ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2062 เหตุผลที่ทางการระงับการอัปเดต
บทที่ 2062 เหตุผลที่ทางการระงับการอัปเดต
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นแต่ไม่ลดทอนความรวดเร็ว
จ้าวอู่เจียงดึงเอาไวรัสทั้งหมดออกจากร่างของอวี้มู่หว่านจนหมด แล้วเติมพลังงานให้เธอ คาดว่าอีกไม่นานเธอก็จะฟื้นขึ้นมา
จ้าวอู่เจียงไม่ได้รีบเร่งที่จะเรียกกลับวิญญาณส่วนนี้ของจิ้งเอ๋อร์ เขาหารือกับสวี่คุนก่อน จากนั้นจึงไปขอความเห็นจากเหล่าผู้รอดชีวิตในพื้นที่หลบภัยที่ยังไม่ติดเชื้อ เพื่อเตรียมตัวอพยพมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางแห่งใหม่
ในระหว่างความวุ่นวาย ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
เนื่องจากในช่วงกลางคืนมีเหล่าผู้ติดเชื้อที่แข็งแกร่งออกมาเพ่นพ่านมากเกินไป เพื่อความปลอดภัย ทุกคนจึงตัดสินใจที่จะเริ่มออกเดินทางเมื่อฟ้าสาง
สวี่คุนยิ่งยุ่งมากขึ้น เริ่มติดต่อกับพื้นที่หลบภัยอื่น ๆ ที่ยังมีผู้รอดชีวิตในดาวเสี่ยวชาง แจ้งแผนการออกจากดาวเสี่ยวชางให้พวกเขาทราบ
จ้าวอู่เจียงนั่งยอง ๆ อยู่ข้างชั้นวางของเก็บสัมภาระ ค้นหาสมุดรายชื่อและเริ่มติดต่อกับเซวียนหยวนซวิ่นที่อยู่บนดาวเทียนซื่อ
การติดต่อเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว จากปลายสายข้อมือ มีเสียงของเซวียนหยวนซวิ่นที่ฟังดูหงุดหงิดดังมา
“กลางดึกแบบนี้ ทำไมถึงติดต่อมาล่ะ?”
จ้าวอู่เจียงมองดูเวลา แล้วขมวดคิ้ว
“นอนเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? คนแก่ไม่ใช่นอนน้อยหรือไง?”
ที่ปลายสายของกำไลสื่อสารพลันมีเสียงพึมพำงัวเงียของผู้หญิงลอดออกมา เซวียนหยวนซวิ่นกระแอมเบา ๆ
“มีอะไรรีบพูด”
จ้าวอู่เจียงเล่าสถานการณ์ของดาวเสี่ยวชางอย่างคร่าว ๆ พร้อมทั้งบอกเซวียนหยวนซวิ่นว่าเตรียมจะส่งคนเหล่านี้ไปหลบภัยที่ดาวเทียนซื่อ
เซวียนหยวนซวิ่นเงียบไปครู่หนึ่ง
“เมื่อไหร่?”
“ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ ก็ออกเดินทางพรุ่งนี้” จ้าวอู่เจียงตอบ
“คุณรู้จักประธานอย่างเป็นทางการของมรรคาตะวันออกใช่ไหม? ลองไปคุยกับเขาดูสิ”
น้ำเสียงของเซวียนหยวนซวิ่นค่อย ๆ จริงจังขึ้น
“ช่วงนี้มีเรื่องเยอะมาก เขาอาจจะยังยุ่งอยู่”
น้ำเสียงของจ้าวอู่เจียงเริ่มเย็นชา
“ในเมื่อเอาแต่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ … จะมีเรื่องยุ่งอะไรนักหนา?”
