ปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก - บทที่ 2658
ปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก บทที่ 2658
สีหน้าของเคนเปลี่ยนไปก่อนที่เขาจะตัดสินใจเหนี่ยวไกอีกครั้ง
ปัง ปัง ปัง!
ฮาร์วีย์หลบกระสุนได้อย่างว่องไว เขาเหวี่ยงมือขวาแล้วตบหน้าเคนอย่างแรง
เพี๊ยะ!
เคนรู้สึกเหมือนถูกเหล็กแหลมทิ่มแทงไปทั่วใบหน้า มันเป็นความเจ็บปวดที่ทรมาน วินาทีต่อมาเขาก็สลบไปชั่วครู่และนอนราบกับพื้น
เพียงแค่กระบวนท่าเดียว เคนก็พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง
“สารเลว!
“แก… ไอ้สารเลว!”
เคนคลานไปด้านหลังอย่างสิ้นหวังในขณะที่เลือดไหลซึมออกจากปากของเขา ในเวลาเดียวกันเขาก็ยกปืนขึ้นเหมือนคนบ้าและเหนี่ยวไกอย่างต่อเนื่อง
ปัง ปัง ปัง!
เสียงปืนหลายนัดก่องในอากาศชั่วขณะหนึ่งก่อนที่ห้องจะเงียบสงบราวกับในโบสถ์
ฮาร์วีย์ยืนอยู่ต่อหน้าเคนอย่างน่ากลัว ใบหน้าของเขาเย็นชาและไร้ความรู้สึก
ดวงตาของผู้คนเบิกกว้างด้วยความตกใจและเหลือเชื่อ
“นายน้อยบาวเออร์ ระวัง!” แคร์รี่กรีดร้องโดยสัญชาตญาณเพราะกลัวความปลอดภัยของเคน
เคนขยับมือทันทีเมื่อเห็นฮาร์วีย์ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เผยให้เห็นปืนพกที่ซ่อนอยู่
แต่ก่อนที่เขาจะมีโอกาสได้ยิง ฮาร์วีย์ก็ตอบโต้ด้วยการเหวี่ยงเท้าไปข้างหน้าและเตะมือของเคน
ปัง!
เคนยิงพลาดและโดนตัวเองแทน กระสุนเจาะใบหน้าด้านซ้ายของเขา เผยให้เห็นเนื้อแดงดิบและเลือดสด ๆ
สีหน้าของเขาหวาดกลัว หูข้างซ้ายของเขาหายไป
“อ๊าาาาาาาา!”
ความตกใจทำให้เคนตัวแข็ง แต่เมื่อเขาตั้งสติได้ ความเจ็บปวดก็จู่โจมเขาและเขาก็เริ่มร้องด้วยความกลัว ใบหน้าที่ได้รับบาดเจ็บของเขาถอดสี เขาเหงื่อไหลชุ่มโชกไปทั้งตัวขณะที่มีสีหน้าบูดบึ้งราวกับคนบ้า
ปืนลูกโม่ของเขาเกือบฆ่าเขาเอง! เขาไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้!
โชคดีที่เขายังมีความภาคภูมิใจในฐานะนายน้อยของตระกูลบาวเออร์ ถ้าไม่อย่างนั้นเขาคงจะฉี่ใส่กางเกงตัวเองในที่สาธารณะแล้ว
ผู้คนที่อยู่รอบตัวเขาต่างถอยหนี ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวด้วยสีหน้าสยดสยองกับสภาพที่น่าสังเวชของเคน
พวกเขาตกตะลึงและมึนงงกับเหตุการณ์พลิกผันที่คาดไม่ถึง
เหล่าหญิงสาวต่างมีสีหน้าเย็นชาและเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
พวกเธอต้องการเห็นคนงมงายอย่างฮาร์วีย์ถูกทรมานไม่รู้จบ…
แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นไปตามที่พวกเธอต้องการเมื่อปรากฎว่าเคนได้รับบาดเจ็บอย่างหนักและเกือบจะเสียชีวิตในกระบวนการนี้
ความตกใจนั้นรุนแรงเกินไปสำหรับทุกคน!
ในสายตาของพวกเขา มีเพียงเคนเท่านั้นที่จะสามารถปราบคนขี้แพ้อย่างฮาร์วีย์ได้
พวกเขาไม่สามารถยอมรับความจริงได้ว่าท้ายที่สุด ไอ้คนขี้แพ้จะเป็นผู้ชนะ และพวกเขาก็ไม่ต้องการที่จะเห็นมันจบแบบนั้นด้วย
ในขณะนี้ความเกลียดชังของพวกเขาที่มีต่อฮาร์วีย์เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า
“อาวุธปืนเป็นอาวุธที่สนุกดีว่าไหม?
“นายเป็นศิษย์ของหลงเหมิน แต่นายกลับใช้ปืนแทนดาบงั้นเหรอ?
“เดี๋ยวฉันสอนให้ไหม? ฉันฝีมือนายมันแย่นะ”
ฮาร์วีย์คว้าปืนลูกโม่และเล็งไปที่ขาซ้ายของเคน
แกร๊ก!
เสียงขึ้นลำปืนลั่นหลังจากที่โม่ปืนหมุน
สีหน้าของเคนเปลี่ยนไป เขาดูตื่นตระหนก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัวและความสิ้นหวัง
“อย่า!”
“อย่านะ!”
คนอื่น ๆ พูดขึ้นเช่นกัน สีหน้าของพวกเขาเหมือนกับเคน พวกเขาต่างตื่นตระหนกพอ ๆ กัน หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ
ปัง!
ก่อนที่พวกเขาจะสามารถหยุดฮาร์วีย์ได้ เสียงดังปังก็ดังมาจากปืนลูกโม่
“อ๊าาาาาาาา!”
เคนร้องด้วยความเจ็บปวดขณะที่กลิ้งไปกับพื้นไกล ๆ จนชนเข้ากับกำแพง จากนั้นร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้
ฮาร์วีย์ไม่ไหวติง เขาเดินเข้าไปหาเคนอย่างสงบเช่นเคยและกระแทกเท้าลงไปที่คอของเคน
โม่บนปืนพกหมุนอีกครั้งขณะที่เขาเล็งปืนไปที่เคน
“นายบอกให้ฉันมาฆ่านายไม่ใช่เหรอ?
“ฉันก็มาแล้วนี่ไง
“นายพร้อมที่จะตายหรือยังล่ะ?”
แม้ว่าสีหน้าของฮาร์วีย์จะสงบนิ่ง แต่เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก ซึ่งทำให้ทุกคน ณ ที่นั่นต่างชะงัก