ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1445 พระจันทร์สีเลือด (87)
เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบในการประกาศตกใจจนเกือบจะทำโทรโข่งหล่น
เขาสัมผัสได้ว่าคำพูดของโรนันถูกพูดอยู่ข้างหูของเขา และโดยสัญชาตญาณก็ถอยหลังไปสองก้าว ก่อนที่เขาจะสามารถตอบสนองได้
ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงสดทันที!
คำตอบของโรนันเป็นเหมือนการตบหน้าเจ้าหน้าที่
เขาโกรธมากจึงตะโกนว่า “ไฟไหม้!”
วินาทีต่อมาก็มีเสียงปืนดังขึ้น!
ในความเป็นจริง เจ้าหน้าที่ที่โทรไปเป็นผู้รับผิดชอบการเจรจา เนื่องจากยังมี “ตัวประกัน” จำนวนมากอยู่ภายในกระทรวงมหาดไทย
เขาไม่มีอำนาจสั่งการในการต่อสู้
อย่างไรก็ตาม ทหารรักษาการณ์จำนวนมากได้รวมตัวกันอยู่ด้านนอกสำนักงานใหญ่ของกระทรวงมหาดไทย พวกเขาได้รับคำสั่งให้จัดการกับอาชญากรที่ชั่วร้ายและอันตราย และได้ยกอาวุธขึ้นเล็งไปที่โรนันแล้ว
เมื่อได้ยินคำว่า “ไฟ” พวกเขาก็เหนี่ยวไกปืนโดยสัญชาตญาณ
ปัง! ปัง! ปัง!
ในทันใดนั้น กระสุนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาใส่โรนัน ความหนาแน่นของการโจมตีไม่น้อยไปกว่าสงครามจริงเลย
ปืนพก ปืนไรเฟิล ปืนลูกซอง และแม้กระทั่งปืนกลระบายความร้อนด้วยน้ำแบบ “ไฮเทค”!
ภายใต้พลังโจมตีอันเข้มข้นเช่นนี้ แม้แต่ไอรอนแมนก็อาจเหลือเพียงเศษโลหะในทันที
แต่ทันทีที่โรแนนยกมือขึ้น กระสุนทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาก็หยุดอยู่ตรงหน้าเขา!
ไม่มีใครสามารถฝ่ากำแพงพลังจิตได้
เสียงปืนที่ดังสนั่นก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว ทำให้ทหารที่ยิงกระสุนจนหมดแม็กกาซีนแต่ก็พูดไม่ออก
ในฐานะองครักษ์ชั้นยอดที่คอยปกป้องเมืองหลวง พวกเขาได้เห็นถึงความสามารถของมนุษย์เหนือมนุษย์อย่างแน่นอน
แต่ไม่มีบุคคลพิเศษคนใดสามารถสร้างความตกตะลึงครั้งยิ่งใหญ่เช่นนี้ให้กับทุกคนได้
สิ่งที่ฉันเห็นมันเหมือนปาฏิหาริย์!
เมื่อตระหนักว่าอาวุธปืนนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ก็ไม่มีใครเสียกระสุนไปเปล่าๆ อีกต่อไป และบรรยากาศในบริเวณที่เกิดเหตุก็เริ่มน่ากลัว
ขณะที่ทหารคนสุดท้ายลดอาวุธลง โรนันก็รีบกำมือที่ยื่นออกไปทันที และกระสุนจำนวนนับพันที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขาก็รวมตัวกันเป็นกลุ่มทันที
มันถูกปั้นให้เป็นลูกทองแดงขนาดใหญ่โดยพลังที่มองไม่เห็น!
โรนันคลายการยึดเกาะ และลูกบอลโลหะหนักก็ตกลงมากระแทกพื้นแข็งและสร้างหลุมอุกกาบาต
ราวกับว่ามันได้กระทบใจพยานทุกคน
ความรู้สึกที่เรียกว่า “ความเกรงขาม” กำลังเติบโตอย่างรุนแรงในหัวใจของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม มีคนจำนวนหนึ่งหน้าซีดและถอยกลับไปอย่างเงียบๆ
“เวลาและความอดทนของฉันมีจำกัด”
โรนันพูดอย่างใจเย็น “ฉันจะให้เวลาคุณสองชั่วโมงเพื่อปรึกษาเรื่องนี้ แล้วจะส่งคนที่รับผิดชอบมาคุยกับฉัน ถ้ามีครั้งต่อไป อย่ามาโทษฉันที่ใจร้ายอีก”
ต่างจากผู้คนในกระทรวงมหาดไทย ทหารรักษาการณ์เหล่านี้ที่อยู่ภายนอกกำลังปฏิบัติตามคำสั่ง ดังนั้น โรนันจึงสามารถทนต่อพวกเขาได้ครั้งหนึ่ง
มิฉะนั้น หากเขาจะเปิดฉากโจมตีโต้กลับ การฆ่าทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็จะไม่ใช่ปัญหาเลย
พลังจิตระดับสูงสุดเพียงวงแหวนที่เจ็ดก็เพียงพอที่จะแผ่ขยายไปทั่วเซริส!
โรแนนยินดีที่จะเจรจาเพราะเขาได้ครอบครองต้นกำเนิดแห่งโลกจันทราโลหิตสำเร็จแล้ว และยังได้ประดิษฐ์แหวนจันทราโลหิตอีกด้วย ดังนั้น เขาจึงไม่มีเจตนาที่จะสร้างความหวาดกลัวในโลกนี้ ซึ่งน่าจะเป็นของเขาอย่างแน่นอน
โลกมิติที่มั่นคงจะเอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติการในอนาคตของโรแนนมากกว่า
หลังจากพูดจบเขาก็เดินถอยกลับเข้าไปในห้องโถง
โรนันนั่งลงบนโซฟาในบริเวณพักผ่อนและพูดว่า “ไม่ต้องซ่อนอีกต่อไปแล้ว ชงกาแฟให้ฉันสักถ้วยสิ”
เขาพูดอยู่ที่โต๊ะต้อนรับด้านหน้า
ครู่ต่อมา เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบแผนกต้อนรับก็คลานออกมาจากเคาน์เตอร์ต้อนรับอย่างระมัดระวัง
เธอเป็นหญิงสาวที่สวยมาก แต่โชคร้ายที่ในขณะนั้นเธอดูซีดเซียวและมีน้ำตาคลอเบ้า ความกลัวและความสิ้นหวังยังคงปรากฏอยู่ในดวงตาของเธอ
ขาของเธอสั่นขณะที่เธอถามว่า “ท่านต้องการอะไร กาแฟ?”
“อะไรๆ ก็ดีทั้งนั้น”
โรนันตอบอย่างอ่อนโยน “แค่เลือกอันที่คุณชอบที่สุดก็พอ ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ทำร้ายคุณ”
ในกรมกิจการภายในไม่มีคนดี แต่คนอย่างพนักงานต้อนรับควรได้รับการจัดประเภทให้แตกต่างออกไปและไม่สามารถนำไปเหมารวมได้
“ใช่.”
เจ้าหน้าที่แผนกต้อนรับตั้งสติและรีบไปที่ห้องน้ำชาเพื่อชงกาแฟ
เธอน่าจะหนีไปก่อนหน้านี้ได้ แต่เธอไม่คว้าโอกาสไว้ พอสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น เธอก็ซ่อนตัวอยู่หลังเคาน์เตอร์ ผลก็คือโรแนนเกณฑ์เธอไป
แต่เจ้าหน้าที่แผนกต้อนรับก็รู้สึกได้ว่าโรแนนไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอแต่อย่างใด
ฉันจึงค่อย ๆ รู้สึกสบายใจขึ้น
ในขณะที่โรนันนั่งอยู่ในล็อบบี้กระทรวงมหาดไทยและจิบกาแฟ ก็มีการประชุมคณะรัฐมนตรีฉุกเฉินจัดขึ้นที่บ้านพักของนายกรัฐมนตรีซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 2 กิโลเมตร
การประชุมครั้งนี้มีนายชาร์ลส์ ดาวน์ตัน นายกรัฐมนตรีอังกฤษเป็นประธาน
นายกรัฐมนตรีมีผมหงอกและมีริ้วรอย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความโกรธที่ไม่อาจควบคุมได้ และแม้แต่เสียงของเขาก็ยังแหบแห้ง
“เราทุกคนมาแบ่งปันความคิดเห็นกันว่าเราควรปฏิบัติต่อนายโรนัน เรย์มอนด์อย่างไร”
ปีนี้ถือเป็นการสิ้นสุดวาระสุดท้ายของชาร์ลส์ ดาวน์ตัน และเขาจะลงจากตำแหน่งในอีกสองเดือนข้างหน้า เขาไม่คาดคิดว่าจะต้องเผชิญกับปัญหายุ่งยากเช่นนี้ก่อนเกษียณอายุ
นายกรัฐมนตรีตระหนักดีว่าหากเรื่องนี้ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม อาจก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ในเมืองหลวงได้
อาชีพราชการอันโด่งดังของเขาตลอดหลายทศวรรษย่อมต้องแปดเปื้อนด้วยความสกปรกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!
“ฉันเชื่อว่าเราไม่ควรเจรจากับฆาตกรเช่นนี้เด็ดขาด!”
ชายวัยกลางคนในเครื่องแบบนายพลยืนขึ้นและพูดด้วยเสียงทุ้มว่า “เขาเพิ่งก่อเหตุสังหารหมู่ที่ไร้มนุษยธรรมในกระทรวงมหาดไทย ซึ่งเป็นการยั่วยุครั้งใหญ่ต่อราชอาณาจักรของเรา”
“นี่คือสงคราม!”
“ดังนั้น ข้อเสนอแนะของฉันคือให้รวบรวมกองกำลังที่เก่งที่สุดของเราเพื่อฆ่าเขา แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยราคาก็ตาม!”
ถ้อยคำอันทรงพลังของเขาสะท้อนไปทั่วห้องประชุม ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว
สมาชิกคณะรัฐมนตรีต่างมองหน้ากัน หนึ่งในนั้นไอออกมาแล้วถามว่า “นายพลอังเดรย์ ผมชื่นชมความมุ่งมั่นและความกล้าหาญของคุณ แต่คุณได้คิดถึงผลที่ตามมาจากการไม่สังหารศัตรูบ้างหรือยัง”
“ถ้าเราปล่อยให้เขาฝ่าวงล้อมเข้ามาและฆ่าคนตามใจชอบในเซลิส เราจะต้องจ่ายเงินเท่าไร?”
เพื่อตอบคำถามนี้ นายพลอังเดรย์เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นกำหมัดแน่นและกล่าวว่า “กองทัพของราชอาณาจักรแข็งแกร่งที่สุด และฉันเชื่อว่าพวกเขาสามารถปกป้องความปลอดภัยของประชาชนแห่งเซเรสได้อย่างแน่นอน!”
แม้ว่าเขาจะตะโกนคำขวัญของเขาอย่างดัง แต่เหล่าจิ้งจอกแก่ที่อยู่ที่นั่นต่างก็สัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจเล็กน้อยในน้ำเสียงของเขา
ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่คณะรัฐมนตรีอีกคนก็ยกแว่นตาขึ้นและพูดว่า “ตามข่าวกรองปัจจุบัน ความแข็งแกร่งของโรนัน เรย์มอนด์ได้ไปถึงระดับที่ 5 อย่างน้อยแล้ว และไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่จะไปถึงระดับที่ 6 หรือสูงกว่านั้นออกไปได้”
ไร้สาระทั้งนั้น!
เจ้าหน้าที่คณะรัฐมนตรีหลายคนอดไม่ได้ที่จะกลอกตา
โรนัน เรย์มอนด์ถูกจับกุมครั้งแรกและนำตัวไปที่กระทรวงมหาดไทย จากนั้นในระหว่างการสอบสวน เขาได้เปิดฉากโจมตีอย่างรุนแรง ทำให้เกิดการนองเลือดในโครงสร้างอำนาจที่สำคัญที่สุดของราชอาณาจักร แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของเขา
อำนาจอันพิเศษที่เขาแสดงออกมาเมื่อไม่นานนี้ที่หน้าประตูกระทรวงมหาดไทยทำให้ผู้คนที่นั่งอยู่ตรงนี้เกิดความกลัวอย่างมาก!