จากขยะตระกูลสู่มหาเทพด้วยระบบอัปเกรด - บทที่ 88 ช่างน่าโมโหนัก!

อา…

เล่ยถิงกับผู้อาวุโสเป่ยต่อสู้กันอย่างสูสี แต่อีกด้านหนึ่งกลับไม่ค่อยสมดุลนัก

พลังการต่อสู้ของพี่น้องตระกูลเซี่ยงที่รวมกันนั้นสามารถเทียบชั้นกับผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงได้ และพวกเขาก็โหดร้ายพอที่จะให้เล่ยจวินจัดการกับนางที่อยู่เหนือกว่าเขาสองระดับ ส่วนพวกเขาสองพี่น้องร่วมมือกันจัดการกับชายหนวดยาว

แม้ว่าวรยุทธ์ของชายหนวดยาวจะยอดเยี่ยมมาก ทุกครั้งที่โจมตีล้วนมีพลังเทียบเท่ากับวิชายุทธ์ขั้นสูงของผู้ฝึกฝน แต่เมื่อเทียบกับ “วิชาคืนลมหายใจคู่” ที่พี่น้องเซี่ยงเหวินและเซี่ยงอูภาคภูมิใจนั้น ก็ยังดูด้อยกว่าอยู่บ้าง

เซี่ยงอูอยู่ด้านหน้า เซี่ยงเหวินอยู่ด้านหลัง หนึ่งหน้าหนึ่งหลังประสานกันอย่างแนบแน่น โจมตีชายหนวดยาวจนไม่มีโอกาสหายใจหายคอ เพียงเพราะการฟื้นฟูลมหายใจไม่ทันชั่วขณะ ก็ถูกเซี่ยงเหวินโจมตีสำเร็จ ทำให้แขนหักไปข้างหนึ่ง พลังการต่อสู้ลดลงอย่างฮวบฮาบ

“ช่างน่าโมโหนัก!”

ชายหนวดยาวถูกกดดันจนโทสะพลุ่งพล่าน คำรามออกมาพร้อมกับพ่นลมหายใจสีดำออกมาเป็นกลุ่ม ห่อหุ้มร่างของเขาไว้ ในชั่วขณะถัดมา หมัดของเขาก็ทะยานออกไป รวดเร็ว รุนแรง และมืดมิด นี่คือภาพสะท้อนโดยตรงของหมัดนี้

ละทิ้งความยุ่งยาก ใช้การสังหารต่อกรกับการสังหาร นี่คือผลึกแห่งประสบการณ์การต่อสู้หลายสิบปีของชายหนวดยาว

น่าเสียดายที่ประสบการณ์การต่อสู้ของพี่น้องตระกูลเซี่ยงไม่ได้ด้อยไปกว่าชายหนวดยาวเลย เมื่อชายหนวดยาวเพิ่งจะระเบิดพลัง พี่น้องตระกูลเซี่ยงผู้ยึดถือหลักการต่อสู้อันโหดร้ายว่า “ทำร้ายศัตรูสิบนิ้วไม่เท่าตัดขาดหนึ่งนิ้ว” ก็ย้อนทางสวรรค์ หลอมรวมพลังลมปราณร่วมรากของทั้งสองเข้าด้วยกัน เพื่อปะทะกันอย่างดุเดือด

พรวด!

ท่านผู้อาวุโสหนวดยาวคิดว่าแม้พลังของผู้ฝึกฝนขั้นหลังฟ้าเก้าชั้นจะแข็งแกร่งเพียงใด รวมกันก็ยังไม่อาจเทียบกับพลังลมปราณทั้งหมดของตนได้ แต่เขาประเมินความลึกลับของ “วิชาคู่ลมปราณกลับคืนสู่ต้นกำเนิด” ต่ำเกินไป การโจมตีร่วมกันของพี่น้องตระกูลเซี่ยงไม่ใช่แค่ 1+1=2 เท่านั้น ความพิเศษของการโจมตีครั้งนี้อยู่ที่การควบคุมลมปราณของทั้งสองที่ถึงขั้นเหนือจินตนาการของคนทั่วไป เมื่อรวมพลังกันกลับไม่มีลมปราณรั่วไหลแม้แต่น้อย รวมศูนย์ทั้งหมดที่ฝ่ามือ ทำให้พลังโจมตีถึงขีดสุดในทางทฤษฎี

