ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 164

บทที่ 164 ความคลางแคลงของเหม่ยกงจื่อ

“อ้อใช่ ท่านแม่ เมื่อเร็ว ๆ นี้มีเรื่องแปลกมาก ข้าไม่รู้ว่าทำไม แต่ที่สถาบันข้ามักจะเจอบริวารมนุษย์คนหนึ่งที่ทำงานเป็นคนทำความสะอาด ถ้าเจอแค่หนึ่งหรือสองครั้งก็ไม่มีอะไร แต่ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ข้าเจอเขาอย่างน้อยสิบกว่าครั้ง ซึ่งมันแปลกมาก และไม่ได้เจอที่เดียวกันด้วย ข้ารู้สึกได้ว่าเขาดูเหมือนกำลังจับตาดูข้าอยู่”

“บริวารมนุษย์หรือ? หน้าตาเป็นอย่างไร?” ซูฉินถามด้วยความประหลาดใจ

เหม่ยกงจื่อตอบว่า “อายุน้อยมาก น้อยกว่าข้า อ้อ ใช่แล้ว เขาเคยมาซื้อชานมที่ร้านเราด้วย แต่ตอนนี้เขาดูเหมือนจะสูงขึ้นกว่าเดิม และสมส่วนขึ้นนิดหน่อย ไม่ได้ผอมแห้งเช่นแต่ก่อนแล้ว”

ซูฉินรู้สึกสะดุดใจ “เจ้าหมายถึงเด็กที่มาครั้งแรก แล้วเราให้ชานมเขาหนึ่งแก้ว แล้วเขาก็จ้องเจ้าไม่วางตาใช่หรือไม่?”

“ใช่ เขาคนนั้นแหละ ไม่รู้ว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้เขาไปทำงานเป็นคนทำความสะอาดที่สถาบันเจียหลี่ได้อย่างไร ข้าเจอเขาบ่อยมาก” เหม่ยกงจื่อพยักหน้าตอบ

“อืม! ระวังไว้หน่อยก็ดี น่าจะไม่มีอันตรายอะไร บางทีอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ หาโอกาสสำรวจดูสักหน่อย ดูว่าเทพอสูรสถิตร่างของเขาเป็นอะไร แล้วก็ถามชื่อเขาด้วย” ซูฉินกล่าว

“เจ้าค่ะ”

ค่ำคืนมาเยือน

ถังซานรู้ว่าทุกอย่างในโรงเรียนไถ่ถอนสงบลงแล้ว จึงค่อย ๆ ออกจากสถาบันอย่างเงียบกริบ

วันนี้เขาบีบคั้นตู๋ไป๋อย่างหนัก เกือบจะใช้พลังทั้งหมดเพื่อเสริมโชคลาภให้เขา! ถังซานใช้เนตรสวรรค์หยั่งรู้ ก็ยังรู้สึกได้ราง ๆ ว่าร่างกายของเขาเหมือนมีแสงสีขาวล้อมรอบ นั่นคือความรู้สึกของการมีโชคลาภล้นเหลือ

โรงเรียนไถ่ถอนนั้นเป็นเหมือนเช่นเคย ยามค่ำคืนยังคงเงียบสงบ วันนี้ถังซานแอบเข้ามาในตอนกลางคืนเร็วกว่าปกติ เพราะวันนี้เขาไม่ได้วางแผนที่จะเข้าทางประตูหลังอีกต่อไป

เขาหามุมมืดของกำแพงสถาบัน เปิดเนตรสวรรค์หยั่งรู้ทันใดนั้น เขาก็เห็นพื้นผิวของกำแพงและม่านพลังป้องกันสีแดงอ่อนที่ทอดยาวจากด้านบนของกำแพงไปจนถึงยอดของสถาบัน

ถังซานสูดหายใจลึก เริ่มโคจรพลังจิต ปรับความถี่พลังงานของตัวเอง เขาไม่มีสิ่งของที่จะช่วยให้ผ่านระบบเตือนภัยได้ แต่เขาสามารถปรับความถี่พลังงานของตัวเองให้เข้ากับความถี่ของระบบเตือนภัยได้

หลังจากสังเกตและทำความเข้าใจอย่างละเอียดเป็นเวลาสองวัน เขาก็มีความมั่นใจเพียงพอแล้ว

แสงสีแดงอ่อนค่อย ๆ แผ่ออกมารอบกายของเขา นั่นคือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากใช้พลังเสวียนเทียนเป็นพื้นฐาน และรักษาการสั่นพ้องกับพลังงานของผังเวทเตือนภัย

เขาค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น แล้วกดลงบนกำแพงเบา ๆ

ตอนนี้เป็นช่วงที่ตึงเครียดที่สุด จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ตรงหน้าแล้ว

เมื่อมือขวาของเขาสัมผัสกับกำแพง คลื่นสีแดงอ่อนก็ปรากฏขึ้นเป็นระลอก เขาจับจ้องกำแพงตาไม่กะพริบ เตรียมพร้อมที่จะหันหลังวิ่งหนีได้ทุกเมื่อ

ทว่าคลื่นสีแดงอ่อนนั้นเพียงแค่แผ่ขยายออกไปเล็กน้อย แล้วก็สงบลง จากนั้นก็รวมเข้ากับแสงสีแดงอ่อนที่แผ่ออกมาจากตัวถังซาน ราวกับว่าพวกมันเป็นหนึ่งเดียวกันมาตั้งแต่ต้น

สำเร็จแล้ว!

