My Vampire System – ระบบแวมไพร์พลิกชะตา - บทที่ 765

(ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) – บทที่ 765

‘เกิดอะไรขึ้นตอนนี้ ฉันเคยกำจัดแมลงแบบนี้ในสงครามมาก่อน! แล้วทำไมฉันถึงขยับมือไม่ได้กับผู้ชายคนนี้!’ ดัลกี้คิด มันพยายามเรียกพลังทั้งหมดออกมา แต่มนุษย์ที่อยู่ข้างหน้าเขากลับจับข้อมือเขาไว้แน่น มันจะไม่ขยับเขยื้อนเลย นี่คือสิ่งที่ Dalki ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ด้วยมือขวาของอาเธอร์ เขาโยนก้อนหินเข้าไปในหน้าอกของ Dalki ตรงที่ซึ่งหัวใจจะเป็น ได้ยินเสียงปังสามครั้งเหมือนกระสุนและเศษซากตกลงมาจากหน้าอกของ Dalki

“ให้ตายเถอะ แม้แต่ความสามารถของอาเธอร์ก็ทำอะไรไม่ได้” ไพค์กล่าวโดยหวังว่าสักครู่ว่าอาเธอร์อาจเป็นนักเดินทางระดับ Triple A ก็ได้ แต่แน่นอนว่ามันไม่สามารถทำได้

“ว้าว คุณเป็นคนแรกที่รอดจากเทคนิคการสะบัดหินใหม่ของฉัน” อาเธอร์พูดขณะที่เขาเริ่มหัวเราะเยาะอารมณ์ขันของตัวเอง แม้ว่าคนอื่นๆ ที่อยู่เบื้องหลังจะไม่หัวเราะ พวกเขาจะเป็นไปได้อย่างไรเมื่อความตายของพวกเขาจะมาถึงพวกเขาในไม่ช้า

‘ทำไมเขาถึงใจเย็นได้ขนาดนี้ และทำไม Dalki ยังไม่เหวี่ยงเขาออกไปอีกล่ะ’ Andy คิด สิ่งที่ทำให้เขากังวลมากที่สุดคือจำนวนหนามที่ด้านหลังของ Dalki เนื่องจากพวกเขาเป็นกลุ่มของการผจญภัยระดับ A พวกเขา ควรจะสามารถจัดการกับ Dalki ที่ถูกแทงได้อย่างน้อยหนึ่งตัว แต่ไม่ใช่สอง และหากพวกเขาไม่จัดการอย่างรวดเร็ว

บนร่างกายของเขา Dalki สวมชุดสัตว์ร้าย แม้ว่า Dalki จะเป็นที่รู้จักในเรื่องการสวมใส่อุปกรณ์อสูร แต่ก็พบว่าพวกเขาไม่สามารถเปิดใช้งานอุปกรณ์อสูรได้ หมายถึงการเพิ่มพลังพิเศษที่มนุษย์รู้สึกได้เมื่อสวมใส่ไอเทมดังกล่าว เช่นเดียวกับทักษะการใช้งานที่ไม่สามารถทำได้สำหรับ Dalki ดังนั้นพวกเขาจึงสวมชุดเกราะสัตว์เพื่อเป็นเกราะป้องกันเท่านั้น

“คุณบล็อกหินของฉัน ตอนนี้มาดูกันว่าคุณบล็อกหินได้ดีแค่ไหน” การเคลื่อน Dalki ที่นำโดยข้อมือ อาร์เธอร์ทำให้มันโดยให้หลังของ Dalki หันไปทางภูเขา จากนั้นไม่รั้งรอ เขาเหวี่ยงหมัดอีกข้างออกอย่างสุดกำลัง ตีเข้าท้อง. Dalki นั้นสูงเกินกว่าที่อาเธอร์จะตีหัวมัน แต่มันไม่สำคัญหรอก เพราะ Dalki ถูกกระแทกเข้ากับภูเขาและเขาได้เข้าไปลึกไม่กี่นิ้วจนกลายเป็นหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหลังมัน

ในไม่ช้ามันก็เริ่มกระอักเลือดสีเขียวและดูเหมือนว่าจะยังมีชีวิตอยู่

“ฉันเดาว่าฉันคิดถูกเกี่ยวกับสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า ดาลกีหนามสามหนามหรือสัตว์อสูรระดับกึ่งเทพ” อาเธอร์พูดอย่างประทับใจ

“ทำอะไรน่ะอาเธอร์!” แอนดี้ตะโกน “เจ้าต้องฆ่ามันตอนนี้ ในขณะที่มันยังอ่อนแออยู่!”

