Versatile Mage – จอมเวทอเนกประสงค์ - บทที่ 401 อสรพิษทมิฬ ปะทะ ราชันย์เงินแห่งนภา ภาค 2

(จอมเวทอเนกประสงค์) – บทที่ 401 อสรพิษทมิฬ ปะทะ ราชันย์เงินแห่งนภา ภาค 2

ไม่ว่ากองทัพสีขาวจะพุ่งเข้าใส่หมอกหนาทึบอย่างบ้าคลั่งเพียงใด

ไม่ว่ากองทัพจะใหญ่แค่ไหนและขวัญกำลังใจจะสูงส่งเพียงใด

พวกมันก็จบลงด้วยการกลายเป็นศพที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน!

อสรพิษทมิฬขี่สายหมอกจ้องมองราชันย์เงินแห่งนภาอย่างหยิ่งผยอง

มันไม่แม้แต่จะชายตามองกองทัพเหยี่ยวเวทมนตร์สีขาวที่พุ่งเข้าใส่

เหยี่ยวเวทมนตร์สีขาวนับพันตัวไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้กับอาณาเขตของมันได้

มันยื่นลิ้นออกมาและส่งเสียงฟ่อใส่ราชันย์เงินแห่งนภา

ราวกับกำลังเยาะเย้ยการตัดสินใจอันโง่เขลาที่ส่งผู้คนของตัวเองไปตาย

ราชันย์เงินแห่งนภาตระหนักว่าผู้คนของมันกำลังตายไปโดยเปล่าประโยชน์

มันรีบสั่งให้เหยี่ยวเวทมนตร์สีขาวถอยกลับอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะยิงขนนกอันแหลมคมเข้าใส่อสรพิษทมิฬ

ขนนกครึ่งหนึ่งถูกเผาเป็นเถ้าถ่านด้วยหอกเพลิงของสภาอาวุโสจูเมิ่ง

ดังนั้นการโจมตีจึงไม่ทรงพลังเท่าเดิม

อสรพิษทมิฬยืนอยู่เหนือสายหมอก

ขนนกอันแหลมคมทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนบนเกล็ดของมันเท่านั้น

อสรพิษทมิฬเพียงแค่ยืนนิ่งและจ้องมองราชันย์เงินแห่งนภา

ราวกับกำลังรอให้คู่ต่อสู้โจมตีด้วยพลังทั้งหมดที่มี

ทันใดนั้น อสรพิษทมิฬก็พุ่งไปข้างหน้าเหมือนสายฟ้าสีม่วงดำ

อาณาเขตขนนกอันหนาแน่นไม่สามารถหยุดมันได้

มันพุ่งเข้าโจมตีราชันย์เงินแห่งนภา กัดปีกของมัน

และเหวี่ยงมันลงสู่พื้นดิน

——

พลเรือนจำนวนมากที่ขอบเมืองกำลังหนีเข้าไปในเมืองด้วยความตื่นตระหนก

ทุกเมืองมีแนวป้องกันที่จะเปิดใช้งานเมื่อถูกรุกรานโดยสัตว์อสูร

มันคือศูนย์พักพิงสำหรับมนุษย์เมื่อถิ่นฐานของพวกเขาถูกโจมตีด้วยภัยพิบัติ

แนวป้องกันสามารถครอบคลุมพื้นที่ได้จำกัด

โดยปกติแล้วเมืองหนึ่งจะมีเพียงแห่งเดียว

ดังนั้น การหลบหนีไปยังที่ปลอดภัยเมื่อเกิดภัยพิบัติขึ้นก็เป็นงานที่ท้าทายเช่นกัน

ถนนหนทางดูเหมือนตารางเล็กๆ จากบนท้องฟ้า

อาคารและรถยนต์ดูเล็กจิ๋วอย่างไม่น่าเชื่อ

ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์

ผู้คนดูเหมือนจุดสีดำเล็กๆ จากระยะไกล

พวกเขามองเห็นได้ชัดเจนเมื่อมีผู้คนรวมตัวกันเป็นจำนวนมาก

จุดสีดำเหล่านั้นเคลื่อนที่ช้าเกินไปเมื่อเทียบกับความเร็วของกองทัพเหยี่ยวเวทมนตร์สีขาว

หากไม่ใช่เพราะกำแพงหมอกพิษที่ขอบเมือง

พวกเขาก็คงกลายเป็นเหยื่อของเหยี่ยวเวทมนตร์สีขาวไปแล้ว

“พระเจ้าช่วย! นั่นมันอะไรกันเนี่ย?”

