Versatile Mage – จอมเวทอเนกประสงค์ - บทที่ 426 สวนกลับ!

(จอมเวทอเนกประสงค์) – บทที่ 426 สวนกลับ!

เหล่าอาจารย์เบิกตากว้าง ไป๋เหมยกล่าวว่า “เขามีเวทมนตร์สามธาตุให้บ่มเพาะ ธาตุไฟกับธาตุสายฟ้าของเขาก็ไม่ธรรมดา ถ้าเวทมนตร์อัญเชิญของเขาก็ถึงระดับกลางแล้ว อัตราการบ่มเพาะของเขาจะไม่น่ากลัวเกินไปหน่อยเหรอ?”

เหล่าอาจารย์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าโม่ฟ่านไม่ได้ร่ายเวทมนตร์อัญเชิญระดับกลาง

พวกเขาเกือบจะกลัวตายเพราะไอ้หมอนี่แล้ว โชคดีที่เขาไม่มีสัตว์อสูรพันธสัญญา

อันที่จริง เวทมนตร์อัญเชิญของโม่ฟ่านได้ถึงระดับกลางแล้ว เขาสามารถร่ายเวทมนตร์ได้อย่างชำนาญ ปัญหาคือ เขาไม่มีเงินพอที่จะซื้อสัตว์อสูรพันธสัญญาที่เหมาะสม

ในบรรดาสัตว์อสูรพันธสัญญาที่เขาเคยเห็น ตัวที่สามารถเทียบเคียงความแข็งแกร่งของหมาป่าดาราพริบตาได้เมื่อโตเต็มที่นั้นมีราคาตั้งแต่สี่สิบล้านหยวนขึ้นไป การซื้อสัตว์อสูรพันธสัญญาที่อ่อนแอกว่าหมาป่าดาราพริบตาจึงค่อนข้างไร้ความหมาย

จ้าวจี้เหงื่อแตกพลั่กอยู่บนลานประลอง

เมื่อเขาพบว่าโม่ฟ่านไม่มีสัตว์อสูรพันธสัญญา เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะในลำคอ ทุกคนรู้เรื่องการประลองนี้แล้ว และถ้าเขาเอาชนะจอมมารได้ มันจะเป็นการเพิ่มชื่อเสียงให้กับเขาอย่างมาก ตระกูลของเขาจะมองเขาอย่างจริงจังตั้งแต่นี้ไป!

จ้าวจี้รู้ว่าพลังของโม่ฟ่านกำลังจะหมด เขาไม่ให้โอกาสเขาได้พักหายใจ เวทมนตร์ไฟระดับกลางกำลังลุกไหม้บนหมัดขวาของเขาแล้ว

ขณะเดียวกัน ร่างกายของเขาก็ถูกล้อมรอบด้วยโล่แสงเรืองรอง แสงสีทองก่อตัวเป็นวงกลมป้องกันรอบตัวเขา ปกป้องเขาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ

แม้ว่าเวทมนตร์พื้นฐานของโม่ฟ่านจะมีพลัง แต่เขาก็ไม่สามารถทำลายโล่ธาตุแสงของจ้าวจี้ได้ จ้าวจี้ใช้เมล็ดวิญญาณธาตุแสงระดับจิตวิญญาณ ทำให้เขามีการป้องกันที่แข็งแกร่งขึ้น

โม่ฟ่านเกลียดการต่อสู้กับจอมเวทธาตุไฟและธาตุดิน ในทำนองเดียวกัน โม่ฟ่านก็ไม่ชอบธาตุแสงเช่นกัน เพราะมันเป็นธาตุที่ตรงข้ามกับเวทมนตร์เงาของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

“พันสายฟ้า: อัสนีบาต: ยักษ์!”

โม่ฟ่านร่ายเวทมนตร์ระดับกลางโดยไม่ลังเล นิ้วของเขากรีดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน เรียกเมฆพายุสีม่วงดำเหนือจ้าวจี้ ตามด้วยแสงวาบที่ปลายนิ้วของเขา อัสนีบาตขนาดใหญ่ก็พุ่งลงสู่พื้น

ขณะที่พุ่งลงมา มันก็แยกออกเป็นสายฟ้าแยกย่อยหลายสาย เหมือนกรงเล็บสีดำที่ฉีกอากาศออกจากกัน สถานที่เริ่มสั่นสะเทือนก่อนพลังอันน่าเกรงขาม

พลังของอัสนีบาต: ยักษ์นั้นค่อนข้างน่าตกใจ มันเป็นพลังโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของโม่ฟ่าน นอกเหนือจากหมัดเพลิง: เก้าปราสาท อย่างไรก็ตาม มันรู้สึกเหมือนจ้าวจี้ที่เจ้าเล่ห์กำลังล่อให้โม่ฟ่านร่ายเวทมนตร์ระดับกลาง เมื่อเขาเห็นอัสนีบาต เขาก็รีบดับไฟบนหมัดขวาของเขาและร่ายเวทมนตร์ธาตุแสง

“เกราะป้องกันแสง: กำแพง!”