ถังซานดีใจมาก เขารีบแนบร่างกายเข้ากับกำแพงทันที แสงสีแดงบนร่างกายของเขาค่อย ๆ ผสานเข้ากับแสงสีแดงที่แผ่ออกมาจากกำแพง

เขาแนบตัวกับกำแพง นิ้วทั้งสิบจับส่วนที่ยื่นออกมาเล็กน้อยของกำแพง ขาทั้งสองออกแรงกระโดดเบา ๆ ขึ้นไปบนยอดกำแพงได้

ในขณะนี้ แสงสีแดงบนร่างของเขาได้กลืนกลายเป็นหนึ่งเดียวกับสีแดงของระบบสัญญาณเตือนภัยอย่างสมบูรณ์แล้ว ด้วยพลังจิตอันทรงพลังของตนเอง เขาสามารถตัดสินได้อย่างชัดเจนว่าตนเองได้กระตุ้นสัญญาณเตือนภัยหรือไม่ในสถานการณ์เช่นนี้

ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่าความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับผังเวทนั้นเหนือกว่ายุคสมัยนี้จริง ๆ ไม่มีปัญหาใด ๆ เลย!

ถังซานปีนกำแพงเข้าไป แล้วลงสู่พื้นอย่างคล่องแคล่ว ผ่านด่านแรกได้อย่างราบรื่น

เขาอดชื่นชมตัวเองในใจไม่ได้

ต่อไปนี้ ไม่จำเป็นต้องเดินผ่านประตูอีกแล้ว!

ถังซานไม่รีรอแม้แต่น้อย เขารีบเคลื่อนตัวไปตามกำแพงและมุมมืดอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงบริเวณใกล้ร้านค้าของสถาบัน ยังคงซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดเพื่อสังเกตสถานการณ์ของร้านค้า

เวลาผ่านไปพอสมควรแล้วนับตั้งแต่เหตุการณ์ที่ประตูตู้วางของในร้านค้าของสถาบันเปิดออกเอง ถังซานเชื่อว่าทางร้านค้าของสถาบันคงลืมเรื่องนี้ไปแล้ว เพราะครั้งที่แล้วก็ไม่มีอะไรหายไป และเป็นเพียงประตูตู้ด้านนอกที่เปิดออก อีกฝ่ายคงสงสัยว่าเป็นผลจากความผิดพลาดของผังเวท

ผู้ที่รับผิดชอบเฝ้ายามยังคงเป็นปีศาจวานรจอมพลังขั้นแปดสองตัวเช่นเดิม พละกำลังของพวกมันนั้นไม่ต้องคลางแคลง แต่ในด้านสติปัญญานั้น พวกมันจัดอยู่ในอันดับท้าย ๆ ในบรรดาปีศาจประเภทวานรทั้งหลาย

ถังซานไม่รีบร้อนแต่อย่างใด เขาเพียงแค่เฝ้าสังเกตอยู่ในมุมมืดอย่างเงียบ ๆ จู่ ๆ เขาก็มีความคิดแปลก ๆ ว่า หากว่าเนตรจิ้งจอกสวรรค์ของเขาสามารถยกระดับไปจนถึงขั้นแปดเหมือนกับปีศาจวานรจอมพลังพวกนี้ เมื่อเสริมโชคลาภให้ตัวเองแล้ว เขาจะสามารถเดินเข้าไปอย่างโจ่งแจ้งโดยที่พวกมันไม่ขัดขวางเขาได้หรือไม่?

พูดไปแล้ว มันก็มีความเป็นไปได้จริง ๆ ตอนนี้เขาไม่สามารถตัดสินได้ว่าเนตรจิ้งจอกสวรรค์ระดับสูงจะมีประสิทธิภาพมากแค่ไหน และเขาก็ไม่อยากลองด้วย การเผชิญหน้ากับเจ้าแห่งโชคชะตา ยังดีกว่าให้เขาเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งในระดับเดียวกันเสียอีก หากไม่มีพลังระดับเทพขึ้นไป เขาก็ไม่คิดจะไปยุ่งกับเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เช่นนี้

เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละเสี้ยวลมหายใจในระหว่างการรอคอย ในกรณีที่แย่ที่สุด ก็แค่รออีกสองชั่วยาม พวกปีศาจวานรจอมพลังก็จะเข้าไปตรวจสอบภายใน แต่สำหรับถังซานที่มีเนตรจิ้งจอกสวรรค์เสริมพลัง โชคของเขาย่อมไม่เลวร้ายอย่างแน่นอน

