จากขยะตระกูลสู่มหาเทพด้วยระบบอัปเกรด - บทที่ 21 การแข่งขันกันของสามตระกูลใหญ่

บทที่ 21 การแข่งขันกันของสามตระกูลใหญ่

เล่ยถิงรู้ดีว่าหากเขาประมูลตระกูลมู่หรงก็จะต้องประมูลตามด้วย และยังคงรังควานเขาต่อไป แต่ของล้ำค่าที่มีมูลค่า 1000 แต้มโชคชะตา นั้น เล่ยถิงไม่อาจพลาดได้ ต่อให้ต้องผิดใจกับตระกูลมู่หรงอย่างสิ้นเชิงก็ตาม

แม้ว่าตอนนี้ เล่ยถิง จะมีเงินทุนไม่พอแม้แต่จะซื้อเศษเสี้ยวของโอสถพันลมปราณ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต่อไปเขาจะไม่มี หากไม่มีความมั่นใจมากพอ เล่ยถิง ย่อมไม่มาเสียเวลาเป็นตัวประกอบที่นี่แน่

“31 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

“32 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

“35 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

เสียงประมูลดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับประทัดที่คลั่งไคล้ในการเพิ่มบรรยากาศให้ร้อนแรง

หลังจากผ่านการประมูลนับครั้งไม่ถ้วน ราคาของโอสถพันลมปราณ ก็พุ่งทะยานขึ้นเป็นสองเท่า และยังมีแนวโน้มไม่หยุดดูเหมือนจะทะลุไปถึง 100 เม็ดอย่างน่ากลัว

“70 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

หลังจากเสียงของมู่หรงปิงดังขึ้น บรรยากาศในที่นั้นก็เย็นลงทันที ทุกคนรู้ดีว่า มู่หรงปิงเป็นคนแบบไหน แม้แต่ผู้ที่มีวิชายุทธ์ขั้นสูงกว่าเขา ก็ยังต้องระวังพรสวรรค์และภูมิหลังของอีกฝ่าย

น่าเสียดายที่คนอื่นกลัวมู่หรงปิง แต่เล่ยถิงที่ผิดใจกันแล้วไม่ต้องเกรงใจมากนัก “100 เม็ดยาอายุวัฒนะ”

เพิ่มขึ้นทีเดียว 30 เม็ด การประมูลเช่นนี้ยิ่งบ้าคลั่งกว่า ‘วิชาประสานอิน’ ก่อนหน้านี้เสียอีก 100 เม็ดยาอายุวัฒนะ เท่ากับ 10 เม็ดโอสถร้อยลมปราณ ทรัพยากรอันมหาศาลเช่นนี้เพียงพอที่จะฝึกฝนตระกูลขนาดกลางได้แล้ว หากให้ตระกูลใหญ่ประสิทธิภาพในการใช้ประโยชน์ยิ่งสูงขึ้น การฝึกฝนคนเก่งขั้นเบิกภพระดับเจ็ดหลายคนไม่ใช่ปัญหาแน่นอน

เพียงแต่สายตาของเยี่ยหลานและเยี่ยหมิงไคไม่ค่อยดีนัก ต้องรู้ว่า 100 เม็ดยาอายุวัฒนะ เพียงพอให้พวกเขาทั้งสามฝึกฝนจนถึงขั้นเบิกภพระดับเจ็ดแล้ว หากแลกเป็นโอสถร้อยลมปราณได้ ทุกคนจะทะลวงขึ้นสู่ขั้นเบิกภพระดับแปดก็ไม่ใช่ปัญหา หากให้คนเดียวกินหมดการไปถึงขั้นเบิกภพระดับเก้าไม่ใช่ความฝันเลย ถ้าอย่างนั้นเขาคงไม่ต้องก้มหน้าก้มตาระดมเงิน 1700 กว่าตำลึงเพื่อชดใช้หนี้ และคงไม่ต้องทนทุกข์ทรมานกับชีวิตที่ยากลำบาก

ด้วยความรู้จักเล่ยถิงอย่างถ่องแท้ พวกเขาจึงเข้าใจการประมูลอย่างบ้าคลั่งของเล่ยถิงว่าเป็นการจงใจหาเรื่อง กำลังแก้แค้นมู่หรงปิงที่เคยแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

