ข้าแค่ใช้ชีวิต ทำไมกลายเป็นตำนาน - บทที่ 1414 พระจันทร์สีเลือด (ห้าสิบหก)
“แค่นั้นเหรอ?”
หลังจากฟังเรื่องราวของโรนัน ปฏิกิริยาแรกของกุสตาฟ ไรน์คือความไม่เชื่อ
บุตรชายขุนนางสองคนอิจฉากันในงานสังสรรค์ จนทำให้เจ้าหน้าที่สืบสวนระดับสูงจากกองบัญชาการตำรวจต้องรีบไปที่โรงเรียนตำรวจเพื่อจับกุมผู้ฝึกหัด?
มันฟังดูแปลกนิดหน่อยจริงๆ และเขาสงสัยว่าโรแนนกำลังสร้างเรื่องไร้สาระขึ้นมาเพื่อที่จะหนีรอดไปได้!
แต่แม่ทัพสิงโตก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
ถ้าลองคิดดูดีๆ ก็ไม่น่าเหลือเชื่อที่เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น เพราะกุสตาฟ ไรน์ คณบดีผู้ไม่ใส่ใจดูแลเรื่องต่างๆ เคยได้ยินชื่อเสียงของชาควิน ปิแอร์ ว่าเป็นคนชอบวางอำนาจ
อย่างไรก็ตาม ราชอาณาจักรยังคงรักษานโยบายปรองดองกับพวกอนารยชนทางเหนือมาโดยตลอด ตราบใดที่พวกเขาไม่ก่อปัญหาใหญ่ พระองค์ก็จะไม่แทรกแซง
ที่สำคัญที่สุด กุสตาฟ ไรน์ไม่คิดว่าผู้ชายที่แข็งแกร่งอย่างโรนันจะพูดจาไร้สาระ
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพูดว่า “ผมเข้าใจแล้ว ผมจะอธิบายเรื่องนี้ให้คุณฟัง”
หากโรนันเป็นเพียงนักเรียนธรรมดาคนหนึ่งในสถาบัน แม้ว่าเขาจะต้องประสบกับความอยุติธรรมครั้งใหญ่ กุสตาฟ ไรน์ก็สามารถหลับตาข้างหนึ่งได้ – เขาไม่ใช่ผู้พิพากษาและไม่มีเวลาที่จะยุ่งเรื่องของคนอื่น
แต่โรนันมีความสามารถในการพลิกสถานการณ์ได้ ดังนั้น กุสตาฟ ไรน์ จึงต้องพิจารณาถึงผลที่ตามมาหากเรื่องนี้ลุกลามเกินการควบคุม
หากบุคคลผู้ทรงพลังอย่างโรนันละทิ้งข้อสงสัยของตนและแสวงหาความยุติธรรมให้กับตนเองด้วยชีวิตและเลือด ผลที่ตามมาจะเป็นสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการได้
มีตัวอย่างที่คล้ายกันนี้มากมายในประวัติศาสตร์อังกฤษ!
จนกระทั่งในเวลานี้เองที่กุสตาฟ ไรน์ตระหนักได้ว่าโรนันยังไม่ถึงยี่สิบปีและยังเด็กมาก
เขาพูดเสริมอย่างรวดเร็วว่า “อย่าใจร้อนสิ ให้เวลาฉันสามวัน แล้วฉันจะให้ความยุติธรรมกับคุณแน่นอน!”
สิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดคือธรรมชาติที่เลือดร้อนและหุนหันพลันแล่นของคนหนุ่มสาวโดยเฉพาะชายหนุ่มผู้ทรงพลังอำนาจ
โรนันดื่มกาแฟในถ้วยและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ขอบคุณ ดีน”
มันไม่สำคัญจริงๆ ว่า Gustav Rhine จะสามารถเรียกร้องความยุติธรรมให้เขาได้หรือไม่ เขาสามารถเรียกร้องมันได้ด้วยตัวเอง
หลังจากเข้าสู่ระดับวงแหวนที่ 6 แล้ว ไม่มีอะไรอีกมากในโลกนี้ที่โรนันจะต้องกลัว
หลังจากออกจากห้องคณบดีแล้ว เขาก็ไปที่วิลล่าเล็กในบริเวณท่าเรือเก่า
เมื่อพวกเขามาถึงห้องใต้ดิน ก็มีร่างที่สง่างามโยนตัวเข้าไปในอ้อมแขนของโรนัน
“ใช้ได้.”
