นักวิทยาศาสตร์ผู้เกิดใหม่ สู่ตำนานมหาวอร์ล็อก - บทที่ 739

บทที่ 739

คำสาปแห่งชีวิต

วิธีการกลั่นกรองพลังวิญญาณด้านลบให้กลายเป็นด้านบวก และการได้รับแก่นแท้ของพลังวิญญาณด้านบวก คือกุญแจสำคัญที่ทำให้จอมเวทจันทร์เรืองรองระดับ 5 ก้าวขึ้นเป็นจอมเวทรุ่งอรุณทำลายล้างระดับ 6

ท้ายที่สุดแล้ว ไข่ฟีนิกซ์ก็คือสมบัติล้ำค่าแห่งโลกลาวา และพลังด้านบวกที่มันครอบครองอยู่นั้นสามารถช่วยประหยัดเวลาทำงานหนักหลายศตวรรษให้กับเหล่าจอมเวทแห่งจันทร์เรืองรองได้

หากเหล่าราชาแห่งรุ่งอรุณผู้พิชิตที่ก้าวข้ามขีดจำกัดมาได้ด้วยความพยายามอย่างหนัก หรือเหล่าจันทร์เสี้ยวระดับ 5 ที่ยังคงฝึกฝนอย่างสุดกำลัง ได้เห็นสิ่งนี้ พวกเขาอาจจะอิจฉาเลย์ลินจนถึงขั้นคลั่งไปเลยก็ได้

“แต่นั่นหมายความว่าไข่ฟีนิกซ์ถูกใช้หมดแล้ว…” เลย์ลินรู้สึกเสียดายกับผลลัพธ์นี้มาก ด้วยพลังจากวิญญาณสัตว์อสูรระดับ 5 นั้นเพียงพอที่จะผลักดันเขาไปสู่ระดับจันทร์เต็มดวงได้แล้ว ไข่ฟีนิกซ์ที่เหลืออยู่สามารถนำไปใช้ฝึกฝนในระดับ 6 ได้

ด้วยพลังวิญญาณด้านบวกอันมากมายในไข่ ซึ่งสามารถช่วยให้ราชาแห่งรุ่งอรุณรุ่งอรุณก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว การใช้มันอย่างไม่ระมัดระวังในตอนนี้ในฐานะผู้มีระดับ 5 ทำให้เขารู้สึกสิ้นเปลืองอย่างมาก

เนื่องจากข้อจำกัดของสายเลือดของเขา วิญญาณที่แท้จริงของเลย์ลินจึงแสดงสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงไปเป็นวิญญาณเชิงบวกที่มีตัวตนแล้ว และเขาจะไม่มีวันประสบความสำเร็จได้เลยเว้นแต่เขาจะกำจัดคำสาปของสายเลือดของเขาให้หมดสิ้นไป

“ยังเร็วเกินไปที่จะพูดถึงระดับ 6 ฉันต้องมุ่งเน้นไปที่ประโยชน์ที่ฉันได้รับตอนนี้ก่อน!” แม้ว่าเขาจะรู้สึกเสียดาย แต่เลย์ลินก็มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับการใช้ไข่ฟีนิกซ์ เนื่องจากคำสาปงูออลสเนค เขาคงไม่สามารถไปถึงระดับพระจันทร์เต็มดวงได้หากปราศจากพลังของไข่ฟีนิกซ์

ถ้าเหตุการณ์แบบเดียวกันเกิดขึ้นอีกครั้ง เลย์ลินมั่นใจว่าเขาจะเลือกทำแบบเดิม

เลย์ลินละทิ้งความคิดอื่นๆ แล้วจ้องมองไปที่คอลัมน์สถิติของชิป AI เนื่องจากเขาได้ทะลุทะลวงเข้าสู่ช่วงพระจันทร์เต็มดวงอย่างรุนแรง สถิติหลายอย่างของเขาจึงเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

[เลย์ลิน ฟาร์เลียร์. จอมเวทระดับ 5. สายเลือด: งูยักษ์เคโมยิน (ร่างสมบูรณ์). พลัง: 70 (85), ความคล่องแคล่ว: 53 (66), พลังชีวิต: 175 (200.7), พลังวิญญาณ: 2315 (3001.2), พลังเวทมนตร์: 2315 (พลังเวทมนตร์สอดคล้องกับพลังวิญญาณ). พลังจิตวิญญาณ: 232 (300). สถานะ: ได้รับพลังจากวิญญาณแท้ในคืนพระจันทร์เต็มดวงและสถานะผู้บูชายัญระดับ 4. ตราประทับวิญญาณสัตว์ระดับ 5: งูปีศาจอะลาบาสเตอร์. คาดการณ์การปะทุครั้งต่อไปของคำสาปงูออลสเนค: 19 ปี.]