รอเพียงประมาณสองถ้วยชา ก็ถึงเวลาที่ปีศาจวานรจอมพลังทั้งสองตัวจะเข้าไปตรวจสอบภายใน

ด้วยวิธีการเดียวกับครั้งที่แล้วที่เขามา ถังซานรู้สึกว่าครั้งนี้ดูเหมือนจะง่ายกว่าเดิม เขาแทรกซึมเข้าไปได้สำเร็จ

ในฐานะผู้ครอบครองเนตรจิ้งจอกสวรรค์ ตัวเขาเองก็เป็นบุตรแห่งโชคชะตาอยู่แล้ว เมื่อเสริมด้วยพลังโชคชะตาของตู๋ไป๋ การได้รับโชคอันประเสริฐจึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เขารอคอยเงียบ ๆ ให้ปีศาจวานรจอมพลังตรวจสอบภายในเรียบร้อย แล้วปิดประตูใหญ่ลงอีกครั้ง สำหรับถังซาน ร้านค้าของสถาบันได้กลายเป็นพื้นที่ปิดสนิทโดยสมบูรณ์ เขามีเวลาเต็มสองชั่วยามที่จะทำอะไรก็ได้ตามปรารถนา

ครั้งที่แล้วที่มา แม้ว่าเขาจะไม่ได้เอาอะไรไป ทว่าสิ่งที่ได้รับนั้นไม่น้อยเลย ตอนนี้หากเขาต้องการ เขาสามารถเปิดห้องนิรภัยที่มีระบบศูนย์กลางสำคัญที่สุดได้ตามวิธีของผู้จัดการจิ้งจอกตนนั้น

แต่ถังซานไม่ได้รีบทำเช่นนั้น เขาเปิดเนตรสวรรค์หยั่งรู้ขึ้นมาก่อน แล้วตรวจสอบภายในร้านค้าของสถาบันทั้งหมด

เนตรสวรรค์หยั่งรู้ขั้นสี่แตกต่างจากขั้นสามอย่างสิ้นเชิง ภายใต้การมองของเนตรสวรรค์หยั่งรู้ขั้นสี่ คลื่นพลังงานทั้งหมดที่นี่อยู่ในสายตาของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผังเวทภายในประห้องนิรภัยเหล่านั้น ถังซานแทบจะมองเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพลังงาน

ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งในสี่ชั่วโมง เขาก็สามารถแก้ไขประตูห้องนิรภัยเหล่านี้ได้แล้ว สามารถเปิดห้องไหนก็ได้ตามต้องการโดยไม่กระตุ้นผังเวทเตือนภัยโดยรวม

หลังจากสำรวจเป็นเวลาหนึ่งก้านธูป ถังซานจึงมาถึงด้านหน้าของห้องนิรภัยเจ็ดห้องด้านหลัง

เขาหยุดอยู่หน้าห้องนิรภัยที่สำคัญที่สุด และยังคงรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายใน สิ่งสำคัญที่สุดคือดูว่ามีอะไรแตกต่างจากวันนั้นหรือไม่

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าสถาบันเจียหลี่ไม่มีความสามารถที่จะเปลี่ยนผังเวทป้องกันได้ง่าย ๆ

เมื่อถังซานสร้างคลื่นพลังงานในฝ่ามือของเขา และค่อย ๆ นำคลื่นเหล่านี้เข้าใกล้ประตูห้องนิรภัย บนพื้นผิวของประตูห้องนิรภัยก็ปรากฏคลื่นพลังงานเช่นกัน

คลื่นรวมเข้าด้วยกัน ถังซานใช้พลังจิตของตนควบคุมพลังเสวียนเทียนเพื่อจำลองกุญแจพลังงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ ให้สอดคล้องกับรูปแบบผังเวทในการเปิดประตู

เสียง “แกร๊ก!” เบา ๆ ดังขึ้น ประตูห้องนิรภัยเปิดออก

มุมปากของถังซานยกยิ้มขึ้น

ในทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในห้องเก็บของ เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานเข้มข้นที่พุ่งเข้าใส่ใบหน้า

ของดี ที่นี่มีแต่ของดี ๆ ทั้งนั้นเลย!

สถาบันเจียหลี่เป็นสถานศึกษาระดับสูงเพียงแห่งเดียวในทั่วทั้งมหานครเจียหลี่ ที่นี่มีแม้กระทั่งเผ่าพันธุ์สายเลือดทองคำมาเรียน เพียงเท่านี้ก็พอจะพิสูจน์ได้แล้วว่าที่นี่มั่งคั่งเพียงใด แม้ของที่เก็บไว้ในร้านค้าของสถาบันจะไม่ใช่สมบัติล้ำค่าที่สุดของสถาบันเจียหลี่ แต่ก็ล้วนเป็นของดีที่มิอาจหาได้จากภายนอกทั้งสิ้น