นักวิทยาศาสตร์ผู้เกิดใหม่ สู่ตำนานมหาวอร์ล็อก - บทที่ 787

บทที่ 787

การแยกวิญญาณแท้

“ท่านพ่อ… ท่าน…” หลังจากได้ยินความตั้งใจของเลย์ลิน ไซร์ก็อดใจไม่ไหว แม้ว่าเหล่าพ่อมดที่นั่งอยู่ข้างล่างจะไม่มีใครคัดค้านก็ตาม ในขณะเดียวกัน แม้ว่าสีหน้าของเฟรยาจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก แต่เธอก็กำชุดของตัวเองแน่นขึ้นแล้ว

เลย์ลินสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวเล็กๆ เหล่านั้นทั้งหมด

“แน่นอน ก่อนการทดลอง ฉันจะหาเวลามาอยู่กับเธอแน่นอน…” เลย์ลินเหลือบมองเฟรยาและปลอบใจเธอ

ในขณะเดียวกัน สายตาของเขาก็กวาดมองไปทั่วผู้คนที่อยู่เบื้องล่าง “ทุกคนครับ โปรดให้เวลาผมได้อยู่กับครอบครัวสักครู่…” หลังจากที่เลย์ลินพูดจบ เหล่าจอมเวทระดับสูงก็ไม่พูดอะไรต่อและกล่าวลา ปล่อยให้ครอบครัวสามคนที่มีอำนาจสูงสุดได้อยู่กันตามลำพัง

“ขอโทษนะ เฟรยา แต่มีเหตุผลที่ผมต้องทำแบบนี้!” เลย์ลินมองภรรยาด้วยสีหน้าขอโทษ “ผมสัญญา! การแยกจากกันชั่วคราวนี้เป็นการเตรียมการเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์… โปรดเชื่อใจผมเถอะ…”

ดวงตาของเฟรยาแดงก่ำ ส่วนไซร์เกาหัว

“เอาล่ะ อย่าพูดเรื่องที่จะทำให้เราอารมณ์เสียเลย สั่งอาหารมาเตรียมจัดเลี้ยงได้เลย! ตอนนี้ฉันจะใช้เวลาดีๆ กับเธอ” เลย์ลินมองไซร์ด้วยความอ่อนโยนและยิ้ม

……

เวลาผ่านไปหลายเดือนแล้ว ก่อนที่เลย์ลินจะกลับไปยังห้องทดลองของเขาอีกครั้ง

เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่เขาต้องรีบเร่งไปทั่วทุกที่ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา แม้แต่เลย์ลินเองก็อดไม่ได้ที่จะขยี้จมูกและหัวเราะอย่างขมขื่น

ในครอบครัวของเขาไม่ได้มีแค่เฟรยาและไซร์เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเซลีนและลูกชายของเขาในทไวไลท์โซน เบลินดา น้องสาวของเธอ และเอ็กนิสในเมืองอะลาบาสเตอร์ใต้ดิน และคนอื่นๆ ที่เคยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขา ทุกคนล้วนต้องได้รับการปลอบประโลม

แม้ว่าเวลาที่เขาใช้กับแต่ละคนจะสั้น แต่เมื่อรวมกันแล้วเวลาทั้งหมดกลับเป็นจำนวนมากจนน่าตกใจ

แน่นอน ด้วยนิสัยของเลย์ลิน เขาจึงทุ่มเทความพยายามมากขึ้นในการเอาใจเฟรยาและผู้หญิงคนอื่นๆ ส่วนผู้หญิงคนอื่นๆ ก็ได้รับการปลอบโยนด้วยการส่งข้อความเพียงเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้ว เลย์ลินย่อมรู้ดีว่าผู้หญิงคนไหนสำคัญกับเขามากกว่ากัน

“นอกจากการดูแลกิจการเหล่านั้นแล้ว ยังมีการพัฒนาตระกูลโอโรโบรอสและตระกูลฟาร์เลียร์อีกด้วย…”

เลย์ลินเพียงแค่ตั้งเป้าหมายคร่าวๆ ในเรื่องนี้ และมอบหมายให้ลูกน้องจัดการส่วนที่เหลือ โดยมีไซร์และแดเนียล สองนายทหารระดับ 6 เป็นผู้รับผิดชอบ ทำให้เขาแทบไม่ต้องกังวลอะไรเลย

“ต่อไป… คือการค้นคว้าวิจัยอย่างจริงจังเกี่ยวกับเทคนิคการกลับชาติมาเกิด และทำทุกวิถีทางเพื่อวางแผนกลยุทธ์สำหรับโลกแห่งเทพเจ้า!”

