ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 132

บทที่ 132 การชมเชย

ถังซานทำท่าก้มหน้าหลบตาอย่างนอบน้อม แต่มีหรือที่มู่อวิ๋นอวี่จะปล่อยเขาไปง่าย ๆ นางเอ่ยเสียงเข้ม “ถังซานออกมา!”

ถังซานก้าวออกมาหนึ่งก้าว

มู่อวิ๋นอวี่ค่อย ๆ เดินมาหยุดตรงหน้าเขา กล่าวเสียงเย็น “เจ้ารู้หรือไม่ว่า ครั้งนี้…”

นางเพิ่งพูดมาถึงตรงนี้ จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา “ครั้งนี้ พวกเราต้องชมเชยจิตวิญญาณอันกล้าหาญของถังซาน”

มู่อวิ๋นอวี่ชะงัก ศิษย์คนอื่น ๆ ก็พากันตกตะลึงเช่นกัน หันไปมองทางต้นเสียงโดยพร้อมเพรียง

ผู้มาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นกวนหลงเจียงที่มีรอยยิ้มเต็มใบหน้า ข้างกายยังมีจางเฮ่าเซวียนติดตามมาด้วย

ต่างจากเมื่อคืนที่ถูกดุจนหน้าหมองคล้ำ ตอนนี้เจ้าเมืองมีสีหน้าเปล่งปลั่ง สองมือไพล่หลัง เดินตามกวนหลงเจียงมาด้วยท่าทางสงบนิ่ง ในแววตายังเจือด้วยประกายแห่งความภาคภูมิใจ

มู่อวิ๋นอวี่ส่งสายตาสงสัยไปที่กวนหลงเจียง

เมื่อคืนไม่ได้ตกลงกันแล้วหรือ? วันนี้จะต้องตำหนิเจ้าหนูถังซานคนนี้สักหน่อย เพื่อเป็นการเตือนทุกคนด้วย มิเช่นนั้นหากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกจะทำอย่างไร? แม้ว่าครั้งนี้จะไม่มีผู้บาดเจ็บล้มตายจริง ๆ แต่แม้แต่เจ้าเมืองยังบาดเจ็บไม่เบา เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ตอนนั้นอันตรายเพียงใด อีกนิดเดียวก็จะพ่ายแพ้ยับเยินแล้ว!

กวนหลงเจียงเดินมาหยุดข้างนาง ตบไหล่ของถังซานที่ยืนอยู่ตรงหน้า ยิ้มพลางกล่าวกับศิษย์คนอื่น ๆ ว่า “พวกเจ้าคงสงสัยมากว่าไม่กี่วันมานี้อู๋ปิงจี้กับถังซานและคนอื่น ๆ ไปทำอะไรมา ตอนนี้ข้าจะบอกให้ทุกคนรู้”

“ด้วยการสนับสนุนของโรงเรียน ถังซานและอู๋ปิงจี้นำกลุ่มห้าคนไปปฏิบัติภารกิจล่าสัตว์อสูร ตอนที่พวกเขาเสนอจะทำภารกิจนี้ ความจริงแล้วข้าคัดค้าน เพราะเป้าหมายที่พวกเขาจะล่านั้นแข็งแกร่งเกินไป แต่ตอนนั้น ถังซานบอกข้าว่า บุปผาที่เติบโตในเรือนกระจกมิอาจทนต่อพายุฝนได้ การเผชิญกับการทดสอบที่ยากขึ้น วิกฤตที่ใหญ่ขึ้น จะช่วยกระตุ้นศักยภาพของพวกเขาได้ดียิ่งขึ้น”

“หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ พวกเราก็เห็นด้วยกับคำขอของพวกเขา ให้พวกเขาไปปฏิบัติภารกิจนี้ พวกเจ้าคงอยากรู้ว่าสัตว์อสูรที่พวกเขาต้องการล่าคืออะไร ข้าจะบอกให้ พวกเขาเลือกที่จะล่าพยัคฆ์เหิน พยัคฆ์เหินที่โตเต็มวัยมีพลังขั้นเจ็ด”

คำพูดนี้ทำให้ศิษย์ทั้งหลายที่อยู่ในที่นั้นส่งเสียงฮือฮาทันที สัตว์อสูรขั้นเจ็ด นั่นมันขั้นเจ็ดนะ! ช่างกล้าหาญบ้าบิ่นเหลือเกิน

“เพราะเป็นห่วงพวกเขา ครั้งนี้เจ้าเมืองจึงแอบติดตามไปด้วย เพื่อคุ้มครองพวกเขา ตลอดทาง พวกเขาฝึกฝนกลยุทธ์การต่อสู้และการประสานกับเพื่อนร่วมกลุ่มผ่านการต่อสู้กับสัตว์อสูรต่าง ๆ ทุกคนมีพัฒนาการไม่น้อย