นักเรียนสองสามคนท่ามกลางฝูงชนที่กำลังอพยพเห็นสิ่งมีชีวิตสีเงินตกลงมาจากท้องฟ้า

สิ่งมีชีวิตสีเงินปกคลุมไปด้วยขนนก

เมื่อขนนกอันแหลมคมสะท้อนแสงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น

มันดูเหมือนกำลังสวมเกราะ

ขนนกของมันเป็นส่วนแรกที่ตกลงสู่พื้น

พื้นที่ขนาดใหญ่ของอาคารเตี้ยๆ ถูกบดขยี้เป็นชิ้นๆ

ฝุ่นจากการกระแทกฟุ้งกระจายไปหลายถนน!

ทางตะวันตกของเมืองมีผู้คนเหลืออยู่ไม่มากนัก

หลังจากราชันย์เงินแห่งนภาพุ่งชนพื้นดิน

มันก็ลุกขึ้นยืนอย่างเกรี้ยวกราดและปัดฝุ่นและเศษซากออกจากร่างกาย

ดูเหมือนมันจะให้ความสำคัญกับความสะอาดของตัวเอง

มันค่อยๆ รวบรวมตัวเอง

ขนาดมหึมาของมันคล้ายกับสัตว์ประหลาดยักษ์ทั่วไปในภาพยนตร์

อาคาร ถนน สวน โรงพยาบาล โรงเรียน และสะพานในบริเวณนั้น

ดูเหมือนของเล่นสำหรับนกอสูรตัวนี้

มนุษย์ได้ถอยห่างออกจากพื้นที่ไปไกลแล้ว

แต่เมื่อพวกเขามองย้อนกลับไป

พวกเขายังคงเห็นนกอสูรยักษ์กางปีกออก

แม้จะอยู่ห่างออกไปครึ่งเมืองก็ตาม

มันเป็นภาพที่สร้างความตกตะลึงอย่างรุนแรงให้กับฝูงชน

นำความหวาดกลัวมาสู่หัวใจของพวกเขา!

ภายในโรงเรียนแห่งหนึ่ง

ครูหญิงที่กำลังช่วยนักเรียนอพยพกรีดร้องและชี้ไปบนท้องฟ้า

“มีอะไรบางอย่างกำลังตกลงมาอีกแล้ว!”

ผู้คนสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่ามันคืออสรพิษสีดำขณะที่มันยังคงตกลงมาจากท้องฟ้า

เมื่อมันร่อนลงมาอย่างรวดเร็ว

พวกเขาก็ตระหนักว่าขนาดของมันใหญ่กว่าที่เห็นเสียอีก!

ราชันย์เงินแห่งนภาก็เป็นสัตว์ประหลาดยักษ์อยู่แล้ว

แต่ทว่าอสรพิษตัวนี้กลับมีขนาดใหญ่เป็นสองเท่า!

ถนนหนทางในเมืองถูกทำลายทันทีจากการกระแทกเมื่ออสรพิษลงสู่พื้น

ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นสูง

ผู้คนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง!

มนุษย์ถือว่าเวทมนตร์เป็นพลังที่เหนือกว่าทุกสิ่ง

แต่สัตว์อสูรยักษ์ทั้งสองตัวนี้อยู่ในระดับที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!

ยังคงอยู่บนหลังอสรพิษทมิฬ

ใบหน้าของโม่ฟ่านและหลิงหลิงซีดเผือด

และพวกเขาก็หวาดกลัวอย่างยิ่ง!

เจ้าตัวใหญ่ไม่ได้เตือนพวกเขาก่อนที่จะเริ่มต่อสู้กับราชันย์เงินแห่งนภาเลย

อย่างน้อยมันก็น่าจะวางพวกเขาลงที่ไหนสักแห่ง

มันจำเป็นต้องรุนแรงขนาดนี้เลยเหรอ?

อสรพิษทมิฬใจร้อนจริงๆ

มันจดจ่ออยู่กับการต่อสู้กับราชันย์เงินแห่งนภาผู้เลือดเย็นอย่างเต็มที่

โชคดีที่มันยังมีสติอยู่บ้าง

โดยการห่อหุ้มโม่ฟ่านและหลิงหลิงไว้ด้วยเกล็ดหลายชั้นเพื่อปกป้องพวกเขา

มิฉะนั้น การปะทะกันระหว่างสิ่งมีชีวิตระดับราชันย์ทั้งสองตัวนี้เพียงอย่างเดียว

ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ ได้แล้ว!

อสรพิษทมิฬไม่เปิดโอกาสให้ราชันย์เงินแห่งนภาได้พักหายใจเลย

มันเหวี่ยงหางขณะที่ราชันย์เงินแห่งนภากำลังพยายามบินขึ้นสู่ท้องฟ้า…

หางของอสรพิษฟาดเข้าใส่ราชันย์เงินแห่งนภาทันทีที่มันลอยขึ้นจากพื้น

ตรงเข้าที่ใบหน้าของมัน

ราชันย์เงินแห่งนภาถูกฟาดลงมาอีกครั้ง

มันส่งเสียงกรีดร้องอย่างเกรี้ยวกราด

คลื่นเสียงทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวถูกปลดปล่อยออกมา!

คลื่นเสียงพุ่งเข้าหาอสรพิษทมิฬ

ทุกสิ่งที่อยู่ใกล้เคียงแตกเป็นเสี่ยงๆ

แม้แต่เกล็ดอันแข็งแกร่งของอสรพิษก็เริ่มแตกเล็กน้อยภายใต้พลังทำลายล้าง

อสรพิษทมิฬไม่สะทกสะท้าน

มันพุ่งไปข้างหน้าและเหวี่ยงหางเข้าใส่ราชันย์เงินแห่งนภาอีกครั้ง

หางกวาดผ่านคลื่นเสียงและฟาดเข้าที่ปากที่อ้าอยู่ของราชันย์เงินแห่งนภา

ราชันย์เงินแห่งนภาเหมือนนักร้องที่ถูกตบหน้าเพราะเสียงของมันแย่เกินไป

คลื่นเสียงหยุดลงขณะที่นกอสูรเซถอยหลังไปสองสามก้าว

บดขยี้ด่านเก็บค่าผ่านทางใต้กรงเล็บของมัน

“เจ้าตัวใหญ่โหดเหี้ยมจริงๆ!”

หลิงหลิงอุทานด้วยดวงตาเป็นประกายจากที่ซ่อนภายในเกล็ดของอสรพิษทมิฬ

โม่ฟ่านพยักหน้าข้างๆ เธอ

เมื่อพวกเขาขึ้นสู่ท้องฟ้าครั้งแรก

โม่ฟ่านได้เห็นแล้วว่าราชันย์เงินแห่งนภาได้อัดจอมเวทระดับสูงทั้งห้าคนจนเละเทะได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม เมื่ออสรพิษทมิฬเข้าร่วมการต่อสู้

มันเปิดโอกาสให้ราชันย์เงินแห่งนภาโจมตีด้วยอาณาเขตของมันก่อน

จากนั้นก็กัดปีกของมันและเหวี่ยงนกอสูรลงสู่พื้น

ก่อนจะฟาดหน้ามันสองครั้งด้วยหาง

ราชันย์เงินแห่งนภาที่เคยดูถูกเหยียดหยามก่อนหน้านี้

ทำอะไรไม่ได้นอกจากร้องออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว!

“มีคนดูเยอะมาก!”

หลิงหลิงหันกลับไปและเห็นผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังดูการต่อสู้จากใจกลางเมือง

พวกเขารวมตัวกันตามสถานที่ต่างๆ และบนยอดอาคารที่มองเห็นได้ชัดเจน

ทั้งราชันย์เงินแห่งนภาและอสรพิษทมิฬมีขนาดใหญ่โตเกินไป

แม้จะอยู่ห่างออกไปครึ่งเมือง

พวกเขาก็ยังสามารถมองเห็นการต่อสู้ระหว่างสิ่งมีชีวิตทั้งสองตัวได้อย่างชัดเจน!