ดวงตาของเลย์ลินแสดงออกถึงความคาดหวังขณะที่เขาทุ่มเทให้กับการทดลองและการวิจัย

เวลาไหลราวกับสายน้ำ และปีต่างๆ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว สิ่งต่างๆ ในโลกภายนอกดูเหมือนจะหมดความสำคัญไปสำหรับเลย์ลิน ผู้ซึ่งจมอยู่กับการทดลองและการค้นหาหลักฐาน

ในความคิดของเขา เทคนิคการแยกวิญญาณแท้ที่เขาได้รับจากเมลินดา วิธีการควบคุมร่างโคลนวิญญาณแท้ที่เขาได้รับจากอิกน็อกซ์ และเทคนิคอื่นๆ อีกมากมาย กำลังถูกแยกส่วนและจัดระเบียบใหม่เพื่อสร้างร่างกายที่ซับซ้อนและลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ความลึกลับของจิตวิญญาณที่แท้จริงเริ่มเปิดเผยต่อหน้าเลย์ลิน ทำให้เลย์ลินสามารถสัมผัสความจริงของโลกได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

“จักรวาลและจิตวิญญาณที่แท้จริง สิ่งใหญ่และสิ่งเล็กจิ๋ว สสารและจิตสำนึก… ณ แก่นแท้ของทุกสิ่ง ล้วนมีความคล้ายคลึงกันอย่างลึกลับ นี่คือความลับของจักรวาลหรือ?”

เลย์ลินดูเหมือนจะเมาสุรา

เบื้องหน้าเขา แสงดาวเจิดจรัสหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แต่รูปร่างของมันดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

จากภายนอก มันดูเหมือนทรงกลมที่ไม่สม่ำเสมอซึ่งเกิดจากแสงดาว มีฉากการระเบิดของจักรวาลและการหดตัวของหลุมดำ ซึ่งต่อมาค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างมนุษย์

[บี๊บ! สำเร็จคาถาขั้นที่ 7 — การกลับชาติมาเกิดในโลกคู่ขนาน เนื้อหาอ้างอิง: ‘เทคนิคการแยกวิญญาณ’, ‘วิธีควบคุมวิญญาณของคุณ — เอโนจา’, ‘สำรวจความลึกลับของโลก’, ‘การปกปิดวิญญาณที่แท้จริง — พื้นฐานสำหรับปีศาจ’]

เสียงแจ้งเตือนจากชิป AI ดังขึ้น ตามด้วยคำแนะนำที่ละเอียดมากขึ้นเกี่ยวกับคาถา

[การกลับชาติมาเกิดในโลกคู่ขนาน เวทมนตร์ระดับ 7 ความสามารถในการแยกวิญญาณที่แท้จริงของร่างหลักและส่งร่างนั้นไปยังอีกโลกหนึ่งเพื่อกลับชาติมาเกิด ร่างหลักจะมีอำนาจควบคุมร่างโคลนวิญญาณที่แท้จริงได้อย่างสมบูรณ์และซิงโครไนซ์กับความถี่ของพลังต้นกำเนิดของโลกอย่างสมบูรณ์ ได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกับคนพื้นเมือง]

ในประวัติศาสตร์ของโลกแห่งเวทมนตร์ มีเวทมนตร์ระดับ 7 เพียงไม่กี่บท และมีแบบจำลองเวทมนตร์น้อยกว่านั้นอีกมากที่จะใช้บันทึกเวทมนตร์เหล่านั้น

เป็นเช่นนั้นเพราะการมีอยู่ของกฎหมายหลังจากถึงระดับ 7 จะทำให้สามารถใช้เวทมนตร์จากแหล่งกำเนิดได้โดยตรงและข้ามขั้นตอนการใช้แบบจำลองคาถาไปได้

นอกจากนี้ เวทมนตร์ระดับ 7 ขึ้นไปมักต้องการพลังแห่งกฎหมายที่เกี่ยวข้องเป็นพื้นฐาน และไม่มีคุณสมบัติใดที่เอื้อต่อการนำไปใช้ในวงกว้าง

รูปแบบคาถาที่เลย์ลินพัฒนาขึ้นเป็นพิเศษนั้นแตกต่างจากเทคนิคการแยกวิญญาณแบบดั้งเดิมอย่างมาก

“อาจกล่าวได้ว่า ‘การกลับชาติมาเกิดในโลกคู่ขนาน’ นี้เป็นวิธีการเดินทางไปยังอีกโลกหนึ่งแบบใหม่ หากนำไปใช้กับคนธรรมดา ผลลัพธ์ก็จะเหมือนกัน”

ริมฝีปากของเลย์ลินยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

เวทมนตร์ระดับ 7 ของเขาไม่เพียงแต่ใช้ประโยชน์จากสติปัญญาของเมลินดาและอิกน็อกซ์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงสิ่งที่เขารู้สึกว่าสำคัญด้วย