“110 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

มู่หรงปิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตะโกนราคาใหม่ออกมา

มู่หรงปิงเป็นคนที่หยิ่งยโสโอหังมาก เขารู้สึกว่าการที่ตนเองจะได้ฝึกฝนระดับสวรรค์ขั้นต้นเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นในไม่ช้าก็เร็ว การที่ได้พบกับโอสถพันลมปราณในครั้งนี้ถือเป็นโชคดีของเขาโดยแท้ แต่เดิมทีเขาวางแผนว่า 100 เม็ดยาอายุวัฒนะ น่าจะพอที่จะได้ครอบครองมันมาได้ แต่ไม่คิดว่าเล่ยถิง จะมายื่นมือเข้ามาแทรกแซงทำให้ราคาประมูลในตอนนี้เกินงบประมาณที่เขาตั้งเอาไว้

“111 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

เล่ยถิง ตะโกนราคาออกมาอย่างสบายอารมณ์ทำให้บรรยากาศในที่นั้นเงียบสงัดราวกับน้ำนิ่ง

เกือบทุกคนในงานประมูลต่างคิดว่ากำลังได้เห็นประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้ง เพียงแต่ตัวละครสลับที่กันเท่านั้นเอง

เยี่ยหมิงไคเตือนอย่างอ่อนโยนว่า “คุณชาย การที่ท่านท้าทายขีดจำกัดของมู่หรงปิงเช่นนี้จะเกินไปหรือไม่ขอรับ”

เล่ยถิงตอบว่า “ก็เขาทำข้ารู้สึกขยะแขยง แล้วทำไมข้าจะตอบโต้เขาบ้างไม่ได้”

เยี่ยหมิงไครีบอธิบายว่า “คุณชาย ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นขอรับ”

แต่เดิมเยี่ยหมิงไคต้องการจะบอกว่าระดับของมู่หรงปิงนั้นสูงกว่าเลยเล่นกวงเสียอีก และเขายังเป็นคนที่มีความแค้นต่อคนในตระกูลเล่ย เป็นพิเศษอีก ไม่แน่ว่าอาจจะทำอะไรไม่ดีออกมาก็ได้

เล่ยถิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พูดว่า “พวกเจ้าไม่ต้องกังวลข้ารู้ขอบเขตดีอยู่แล้วต่อให้ข้าไม่ได้โอสถพันลมปราณมาข้าก็จะไม่ยอมให้ตระกูลมู่หรงได้กินง่าย ๆ หรอก อย่างน้อยก็ต้องให้พวกเขาเสียเลือดเนื้อไปบ้าง จดจำบทเรียนนี้ไว้ซะ”

ทั้งเยี่ยหลานและเยี่ยหมิงไคต่างพากันเงียบ ไม่มีใครเอ่ยอะไรอีก

“120 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

เสียงของมู่หรงปิงดูน่ากลัวและเยือกเย็น ใครฟังดูก็รู้ว่าเขากำลังโกรธอยู่

แต่เล่ยถิงก็ยังคงไม่สะทกสะท้านเอ่ยอย่างเฉื่อยชาว่า “121 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

ในที่สุดมู่หรงปิงก็ระเบิดอารมณ์ออกมา ตะโกนด้วยพลังปราณที่พุ่งพล่าน “เล่ยถิง เจ้ากล้าดีนักนะที่มาเย้ยหยันข้าเช่นนี้! เจ้าไม่กลัวหรือว่าจะกลับไปตระกูลเล่ยไม่ได้อีกเลย”

มู่หรงปิงพูดจาโอหังเกินไปจริง ๆ ถึงกับไม่สนใจกฎของหอการค้าเป่ยฉาง ทำเหมือนว่ามณฑลหนานซานเป็นสมบัติของตระกูลมู่หรง ก็เพราะคำค่อนขอดของมู่หรงปิงนี่แหละที่ทำให้บรรยากาศในงานเย็นยะเยือกในพริบตา ทุกคนต่างหันความสนใจไปที่เรือนรับรองส่วนตัวของตระกูลมู่หรง

ไม่คาดคิดว่า เล่ยถิงจะตอบกลับอย่างใจเย็นว่า “มู่หรงปิง ถ้าไม่มีเงินพอ ก็อย่ามายุ่งเลย!”

“ฮ่า ๆ”

เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วงานประมูล

ก่อนหน้านี้มู่หรงปิงจงใจหาเรื่อง แต่ก็ไม่เห็นเล่ยถิงจะโกรธอะไร แต่ตอนนี้เล่ยถิงแค่ตะโกนราคาสองสามครั้งเท่านั้น ก็ทำให้มู่หรงปิงเสียการควบคุมตัวเองความแตกต่างของจิตใจทั้งสองคนนั้นได้รับการอธิบายอย่างชัดเจนที่สุดในตอนนี้

เซี่ยงเหวินหน้าถอดสี ใบหน้าเย็นชาเตือนว่า “มู่หรงปิง ที่นี่คือหอการค้าเป่ยฉางไม่ใช่ที่ที่ท่านจะทำตามอำเภอใจได้ หากท่านยังทำผิดอีกพวกข้าจะถือว่าท่านท้าทายหอการค้าของพวกข้า”

ไม่มีใครคาดคิดว่าน้ำเสียงของเซี่ยงเหวินจะแข็งกร้าวขนาดนี้ ปิดทางถอยหนีของมู่หรงปิงอย่างเด็ดขาด

ที่จริงแล้วเซียงเหวินจำเป็นต้องพูดแบบนี้ อย่างน้อยเขาต้องแสดงท่าทีบ้าง หอการค้าเป่ยฉางสามารถเป็นหอการค้าอันดับหนึ่งของมณฑลหนานซานได้ ก็เพราะเล่นเรื่องชื่อเสียงหากไม่รักษาชื่อเสียงผลงานที่หอการค้าเป่ยฉางบากบั่นสร้างมาอาจมีช่องโหว่ได้ง่าย ๆ อย่างที่คำกล่าวที่ว่าว่า ‘เขื่อนพันลี้พังทลายเพราะรูมด’ เซี่ยงเหวินย่อมเข้าใจดีถึงหลักการรู้จักเลือกรู้จักวาง

“ฮึ่ม!”

มู่หรงปิงยังคงหยิ่งผยอง เพียงแค่ส่งเสียงฮึดฮัดใส่เท่านั้น

“130 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

หัวหน้าตระกูลหวังก็ไม่ยอมเงียบเฉยเช่นกัน เลยถือโอกาสออกมากล่าวประมูล

ในฐานะหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของมณฑลหนานซาน แม้ตระกูลหวังจะอยู่อันดับสุดท้าย แต่ตระกูลหวังที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 400 ปีตระกูลหวังจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ง่ายเลย ‘หวังเซียงเซิง’ หัวหน้าตระกูลหวังที่มีพลังขั้นเบิกภพระดับสูงสุด ในตอนนี้นอกจากแสวงหาระดับสวรรค์แล้ว ไม่มีความปรารถนาอื่นใดอีกนอกเสียจากโอสถพันลมปราณ

“135 เม็ดยาอายุวัฒนะ!”

แม้มู่หรงปิงจะโกรธเคือง แต่เพื่อโอสถพันลมปราณเขาจำต้องกลืนความโกรธนี้ลงไป

สิ่งที่น่าสนใจก็คือเล่ยถิงกลับไม่หยอกเย้ามู่หรงปิงอีกต่อไป ขาพึมพำกับตัวเองราวกับพูดคนเดียวว่า “เล่นมาพอแล้ว ตอนนี้ราคาสูงเกินกว่ามูลค่าที่แท้จริงไปมากแล้วและมู่หรงปิงก็เพิ่มเพียงห้าเม็ดเท่านั้น แสดงให้เห็นว่าความมั่งคั่งของเขาก็ไม่ได้ไร้ขีดจำกัด หากข้าเพิ่มราคาต่อไปอีกเกรงว่าจะเป็นเหมือนกับ ‘วิชาประสานอิน’ เป็นแน่”

เยี่ยหลานและเยี่ยหมิงไคต่างเข้าใจโดยไม่ต้องพูด พยักหน้าไม่หยุด

ตอนนี้ในงานประมูลเหลือเพียงสามตระกูลใหญ่ที่แข่งขันกันเท่านั้น คนอื่น ๆ แม้จะต้องการเช่นกันแต่ก็ไร้ทางสู้ได้แต่มองดูของมีค่าที่ตนใฝ่ฝันค่อย ๆ ห่างออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด

และในที่สุด โอสถพันลมปราณก็ตกเป็นของมู่หรงปิงในราคาที่เหลือเชื่อถึง 148 เม็ดยาอายุวัฒนะ หลังจากการแย่งชิงอย่างดุเดือดระหว่างหวังเซียงเซิงและมู่หรงปิง