โรนันอุ้มหญิงสาวสวยไว้ในอ้อมแขนและปลอบใจเธอ “แต่ฉันต้องขอให้คุณอยู่ที่นี่อีกสักสองสามวัน”
ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย หลังจากที่อัลเฟรดจากไป โรนันก็พาโดโลเรสและจานิสมาที่นี่เพื่อซ่อนตัว เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาถูกจับและใช้เป็นหลักฐาน
แม้ว่าบ้านหลังนี้จะถูกโอนไปแล้ว แต่โรนันกลับใช้ชื่อปลอมและใช้เป็นฐานทัพลับ
ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่าแนวทางนี้ถูกต้องโดยสิ้นเชิง มิฉะนั้นคงเป็นเรื่องยากที่จะจัดการให้ Dolores และ Janice อยู่ในบ้านได้ในช่วงเวลาสั้นๆ
พวกเขากลายมาเป็นสายสัมพันธ์ของโรนันในโลกนี้
อาจเรียกได้ว่าเป็นจุดอ่อนก็ได้
โดโลเรสส่ายหัว: “เจนิสกับฉันสบายดีที่นี่ เราอยู่ต่ออีกหน่อยก็ไม่มีปัญหา”
แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอก็รู้ว่าโรนันต้องจัดเตรียมเรื่องนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดังนั้นเธอจึงไว้วางใจเขาอย่างสุดหัวใจ
โรนันมองไปรอบๆ แล้วถามว่า “เจนิสอยู่ไหน”
เจนิสควรจะได้ไปโรงเรียน ดังนั้นเธอจึงถูกพามาที่นี่เพื่ออาศัยอยู่
“เธอนอนหลับอยู่ในนั้น”
โดโลเรสเอาแก้มแนบกับหน้าอกของโรนันแล้วกระซิบว่า “ฉันจะต้องตกงานแน่”
เธอไม่ได้ขอลาล่วงหน้า แถมตอนนี้เธอก็ไม่ได้ไปทำงานมาหลายวันแล้วด้วย เธอต้องโดนไล่ออกแน่ๆ!
โรนันยิ้ม: “ไม่เป็นไรหรอกถ้าเธอแพ้ ฉันจะคอยสนับสนุนเธอตั้งแต่นี้เป็นต้นไป!”
“อืม”
โดโลเรสหลับตาลงและรู้สึกสบายใจมาก
ตอนนี้ตราบใดที่เธออยู่กับโรนัน เธอก็ไม่กลัวความยากลำบากใดๆ อีกต่อไป
โรนันอุ้มเธอขึ้นมาแล้วพูดว่า “มาทำอะไรสนุกๆ กันเถอะ”
โดโลเรสหน้าแดง แต่เธอไม่มีทีท่าจะปฏิเสธ
เมื่อพลบค่ำ โรนันก็ออกจากบ้านอย่างเงียบๆ
ในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา ในขณะที่ศึกษาศาสตร์เล่นแร่แปรธาตุ เขายังเปลี่ยนบ้านในบริเวณท่าเรือเก่าให้กลายเป็นป้อมปราการที่ปลอดภัยอีกด้วย
แม้ว่าภายนอกบ้านจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แต่ก็มีการจัดตั้งมาตรการป้องกันต่างๆ ไว้ภายในบ้าน และมีการเปิดห้องลับและทางเดินใต้ดินเพื่อความปลอดภัยของโดโลเรสและจานิส
แต่โรแนนไม่เคยเป็นคนที่ยอมกลืนความโกรธของตัวเองลงไปเลย เพราะอีกฝ่ายต้องการใส่ร้ายเขาและประหารชีวิต เขาจึงต้องตอบโต้อย่างเป็นธรรมชาติ
หลังจากการแปลงร่าง โรนันเดินไปตามถนนและตรอกซอกซอยของซีรีส และเมื่อความมืดปกคลุมเข้ามาใกล้ ก็เข้าใกล้อาคารแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนตำรวจระดับสูงของอาณาจักร
คฤหาสน์สีเงิน!