เมื่อพวกเขาไปถึงชายขอบเขตที่อยู่ของพยัคฆ์เหิน ก็พบกับพยัคฆ์เหินจริง ๆ โชคดีที่พบกับพยัคฆ์เหินขั้นหก ซึ่งยังไม่โตเต็มวัย แต่พวกเจ้าคงเข้าใจว่า แม้จะเป็นแค่ขั้นหก สัตว์อสูรก็ยังแข็งแกร่งกว่าพวกเรามาก เพราะพวกมันมีร่างกายที่แข็งแกร่ง

แต่ในสถานการณ์เช่นนั้น ถังซานและอีกสี่คนร่วมมือกัน สุดท้ายก็สามารถสังหารพยัคฆ์เหินขั้นหกตัวนั้นได้ ทำภารกิจสำเร็จ และเป็นการทำสำเร็จโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าเมือง”

ทุกคนรู้เรื่องที่อู๋ปิงจี้บาดเจ็บ ในโรงอาหารก็เคยเจอศิษย์พี่ใหญ่ที่มีผ้าพันแผลเต็มตัว แต่การสังหารพยัคฆ์เหินขั้นหกได้ ก็ทำให้ทุกคนตกตะลึงและเต็มไปด้วยความชื่นชม

“ถ้าพวกเจ้าคิดว่าแค่นี้จบแล้วก็คิดผิด พยัคฆ์เหินขั้นหกที่พวกเขาสังหารนั้นแม้จะยังไม่โตเต็มวัย แต่มันมีครอบครัว พ่อแม่ของมันตามมาในทันที และพ่อของมันคือราชันพยัคฆ์เหินขั้นเก้า เป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งมาก เจ้าเมืองออกมือทันเวลา สกัดราชันพยัคฆ์เหินขั้นเก้าไว้ได้ แต่แม่ของพยัคฆ์เหินตัวเล็กนั้นก็เป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งขั้นเจ็ดระดับสูงสุด มันโจมตีพวกเขาทั้งห้าคน”

กวนหลงเจียงพูดมาถึงตรงนี้ แม้ว่าศิษย์ทั้งหลายจะรู้ว่าสุดท้ายถังซานและคนอื่น ๆ จะกลับมาอย่างปลอดภัย แต่ก็อดใจเต้นไม่ได้

“ในตอนนั้น พวกเขาไม่มีความช่วยเหลือใด ๆ มีเพียงตัวเองเท่านั้นที่พึ่งพาได้ ผลสุดท้ายพวกเจ้าก็เห็นแล้ว พวกเขากลับมากันทุกคน ตู๋ไป๋และกู้หลี่หมดสติ อู๋ปิงจี้บาดเจ็บสาหัส ถังซานบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ผลงานของพวกเขานั้นยอดเยี่ยม แม้จะมีองค์ประกอบของโชคอยู่บ้าง แต่พวกเขาก็สามารถสังหารพยัคฆ์ตัวแม่ขั้นเจ็ดระดับสูงสุดตนนั้นได้สำเร็จ ประสบผลสำเร็จในการท้าทายสัตว์อสูรที่มีระดับสูงกว่า เปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้”

วาทะนี้ทำให้ศิษย์ทั้งหลายส่งเสียงอุทานอีกครั้ง ทุกคนมองดูถังซานและเฉิงจื่อเฉิงด้วยสายตาที่แตกต่างไปจากเดิม

“การฝึกฝนในระยะเวลาเพียงกว่าหนึ่งสัปดาห์ ทำให้พวกเขาทุกคนเติบโตขึ้นในระดับที่แตกต่างกัน ถังซานพูดถูก บุปผาในเรือนกระจกมิอาจทนต่อพายุฝนได้จริง ๆ ผลงานอันยอดเยี่ยมของพวกเขาก็หมายความว่า การฝึกฝนในกระบวนการนี้ทำให้พวกเขามีพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ดังนั้น ข้าจึงปรึกษากับเจ้าเมืองแล้ว ในอนาคต การล่าสัตว์อสูรจะกลายเป็นส่วนสำคัญของวิชาต่อสู้จริง พวกเจ้าทุกคนจะต้องมีส่วนร่วม เพื่อพัฒนาตนเองในการต่อสู้จริง

เนื่องจากผลงานอันยอดเยี่ยมของกลุ่มห้าคนของถังซานและอู๋ปิงจี้ในครั้งนี้ โรงเรียนจึงตัดสินใจว่า ผลประโยชน์ทั้งหมดที่ได้จากการล่าพยัคฆ์เหินทั้งสองตัวในครั้งนี้จะเป็นของพวกเขา ซึ่งพวกเขาเสนอที่จะมอบเนื้อและกระดูกพยัคฆ์เหินให้กับโรงเรียน เพื่อเป็นอาหารบำรุงสำหรับทุกคน”

เสียงโห่ร้องดังขึ้นทันที เนื้อสัตว์อสูรก็มีระดับเช่นกัน! ยิ่งสัตว์อสูรดุร้าย ผลในการบำรุงของเนื้อและกระดูกก็ยิ่งดี พยัคฆ์เป็นราชาแห่งสัตว์ ยิ่งเป็นขั้นหกและขั้นเจ็ดระดับสุดนั้นยิ่งบำรุงร่างกายได้ดีมากจริง!

