ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1501 การชำระล้างหัวใจในโลกแห่งความตาย (48)

“ไอ้สารเลว!”

ในห้องทำงานของจักรพรรดิในพระราชวังเว่ยใหญ่ ถ้วยชาสีน้ำเงินและสีขาวจากราชวงศ์ก่อนซึ่งมีมูลค่าหนึ่งร้อยเหรียญทอง ถูกทุบลงบนพื้นอย่างรุนแรง จนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปพร้อมกับน้ำชาที่กำลังร้อนระอุ

ใบหน้าของหลี่จื่อหลี่ซีดเผือด ทำให้บรรยากาศในห้องกดดันอย่างยิ่ง

“พวกมันเป็นพวกปรสิต ปรสิตของชาติ!”

หลังจากขึ้นครองราชย์ หลี่จื่อลี่ก็ค่อยๆ ละทิ้งนิสัยแข็งกร้าวและดื้อรั้นของเขาไปทีละน้อย ด้วยการสนับสนุนจากความมั่งคั่งของชาติอันรุ่งเรืองของตระกูลเว่ย อุปนิสัยและความเฉลียวฉลาดของเขายิ่งลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เขาแทบจะไม่เคยสูญเสียความสงบเช่นนี้

เหล่าทหารยามที่คุกเข่ากลั้นหายใจ ไม่กล้าที่จะมองดูกษัตริย์ที่กำลังโกรธจัด

โชคดีที่หลี่จื่อลี่ไม่เสียอารมณ์และระบายความโกรธใส่อีกฝ่าย

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วโบกมือให้ทหารยามออกไป

จักรพรรดิเว่ยตรัสด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า “ฟูกุย ข้าฝากเรื่องนี้ไว้กับเจ้าทั้งหมด เจ้าต้องขุดรังปรสิตนี้ให้ข้า และกำจัดพวกมันให้หมดโดยไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว!”

ออร่าอันเย็นชาปรากฏบนใบหน้าของเขา: “ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม!”

ขันทีชราที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบโค้งคำนับและตอบว่า “ใช่!”

หลี่จื่อหลี่สงบสติอารมณ์ลงแล้วพูดว่า “ไปเถอะ”

จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยไม่เคยคาดคิดว่าสิ่งที่เขาต้องการทำในตอนแรกคือเพียงแค่ค้นหาสมุนไพรในคลังของจักรพรรดิเท่านั้น แต่กลับพบว่าสมุดบัญชีและของสะสมไม่ตรงกัน

ตามบันทึก ควรมีรากของ Scrophularia ningpoensis อายุ 3,000 ปีอยู่ในคลังสมบัติของพระราชวัง

อย่างไรก็ตาม เมื่อขันทีชราไปเอาสิ่งของในสมุดบัญชี เขาก็ประหลาดใจเมื่อพบว่าไม่มีรากโสมอายุสามพันปีอยู่ในบัญชี

เหลือเพียงหนึ่งเดียว!

ไม่มีใครตั้งแต่เหรัญญิกลงไปจนถึงยามสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจน

หลี่จื่อลี่โกรธมากเมื่อรู้เรื่องนี้และสั่งให้ค้นหาสมบัติของจักรพรรดิให้ทั่ว

ยิ่งพวกเขาตรวจสอบมากเท่าไหร่ ปัญหาก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น ของสะสมอันล้ำค่าหลายชิ้นได้หายไป หรือถูกขีดฆ่าออกจากสมุดบัญชี

หลี่จื่อหลี่จึงตระหนักได้ว่ามีรังปรสิตซ่อนตัวอยู่ข้างๆ เขา

ราชวงศ์เว่ยยิ่งใหญ่สถาปนามากี่ปีแล้ว?

หลี่จื่อหลี่หมุนเวียนพลังงานภายในของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อระงับความโกรธและความอับอายในหัวใจของเขาอย่างแทบจะสิ้นเชิง

เนื่องจากเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบดูแลคลังภายในส่วนใหญ่เป็นญาติของเขาและจักรพรรดินี ในตอนแรกเขาคิดว่าสมาชิกในครอบครัวของเขาน่าเชื่อถือได้ แต่กลายเป็นว่าญาติเหล่านี้เองต่างหากที่ยักยอกเงินจากบ้านของตนเอง

แม้ว่าเขาจะระงับความโกรธไว้ได้ แต่เจตนาฆ่าของหลี่จื่อลี่กลับเพิ่มมากขึ้น!

เพื่อป้องกันไม่ให้เขาควบคุมอารมณ์ไม่ได้อีก เขาจึงถามด้วยเสียงทุ้มว่า “สองวันที่ผ่านมาท่านปรมาจารย์ทำอะไรอยู่?”

หลังจากพบกับหลี่จื่อลี่แล้ว หวังเฉินและลูกสาวของเขาได้รับการจัดให้พักอยู่ในสวนร้อยกลิ่นหอมในพระราชวังโดยจักรพรรดิเว่ย

ทหารยามที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ตอบทันทีว่า “ฝ่าบาท ท่านอาจารย์ใหญ่กำลังศึกษาหม้อต้มเก้ามณฑลอยู่”

หลี่จื่อหลี่พยักหน้า: “ฉันเข้าใจ”

ขาตั้งกล้องเก้าขาถูกค้นพบเมื่อหลายปีก่อนเมื่อเขาขุดหลุมฝังศพของจักรพรรดิเพื่อระดมทุนให้กองทัพของเขา

หม้อต้มขนาดใหญ่ใบนี้หนักสามพันชั่ง รูปทรงโบราณเรียบง่าย ฝีมือประณีต สลักอักษรโบราณสองอักษร “九州” (จิ่วโจว) ไว้บนหม้อต้ม ต่อมาได้รับการระบุว่าเป็นหม้อต้มสำหรับปรุงยาอายุวัฒนะ

แม้ว่าจะไม่ทราบที่มา แต่หลี่ จื่อหลี่ได้ย้ายหม้อต้มใบนี้ไปไว้ในคลังสมบัติของจักรพรรดิหลังจากสร้างคลังสมบัติชั้นในของพระราชวังขึ้น และใช้เป็นวัตถุที่ปกป้องคลังสมบัติ

ก่อนหน้านี้ หวางเฉินได้ขอหม้อปรุงยาเพื่อกลั่นยารักษาความเยาว์วัย ดังนั้น หลี่ จื่อลี่จึงนึกถึงหม้อปรุงยาเก้ามณฑลและส่งไปที่สวนร้อยกลิ่นหอมเพื่อให้ปรมาจารย์ใช้

เมื่อพูดถึงยาต่อต้านวัย หลี่จื่อลี่มีอาการปวดหัวบ่อยมากในช่วงนี้

เนื่องจากหวางเฉินเอ่ยถึงเรื่องนี้ระหว่างงานเลี้ยง ข่าวจึงแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วมาก

ผลก็คือ นอกจากจักรพรรดินีและพระสนมของจักรพรรดินีทั้งสามแล้ว พระสนมองค์อื่นๆ ก็ยังต้องการส่วนแบ่งจากทรัพย์สมบัติที่ปล้นมาเช่นกัน เช่นเดียวกับเจ้าหญิงหลายพระองค์ และแม้แต่เสนาบดีและนายพลที่พระองค์ไว้วางใจที่สุดก็ยังมาขอรางวัลโดยไม่ละอาย

เรื่องนี้ทำให้หลี่จื่อลี่ปวดหัวอย่างมาก

ดังคำกล่าวที่ว่า พระสงฆ์มีมากเกินไป แต่โจ๊กกลับไม่เพียงพอ หวังเฉินกล่าวว่าเขาจะเปิดยาบำรุงพลังชีวิตเพียงชุดเดียว และจะมอบให้เขาสามชุด

ขณะนี้ความต้องการมีมากกว่าสามสิบชิ้น!

จากนั้น หลี่ จื่อหลี่ก็ตระหนักได้ว่าเขาประเมินเสน่ห์ของยาบำรุงความเยาว์วัยต่อผู้หญิงต่ำเกินไปอย่างสิ้นเชิง เพราะมันอาจก่อให้เกิดปัญหาใหญ่หลวงได้!

หลังจากการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยยิ่งใหญ่ในที่สุดก็ตัดสินใจทิ้งปัญหาให้เป็นหน้าที่ของหวางเฉินในการแก้ไข

เงื่อนไขสามารถต่อรองได้เต็มที่!

ในเวลานี้ หวางเฉินกำลังศึกษาหม้อต้มเก้ามณฑลเช่นเดียวกับที่ทหารรักษาพระองค์รายงานต่อหลี่จื่อลี่

หวางเฉินไม่คุ้นเคยกับหม้อปรุงยาอันล้ำค่า หม้อปรุงยาสร้างชีวิตของเขาถือเป็นหม้อปรุงยาชั้นยอดแม้กระทั่งในอาณาจักรห่าวเทียน

หากพูดตามหลักเหตุผลแล้ว แม้แต่หม้อปรุงยาที่ดีที่สุดในโลกมนุษย์ก็สามารถเป็นได้เพียงสิ่งประดิษฐ์ทางจิตวิญญาณเท่านั้น และภายใต้สภาพแวดล้อมพิเศษของโลกมนุษย์ พวกมันจะแสดงสัญญาณของการเสื่อมสภาพลงตามกาลเวลา

สำหรับหวางเฉิน หม้อต้มดังกล่าวเป็นเพียงเครื่องมือที่ใช้ชั่วคราวเท่านั้น

แต่หม้อต้มเก้าจังหวัดนี้ทำให้เขามีความรู้สึกที่แปลกประหลาดมาก

แม้ว่าหม้อปรุงยาเล่นแร่แปรธาตุเองจะไม่มีสาระสำคัญทางจิตวิญญาณใดๆ ก็ตาม ซึ่งหมายความว่ามันไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์ทางจิตวิญญาณหรืออุปกรณ์วิเศษใดๆ เลย

อย่างไรก็ตาม มันมีพลังแปลกๆ อยู่ภายใน

พลังที่แม้แต่หวางเฉินยังรู้สึกกังวล!