ลำแสงสีทองหลายสายพันกันเหนือจ้าวจี้ ก่อตัวเป็นกำแพงสีทองลอยอยู่

อัสนีบาตพุ่งชนกำแพงแสงเรืองรอง อย่างไรก็ตาม มันรู้สึกเหมือนพลังของมันกำลังถูกดูดซับ เวทมนตร์ทำลายล้างถูกทำให้เป็นกลางอย่างรวดเร็วโดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายมากนัก

สายฟ้าแยกย่อยสีม่วงดำแตกสลายอย่างรวดเร็วบนเกราะป้องกันแสง: กำแพง ไม่นานก็หายไปจากพื้นผิวของกำแพง

“พยายามจะเอาชนะฉันในหมัดเดียวเหรอ? พลังงานของนายเหลือเท่าไหร่ที่จะสู้กับฉัน?” จ้าวจี้ถามด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

โม่ฟ่านไม่สนใจคำยั่วยุของจ้าวจี้ เขายืนอยู่กับที่ เหมือนตะเกียงที่น้ำมันกำลังจะหมด

“ถึงเวลาที่นายต้องชดใช้แล้ว” หมัดขวาของจ้าวจี้ถูกเปลวเพลิงกลืนกินอีกครั้ง

เปลวเพลิงที่กำลังลุกลามไปทุกทิศทางรวมตัวกันอย่างรวดเร็วที่ข้อมือของเขา พลังอันแข็งแกร่งระเบิดออกมาจากมัน

“หมัดเพลิง: ทลายปฐพี!” จ้าวจี้ก็มีเปลวเพลิงระดับจิตวิญญาณเช่นกัน พลังของหมัดเพลิง: ทลายปฐพีของเขาสามารถเทียบเคียงได้กับของหลี่อวี้เจี๋ย

เปลวเพลิงสีแดงฉานส่องสว่างไปทั่วทั้งเวที โม่ฟ่านถูกบังคับให้ใช้โล่ยมโลกจากลา เขารีบถอยหลัง พยายามหลีกเลี่ยงบริเวณที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด

โล่ยมโลกจากลาได้ป้องกันพลังส่วนใหญ่ไว้ แต่เปลวเพลิงที่ร้อนระอุยังคงทะลุผ่านไปได้ เผาเสื้อตัวโปรดของโม่ฟ่านจนเป็นเถ้าถ่าน เผยให้เห็นหน้าอกที่ไหม้เกรียมของเขา

เปลวเพลิงปกคลุมร่างของโม่ฟ่าน ถ้าไม่ใช่เพราะความต้านทานไฟของเขา ร่างกายของเขาคงจะไหม้จนจำไม่ได้แล้ว

โล่ยมโลกจากลาได้ป้องกันแรงมหาศาลที่สามารถเผาเขาจนเป็นเถ้าถ่านได้ แต่ผลจากการเผาไหม้ที่ยังคงอยู่ก็ยังคงส่งผล

โม่ฟ่านบาดเจ็บ เขากัดฟันด้วยความเจ็บปวดขณะที่ถูกไฟไหม้ บางส่วนของร่างกายเขาไหม้เกรียมอย่างเห็นได้ชัด

จ้าวจี้ยิ้มเมื่อเห็นความเสียหายที่เขาก่อกับคู่ต่อสู้ ชัยชนะของเขาอยู่แค่เอื้อมแล้ว

เกราะป้องกันแสง: กำแพงของเขาหายไปแล้ว โดยพื้นฐานแล้ว เขาแค่ต้องชกหมัดใส่โม่ฟ่านเพื่อจบการต่อสู้

เปลวเพลิงที่ร้อนระอุยังคงลุกไหม้บนเวที โม่ฟ่านยืนอยู่ท่ามกลางกองไฟ ถือโล่ยมโลกจากลา แสงไฟเผยให้เห็นรอยยิ้มแปลกๆ บนใบหน้าของเขา

ทันใดนั้น เงี่ยงยาวก็พุ่งออกมาจากโล่ยมโลกจากลา!

มันคือการสวนกลับของโล่ยมโลกจากลา เงี่ยงยมโลกจากลา!

มันทะลุผ่านเปลวเพลิงที่ร้อนระอุและปรากฏขึ้นตรงหน้าจ้าวจี้ในพริบตา

เงี่ยงยมโลกจากลาเหมือนดาบเย็นเยียบที่พุ่งทะลุท้องฟ้ายามค่ำคืน มันกวาดผ่านโซนไฟที่กำลังลุกไหม้ จ้าวจี้ไม่รู้ว่ามันมีอยู่จนกระทั่งเงี่ยงน้ำแข็งที่สามารถทะลุทุกสิ่งได้กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาแล้ว

“กำแพงหิน!” เว่ยหรงตอบสนองค่อนข้างเร็วและร่ายเวทมนตร์ธาตุดิน

ไม่มีใครเห็นเขาวาดกลุ่มดาว กำแพงหินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าจ้าวจี้อย่างกะทันหัน

เงี่ยงยมโลกจากลาทะลุผ่านกำแพงหิน ปลายของมันห่างจากใบหน้าของจ้าวจี้เพียงไม่กี่นิ้ว

จ้าวจี้เหงื่อแตกพลั่ก ร่างกายของเขาแข็งทื่ออยู่กับที่ เขามองกำแพงหินตรงหน้าด้วยความไม่เชื่อ ก่อนจะเหลือบมองเงี่ยงยมโลกจากลาที่เกือบจะเอาชีวิตเขาไป

“จ้าวจี้ ถ้านายสู้กับสัตว์อสูร นายก็ตายไปแล้ว นายแพ้การต่อสู้แล้ว” เว่ยหรงฮึดฮัดอย่างเย็นชา

จ้าวจี้เสียสติไปโดยสิ้นเชิง เขาไม่เคยคิดว่าโม่ฟ่านที่ใช้พลังงานทั้งหมดไปแล้วจะพุ่งกลับมาหาเขาเหมือนการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของแมงป่องพิษ เขาแพ้การประลองที่สำคัญเพียงเพราะเขาลดการป้องกันเร็วเกินไป

เขาเงยหน้าขึ้น และเห็นรอยไหม้บนร่างกายของโม่ฟ่าน เขารวบรวมศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่หลังจากพ่ายแพ้ และเยาะเย้ยว่า “ทำให้นายบาดเจ็บก็เกินพอแล้ว!”