ในบรรดาสิ่งเหล่านั้น ได้แก่ ทักษะการวิเคราะห์จำลองของชิป AI รวมถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากเจตจำนงดั้งเดิมของโลก

ในการร่ายมนตร์เกิดใหม่นั้น วิญญาณที่แท้จริงต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงโดยพลังแห่งต้นกำเนิดโลก ดังนั้น ร่างโคลนที่ลงมาสู่โลกแห่งเทพได้สำเร็จจึงจะไม่แตกต่างจากมนุษย์ดั้งเดิม และแม้แต่เหล่าเทพก็จะไม่สังเกตเห็น

มีเพียงสิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่โคลนของเขาจะมีพื้นที่และเวลาเพียงพอในการพัฒนา

แน่นอนว่า เนื่องจากร่างโคลนได้ละทิ้งความสามารถดั้งเดิมทั้งหมดและขาดพลังใดๆ จากร่างหลัก ร่างโคลนจึงเริ่มต้นในสภาพที่อ่อนแอที่สุด

อย่างไรก็ตาม ด้วยความทรงจำที่แท้จริงของเลย์ลิน โคลนนั้นจะเติบโตอย่างรวดเร็วและเริ่มสอดแนมอาณาเขตของเหล่าเทพอย่างแน่นอน

หลังจากที่บรรลุถึงอาณาจักรแห่งเทพเจ้าและประสานพลังกับพลังต้นกำเนิดของโลกแล้วเท่านั้น ร่างโคลนจึงจะสามารถประสานงานกับร่างหลักเพื่อทะลุผ่านกำแพงคริสตัลได้

“การทดลองทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ขั้นต่อไปคือการนำทุกอย่างไปใช้ในทางปฏิบัติ…”

สีหน้าของเลย์ลินดูเคร่งขรึมมาก การแยกวิญญาณที่แท้จริงของเขาและการกลับชาติมาเกิดในโลกเทพนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

แม้ว่าเลย์ลินจะมีคลังกฎหมายระดับกึ่ง 7 เขาก็ยังต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง

“ในที่สุดฉันก็มาถึงจุดนี้แล้วสินะ?”

ดวงตาของเลย์ลินเต็มไปด้วยอารมณ์ ความทรงจำทั้งหมดผุดขึ้นมาในหัว ตั้งแต่เริ่มต้นจากการเป็นขุนนางตัวน้อยธรรมดาๆ ที่เติบโตขึ้นมาเป็นผู้ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวในโลกแห่งเวทมนตร์ ไปจนถึงความทรงจำแห่งความรุ่งโรจน์และความงดงามในภายหลัง

จิตใจของเลย์ลินยังคงครุ่นคิดถึงความลึกลับและความกว้างใหญ่ไพศาลของเวทมนตร์ ความรุ่งโรจน์และความลึกลับของโลกแห่งเทพเจ้า รวมถึงระบบพลังอันไร้ขีดจำกัดและสัจธรรมสูงสุด

ตอนนี้ เขาได้ละทิ้งเส้นทางที่เหล่าจอมเวทโบราณเคยเดินอย่างสิ้นเชิงแล้ว โดยมุ่งหน้าเข้าสู่โลกแห่งเทพเจ้าเพื่อค้นหาต้นกำเนิดหรือเพื่อพบกับจุดจบของตนเอง

เขาระงับความลังเลเล็กน้อยในอารมณ์ของเขาได้ในพริบตาเดียว

ไม่นานนัก ดวงตาของเขาก็กลับสู่สภาวะที่ไม่หวั่นไหวต่อความปรารถนาและกิเลสตัณหา

เลย์ลินเดินทางมาถึงห้องทดลองดวงดาว ที่นี่ ประตูดวงดาวถูกสร้างขึ้นใหม่ให้เหมือนเดิมทุกประการ

ประตูหินขนาดใหญ่และลวดลายเรียบง่ายแปลกตาเหล่านั้น ดูเหมือนจะกำลังบอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่และเก่าแก่บางอย่าง

“แผ่นหินแมนเดอร์ฮอว์ก!” มือขวาของเลย์ลินเปล่งแสงวาบ และแผ่นหินกลมก็ปรากฏขึ้น ขอบของแผ่นหินนั้นมีส่วนที่ว่างเปล่าอยู่มาก ราวกับว่ามีบางสิ่งกัดกินมันไป

“จากข้อมูลที่ได้จากการทดลองครั้งก่อน ผมได้ปรับปรุงเพิ่มเติมและสร้างจานแมนเดอร์ฮอว์กจำลองขึ้นมา โดยเพิ่มวัสดุอื่นๆ เข้าไปด้วย!”

