ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 133

บทที่ 133 ไม่เอาแก่นพลัง

“ทุกคนออกเดินทางตามกฎเกณฑ์เดิม วิ่งรอบฉัตรฟ้าไปกลับหนึ่งรอบ วันนี้ทุกคนเพิ่มน้ำหนักอีกยี่สองส่วน ศักยภาพจำเป็นต้องได้รับแรงกดดันจึงจะกระตุ้นได้ดีขึ้น” มู่อวิ๋นอวี่ออกคำสั่งสำหรับบทเรียนวันนี้

เมื่อได้ยินว่าต้องเพิ่มน้ำหนักอีกสองส่วน ทุกคนที่เมื่อครู่ยังตื่นเต้นก็พากันคอตกทันที แต่ก็ทำได้เพียงปฏิบัติตามคำสั่งของอาจารย์เท่านั้น

“ถังซานเจ้าอยู่ก่อน” มู่อวิ๋นอวี่เรียกถังซานไว้

คนอื่น ๆ ต่างไปฝึกสมรรถภาพร่างกายกันหมดแล้ว มีเพียงถังซานที่ยังอยู่

มู่อวิ๋นอวี่มองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า สีหน้าดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง จางเฮ่าเซวียนยังไม่ได้ไปไหน กวนหลงเจียงก็กลับมาแล้วเช่นกัน

การถูกอาจารย์ทั้งสามคนจับจ้องอย่างไม่วางตาเช่นนี้ ถึงแม้ชาติก่อนจะเป็นราชันเทพแต่ตอนนี้ถังซานก็รู้สึกหวั่นใจอยู่บ้าง

“ท่านอาจารย์ มีอะไรอีกหรือขอรับ? ข้าไม่ต้องไปร่วมฝึกสมรรถภาพร่างกายหรือ?” ถังซานชี้ไปทางสหายที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป

มู่อวิ๋นอวี่จึงกล่าวว่า “เจ้าบรรลุขั้นหกแล้วจริง ๆ หรือ?”

ถังซานพยักหน้าเงียบ ๆ “ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นขอรับ”

มุมปากของมู่อวิ๋นอวี่กระตุกเล็กน้อย

เก้าขวบ เพียงแค่เก้าขวบเท่านั้น! เด็กคนนี้อายุเพียงเก้าขวบเท่านั้น

ต้องรู้ไว้ว่าในฐานะอาจารย์ นางยังมีขั้นพลังเพียงแค่ขั้นเจ็ดเท่านั้น แม้ว่าการข้ามจากขั้นหกไปขั้นเจ็ดจะเป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่ก็ตาม แต่นางอายุยี่สิบหกแล้ว ก็เพิ่งจะขั้นเจ็ดเท่านั้น ถังซานยังมีเวลาอีกมาก

กวนหลงเจียงพึมพำว่า “ถังซานบรรลุขั้นหก ตู๋ไป๋ทะลวงขั้นสี่ ดูเหมือนว่ากู้หลี่ที่ติดอยู่ที่คอขวดมานานก็อาจจะก้าวหน้าด้วย เฉิงจื่อเฉิงไม่ได้ก้าวหน้า แต่ครั้งนี้ก็ได้ประโยชน์ไม่น้อย ภายใต้การสะสมทรัพยากร การทะลวงขั้นห้าก็คงใช้เวลาอีกไม่นาน ปิงจี้ก็บอกว่าได้รับประโยชน์มหาศาลจากการฝึกฝนครั้งนี้ แม้จะเต็มไปด้วยอันตราย แต่จริง ๆ แล้ว…”

จากนั้นมู่อวิ๋นอวี่ก็หันไปกล่าวกับถังซานว่า “แม้ว่าเจ้าจะบรรลุขั้นหกแล้ว แต่ข้าต้องบอกเจ้าว่า อย่างน้อยในอีกห้าปีข้างหน้า อย่าพยายามทะลวงขั้นเจ็ด ร่างกายของเจ้ายังไม่ได้พัฒนาเต็มที่ หากยังคงเพิ่มพูนพลังต่อไป ร่างกายอาจจะถูกสายเลือดทำให้ระเบิดตายได้ เจ้ายังอายุน้อย มีความหุนหันพลันแล่น แต่เพื่อชีวิตของเจ้าเอง เจ้าต้องจำไว้ให้ดี”