อาเธอร์ทำหน้างงกับแอนดี้

คำ. เขาหมายถึงอะไรในขณะที่มันยังอ่อนแออยู่ มันเพิ่งได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นแน่นอนว่ามันจะไม่แข็งแกร่งขึ้นในทันใด การไม่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับ Dalki เป็นความผิดพลาดในนามของอาเธอร์

ขณะที่เขาหันศีรษะไปมองย้อนกลับไปที่ Dalki ในกำแพงภูเขา มันก็ไม่อยู่ที่นั่นแล้ว แทนที่จะใช้กำปั้นทุบที่หน้าของเขา ทำให้เขาบินหนีไป

“เลขที่!” ปรียากรีดร้อง “อาเธอร์ เขาลดความระมัดระวังลง เขาเป็นความหวังเดียวของเรา” เมื่อเห็นชายคนหนึ่งที่สวมชุดข้างที่ไม่มีอุปกรณ์สัตว์ร้ายถูกโจมตีเช่นนี้ ไม่มีใครคิดว่าเขาจะรอด

“น่าเสียดายที่สิ่งที่น่าสนใจต้องหายไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้” Dalki กล่าวในขณะที่เลือดยังคงหยดจากปากของมัน มันก้าวไปข้างหน้าและทันใดนั้น รู้สึกว่าขาของมันจมลงไปกับอะไรบางอย่าง และมันตกลงไปบนพื้น Dalki ทั้งหมดมองเห็นได้เมื่อมองไปด้านล่างเป็นเงา

“ฮะ เกิดอะไรขึ้น” ปิยะถาม “ Dalki อยู่ต่อหน้าเรา และตอนนี้มันหายไปแล้ว”

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาเห็นวัตถุบินผ่านและกระแทกเข้ากับภูเขาอีกครั้ง เมื่อฝุ่นจางลง พวกเขามองเห็นใครบางคนกำลังเดินมาทางที่อาร์เธอร์ถูกโจมตี และไม่ใช่ใครอื่นนอกจากอาเธอร์เอง

ในสองมือของเขา เขากำลังจับมือของ Dalki พวกเขาถูกฉีกออกจากร่างของ Dalki

“เจ็บจี๊ดเลย!” อาเธอร์พูด แม้ว่าเขาจะเดินไปข้างหน้าได้ดีก็ตาม “อ่างเงา”

อีกครั้งหนึ่ง เงาปรากฏขึ้นใต้การกระทำของ Dalki และเงาปรากฏขึ้นเหนือหัวของอาร์เธอร์ วาง Dalki ลงบนพื้น เมื่อแขนหายไป มันยังมีชีวิตอยู่ ขณะที่มันตกลงมา มันพยายามจะเตะอาเธอร์ แต่เขาเร็วเกินไป และหลีกเลี่ยงการโจมตี หลังจากกระโดดขึ้น ตอนนี้เขาสูงกว่า Dalki ทั้งสองกระแทกเท้าระหว่างคอและศีรษะ ทั้งสองล้มลงกับพื้น และเห็นวัตถุทรงกลมกลิ้งไปหาคนอื่นๆ

“ Dalki สอง Dalki ที่ถูกแทงถูกฆ่าตาย” ไพค์พูดพร้อมกับใช้หอกแทงหัวเพื่อให้แน่ใจว่ามันตายแล้ว เขารีบถอยออกมา เผื่อว่าหัวจะโจมตีเขา