“อย่างที่คาดไว้ หลังจากก้าวหน้าไป ขีดจำกัดทุกอย่างก็เพิ่มขึ้น แม้จะมีข้อจำกัดของรอยคำสาป แต่โดยพื้นฐานแล้วข้าก็กลับมาอยู่ในสภาพที่ทรงพลังที่สุดก่อนหน้านี้ แถมยังเพิ่มขึ้นอีกด้วย!” ดวงตาของเลย์ลินเป็นประกายเมื่อเขารู้สึกถึงพลังในทุกส่วนของร่างกาย และอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น “พลังนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอสำหรับแผนการของข้าในเมืองศักดิ์สิทธิ์แล้ว!”

“แต่…” เลย์ลินที่สงบสติอารมณ์ลงแล้ว มองไปรอบๆ ภายในเต็นท์ที่ตอนนี้ดูรกไปหมด และอดหัวเราะอย่างขมขื่นไม่ได้ “โชคดีที่ฉันกั้นทางเข้าไว้ ไม่อย่างนั้นเบลินดาและโซเฟียคงตกใจมากแน่ๆ”

“การปะทุของคำสาปงูยักษ์เกิดขึ้นในขณะที่พระนางพญางูอยู่ใกล้ๆ…”

เลย์ลินทำหน้าจริงจังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ “ชิป AI เปิดใช้งานมาตรการป้องกันขั้นรุนแรงที่สุด!”

[บี๊บ! ภารกิจสำเร็จ เริ่มปฏิบัติการแล้ว]

ลวดลายเกล็ดสีขาวจำนวนมากก่อตัวเป็นลวดลายที่ซับซ้อนที่สุดบนใบหน้าของเลย์ลิน ในขณะเดียวกัน รอยสักวิญญาณสัตว์ร้ายงูปีศาจสีขาวบนร่างกายของเลย์ลินก็เริ่มเคลื่อนไหวไปมา ปล่อยคลื่นวิญญาณที่เป็นเอกลักษณ์ออกมา

หลังจากเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้น ความรู้สึกสำนึกผิดชอบชั่วดีอย่างมหาศาลก็ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์สึนามิ แผ่กระจายจากเมืองศักดิ์สิทธิ์

“เกิดอะไรขึ้น ท่านหญิงผู้ยิ่งใหญ่ ใครกล้าขัดขืนท่านและทำให้ท่านพิโรธเช่นนี้?”

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นทำให้หลายคนตกตะลึงในทันที เบลินดาและโซเฟียเดินออกจากเต็นท์ของพวกเธอและคุกเข่าหันหน้าไปทางเมืองศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายสั่นเทาภายใต้แสงจันทร์

“เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังตามหาฉันอยู่!”

เลย์ลินหัวเราะคิกคักอยู่ในใจ แม้ภายนอกเขาจะดูเหมือนกำลังคุกเข่าด้วยความเคารพและความหวาดหวั่น อธิษฐานขอให้นายหญิงทรงระงับพระพิโรธ แน่นอนว่าก่อนที่เขาจะถูกจับตัวไป เลย์ลินรู้ดีว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้

เขาสัมผัสได้ถึงเสียงคำรามของจิตสำนึกที่ดังอยู่เหนือเขาและผ่านไป แต่เขาก็ไม่ได้สงสัยเลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากของเขาจึงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“อย่างที่คาดไว้ เกราะสองชั้นแห่งจิตวิญญาณและสายเลือดของข้า รวมถึงการสนับสนุนจากขนนกแห่งความโกลาหล ทำให้พระนางพญางูไม่สามารถค้นหาข้าได้ด้วยการสแกนแบบนี้โดยใช้จิตสำนึกของพระนาง เว้นแต่ว่าพระนางจะได้เห็นข้าด้วยตาตนเอง”

นี่เป็นข่าวดีสำหรับเลย์ลินอย่างแน่นอน

ถึงแม้เนฟาเรียส ฟิลธ์เบิร์ดจะรับประกันเรื่องนี้ไว้แล้ว แต่เลย์ลินก็ไม่กล้าที่จะคาดหวังมากเกินไป

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ความเป็นความตาย เขาจะไม่ลังเลที่จะใช้วิธีการทุกอย่างที่เป็นไปได้เพื่อเพิ่มโอกาสประสบความสำเร็จ

“ฮึ่ม!” เมื่อรู้ว่าการทำเช่นนั้นจะไม่ช่วยให้เธอหาเลย์ลินเจอ คลื่นพลังวิญญาณชั่วคราวก็จางหายไป และแทนที่ด้วยกลุ่มแสงสว่างเจิดจ้าพุ่งขึ้นมาเหมือนดวงอาทิตย์จากเมืองศักดิ์สิทธิ์