นี่คือโรงแรมหรูที่ตอบโจทย์ลูกๆ ของเหล่าคนรวยและผู้ทรงอิทธิพลที่เรียนมหาวิทยาลัยใกล้เคียง ค่าครองชีพสูงมาก และทุกอย่างที่พวกเขาได้รับล้วนแต่ดีเลิศ
ชาคิล โอนีลจองห้องพักสุดหรูในซิลเวอร์แมนชั่น และมักจะสนุกสนานกับเพื่อนๆ ที่นั่นอยู่เสมอ
นักศึกษาในโรงเรียนตำรวจหลายคนก็รู้เรื่องนี้
คฤหาสน์เงินมีทั้งหมด 12 ชั้น และมีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดมาก ดังนั้นคนธรรมดาจึงไม่สามารถเข้าไปได้เลย
แต่โรแนนไม่จำเป็นต้องเข้าทางประตูหลักเลย เขาเดินอ้อมไปด้านหลังตึกสูง แล้วปีนขึ้นไปอย่างเงียบๆ โดยไม่ให้ใครรู้
ท้ายที่สุดแล้ว เทคโนโลยีในโลกนี้ยังคงล้าหลังมาก ไม่มีกล้องวงจรปิดและเซ็นเซอร์อินฟราเรด ด้วยความสามารถของโรแนน เขาจึงสามารถหลบซ่อนจากยามของคฤหาสน์ได้อย่างง่ายดาย
แม้ว่าโรนันจะไม่รู้ว่าชาควิน ปิแอร์ อาศัยอยู่ห้องไหน แต่เขาก็ล็อกเป้าหมายได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาทีผ่านการสแกนพลังจิต
สิ่งที่ทำให้ Ronan ประหลาดใจคือ Shaquille O’Neal และ Rudolph Herbert อยู่ในห้องเดียวกัน
เดิมทีเขาต้องการจัดการกับชาคิล โอนีลก่อน จากนั้นจึงรอโอกาสที่จะจัดการกับรูดอล์ฟ เฮอร์เบิร์ต
ตอนนี้มันง่ายกว่าแล้ว
ชายสองคนนี้อยู่ในห้องชุดใหญ่ชั้นบนสุดของคฤหาสน์ซิลเวอร์ มีชายหญิงอีกกว่าสิบคนอยู่ในห้องเดียวกับพวกเขา เสื้อผ้ารวมกันหนักไม่ถึงสามปอนด์ ฉากนี้ช่างน่าเหลือเชื่อ!
โรนันพูดไม่ออกและรู้สึกระคายเคืองตาเล็กน้อย
เขาติดอยู่ที่ผนังด้านนอกห้องชุดและปล่อยลำแสงพลังวิญญาณที่บางเท่าเส้นผมออกมาอย่างเงียบๆ
ปัง
ชาคิน ปิแอร์ ที่กำลังสนุกสนานอยู่ในห้องชุด จู่ๆ ก็ตบศีรษะของเขา เพราะรู้สึกเหมือนโดนยุงกัด
มีแสบนิดหน่อย
แต่เขาไม่ได้ตียุงเลย
ชาควิน ปิแอร์ไม่สนใจ เขาส่ายหัวแล้วตะโกนบอกรูดอล์ฟ เฮอร์เบิร์ตที่อยู่ข้างๆ “เอาล่ะ มาเปลี่ยนชุดกันเถอะ”
รูดอล์ฟ เฮอร์เบิร์ตหัวเราะ: “ดี!”
ทันทีที่เขาพูดจบ สายตาของเขาก็พร่ามัวลงทันที
วินาทีต่อมาทุกอย่างก็กลับคืนสู่สภาพปกติ
บุตรชายของมาร์ควิสส่ายหัว แตะเอวของเขา จากนั้นคว้าผงยาบนโต๊ะกาแฟข้างๆ เขา ยัดมันเข้าปากและกลืนมันลงไปอย่างไม่ใส่ใจ
ฉันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที
คนสองคนที่มัวแต่เพลิดเพลินกับงานรื่นเริงไม่ได้สังเกตเห็นว่าเงาดำหายไปอย่างเงียบ ๆ นอกหน้าต่างข้างๆ พวกเขา
ความมืดมิดหนาทึบปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง