ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1443 พระจันทร์สีเลือด (85)

ซ่า~

ใบเลื่อยเสียดสีกับโลหะอย่างรุนแรง ทำให้เกิดเสียงดังแหลมคม และมีประกายไฟจำนวนมากกระเด็นไปทั่วทุกแห่ง

กระทรวงมหาดไทยเป็นสถาบันที่มีอำนาจมากที่สุดในอังกฤษ มีผู้มีความสามารถมากมาย และมีบุคลากร ทรัพยากร และกำลังคนจำนวนมหาศาลที่สามารถใช้งานได้

ตามคำสั่งของแม่มดผมสีม่วง เครื่องตัดพลังไอน้ำขนาดใหญ่จึงถูกเคลื่อนย้ายไปใต้ดินอย่างรวดเร็ว ภายใต้การควบคุมของช่างเทคนิคกว่าสิบคน มันเริ่มตัดประตูโลหะผสมหนาด้วยใบเลื่อยที่ผสมผงเพชร

แม้ว่ามันจะเรียบง่ายและหยาบ แต่ก็ใช้เทคโนโลยีและอุปกรณ์ที่ล้ำหน้าที่สุดของอาณาจักร

ในไม่ช้า ก็มีรอยตัดยาวปรากฏขึ้นที่ประตูห้องเก็บเอกสาร Curiosity และค่อยๆ ลึกลงไปตามกาลเวลา

มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นก่อนที่พวกเขาจะตัดผ่านประตูโลหะหนา

โรนันที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บของแปลก ๆ ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือวิตกกังวลแต่อย่างใด

เพราะเขารู้ดีว่าประตูโลหะผสมหนาแค่ไหน และเขาก็มีเวลาเตรียมตัวเพียงพอ

โรนันรวบรวมวัตถุมหัศจรรย์ทั้งหมดที่มีแก่นสารของโลกไว้ด้วยกัน จากนั้นใช้พลังจิตของตัวเองดึงเอาแก่นสารอันล้ำค่าที่สุดของสมบัติเหล่านี้ออกมา

หลังจากเดินทางผ่านโลกหลายแห่งแล้ว เทคนิคของ Ronan ในการปล้นสะดมแหล่งที่มาของโลกก็มีความเชี่ยวชาญสูงแล้ว

หลังจากสกัดเศษวัตถุที่มีต้นกำเนิดจากโลกแล้ว เขาก็ใช้พลังจิตห่อหุ้มและเก็บเศษวัตถุเหล่านั้นไว้จนกระทั่งจัดการกับวัตถุประหลาดทั้งหมด

จากนั้นโรนันก็รวมแหล่งที่มาของโลกเหล่านี้เข้าด้วยกันทีละแห่ง

ในที่สุดเราก็ได้ World Origin Essence ขนาดเท่าลำไยแล้ว!

แหล่งกำเนิดของโลกนี้มีสีแดงเลือดบริสุทธิ์อย่างยิ่ง เมื่อเทียบกับมันแล้ว แก่นโลหิตที่โรแนนเคยได้รับมาก่อนหน้านี้ก็ดูจืดชืดไปเสียทีเดียว เทียบไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น พลังที่มันมีอยู่นั้นไม่อาจหยั่งถึงได้ และพลังงานที่มันส่งออกมานั้นยังส่งผลต่อพื้นที่โดยรอบอีกด้วย

ส่งผลให้วัตถุแปลกประหลาดทั้งหมดในโกดังเงียบกริบเหมือนไก่ถูกระงับไว้อย่างสมบูรณ์

โรนันถือแหล่งกำเนิดของโลกนี้ไว้ในฝ่ามือของเขา

เขาหลับตา หายใจเข้าลึกๆ และใช้พลังจิตวิญญาณทั้งหมดของเขาเพื่อชำระล้างมัน

นี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดและยังเป็นขั้นตอนที่ยากที่สุดอีกด้วย

ในทางหนึ่ง โรนันยังต่อสู้กับกฎของโลกนี้ด้วย

แน่นอนว่าอยู่ในช่วงที่เล็กมาก

เขาทุ่มเทความคิดและพลังงานทั้งหมดของเขาให้กับสิ่งนี้ โดยลืมเลือนการผ่านไปของเวลาและไม่สนใจความวุ่นวายนอกประตู

ออร่าอันลึกลับและล้ำลึกแทรกซึมและพุ่งพล่านภายในห้องเก็บสมบัติ เงียบสงัดแต่ทรงพลัง

จนจู่ๆ แรงบันดาลใจก็ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของจักรวาล!

โรนันลืมตาขึ้นทันที

ดวงตาของเขาเหมือนดวงดาว และมีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเขา

โรนันเปิดมือขวาของเขาออก และมีวงแหวนสีแดงเข้มวางอยู่อย่างโดดเด่นบนฝ่ามือของเขา!

เขาประสบความสำเร็จในการสกัดต้นกำเนิดของโลกและสร้างวงแหวนขอบเขตนี้ขึ้นมา ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วก็คือวงแหวน Azure เหมือนกัน

แหวนพระจันทร์สีเลือด!

นั่นหมายความว่าโรแนนครอบครองประภาคารแห่งโลกนี้

ไม่เพียงเท่านั้น พลังจิตของเขายังทะลุผ่านจากวงแหวนที่ 6 ไปยังวงแหวนที่ 7 และไปถึงระดับสูงสุดอีกด้วย

ฉันเกือบได้รับการเลื่อนขั้นไปอยู่วงที่แปดแล้ว!

นี่คือผลประโยชน์มหาศาลที่การกลั่นกรองแหล่งกำเนิดของโลกนำมาให้กับโรนัน

เขาสวมแหวนพระจันทร์สีเลือดไว้ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเขา

แม้ว่าแหวนวงนี้เพิ่งได้รับการประดิษฐ์ขึ้นและความสามารถของมันยังต้องได้รับการพัฒนาและปรับปรุงเพิ่มเติมโดย Ronan แต่ระดับของแหวนวงนี้ก็แซงหน้าสิ่งประดิษฐ์ทางเคมีอื่นๆ ทั้งหมดในโลกนี้ทันทีที่มันปรากฏขึ้น

รวมถึงสินค้าหายากและแปลกประหลาดเกือบทั้งหมดด้วย!

ปัจจุบันแหวน Blood Moon มีฟังก์ชั่นหลักสองประการ

อันหนึ่งคือจุดยึดมิติ ทำหน้าที่เป็นผู้ส่งสัญญาณเต๋า ตราบใดที่สวมมันไว้บนร่างกาย จะสามารถรับรู้ตำแหน่งของแดนจันทราโลหิตได้ทุกเมื่อหลังจากกลับสู่แดนห่าวเทียน และลงสู่เบื้องล่างอีกครั้งตามความเหมาะสม

หากไม่มีคู่แข่งคนอื่น โรแนนก็สามารถใช้ Blood Moon Realm เป็นโลกส่วนตัวของเขาได้อย่างสมบูรณ์

เหมือนกับแหวน Azure

เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะครอบครองโลกเล็กๆ สองใบ โดยใช้โลกเหล่านั้นเป็นรากฐานสำหรับเส้นทางของเขา และเส้นทางสู่ความเป็นนักบุญก็จะราบรื่น!

หน้าที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือการจัดเก็บข้อมูล

อีกทั้งยังมีพื้นที่จัดเก็บขนาดใหญ่อีกด้วย

โรแนนไม่ลังเลเลยที่จะใส่กล่องทั้งหมดที่อยู่ในระยะสายตาของเขาลงในแหวนพระจันทร์โลหิตของเขา

สิ่งของสะสมนับศตวรรษของกระทรวงมหาดไทยอังกฤษถูกแปลงเป็นคอลเลกชันของเขาในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

วัตถุแปลกๆ เหล่านี้บางส่วนเป็นเพียงขยะ บางส่วนเป็นอันตรายและไม่มีประโยชน์ และบางส่วนก็อันตรายอย่างยิ่ง

แต่สำหรับโรแนนตอนนี้ พวกมันก็เป็นวัตถุดิบที่ดีทั้งหมด

แค่นั้นแหละ!

เมื่อมองไปที่โกดังขนาดใหญ่ซึ่งตอนนี้ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ไม่เหลือแม้แต่เศษขนมปังสักชิ้นเดียว โรนันก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

แม้ว่าการปล้นอาจไม่ต้องใช้ทักษะมากนัก แต่การทำความสะอาดภายหลังถือเป็นเรื่องของจริยธรรมทางวิชาชีพ

บูม!

ทันใดนั้นก็มีระเบิดขนาดใหญ่เกิดขึ้นจากทิศทางประตู

ประตูอัลลอยด์หนักหลายสิบตันนี้เปิดจากภายนอก!

เมื่อโรนันหันกลับมา เขาก็เห็นว่าประตูทางเข้าถูกปิดกั้นโดยนักรบเหล็กสามแถว

แถวแรกคุกเข่า แถวที่สองนั่งยองๆ ครึ่งหนึ่ง และแถวที่สามยืนตรง โดยมีปากกระบอกปืนขนาดใหญ่เล็งมาที่เขา ซึ่งเป็นอาชญากรที่ทำให้กระทรวงมหาดไทยพลิกคว่ำ

“ยิง!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องอันแหลมคมดังขึ้น และปืนไรเฟิลหลายสิบกระบอกก็ยิงเปลวไฟอันร้อนแรงออกมาพร้อมๆ กัน

รัต-อะ-ตัท-ตัท!

กระสุนแร่แปรธาตุที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษพุ่งลงมาใส่โรนันเหมือนพายุ

เมื่อตระหนักถึงพลังและความน่าสะพรึงกลัวของโรแนน นักรบเหล็กเหล่านี้ทั้งหมดจึงติดตั้งอาวุธและอุปกรณ์ที่ออกแบบมาเพื่อโจมตีเหล่าซูเปอร์ฮิวแมนโดยเฉพาะ การยิงถล่มเพียงครั้งเดียวในระยะใกล้คงเกินกว่าที่นักรบซูเปอร์ฮิวแมนระดับสามหรือสี่จะรับมือไหว

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่โรแนนยกมือขึ้น กระสุนทั้งหมดที่ยิงใส่เขาก็พุ่งกลับไป และด้วยความเร็วที่เร็วขึ้นอีกด้วย

เมื่อเทียบกับการเคลื่อนไหวในระดับวงแหวนที่ 6 ก่อนหน้านี้ โรนันซึ่งตอนนี้กลับมาอยู่ที่จุดสูงสุดของวงแหวนที่ 7 ก็มีสติมากขึ้น และการโต้กลับของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นถึง 10 เท่า

นักรบเหล็กหลายสิบคนที่แออัดอยู่บริเวณทางเข้าต่างก็มีกระสุนเต็มไปหมด

กระสุนที่ยิงออกไปนั้นมีจำนวนเท่าๆ กัน เกราะเหล็กของพวกเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลย กระสุนยังคงพุ่งเข้าใส่พวกเขาอย่างต่อเนื่องแม้จะทะลุผ่านร่างกายของพวกเขาไปแล้วก็ตาม

มันกระทบไปที่คนข้างหลัง

เสียงกรีดร้องที่คุ้นเคย เสียงคร่ำครวญที่คุ้นเคย และเสียงกระแทกที่คุ้นเคยของการล้มลงสู่พื้น…

วันนี้จะเป็นวันแห่งการนองเลือดของกระทรวงมหาดไทยอังกฤษ การโต้กลับครั้งแรกของโรแนนหลังจากที่ประตูเปิดออก สังหารผู้คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในที่นั้น

รวมถึงคอลลิน ดาลตันด้วย

ตำแหน่งที่หัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของกระทรวงมหาดไทยยืนอยู่นั้นเดิมทีปลอดภัย คือไม่ได้หันหน้าเข้าหาประตูโลหะผสมโดยตรง และปกติจะไม่โดนกระสุนปืน

อย่างไรก็ตาม เขาโชคร้ายอย่างยิ่ง กระสุนปืนหลังจากทะลุคนสามคนไปโดนกำแพงและสะท้อนเข้าที่คอของคอสลิน ดอว์ตัน

พวกเขาตัดเส้นเลือดใหญ่ของเขาออก

เลือดที่ไหลออกมาจากบาดแผลที่คอของคอลลิน ดาลตันพุ่งไปไกลประมาณห้าหรือหกเมตร

เขาทำได้เพียงครางเบาๆ ก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง

เพียงพริบตาเดียวเขาก็สูญเสียชีวิตของเขาไป

ไอรีน แม่มดผมสีม่วงยืนอยู่ข้างคอสลิน ดาลตัน เมื่อเห็นเพื่อนร่วมงานของเธอตายอย่างน่าเศร้า เธอไม่เพียงแต่ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ แต่ยังแสดงสีหน้าหวาดกลัวอีกด้วย

เขาหันหลังแล้ววิ่งหนี!

เพราะแม่มดคนนี้เพิ่งสัมผัสได้ถึงออร่าอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากห้องเก็บของแปลกๆ!

เธอรู้สึกกลัวมากจนฉี่ราดกางเกง