“ขอรับท่านอาจารย์มู่ ข้าเองก็รู้สึกได้ ดังนั้นข้าจะต้องฝึกร่างกายให้มากขึ้น เพิ่มสมรรถภาพ และความทนทานของร่างกาย การที่ครั้งนี้สามารถบรรลุขั้นหกได้ก็เพราะโชคช่วย ตอนที่ต่อสู้ถูกพยัคฆ์เหินถ่ายทอดพลังธาตุวายุเข้าสู่ร่างกายบ้าง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ ก็ทะลวงขั้นไปเลย แต่ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าเส้นลมปราณปวดบวมตลอดเวลา ร่างกายทนไม่ไหวแล้ว ต่อจากนี้ไปอีกนาน คงได้แต่บำรุงร่างกายเท่านั้น”

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้ สีหน้าของมู่อวิ๋นอวี่ก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด “เจ้ารู้ก็ดีแล้ว ต่อไปให้สะสมพลังให้ดี วางรากฐานให้มั่นคง”

“ขอรับ” ถังซานรับคำอีกครั้ง

มู่อวิ๋นอวี่หันไปมองกวนหลงเจียงที่อยู่ข้าง ๆ ขั้นหก เด็กคนนี้บรรลุขั้นหกง่าย ๆ เช่นนี้เลยหรือ?

กวนหลงเจียงมองมู่อวิ๋นอวี่แล้วหันไปมองจางเฮ่าเซวียนอีกครั้ง บนใบหน้าของจางเฮ่าเซวียนยังมีรอยยิ้มประหลาดอยู่ พวกเขาจึงรู้สึกทันทีว่า จางเฮ่าเซวียนรู้มาก่อนแล้วว่าถังซานมีศักยภาพเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะเทพอสูรสถิตร่างที่แตกต่างกัน พวกเขาแทบจะสงสัยว่าถังซานเป็นลูกนอกสมรสของจางเฮ่าเซวียนเลยทีเดียว

“เอาละ เจ้าไปร่วมฝึกสมรรถภาพร่างกายเถอะ ช่วงนี้กินเนื้อสัตว์อสูรให้มากหน่อย เลือดสัตว์อสูรที่พวกเจ้านำกลับมาอย่างเลือดของพยัคฆ์เหินเจ้าก็เก็บไว้ใช้เอง ใช้บำรุงร่างกาย และสัตว์อสูรขั้นเจ็ดขึ้นไปจะมีแก่นพลัง แก่นพลังของพยัคฆ์เหินขั้นเจ็ดนั้น เจ้าอาจพิจารณาเก็บไว้ใช้เอง ทั้งหมดเป็นธาตุวายุ อาจจะช่วยเพิ่มการควบคุมธาตุวายุของเจ้าได้ในระดับหนึ่ง หรือแม้กระทั่งควบคุมร่างวายุ”

ถังซานตื่นเต้นเล็กน้อย แต่เขาก็รีบกล่าวว่า “เลือดสัตว์อสูรเก็บไว้ใช้เองไม่มีปัญหา แต่แก่นพลังขายดีกว่า นี่เป็นสิ่งที่พวกเราทุกคนได้มาด้วยกัน”

เหตุใดสัตว์อสูรขั้นเจ็ดขึ้นไปถึงมีค่า ก็เพราะมีแก่นพลังนั่นเอง มันคือพลังงานที่อยู่ในรูปของแข็ง แม้ว่าสัตว์อสูรขั้นเจ็ดยังไม่สามารถใช้แก่นพลังเพื่อโจมตีอย่างทรงพลังได้ แต่แก่นพลังที่เพิ่งก่อตัวนี้คือการรวมตัวของพลังทั้งหมดของมัน และเป็นส่วนที่มีค่าที่สุดในสัตว์อสูรขั้นเจ็ด