เลือดสีเขียวกระจายไปทั่วพื้น และพื้นที่ที่พวกเขาต่อสู้อยู่ ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีดาบของเขาบนหลังของเขาจำนวนเล็กน้อยอีกด้วย มันเริ่มสั่นเล็กน้อยราวกับว่ามันยังมีชีวิตอยู่

“เลือดนี้ใช้ได้ด้วยเหรอ?” อาเธอร์กล่าว “ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายมนุษย์ด้วยมัน แต่บางทีฉันอาจใช้สิ่งนี้แทนได้”

ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการเฉลิมฉลอง แอนดี้มีสีหน้ากังวล เขารีบลุกขึ้นและไปดูป้อมปราการ และมันก็เป็นไปตามที่เขากลัว ยามที่กำแพงประตูดูเหมือนจะคุยกันอะไรบางอย่าง และบางคนก็ดูเหมือนจะเคลื่อนเข้ามาหาพวกเขาแล้ว

“พวกมันอยู่ในป้อมปราการกี่คน” อาเธอร์ถาม

“ฉันไม่รู้ ป้อมปราการไม่ใหญ่เกินไป อาจมีประมาณสิบห้าหลัง” แอนดี้ ได้ตอบกลับ “เราต้องรีบกลับไปที่ศูนย์พักพิงและขอความช่วยเหลือจากครอบครัวบรี เราไม่สามารถจัดการกับสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยตัวเอง มิฉะนั้น ทุกคนอาจตายได้”

‘สิบห้า หือ ถ้าพวกเขาแข็งแกร่งพอๆ กับผู้ชายคนนี้ พวกเขาก็อาจจะมีปัญหาได้ ถึงแม้ว่าดูเหมือนว่าตัวหนามเดี่ยวจะพบเห็นได้ทั่วไปในหมู่พวกเขา นอกจากนี้ บางทีฉันควรเล่นอย่างปลอดภัยและใช้สิ่งนี้’

เมื่อดึงดาบออกจากหลัง โซ่เริ่มคลายจากดาบของเขาและตกลงไปที่พื้น ซึ่งต่อมากลายเป็นเงาประหลาด ในไม่ช้า เงาก็ปรากฏขึ้นทั่วร่างของอาเธอร์ และเมื่อมันหายไป ก็สามารถเห็นชุดเกราะสีแดงและสีดำแทนที่มัน

“จำที่ฉันพูดตอนที่โซ่หลุดออกจากสิ่งนี้ได้ไหม”

“คุณอย่าจริงจัง!” พีคตะโกนลั่น “เจ้าจะตายถ้าเราทิ้งเจ้า”

“ถ้าอยู่ก็ตาย” อาเธอร์ ได้ตอบกลับ เขาใช้ดาบแทงร่างของ Dalki ที่อยู่ข้างใต้เขา ไม่นานจุดศูนย์กลางของดาบก็ค่อยๆ สว่างขึ้นด้วยเลือดสีเขียว ราวกับว่าอาวุธกำลังกลืนกินมัน

“ฟังเขา ฉันแน่ใจว่าอาเธอร์มีแผนที่จะหลบหนี” แอนดี้พูดขณะที่เขาวิ่งออกไปต่อหน้าคนอื่นๆ และไม่นานพวกเขาก็ตามไป

แอนดี้ไม่ได้อิงอะไรจากสิ่งนี้ เขาเคยเห็นอาเธอร์ใช้ความสามารถด้านเงาแปลกๆ ของ Dalki เพื่อเอาชนะมัน และเมื่อเห็นว่ามันทำอะไรได้บ้าง เขาสงสัยว่าอาเธอร์แค่วางแผนที่จะรั้งพวกเขาไว้และหลบหนีในภายหลัง

‘ฉันสัญญากับอาเธอร์ เราจะรายงานเรื่องนี้ และกลับมาหาคุณโดยเร็วที่สุด!’ แอนดี้คิดแล้ววิ่งให้เร็วที่สุด

เมื่อดาบของอาเธอร์ได้รับพลังในที่สุด มันก็พร้อม

“นานมากแล้วที่ฉันต้องใช้คุณ”