ตอนนี้เฉิงจื่อเฉิงรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

เช้าวันนี้เมื่อเขาเจอกับมู่อวิ๋นอวี่ยังถูกมู่อวิ๋นอวี่ดุอย่างรุนแรง ในโรงเรียนมีอาจารย์เพียงไม่กี่คน อาจารย์หญิงมีเพียงมู่อวิ๋นอวี่คนเดียว ดังนั้น เมื่อศิษย์หญิงทุกคนต้องการคำแนะนำเป็นการส่วนตัว ก็จะไปขอคำแนะนำจากอาจารย์มู่ผู้นี้

เมื่อครู่ดูท่าทางของอาจารย์มู่อวิ๋นอวี่ ชัดเจนว่าถังซานกำลังจะถูกยกเป็นตัวอย่างในทางลบเพื่อโจมตี แต่เหตุใดพออาจารย์กวนมาถึง ทุกอย่างกลับพลิกผันไปหมด?

สีหน้าของมู่อวิ๋นอวี่ดูไม่สู้ดีอย่างเห็นได้ชัด นางแอบหยิกกวนหลงเจียงทีหนึ่ง แต่กวนหลงเจียงกลับทำเหมือนไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย พูดต่อไปจนจบ

ผลประโยชน์ทั้งหมดเป็นของพวกเรา? นั่นหมายความว่า นอกจากเนื้อและกระดูกแล้ว สิ่งมีค่าอื่น ๆ ทั้งหมดจะเป็นของพวกเราใช่หรือไม่?

ถังซานรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

นี่จะทำให้ได้เหรียญธาตุเพิ่มอีกอย่างน้อยห้าเหรียญอย่างนั้นสินะ?

กวนหลงเจียงยิ้มพลางกล่าวว่า “ดี! ตกลงตามนี้ เริ่มเรียนกันเถอะ อาจารย์มู่ เชิญท่านสอนต่อ”

“ต่อบ้าอะไร มากับข้าก่อน” มู่อวิ๋นอวี่ไม่ให้เกียรติเขาเลยแม้แต่น้อย ดึงแขนเสื้อเขาลากไปด้านข้าง เห็นได้ชัดว่านางต้องการสอบถามว่าเหตุใดกวนหลงเจียงถึงเปลี่ยนท่าทีไปอย่างกะทันหัน

จางเฮ่าเซวียนเดินมาตรงหน้าถังซาน ยิ้มพลางกล่าวว่า “เข้าแถวเถอะ วิธีของเจ้าดีมาก ต่อไปก็สามารถทำแบบนี้ต่อไปได้”

แน่นอนว่าถังซานเข้าใจว่าเป็นเพราะอะไร เนตรจิ้งจอกสวรรค์ของตู๋ไป๋มีความก้าวหน้า นำความประหลาดใจอย่างใหญ่หลวงมาให้อาจารย์ทั้งหลาย เทพอสูรสถิตร่างชั้นที่หนึ่งนี้ สำหรับทั้งโรงเรียนไถ่ถอนแล้วสำคัญเหลือเกิน ในอนาคตหากตู๋ไป๋สามารถบรรลุเทพได้ ก็อาจจะทำให้องค์กรได้แตะขอบเขตของพลังระดับสูงสุดได้จริง ๆ ยิ่งไปกว่านั้น บทบาทที่ยิ่งใหญ่กว่าของเนตรจิ้งจอกสวรรค์คือการช่วยเหลือ

เผ่าปีศาจให้ความเคารพจักรพรรดิปีศาจจิ้งจอกสวรรค์ถึงเพียงนั้น แสดงให้เห็นว่าการช่วยเหลือของมันสำคัญเพียงใด การปรากฏขึ้นในฝั่งมนุษย์ย่อมเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ในการวิวัฒนาการของมนุษย์!

ไม่นาน มู่อวิ๋นอวี่ก็กลับมาด้วยสีหน้างุนงง ความโกรธบนใบหน้าจางหายไปแล้ว แทนที่ด้วยความรู้สึกประหลาด ดูเหมือนจะมีท่าทีอยากหัวเราะด้วย

เพราะนางนึกขึ้นได้ทันทีว่า คนที่ควรจะหงุดหงิดไม่ควรเป็นตัวนางเอง! แต่ควรเป็นพี่ชายของนางที่รับผิดชอบวิชาต่อสู้จริงต่างหาก

มู่เอินฉิงพาเหล่าศิษย์เรียนรู้วิชาต่อสู้จริงมานานเพียงนี้ ผลการพัฒนาก็แค่นั้น กล่าวได้แค่ว่าเป็นไปตามขั้นตอน แต่การชี้แนะของถังซานเพียงครั้งเดียวนี้ ก็ทำในสิ่งที่เขาไม่สามารถทำได้มาหลายปี เด็กคนนี้อายุเพียงเก้าขวบเท่านั้น และถังซานเองก็อยู่ในขั้นหกแล้ว ความเร็วในการพัฒนานี้ช่างน่าหวาดกลัวเหลือเกิน