นี่คือความลึกลับของ “วิชาคู่ลมปราณกลับคืนสู่ต้นกำเนิด” และเป็นรากฐานที่ทำให้พี่น้องตระกูลเซี่ยงรวมพลังกันแล้วสามารถเทียบชั้นกับยอดฝีมือขั้นก่อนฟ้าได้

แม้ท่านผู้อาวุโสหนวดยาวจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจต้านทานพลังระดับขั้นก่อนฟ้าได้ ในชั่วพริบตาร่างของเขาก็ถูกกระแทกจนลอยกระเด็น เลือดพุ่งกระฉูด

บาดแผลภายในที่รุนแรงเช่นนี้ ผลการต่อสู้คงจะถูกกำหนดไว้แล้ว

ส่วนสถานการณ์อีกด้านหนึ่งก็ไม่น่าไว้วางใจ

ร่างของเล่ยจวินสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ถอยกรูดออกไปโดยไม่ตั้งใจ

ลมปราณของนางสูงวัยช่างประหลาดนัก นอกจากจะอ่อนนุ่มแล้ว ยังค่อยๆ กัดกร่อนอวัยวะภายในของเขา ช่างร้ายกาจยิ่งนัก ที่น่าเศร้าที่สุดคือวรยุทธ์ของเล่ยจวินไม่ถึงขั้นนางสูงวัย พลังลมปราณที่เขาภาคภูมิใจนักหนา เมื่อเทียบกับนางสูงวัยแล้วก็เปราะบางราวกับไก่ดินหมาดิน ไม่ว่าจะเป็นการประลองวรยุทธ์หรือการปะทะกันของกระบวนท่า เล่ยจวินภายใต้การโจมตีของผู้ฝึกฝนขั้นหลังฟ้าสูงสุด นอกจากป้องกันก็มีแต่บาดเจ็บ แม้แต่การโต้กลับขั้นพื้นฐานก็ยังทำไม่ได้

แต่ความเหนียวแน่นของเล่ยจวินกลับทำให้นางสูงวัยประหลาดใจ

นางไม่รู้ว่าเล่ยจวินเป็นบุคคลระดับใด แต่เพียงขั้นหลังฟ้าแปดชั้นสามารถต้านทานการโจมตีของนางได้นานขนาดนี้ เกินความคาดหมายของนางไปมาก อย่างเช่นเมื่อครู่ นางใช้วิชาลับแอบโจมตีเล่ยจวิน แต่กลับถูกเล่ยจวินล่วงรู้ สายตาอันเฉียบคมนี้ทำให้นางหวาดระแวงยิ่งนัก

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ นางสูเหนียงได้แอบใช้วิชายุทธ์ระดับเตรียมเซียนต่อสู้กับเล่ยจวินอย่างเปิดเผย หากเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหลังสวรรค์ขั้นแปดทั่วไป พลังภายในคงถูกพลังอันเป็นพิษของนางสูเหนียงกัดกร่อนจนหมดสิ้น สูญเสียพลังในการต่อสู้ไปแล้ว แต่พลังภายในของเล่ยจวิน กลับมีกลิ่นอายของความเที่ยงธรรมอันแข็งแกร่ง ราวกับเป็นธรรมชาติที่ต้านทานพลังของนาง หากไม่ใช่เพราะปริมาณพลังภายในของนางเหนือกว่าเล่ยจวินอย่างมาก มิเช่นนั้นใครจะกดข่มใครก็ยังไม่แน่

หยุด!

เล่ยถิงไม่มีอารมณ์สนใจการต่อสู้ของเพื่อนๆ ตอนนี้ข้ากำลังเผชิญหน้ากับ ผู้อาวุโสเป่ยอยู่

ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสเป่ยได้รับแรงบันดาลใจจากชายหนวดยาวหรือไม่ ถึงได้เปลี่ยนวิธีการต่อสู้ไปจากเดิม โดยใช้ความได้เปรียบด้านวรยุทธ์กดดัน เล่ยถิงอย่างตรงไปตรงมาและบริสุทธิ์ที่สุด

หมัดทำลายพื้นพิภพ!

