ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 198

บทที่ 198 ประโยชน์ของการเป็นขุนนาง

จางเฮ่าเซวียนพยักหน้า กล่าวว่า “ดังนั้น นี่จึงเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะทำสำเร็จ สนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วจะเผชิญกับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากหรือปีศาจที่ต้องการได้รับคุณสมบัติขุนนาง ที่นี่ไม่สนใจว่าเจ้าอายุเท่าใด หรืออยู่ระดับใด เจ้าอาจจะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ระดับใดก็ได้ที่ต่ำกว่าระดับเทพ แม้ว่าตัวเจ้าเองจะมีวรยุทธ์ขั้นเก้าแล้ว ก็อาจจะต้องเผชิญกับการท้าทายจากผู้แข็งแกร่งขั้นเก้าหลายคน

สิ่งที่เรียกว่าชนะต่อเนื่อง ในระหว่างสิบรอบนั้นไม่สามารถพักได้ นั่นหมายความว่า ต้องชนะติดต่อกันสิบรอบ หากถึงเวลาที่สนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วปิดในวันนั้น แล้วยังไม่ถึงสิบรอบก็จะไม่นับ ครั้งหน้าต้องเริ่มนับใหม่ การต่อสู้สิบรอบติดต่อกันนั้นยิ่งยากขึ้นไปอีก ข้าเองก็อยู่ขั้นเก้าแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าบอกว่าตัวเองมีความสามารถขนาดนั้น”

ถังซานขมวดคิ้วเล็กน้อย “จริง ๆ แล้วก็ยากอยู่สักหน่อย หากบริวารมนุษย์กลายเป็นขุนนาง มีประโยชน์อะไรบ้าง?”

จางเฮ่าเซวียนกล่าวว่า “ประโยชน์นั้นมีมากมาย อันดับแรก ไม่ใช่ทาสอีกต่อไป สามารถเพลิดเพลินกับสิทธิประโยชน์ทั้งหมดของขุนนางเผ่าปีศาจ บุตรหลานมีสิทธิ์เข้าเรียนในโรงเรียนเผ่าปีศาจอย่างเป็นทางการ และยังได้รับประโยชน์ทั้งหมดที่ขุนนางเผ่าปีศาจสามารถได้รับ แต่ตามที่ข้ารู้ กฎข้อนี้มีไว้เพียงเพื่อดึงดูดบริวารมนุษย์ให้เข้าไปในสนามประลองสัตว์อสูรเพื่อไปตาย เพิ่มความสนุกให้กับการต่อสู้ของพวกเขา ยังไม่เคยมีมนุษย์คนใดที่สามารถได้รับสถานะขุนนางจากสนามประลองสัตว์อสูร แต่มนุษย์ที่ตายในสนามประลองนั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน ตอนนี้แทบจะไม่มีมนุษย์คนใดกล้าเข้าไปในสนามประลองเพื่อไปตายแล้ว”

ถังซานสูดลมหายใจลึก กล่าวว่า “นั่นหมายความว่า หากข้าสามารถได้รับคุณสมบัติขุนนางในสนามประลองสัตว์อสูร ข้าก็สามารถไปเรียนที่สถาบันเจียหลี่ได้ใช่หรือไม่?”

จางเฮ่าเซวียนชะงัก มองถังซานแวบหนึ่ง กล่าวว่า “ในทางทฤษฎีแล้วก็เป็นเช่นนั้น เผ่าปีศาจที่ได้รับตำแหน่งขุนนางจากสนามประลองสัตว์อสูร จะได้รับความเคารพเป็นพิเศษ เผ่าปีศาจนับถือวีรบุรุษในการต่อสู้เช่นนี้ แม้ว่าจะเกิดขึ้นได้ยาก แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ก็จะเป็นเป้าหมายที่ทุกฝ่ายต้องการดึงตัวไป

อย่างไรก็เถอะ เจ้าอย่าทำเรื่องโง่ ๆ ด้วยพลังของเจ้าในตอนนี้ อย่าว่าแต่สิบรอบเลย หากเจอปีศาจขั้นเจ็ดหรือแปด คาดว่าแค่รอบเดียวก็จัดการเจ้าได้แล้ว แม้ว่าสนามประลองสัตว์อสูรจะไม่ใช่การต่อสู้ถึงตาย แต่หากเผ่าปีศาจต่อสู้กับพวกเราบริวารมนุษย์ นั่นแทบจะเป็นการตายแน่หากแพ้ เพราะไม่มีการยอมแพ้เป็นตัวเลือก”

“ข้าเข้าใจแล้ว ท่านวางใจได้ ข้าจะไม่เสี่ยงทำเรื่องโง่ ๆ” ถังซานพยักหน้าพูด

“ดีแล้ว” ในระหว่างที่ทั้งสองคนคุยกัน พวกเขาก็มาถึงหน้าสนามประลองสัตว์อสูรแล้ว ไม่รู้ว่าจางเฮ่าเซวียนไปหาบัตรเข้างานมาจากที่ใด ทั้งสองคนเข้าไปได้อย่างราบรื่น

เมื่อเข้าไปในสนามประลอง ในอากาศก็มีกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ราวกับว่ามีกลิ่นอายการสังหารเข้มข้นผสมอยู่ในนั้น ทำให้รู้สึกหนาวสั่นโดยไม่ต้องสัมผัสความเย็น เห็นได้ชัดว่าสนามประลองสัตว์อสูรแห่งนี้เคยมีการฆ่าฟันมามากเพียงใด

และในเวลานั้น ถังซานมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าบนอัฒจันทร์มีเผ่าปีศาจจำนวนมากนั่งอยู่ในที่นั่งของพวกตนเอง ส่วนใหญ่มีอารมณ์ตื่นเต้นมาก เห็นได้ชัดว่าพวกมันกำลังรอคอยการประมูลวันนี้อย่างมาก

จางเฮ่าเซวียนพาถังซานขึ้นไปบนอัฒจันทร์ หาที่นั่งของพวกเขาในมุมริม ๆ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ไม่โดดเด่นมาก ทุกที่นั่งมีปุ่มสัญญาณอยู่ การกดปุ่มสัญญาณคือการเข้าร่วมการประมูล หลังจากการประมูลเสร็จสิ้น ให้นำหมายเลขที่นั่งของตนไปชำระเงินและรับสินค้าที่ประมูลได้ การออกจากสนามประลองสัตว์ก็ต้องใช้หมายเลขที่นั่งเช่นกัน

เมื่อออกไป ทุกคนที่เข้าร่วมการประมูลจะถูกตรวจสอบหมายเลขที่นั่ง เพื่อดูว่าได้ประมูลสิ่งของหรือไม่ หากมีการประมูลสิ่งของสำเร็จแต่ไม่ไปชำระเงิน ก็ง่ายมาก ไม่ว่าจะเป็นใคร จะถูกโยนเข้าไปในสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วเพื่อทำการแข่งขันสิบรอบ หากสามารถชนะสิบรอบติดต่อกัน ก็ขอแสดงความยินดีด้วย เจ้าสามารถไม่ซื้อได้ แต่หากแพ้…

ดังนั้น จึงไม่มีใครประมูลอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า มิเช่นนั้นก็เป็นทางตาย ปุ่มสัญญาณอยู่ด้านหน้าที่นั่ง มีแผงโลหะป้องกันอยู่รอบ ๆ นี่เป็นการป้องกันไม่ให้คนที่นั่งข้าง ๆ จงใจกลั่นแกล้งกดปุ่มประมูล สถานการณ์เช่นนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เมื่อนั่งลงแล้ว จากตำแหน่งของพวกเขาสามารถมองเห็นได้เกือบทั้งสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้ว

นี่เป็นสถานที่ที่ใหญ่โตมากจริง ๆ สนามเป็นรูปวงกลม ที่นั่งเรียงติดกันเป็นวง ๆ

ด้านล่างของอัฒจันทร์ ส่วนที่ใกล้กับพื้นที่สนามประลองสัตว์อสูรมากที่สุด มีห้องรับรองประมาณร้อยห้องเรียงราย ห้องรับรองเหล่านี้มีไว้สำหรับขุนนางเท่านั้น และยังต้องจ่ายค่าใช้จ่ายที่แพงมาก ซึ่งนี่ถือเป็นสัญลักษณ์ของสถานะ

พื้นในสนามประลองสัตว์อสูรเป็นสีแดงเข้มด่าง ๆ ดูเหมือนจะปูด้วยดิน และสีด่างบนนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเลือดสด เห็นได้ชัดว่าการต่อสู้ของสัตว์ที่นี่โหดร้ายเพียงใด

ถังซานถามจางเฮ่าเซวียนที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ท่านอาจารย์ สนามประลองสัตว์อสูรแห่งนี้ หากสามารถชนะติดต่อกันสิบรอบได้ ดูเหมือนจะได้รับประโยชน์มากมาย และยังสามารถยกเว้นความผิดได้ด้วยใช่หรือไม่?”

จางเฮ่าเซวียนพยักหน้า กล่าวว่า “ในแง่หนึ่งก็เป็นเช่นนั้น สนามประลองสัตว์อสูรเองก็เป็นหนึ่งในการลงโทษของเผ่าปีศาจ ชาวเผ่าปีศาจบางคนที่ทำผิด หากค่อนข้างร้ายแรง แต่ไม่ถึงขั้นคุกคามการปกครองของเผ่าปีศาจ ก็อาจจะถูกตัดสินให้มาที่สนามประลองสัตอสูรว์เพื่อทำการต่อสู้หนึ่งรอบ หากสามารถออกไปได้อย่างมีชีวิตก็จะได้รับการยกเว้นความผิด แต่ส่วนใหญ่แล้วก็เอาชีวิตมาทิ้งที่นี่กันทั้งสิ้น นี่เป็นการลงโทษสถานหนักรองจากโทษประหารชีวิต ดูเหมือนจะมีโอกาสรอด แต่ในความเป็นจริงแล้วยากมาก”

ถังซานกล่าวว่า “ชนะแล้วยังสามารถได้รับคุณสมบัติขุนนางด้วยหรือ?”

จางเฮ่าเซวียนพยักหน้า “ใช่ ชนะแล้วก็เป็นการพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง ไม่เพียงแต่จะได้รับการปล่อยตัวโดยไม่มีความผิด ยังสามารถได้รับคุณสมบัติขุนนางด้วย ผู้อ่อนแอเป็นอาหารของผู้แข็งแกร่งก็เป็นเช่นนี้”

ปีศาจบนอัฒจันทร์มีมากขึ้นเรื่อย ๆ สนามประลองสัตว์อสูรที่สามารถรองรับคนได้หลายหมื่นคนนี้เต็มอย่างรวดเร็ว บรรยากาศก็เริ่มร้อนแรงขึ้นตามไปด้วย

“การประมูลครั้งใหญ่วันนี้กำลังจะเริ่มขึ้น ขอให้ผู้เข้าร่วมประมูลทุกท่านอย่าออกจากที่นั่งของท่าน มิฉะนั้นจะต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง” เสียงดังก้องกังวานไปทั่วสนาม

ที่กล่าวว่าต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง เห็นได้ชัดว่าหมายถึงปัญหาใหญ่ที่เกิดจากการที่ปุ่มประมูลของตนถูกผู้อื่นกดลง

บริเวณอัฒจันทร์ในสนามค่อย ๆ เงียบลง ท้องฟ้าเหนือสถานที่ประมูลใหญ่กลับมืดครึ้มไปด้วยเมฆทะมึนอย่างฉับพลัน ทำให้แสงสว่างทั่วทั้งสถานที่ประมูลใหญ่มืดลงตามไปด้วย

ถังซานเงยหน้ามอง เขาประหลาดใจที่พบว่าเมฆทะมึนนี้ไม่ใช่เมฆจริง ๆ แต่เป็นกระแสอากาศสีดำที่รวมตัวกัน บดบังแสงอาทิตย์

จางเฮ่าเซวียนอธิบายว่า “นี่คือกลไกชนิดหนึ่ง เพื่อให้เห็นสถานการณ์ในสนามได้ชัดเจนยิ่งขึ้น”

ในขณะนั้น ลำแสงขนาดมหึมาก็สาดส่องจากยอดสูงสุดของสนามประลองลงมาที่กลางสนาม ขับไล่ความมืดทั่วทั้งสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้ว ส่องสว่างจนเห็นทุกรายละเอียด

ตรงกลางสนามประลอง ไม่รู้ว่าเมื่อใดกันที่มีร่างอันแข็งแกร่งปรากฏขึ้น มันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีความสูงถึงสามจั้ง แม้จะอยู่ในพื้นที่อันกว้างใหญ่ของสนามประลอง ก็ยังโดดเด่นอย่างยิ่ง

ผู้มีศีรษะโล้นเปล่งประกายนี้ ทั่วร่างแผ่รัศมีอำมหิตน่าเกรงขาม ผิวสีน้ำตาลเหลือง บนศีรษะมีดวงตาตั้งตรงเพียงดวงเดียว แต่มีแขนถึงสี่ข้าง รูปร่างแข็งแรงมาก สวมชุดพิธีการหรูหรา ดูแล้วสิ้นเปลืองผ้าอย่างมาก

มันยกแขนทั้งสี่ข้างพร้อมกัน หมุนเป็นวงกลมทำความเคารพไปยังอัฒจันทร์รอบด้าน

ทันใดนั้น เสียงโห่ร้องก็ดังกึกก้องขึ้นบนอัฒจันทร์ พวกมันต่างก็ร้องตะโกนชื่อเดียวกัน

“ซวีซี่! ซวีซี่! ซวีซี่!”

จางเฮ่าเซวียนกล่าวเสียงเบาว่า “ปีศาจตนนี้มีชื่อเสียงมาก มันเป็นผู้แข็งแกร่งจากเผ่าปีศาจตาเดียว มีพลังขั้นเก้า มันเคยก่ออาชญากรรมร้ายแรงและถูกลงโทษให้มาประลองในสนามประลองสัตว์อสูร ชนะสิบครั้งติดต่อกันจึงล้างความผิดได้และได้รับตำแหน่งขุนนาง ที่น่ากลัวกว่าก็คือ มันหลงใหลในการประลองสัตว์อสูร ชนะสิบครั้งแล้วยังไม่ยอมไป ภายหลังยังเข้าร่วมการแข่งขันอีกสี่รอบและชนะทั้งหมด รวมเป็นชนะห้าสิบครั้งติดต่อกัน เป็นผู้ที่มีคว้าชัยชนะมาได้มากที่สุดในสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วของนครเจียหลี่

หลังจากนั้น เมื่อใดที่มีเผ่าปีศาจชนะการประลองสัตว์อสูรเก้าครั้งติดต่อกัน มันจะออกมาเป็นด่านสุดท้าย สมัครใจเข้าร่วมกับสนามประลองสัตว์อสูรต้าโต้วเพื่อรับผลประโยชน์มหาศาลจากการเป็นผู้พิทักษ์ด่าน ตั้งแต่มันเป็นผู้พิทักษ์ด่าน ก็ยังไม่มีผู้ใดสามารถชนะการประลองสัตว์อสูรต่อเนื่องสิบครั้งได้สำเร็จ ฉายาของมันคือเพชฌฆาตโลหิต มีชื่อเสียงอย่างมากในนครเจียหลี่ มันเคยกล่าวไว้ว่า ต้องการใช้การสังหารเพื่อทะลวงขั้นเทพ”