ภายในดวงอาทิตย์นั้นมีรูปทรงกลมคล้ายงูขนาดมหึมา และยังมีเสียงสวดมนต์บูชายัญดังมาจากที่นั่นด้วย

เสียงเหล่านี้เป็นเสียงโบราณมากและมีระดับเสียงแปลกๆ ที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกมึนเมา

“นี่…” แค่ได้ยินนิดเดียว สีหน้าของเลย์ลินก็เปลี่ยนไปทันที

[คำเตือน! คำเตือน! รอยคำสาปของโฮสต์กำลังกำเริบ] เสียงของชิป AI ดังขึ้นทันเวลา ก่อนที่อักขระรูนจะเริ่มกระพริบบนหน้าผากของเลย์ลิน

โชคดีที่เบลินดาและโซเฟียกำลังก้มหน้าลงหลับตาเพื่อสวดภาวนา มิเช่นนั้นพวกเธอคงสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเลย์ลินอย่างแน่นอน

“ขนนกแห่งความโกลาหล จุดประกายผลึกและกลับมา!”

เส้นเลือดบนใบหน้าของเลย์ลินบิดตัว และทันทีหลังจากนั้น สองพลังก็เริ่มปะทะกันอย่างอันตรายภายในร่างกายของเธอ

*จิ๊บๆ!* ในขณะนั้น รอยเปลวไฟที่ปรากฏอยู่บนรอยคำสาปเริ่มเปล่งแสงสีแดง และเลย์ลินดูเหมือนจะได้ยินเสียงร้องของนกฟีนิกซ์ไฟดึกดำบรรพ์

ด้วยความร่วมมือกันของทั้งสอง การปะทุของรอยคำสาปจึงถูกระงับลง

หลังจากภาพลวงตาจากเมืองศักดิ์สิทธิ์จางหายไป เลย์ลินก็ถอนหายใจอย่างหนัก และรีบเสริมวิธีการแปลงโฉมของเขาเพื่อปกปิดการเปลี่ยนแปลงภายนอกใดๆ ซึ่งเป็นเหตุผลที่เบลินดาไม่สังเกตเห็นความแตกต่างใดๆ

ถึงกระนั้น ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะปกปิดทุกสิ่งที่เกิดขึ้น

ไม่ว่าผลที่ตามมาจากการโกรธฉับพลันของพระนางพญางูจะเป็นอย่างไร เลย์ลินและคนอื่นๆ ก็ต้องเดินทางต่อไป

“นิค! ฉัน…” เบลินดาเหลือบมองเลย์ลิน ซึ่งยังคงเหมือนเดิม และดูเหมือนจะมีบางอย่างจะพูด

“มีอะไรเหรอ?” เลย์ลินหันมาพร้อมสีหน้าอ่อนโยนและรอยยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“โอ้ ไม่หรอก ไม่มีอะไรหรอก!” เบลินดาดูเหม่อลอยและสับสนเล็กน้อย “ฉันแค่รู้สึกว่ามีบางอย่างเกี่ยวกับคุณเปลี่ยนไป แต่ฉันไม่รู้แน่ชัดว่าคืออะไร”

“มันเป็นกลิ่น!” โซเฟียซึ่งเดินอยู่ข้างหน้า หันกลับมามองด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสุขขณะดมกลิ่นของเลย์ลิน

“กลิ่นตัวของพี่นิคหอมยิ่งกว่าเดิม และโซเฟียก็รู้สึกใกล้ชิดกับเขามากขึ้น!”

“หยุดนะ!” เบลินดาคว้าใบหน้าเล็กๆ ของโซเฟีย ทำให้โซเฟียขมวดคิ้ว

ในขณะเดียวกัน เลย์ลินก็รู้สึกทึ่งกับประสาทสัมผัสที่เฉียบคมของเธอ

“ฉันถูกค้นพบเร็วมาก! จิตใจที่บริสุทธิ์และอ่อนโยนเช่นนี้หาได้ยากยิ่งนัก”

เลย์ลินรู้ดีอยู่แล้วว่าทำไมเบลินดาถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะพลังวิญญาณที่แท้จริงในช่วงพระจันทร์เต็มดวงนั้นแตกต่างจากเมื่อวันก่อนอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าเลย์ลินจะพยายามปกปิดเรื่องนี้มากแค่ไหน ก็ยังคงมีความแตกต่างเล็กน้อยอยู่ดี