ดวงตาของเลย์ลินเป็นประกายเมื่อได้ยินเสียงหุ่นยนต์จากชิป AI ดังขึ้น

[แผ่นแมนฮาร์ค (ของเลียนแบบ) น้ำหนัก: 2451 กรัม สรรพคุณ: ลดทอนพลังของโลก ทำให้สะดวกต่อการส่งผ่านพลังงาน นี่คือของเลียนแบบที่ทำขึ้นจากแผ่นแมนฮาร์คที่บีเซลบับครอบครองอยู่ มีพลัง 46.5% ของของจริง ผู้ผลิต: เลย์ลิน ฟาร์เลียร์]

“อืม! เมื่อเทียบกับรุ่นก่อนหน้าที่ด้อยกว่า ซึ่งมีประสิทธิภาพเพียง 20-30% ของต้นฉบับแล้ว รุ่นเลียนแบบนี้มีประสิทธิภาพมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด น่าจะช่วยให้แผนการดำเนินไปได้อย่างราบรื่นยิ่งขึ้น…”

เลย์ลินแตะคางพลางทำหน้าแน่วแน่ “เริ่มกันเลย!”

*ครืน!* ดวงอาทิตย์สีทองอร่ามส่องแสงจ้าค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากด้านหลังเขา

นี่คือภาพฉายของจิตวิญญาณที่แท้จริงของเลย์ลิน ซึ่งแสดงถึงระดับสูงสุดของจอมเวทระดับ 6 นี่คือพลังของจิตวิญญาณคุณภาพสูงสุด!

เปลวไฟวิญญาณสีทองที่ปรากฏเป็นรูปธรรมได้สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงในห้องทดลอง นอกจากประตูแห่งดวงดาวแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างถูกเผาไหม้จนไม่เหลืออะไรเลย

“อย่างแรกเลย… การแยกวิญญาณที่แท้จริง!”

สีหน้าของเลย์ลินดูเคร่งขรึมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ด้วยเทคนิคการแยกวิญญาณแท้เป็นสองส่วน พลังทำลายล้างอันทรงพลังได้พุ่งเข้าสู่จุดศูนย์กลางมวลของเขา

ณ ใจกลางมวลสาร ซึ่งเป็นจุดรวมพลังและจิตวิญญาณของจอมเวท วิญญาณแท้ระดับสูงสุดลำดับที่ 6 เริ่มสั่นสะเทือนอย่างฉับพลัน

ความเจ็บปวด! ความเจ็บปวดแสนสาหัสราวกับวิญญาณถูกฉีกเป็นชิ้นๆ! เลย์ลินทนต่อความเจ็บปวดฉับพลันนั้นจนหน้าซีดเผือด เหงื่อเย็นไหลอาบแก้มอย่างมากมาย

ด้านหลังของเขา ดวงวิญญาณอันเจิดจรัสดุจดวงอาทิตย์สั่นไหว และแม้แต่ตาร์แกเรียนก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับส่งเสียงคร่ำครวญถึงความทุกข์ทรมาน

“ฮ่า! แยก!”

เลย์ลินดูชั่วร้ายอย่างยิ่ง ราวกับปีศาจจากนรก เมื่อเขากรีดร้อง สายฟ้าสีขาวก็พุ่งลงมาโจมตีร่างที่อยู่ด้านหลังเขา

*ชน!*

ดวงอาทิตย์สีทองแยกออกเป็นสองดวงวิญญาณแท้ในชั่วพริบตา ดวงหนึ่งใหญ่กว่าอีกดวงหนึ่ง

“อึ๋ย—” ในขณะที่วิญญาณแท้ของเขาถูกแยกออก จิตใจของเลย์ลินก็ว่างเปล่าไปหมด และดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความสับสน

“อ่อนแอเหลือเกิน…”

เมื่อเขาได้สติกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ เขาก็ฝืนยิ้มออกมาขณะที่สัมผัสได้ถึงบาดแผลอันน่าสะพรึงกลัวที่เกิดขึ้นกับจิตวิญญาณที่แท้จริงของเขา

“แค่การแยกส่วนเล็กๆ ของจิตวิญญาณที่แท้จริงของฉันออกไปก็น่ากลัวมากแล้ว…”

เลย์ลินจ้องมองวิญญาณแท้สองดวงที่ผิดรูป ถึงแม้ทั้งคู่จะกลายเป็นดวงอาทิตย์ที่ลุกโชน แต่ดวงที่ใหญ่กว่านั้นเห็นได้ชัดว่าใหญ่กว่าดวงที่เล็กกว่าหลายสิบเท่า