ผู้อาวุโสเป่ยถึงกับใช้หมัดทำลายพื้นพิภพในยามราตรี และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่วิชายุทธ์ระดับหลังสวรรค์ แต่เป็นระดับเซียนเสียด้วย

แน่นอนหมัดทำลายพื้นพิภพของผู้อาวุโสเป่ย นี้ทรงพลังจนยากจะเชื่อ พลังของหมัดนี้เต็มไปด้วยพลังฟ้าดิน เมื่อเทียบกับวิชายุทธ์ของชายหนวดยาวก่อนหน้านี้แล้ว ช่างเป็นความแตกต่างราวกับแสงหิ่งห้อยกับแสงจันทร์

พลังมัดวิญญาณ!

พลังมัดวิญญาณของเล่ยถิงปรากฏขึ้นอีกครั้ง เมื่อพลังมัดวิญญาณออกมา พลังภายในอันเกรียงไกรก็ก่อตัวเป็นกำแพง ขวางกั้นระหว่างเล่ยถิงกับผู้อาวุโสเป่ยราวกับจะแยก ผู้อาวุโสเป่ยออกจากโลกมนุษย์

“กลยุทธ์เดิมๆ ใช้ไม่ได้ผลหรอก!”

ผู้อาวุโสเป่ยพร้อมรอยยิ้มเยาะอันเข้มข้น หมัดอันทรงพลังของเขาพุ่งชนเคล็ดวิชาผูกวิญญาณ ทำลายมันในชั่วพริบตา แต่ในวินาถัดมา ผู้อาวุโสเป่ยก็ไม่อาจยินดีได้อีกต่อไป เพราะเขาสูญเสียร่องรอยของเล่ยถิงไป แม้แต่กลิ่นอายของเล่ยถิงก็ไม่อาจจับได้

นี่คือกายาวรยุทธ์อันใดกัน?

ผู้อาวุโสเป่ยเคยเห็นกายาวรยุทธ์มานับไม่ถ้วน ก้าวมังกรพเนจรแม้จะลึกลับซับซ้อน แต่ก็ไม่ใช่กายาวรยุทธ์ที่ผู้อาวุโสเป่ยหวาดกลัวที่สุด กายาวรยุทธ์ขั้นแซ่นเทียนที่เหนือชั้นและประหลาดกว่า หรือแม้แต่กายาวรยุทธ์ขั้นเทียนก็เคยสัมผัสมาด้วยตัวเอง แต่ไม่มีกายาวรยุทธ์ใดที่สามารถซ่อนตัวได้อย่างสมบูรณ์โดยไร้เสียงไร้กลิ่น

ฝ่ามือหนึ่งพุ่งมา

ผู้อาวุโสเป่ยไม่ทันคิด หมุนตัวตบกลับทันที

“แย่แล้ว! อึก!”

สัมผัสแรกที่ผู้อาวุโสเป่ยได้รับคือแรงสั่นสะเทือน ฝ่ามือนี้รุนแรงมาก รุนแรงถึงขนาดที่ผู้อาวุโสเป่ยสงสัยว่าเป็นการโจมตีแบบซุ่มของผู้ฝึกขั้นเซียน แต่ฝ่ามือเช่นนี้กลับเป็นเพียงชั้นแรก ยังมีการโจมตีชั้นที่สองซ่อนอยู่เบื้องหลัง การโจมตีชั้นที่สองซ่อนตัวอย่างเงียบกริบหลังการโจมตีชั้นแรก ผู้อาวุโสเป่ยไม่ทันรู้สึกตัวแม้แต่น้อย ก็ถูกพลังที่ไม่ด้อยไปกว่าชั้นแรกโจมตีเข้าอย่างจัง

ผู้อาวุโสเป่ยถอยกรูดราวกับถูกไฟฟ้าช็อต

ทุกก้าวที่ถอย สีหน้าของเขาก็ซีดลงทีละนิด ซีดแล้วซีดอีก เพียงไม่กี่ก้าวก็สูญเสียสีเลือดไปทั้งหมด แต่ผู้อาวุโสเป่ยก็แข็งแกร่ง เมื่อเขาถอยถึงก้าวที่ห้า เขากลับพุ่งตัวกลับราวกับสปริงดีดตัว พุ่งตรงไปหาเล่ยถิงดั่งลูกธนู ในขณะเดียวกัน เล่ยถิงรู้สึกราวกับตนเองกำลังจมอยู่ในหล่มโคลน

ปีศาจกลืนกิน!