กวนหลงเจียงกล่าวว่า “จากสถานการณ์การต่อสู้ของพวกเจ้า ทุกคนคงไม่คัดค้าน เพียงแค่เจ้ารับส่วนอื่นน้อยลงก็พอ”

ถังซานกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ไม่เป็นไรขอรับ ขายแล้วแบ่งกันทุกคนเถิด ท่านอาจารย์ ข้าเพิ่งจะบรรลุขั้นหก ตอนนี้ถ้าใช้แก่นพลังของพยัคฆ์เหิน ร่างกายของข้าคงทนไม่ไหว ข้าควรจะฝึกร่างกายให้แข็งแกร่งก่อน ส่วนแก่นพลัง ในอนาคตอาจจะมีโอกาสอีก”

“อืม เช่นนั้นก็ตามนี้แล้วกัน การบ่มเพาะร่างกายยังคงสำคัญกว่า” จางเฮ่าเซวียนเริ่มเข้าใจราง ๆ ว่าเหตุใดถังซานจึงปฏิเสธแก่นพลังของพยัคฆ์เหิน

เจ้าหนูคนนี้มิได้มีเทพอสูรสถิตร่างแค่ชนิดเดียว การกินแก่นพลังเข้าไปจะได้ผลหรือไม่ยังเป็นเรื่องยากที่จะบอก

ถังซานคิดเช่นนั้นจริง ๆ เขาไม่มีความสนใจในการฝึกฝนร่างวายุเลยแม้แต่น้อย ตราบใดที่พลังจิตของเขาแข็งแกร่งพอ เขาก็สามารถใช้พลังที่ไม่ด้อยไปกว่าร่างวายุได้เช่นกัน และหากฝึกฝนจนเกิดร่างวายุ คุณสมบัติร่างกายของเขาจะเปลี่ยนไปเป็นธาตุวายุสุดขีด ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

มู่อวิ๋นอวี่กล่าวว่า “ก็ดี รู้ตัวว่ารากฐานยังไม่มั่นคงก็พอ เจ้าไปฝึกแบกน้ำหนักเถอะ ในเมื่อเจ้าบรรลุขั้นหกแล้ว เช่นนั้นก็เพิ่มน้ำหนักเป็นสองเท่า”

“ขอรับ” ถังซานหมุนตัวจากไป เพื่อไปปีนเขาพร้อมแบกน้ำหนัก

กวนหลงเจียงมองเงาร่างที่เดินจากไป อดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “เจ้าหนูคนนี้เป็นอัจฉริยะโดยแท้ ทั้งที่มีเพียงหมาป่าวายุสถิตร่าง แต่กลับฝึกฝนได้เร็วปานนี้ และข้าได้ยินจากปิงจี้ว่า ในด้านการควบคุมธาตุ เขายังให้คำแนะนำมากมายกับปิงจี้ ทำให้ปิงจี้เกิดความเข้าใจหลายอย่าง”

จางเฮ่าเซวียนหัวเราะเบา ๆ กล่าวว่า “หากไม่ได้ค้นพบพรสวรรค์ของเขา เจ้าคิดว่าข้าจะรับศิษย์อย่างง่ายดายหรือ?”

เมื่อเห็นท่าทางที่ดูเหมือนทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขา กวนหลงเจียงจึงพูดอย่างหงุดหงิด “คราวนี้พวกเจ้าก็แค่โชคดีที่เสี่ยงแล้วสำเร็จ หากล้มเหลว ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้าจะอธิบายกับองค์กรอย่างไร”

จางเฮ่าเซวียนยิ้มประจบ พลางกล่าวว่า “เช่นนั้นต่อไปนี้ก็ไม่ไปอีกแล้วก็ได้”

กวนหลงเจียงกลอกตาไปมา “ไปก็ต้องไป แต่ต้องเพิ่มความปลอดภัยให้มากขึ้น แม้คราวนี้จะอันตราย แต่ก็อย่างที่ถังซานพูด ภายใต้แรงกดดันจากภายนอกและการกระตุ้นที่รุนแรง ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยอดเยี่ยมมาก ถังซานบรรลุขั้นหก ตู๋ไป๋ก็บรรลุขั้นสี่ กู้หลี่ยังไม่ฟื้น ปิงจี้และเฉิงจื่อเฉิงก็มีความก้าวหน้าไม่น้อย หากได้ตกตะกอนสักหน่อย น่าจะให้ผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น มองแบบนี้ วิธีการฝึกภาคสนามแบบนี้ช่วยพัฒนาเด็ก ๆ ได้จริง ๆ ข้าคิดว่าสิ่งที่พวกเราต้องทำคือปรับปรุงวิธีการนี้ให้สมบูรณ์ ไม่ใช่ปฏิเสธมัน”

จางเฮ่าเซวียนมองเขา แล้วกล่าวยิ้ม ๆ ว่า “เมื่อวานใครนะที่ด่าข้าจนน้ำลายกระเด็น”

“เจ้าไม่มีงานในเมืองหรือ? ถ้ามีก็ไปทำเถอะ เป็นถึงเจ้าเมือง อย่ามัวแต่เกียจคร้านอยู่เลย ข้าจะไปดูตู๋ไป๋” พูดจบ กวนหลงเจียงก็หมุนตัวเดินจากไป

กู้หลี่ฟื้นขึ้นมาในคืนนั้นเอง แต่เขาใช้พลังเกินขีดจำกัดอย่างหนัก พลังยังไม่ฟื้นคืน ต้องอาศัยการนั่งสมาธิปรับลมหายใจ

เนื้อสัตว์อสูรที่ถังซานและคณะล่ามาได้ พวกเขาบริจาคให้โรงเรียนส่วนหนึ่ง ที่เหลือส่วนใหญ่ขายให้กับสถาบันเจียหลี่เพื่อแลกเหรียญธาตุ ส่วนอื่น ๆ ของสัตว์อสูร อู๋ปิงจี้กำลังจัดการอยู่ คงต้องใช้เวลาสองสามวันจึงจะแปรเป็นเงินได้

ถังซานแสดงตัวอย่างเรียบง่าย ทุกวันเขาเพียงแค่เข้าเรียน ฝึกฝน เสริมความมั่นคงให้กับพลังขั้นหกที่เพิ่งบรรลุ และฝึกพลังเสวียนเทียนเพื่อบำรุงร่างกาย

ผ่านไปอีกสองวัน ข่าวดีก็ทยอยมา กู้หลี่และเฉิงจื่อเฉิงต่างก็ทะลวงขั้นห้า

ในกลุ่มห้าคนที่เคยออกไปล่าสัตว์อสูรของถังซาน นอกจากอู๋ปิงจี้ที่เพิ่งบรรลุขั้นหกได้ไม่นาน อีกสี่คนที่เหลือก็ทะลวงขั้นทั้งหมดแล้ว ทำให้โรงเรียนยอมรับวิธีการฝึกภาคสนามแบบนี้อย่างสมบูรณ์ แม้จะอันตราย แต่ผลลัพธ์ก็ดีเกินคาด โดยเฉพาะการพัฒนาของจิ้งจอกสวรรค์สถิตร่างและกาลเวลาสถิตร่างพร้อมกัน ทำให้ทั้งโรงเรียนไถ่ถอนเต็มไปด้วยความยินดี

และสำหรับถังซานกับสหายทั้งสี่คน ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นก็มาถึง

“ไปกันเถอะ ศิษย์พี่ใหญ่เรียกพวกเราไปแบ่งเงิน!” ตู๋ไป๋วิ่งเข้ามาในห้องพักของถังซานอย่างตื่นเต้น แล้วลากเขาออกไป