“คุณไม่ได้เป็นคนดูแลบ้าน ย่อมไม่รู้ว่าค่าใช้จ่ายแพงแค่ไหน…” เซวียนหยวนซวิ่นถอนหายใจ
“ช่วงนี้ ผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นทุกวัน แม้ว่าจะยังไม่กระทบกับดวงดาวใหญ่หลายดวง แต่แรงกดดันจากสภาพแวดล้อมระหว่างประเทศของสำนักทั้งสามฝ่าย รวมถึงความไม่พอใจภายในประเทศก็กำลังส่งผลกระทบและบ่มเพาะปัญหาอยู่ตลอดเวลา”
“ทุกครั้งที่ถึงช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ โดยเฉพาะเมื่อสภาพแวดล้อมภายนอกไม่มั่นคง จำเป็นต้องมีการจัดระเบียบสภาพแวดล้อมภายในกันสักเล็กน้อย เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวายจากข้างในก่อนที่ศัตรูภายนอกจะรุกราน…”
“หลักการนี้ คิดว่าคุณคงเข้าใจ ช่วงนี้ ดูเหมือนว่ากฎระเบียบและมาตรการต่าง ๆ มีการอัปเดตน้อยลง บางครั้งถึงขั้นเกิดสถานการณ์หยุดอัปเดตบ้างในบางครั้ง ก็เป็นเพราะได้รับผลกระทบจากเรื่องพวกนี้นี่แหละ”
“เหล้า พนัน ยาเสพติด สภาพความเป็นจริงในสังคม รวมถึงสภาพแวดล้อมบนโลกออนไลน์ ต่างก็จำเป็นต้องได้รับการชำระล้างในระดับหนึ่ง”
“นี่ไม่ใช่ข้ออ้างในการหยุดอัปเดต” จ้าวอู่เจียงพูดเสียงเข้ม
“ไม่ว่าจะเป็นผู้ปกครองหรือผู้ดำเนินการ การอัปเดตกฎระเบียบหรือมาตรการ หรือการเตรียมสิ่งที่ผู้อยู่ร่วมรังต้องการ ล้วนเป็นหน้าที่”
“พูดน่ะมันก็ใช่” เซวียนหยวนซวิ่นถอนหายใจอีกครั้ง
“แต่ในขณะที่ต้องสร้างความมั่นคงภายในและชำระล้างสภาพแวดล้อมให้สะอาดนั้น จำเป็นต้องทุ่มเทพลังงานอย่างมหาศาล เพื่อรับมือกับความวุ่นวายในโลกออนไลน์และความโกรธแค้นที่ฉาบฉวยในโลกความเป็นจริง เหมือนกับเหล้า พนัน ยาเสพติด…”
“อย่างพวกที่เกี่ยวข้องกับเรื่องลามกอนาจาร ก็ต้องจัดการจัดระเบียบใหม่ใช่ไหมล่ะ?”
“ซึ่งไอ้ของพวกที่เข้าข่ายลามกอนาจารน่ะมันมีเยอะมาก ทั้งวิดีโอ ทั้งนิยาย และอีกสารพัด…”
“พอต้องลงรายละเอียดลึก ๆ เข้า พลังงานที่ใช้ไปมันก็กระจัดกระจาย”
“ยิ่งทุ่มเทพลังงานให้กับสิ่งย่อย ๆ มากเท่าไร พลังงานที่เหลือก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น แล้วก็จัดการไม่ทัน”
“แต่ทว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นสิ่งที่ละเลยไม่ทำไม่ได้”
“ที่ว่าเอาแต่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ แทางการจะไม่ทำอะไรเลยจริง ๆ น่ะหรือ? แน่นอนว่าพวกเขาต้องจัดระเบียบภายในกันก่อน”
“หากทางการไม่จัดการ ภายในก็อาจจะเกิดภัยเงียบขึ้นได้ และอย่างที่ข้าเคยเอ่ยถึงเรื่องอบายมุข เช่น พวกนิยาย โดยเฉพาะนิยายบางเรื่องที่แอบแฝงความวาบหวิวเล่นกับกามารมณ์อยู่บ้าง หากไม่รีบปรับปรุงแก้ไข นิยายเรื่องนั้นก็อาจจะปลิวหายไปเลยก็ได้…”
“ในสภาวะที่สภาพแวดล้อมเสื่อมถอยลงเช่นนี้ ทุกคนต่างก็ต้องระแวดระวังตัวเพื่อเอาตัวรอด มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริง ๆ….”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวข้าจะรีบติดต่อคนรู้จักตอนนี้เลย เพื่ออัปเดตมาตรการต่าง ๆ ที่พอจะช่วยเจ้าได้ในขณะนี้ ประจวบเหมาะกับที่พวกเจ้าจะหยุดพักค้างคืนกันพอดี แบบนี้ดีหรือไม่?”
“งั้นคุณรีบหน่อย…”จ้าวอู่เจียงพูดอย่างจริงจัง
“และนี่ไม่ใช่การช่วยผม แต่เป็นการช่วยพวกคุณต่างหาก”
“สิ่งเหล่านี้ บางทีพวกคุณควรจะทำตั้งนานแล้ว…”
“เรื่องนี้พวกเราเคยหารือกันแล้ว เพื่อเป้าหมายสูงสุด การเสียสละมันก็…” ปลายสายนาฬิกาข้อมือเซวียนหยวนซวิ่นเพิ่งพูดได้ครึ่งประโยคจ้าวอู่เจียงก็ตัดบทเสียงเรียบ
“บางทีอุดมการณ์อาจจะถูกต้อง แต่การบังคับให้เสียสละ… ก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง”
“และอีกอย่าง…”
“ทุกอย่างเป็นจริงตามที่พวกคุณบอกผมหรือเปล่า?”
สายรัดข้อมือฝั่งนั้นเงียบไปสองลมหายใจ เซวียนหยวนซวิ่นไม่ได้ตอบตรง ๆ เพียงแค่พูดด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า
“ฉันจะติดต่อเซวียนหยวนเฉียนก่อน รอข่าวจากฉันแล้วกัน”