มโนพิษที่เหนือกว่า เล่ยกวงอย่างมากมายได้ปรากฏขึ้นแล้ว

พิษอันน่าสะพรึงกลัวนั้นเกิดขึ้นจากความว่างเปล่า และยังคงเกิดขึ้นรอบๆ เล่ยถิง โดยมีเล่ยถิงเป็นศูนย์กลาง ห่อหุ้มไปทั่วกักขังเล่ยถิงเอาไว้

ในท่ามกลางพิษนั้น เล่ยถิงสูญเสียประสาทสัมผัสทั้งห้า แต่เขาก็ไม่ได้อยู่เฉย เขารู้ว่าลูกกลมมโนพิษที่เหมือนโครงกระดูกนั้นจะพุ่งเข้าชนในอีกไม่ช้า ทำให้เกิดภาพเหตุการณ์ที่ตัวเขาถูกโจมตีออกจาก ลานประลองอีกครั้ง

มโนพิษ!

มโนพิษของเล่ยถิงก็ออกมาแล้ว

ใช้มโนพิษต่อสู้กับมโนพิษ ใช้พิษต่อกรกับพิษ ผลลัพธ์ปรากฏขึ้นทันที พลังที่มีรากเดียวกันไม่ได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งใดๆ แต่กลับผสานเข้าด้วยกันอย่างกลมกลืน หลอมรวมเป็นหนึ่งในพริบตา โดยนัยแล้วพิษที่ เล่ยถิงสามารถควบคุมได้ก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกรอบ

พลังมัดวิญญาณ!

พลังมัดวิญญาณเวอร์ชันพิษได้ปรากฏขึ้น

ครั้งนี้ไม่ใช่กำแพงพลัง แต่เป็นหลุมดำ หลุมดำหมุนวนที่ประกอบด้วยพิษ หลุมดำหมุนวนนี้ขยายจากเล็กไปใหญ่ สีเข้มขึ้นเรื่อยๆ พลังยิ่งทวีความแข็งแกร่ง ถึงขั้นแผ่ซ่านบรรยากาศอึมครึมไปทั่วทั้งห้องโถง แม้กระทั่งทั่วทั้งตระกูลเล่ย

มโนพิษของผู้อาวุโสเป่ยมาถึงแล้ว พุ่งเข้าไปในหลุมดำหมุนวน ถูกกลืนหายไปในทันที

ผู้อาวุโสเป่ยไม่คาดคิดว่าเล่ยถิงจะรู้วิชาเด็ดที่ข้าภาคภูมิใจที่สุด ยิ่งไม่คาดคิดว่าจะมีวิธีทำลายมายาอสูรที่เหลือเชื่อเช่นนี้ ใบหน้าของข้าปรากฏความตกตะลึงที่ไม่อาจระงับได้

แต่น่าเสียดายที่ความจริงก็คือความจริง

ปืนใหญ่ถล่มภูเขา!

การโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเล่ยถิงได้ปรากฏออกมา ยิงตรงเข้าใส่ร่างของผู้อาวุโสเป่ยที่ยังไม่ทันได้หายใจ

โครม!

ผู้อาวุโสเป่ยกระเด็นไป

ยอดฝีมือขั้นสูงสุดไม่ใช่ยอดฝีมือขั้นสูงสุดเปล่าๆ ในช่วงเวลาสำคัญที่สุดสามารถทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ ถึงกับยังสามารถใช้ร่างกายรับการโจมตีอันทรงพลังของเล่ยถิงได้

อย่างไรก็ตาม เล่ยถิงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ถึงกับฆ่าไปถึงตรงหน้าของผู้อาวุโสเป่ย ฝ่ามือที่รวมพลังถึงขีดสุด ไม่ด้อยไปกว่าฝ่ามือยักษ์เลย ตบลงบนหน้าอกของผู้อาวุโสเป่ย

นี่ไม่ใช่วิชาลึกลับที่ผู้อาวุโสเป่ยเคยใช้มาก่อนหรอกหรือ?