นอกจากนี้ วิญญาณสัตว์อสูรระดับ 5 ที่เลย์ลินเลือกผนึกไว้ก็คือพ่อของเบลินดาและน้องสาวของเธอ! ออร่าสายเลือดจากคนประเภทเดียวกันและตระกูลเดียวกันทำให้โซเฟียรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“อย่างไรก็ตาม จากประสบการณ์ของเธอ ฉันคิดว่าเธอคงยังไม่รู้เรื่องนี้ ถ้าเธอรู้ว่าความรู้สึกใกล้ชิดกับฉันมาจากพ่อของเธอ เธออาจจะกลัวก็ได้ เพราะเคนตะไม่ได้สร้างความประทับใจที่ดีให้กับพี่น้องคนอื่นๆ…”

หลังจากครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่ครู่หนึ่ง เลย์ลินก็เดินทางต่อกับสองพี่น้อง

แม้ว่าทุกอย่างจะดูเหมือนเดิมจากวันก่อน และเลย์ลินก็ยังคงพูดคุยและหยอกล้อกับพวกเขาอย่างร่าเริงตลอดทาง แต่ที่จริงแล้วเขากำลังอ่านข้อความที่ปรากฏบนชิป AI และหัวใจของเขาก็ไม่สงบลงเลย

[บี๊บ! ได้รับผลกระทบจากการเคลื่อนไหวของพญานาคหญิง รูปแบบหนึ่งของรอยคำสาปหมื่นงู เพิ่มความสามารถในการกัดกร่อน]

[คำสาปแห่งการกัดกร่อน – รูปแบบขั้นสูงของรอยคำสาป เมื่อเข้าสู่อาณาเขตอิทธิพลของพระนางพญางู พลังชีวิตของผู้ถูกสาปจะถูกดูดซับอย่างต่อเนื่องจนกว่าจะตาย กระบวนการนี้ไม่สามารถย้อนกลับได้]

“หลังจากที่รู้ว่าหาฉันไม่เจอ เธอก็ใช้วิธีนี้บังคับให้ฉันปรากฏตัวใช่ไหม?”

เมื่อรู้สึกว่าพลังชีวิตในร่างกายถูกดึงออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง และร่างกายกำลังมุ่งหน้าสู่ความตายอย่างช้าๆ ริมฝีปากของเลย์ลินกลับยิ้มเล็กน้อย “แต่…สำหรับคุณ ที่ทำได้เพียงเท่านี้ หมายความว่าคุณไม่มีวิธีอื่นที่จะจำกัดฉันเลยหรือ?”

“ไม่ใช่แค่สายเลือดและพลังวิญญาณของฉันเท่านั้น แต่แม้แต่พลังชีวิตของฉันก็ถูกคำสาปดูดกลืนไป ทำให้ความแข็งแกร่งของฉันลดลง”

เลย์ลินยกแขนขึ้น ผิวซีดและกล้ามเนื้อที่แข็งแรงดูมีชีวิตชีวา แต่เขากลับรู้สึกได้ว่ากำลังสูญเสียบางสิ่งไป

“ภายใต้ผลกระทบของการกัดกร่อน พลังชีวิตในร่างกายของฉันกำลังสลายไปอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดภายนอก แต่ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า รูปลักษณ์ของฉันจะกลายเป็นคนแก่… แม้จะมีเทคนิคการเปลี่ยนรูปลักษณ์ ก็ไม่อาจปกปิดการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้…”

“จากคำสาปทางสายเลือดเพียงอย่างเดียว ฉันเหลือเวลาอยู่ได้อีกประมาณ 19 ปี แต่ด้วยคำสาปที่กัดกร่อนพลังชีวิตของฉัน…”

เขายิ้มอย่างขมขื่น

เขารู้สึกว่าคำสาปที่ซับซ้อนเช่นนี้จะยิ่งส่งผลร้ายแรงมากขึ้นเมื่อเขาเข้าใกล้พระนางพญางูมากขึ้น

เหตุการณ์นี้จะดำเนินต่อไปจนกว่ารอยคำสาปจะปะทุขึ้นและทำลายจิตวิญญาณของเขาจนหมดสิ้น ส่งผลให้เขาตาย หรือจนกว่าเขาจะถูกพบโดยราชินีงู

“มีข้อจำกัดมากมายและความกดดันมากมาย! ช่าง…สนุกเหลือเกิน! นี่มันสนุกเกินไปแล้ว!”

เลย์ลินค่อยๆ ใช้หลังมือแตะริมฝีปาก “ข้อจำกัดทางอำนาจแบบนี้มันสนุกดี! ยิ่งกดดันมาก ยิ่งมีผลเสียตามมามาก! ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นวันที่ฉันทำลายข้อจำกัดเหล่านี้และโบยบินไป!”