เขาสงสัยว่าหม้อต้มเก้ามณฑลมีความเชื่อมโยงกับชะตากรรมของประเทศชาติ แม้ว่าหม้อต้มนั้นจะถูกปิดผนึกไว้ในห้องเก็บของและไม่ได้ใช้สำหรับการบูชายัญหรือถวายเครื่องบูชาก็ตาม ทำให้การเชื่อมโยงมีความอ่อนไหวมาก

แต่หม้อปรุงยาเก้ามณฑลนั้นไม่ใช่หม้อปรุงยาธรรมดาๆ เลย

เพื่อเปิดเผยความลับนี้ หวางเฉินใช้เวลาสามวันติดต่อกันในการกลั่นยาในหม้อต้ม

แม้ว่าหวางเฉินจะไม่ใช่นักเล่นแร่แปรธาตุและมีประสบการณ์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุเพียงเล็กน้อย แต่ในฐานะนักฝึกฝนผู้ยิ่งใหญ่ที่บรรลุถึงจุดสูงสุดของขั้นวิญญาณแรกเริ่ม การกลั่นยาธรรมดาจึงไม่มีความหมายอะไรสำหรับเขา

ที่สำคัญที่สุด ด้วยการอนุญาตของหลี่ จื่อหลี่ วัตถุดิบยาทั้งหมดในคลังสมบัติและคลังยาของวังจึงถูกนำไปใช้งานกับเขาได้

หวางเฉินสามารถมีได้มากเท่าที่เขาต้องการ หากเขาไม่มีพอ เขาก็สามารถซื้อจากสาธารณะได้ ไม่มีขีดจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น

ดังนั้น หวางเฉินจึงไม่ยึดติดกับพิธีกรรม แต่ใช้วัตถุดิบยาอันล้ำค่าเหล่านี้ฝึกฝนจนสามารถกลั่นยาต่างๆ ได้สำเร็จ เช่น ยาเสือมังกร ยาชำระล้างวิญญาณ และยาบำรุง Qi

แม้ว่ายาเม็ดเหล่านี้ไม่คุ้มค่าที่จะพูดถึงเมื่อเทียบกับยาอายุวัฒนะแท้ก็ตาม

แต่ในโลกมนุษย์ มันคงเป็นน้ำยาอายุวัฒนะชั้นยอดแน่นอน!

หลังจากสะสมประสบการณ์ในด้านการเล่นแร่แปรธาตุเพียงพอแล้ว หวังเฉินก็เริ่มกลั่นเม็ดยารักษาความเยาว์วัย

อันที่จริงแล้ว ในแง่ของประสิทธิผล ยารักษาความเยาว์วัยนั้นแทบจะเหมือนกับยาอายุวัฒนะแท้ ๆ เลย ไม่ว่าเภสัชกรในโลกมนุษย์จะเชี่ยวชาญเพียงใด ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะกลั่นมันได้สำเร็จ

แม้ว่าสูตร หม้อ และส่วนผสมจะครบแล้วก็ตาม!

หวางเฉินใช้พลังชี่ที่แท้จริงโดยกำเนิดของเขาเป็นเชื้อเพลิงในการจุดไฟหม้อไฟเก้ามณฑล จากนั้นจึงค่อยๆ เพิ่มวัตถุดิบต่างๆ ที่มีมูลค่ามหาศาลลงไปตามลำดับ

ยารักษาความเยาว์วัยชุดแรกจบลงด้วยความล้มเหลว

วัสดุจำนวนมากรวมทั้ง Scrophularia ningpoensis ที่มีอายุกว่าครึ่งพันปีก็ถูกทิ้งไป

แต่หวางเฉินไม่สนใจและยังคงกลั่นชุดที่สองต่อไป

หลังจากผ่านการกลั่นอีกวันหนึ่งและอีกคืนหนึ่ง กลิ่นหอมอันเข้มข้นของยาก็ฟุ้งไปทั่วสวนร้อยกลิ่นหอมทันที

กลิ่นหอมดังกล่าวดึงดูดผีเสื้อและนกจำนวนนับไม่ถ้วน และยังทำให้ดอกไม้บางชนิดที่ยังไม่บานบานก่อนเวลาอันควรอีกด้วย!

ปรากฏการณ์แปลกประหลาดดังกล่าวทำให้หลี่จื่อลี่ตกใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยยิ่งใหญ่เสด็จไปยังสวนร้อยหอม