ส่วนเล่ยถิงนั้นตั้งแต่เซี่ยงเหวินปรากฏตัวและหวังเซียงเซิง หัวหน้าตระกูลหวังเข้าร่วมการประมูล เขาก็พาเยี่ยหลานและเยี่ยหมิงไคถอนตัวออกจากหอการค้าอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเล่ยถิงจะไม่กลัวแต่ปัญหาคือ เยี่ยหลานที่แทบไม่มีพลังเลย หากเกิดการปะทะกันขึ้นมาคนที่จะตกอยู่ในอันตรายที่สุดก็น่าจะเป็นนางนั่นเอง

แม้เล่ยถิงจะอยากหลบเลี่ยง แต่ก็มีคนที่ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น

ในเรือนรับรองส่วนตัวของตระกูลมู่หรง ไม่มีมู่หรงปิงอยู่มีเพียงมู่หรงชุนและลูกสมุนของเขาเท่านั้น

ปัง!

มู่หรงชุนทุบถ้วยชาโบราณอันล้ำค่าจนแตกละเอียด ตะโกนด้วยความโกรธ “มันหนีไปแล้ว! ข้าไม่ได้สั่งให้พวกเจ้าจับตาดูพวกมันไว้หรอกหรือ? พวกเจ้าปล่อยให้พวกมันหนีไปได้ยังไงกัน?”

ลูกสมุนตอบอย่างหวาดกลัว “นายน้อย กฎของหอการค้าเข้มงวดมาก พวกข้าไม่สามารถเข้าไปในเรือนรับรองได้ตามใจชอบหากไม่ได้รับอนุญาต เมื่อจบการประมูลแล้วพวกข้าจึงไปสืบดู แต่พบว่าเล่ยถิงและคนอื่น ๆ หนีได้ไปแล้ว”

มู่หรงชุนเดินไปเดินมาพูดพึมพำกับตัวเองว่า “เล่ยถิง คนนี้มีก่อเรื่องใหญ่ทั้งก่อนหน้าและหลัง โดยเฉพาะในการประมูลด้วยยาอายุวัฒนะ หนึ่งร้อยเม็ดนั้น แม้แต่ข้าเองก็ไม่สามารถหาทรัพย์สมบัติเช่นนี้ได้ ความแข็งแกร่งของหอการค้าทำให้แม้แต่มู่หรงปิงยังต้องระมัดระวัง มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะประมูลอย่างบ้าคลั่งในพื้นที่ของหอการค้าเป่ยฉาง นั่นก็หมายความว่าเล่ยถิงต้องพกพายาอายุวัฒนะจำนวนมากติดตัวอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นก็ต้องมีของมีค่าที่เทียบเท่ากับยาอายุวัฒนะ หนึ่งร้อยเม็ด”

“ตอนนี้ยังไม่ถึงหนึ่งคาบธูปที่พวกเขาตะโกนราคาสุดท้าย ยังคงมีเวลาไล่ตาม ใช่… ต้องตามทันอย่างแน่นอน!”

มู่หรงชุนหยุดฝีเท้าทันทีพลางพึมพำอย่างน่ากลัวว่า “ข้าสู้เจ้าไม่ได้ ได้ยินมาว่าแม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเบิกภพระดับห้าก็พ่ายแพ้ให้เขา งั้นข้าก็ไม่เชื่อหรอกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเบิกภพระดับหกของตระกูลมู่หรงจะสู้เจ้าไม่ได้ เล่ยถิงเจ้ารอดูเถอะ! ความแค้นจากฝ่ามือนั้น ข้าจะตอบแทนเจ้าเป็นร้อยเท่าพันเท่า แล้วจะทำให้เจ้าได้เห็นกับตาว่าสาวรับใช้ที่เจ้ารักนั้นร้องครวญครางอยู่ใต้ร่างกายของข้า”

ตอนก่อนหน้า

บทที่ 20 โอสถพันลมปราณ

ตอนต่อไป

บทที่ 22 ข้ารับใช้ผู้มีพรสวรรค์ของตระกูลมู่หรง

แสดงความคิดเห็น

ปิดโหมดสปอย

ส่งความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

ที่อยู่: 9/70 หมู่ 2 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา ปทุมธานี 12130

เวลาทำการ: 09:00 – 18:00 จันทร์-ศุกร์

โทร: 0654214015 e-mail : support@bookfet.com

เมนูหลัก

ช่วยเหลือ

ดาวโหลดแอพพลิเคชั่นได้ที่