่งหนีบคอของหมีนักรบกระหายเลือดอย่างรุนแรง อีกข้างหนึ่งตัดหางแมงป่องยักษ์มายาขาดทันที

ถังซานมีประกายแสงวาบในดวงตา อาศัยเนตรสวรรค์หยั่งรู้จึงพอมองเห็นได้ ที่แท้ปลายก้ามยักษ์คู่ที่หักนั้น ยังเชื่อมต่อกับเส้นเนื้อคล้ายเส้นเอ็นสองเส้น ไม่ได้หักจริง ๆ และยังสามารถควบคุมได้อีกด้วย

เห็นได้ชัดว่าตั้งแต่ต้นจนจบ แมงป่องยักษ์มายาไม่ได้รับผลกระทบจากความกระหายเลือดมากนัก แต่กลับวางกับดักแบบนี้ได้ในชั่วพริบตา

แมงป่องยักษ์มายาที่หางขาดแล้วใช้ประโยชน์จากการหนีบของก้ามยักษ์ที่คอของหมีนักรบกระหายเลือดดึงรั้ง กระโดดขึ้นไปอยู่บนหลังของหมีนักรบกระหายเลือด มันดึงอีกก้ามหนึ่งกลับมา แล้วกระหน่ำแทงลงบนศีรษะของหมีนักรบกระหายเลือดอย่างรุนแรง ตรงดวงตาที่ถูกแทงด้วยเข็มพิษแมงป่องยักษ์มายานั่นเอง

โครม

ร่างอันแข็งแกร่งของหมีนักรบกระหายเลือดเซไปก้าวหนึ่ง ยังอยากดิ้นรนต่อ แต่ร่างกายกลับเริ่มชักกระตุกอย่างรุนแรง

เข็มพิษที่หางแมงป่องมีพิษร้ายแรง นี่เป็นสามัญสำนึกที่ทุกคนรู้ดี ยิ่งเป็นเข็มพิษของแมงป่องยักษ์มายา พิษที่แพร่กระจายจากดวงตา ความร้ายแรงของพิษเป็นสิ่งที่คาดเดาได้

ถังซานยังสังเกตเห็นรายละเอียดหนึ่ง พละกำลังของก้ามยักษ์ของแมงป่องยักษ์มายาก็มีมากเช่นกัน แต่กลับไม่สามารถหนีบคอของหมีนักรบกระหายเลือดให้ขาดได้ เพียงแค่ติดอยู่ตรงนั้น ไม่สามารถทะลวงผ่านผิวหนังของมันได้ จะเห็นได้ว่าการป้องกันของหมีนักรบกระหายเลือดนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ร่างกายที่แข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่สามารถใช้ได้ผลกับดวงตา ท้ายที่สุดมันก็ยังคงถูกเล่นงาน