ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 415 ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้?
บ้านตระกูลหู
กานซีหัวยังคงไม่ยอมเลิกพยายามเข้ามาตีสนิท
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ไม่ว่าจะมีเรื่องหรือไม่มีเรื่อง เขาก็จะมาที่บ้านตระกูลหูอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าครั้งที่แล้วที่เขาเชิญผู้เชี่ยวชาญมาจะทำให้เขาต้องอับอายขายหน้าอยู่ที่นี่ก็ตาม
แต่เขาก็ยังคิดว่ายังมีโอกาสที่จะผูกมิตรกับตระกูลหูได้
ครั้งนี้ที่มา เขาจึงเตรียมของขวัญมามากมาย ส่วนใหญ่เป็นสมุนไพรหายากที่มีอายุหลายปี
“คุณหู นี่คือสมุนไพรที่ผมเตรียมมาให้คุณท่าน ข้างนอกหากันยากมาก ผมต้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อนหลายคนถึงจะได้มา”
“เรื่องครั้งที่แล้ว ผมต้องขอโทษคุณหูจริง ๆ ผมไม่คิดว่าเขาจะเป็นนักต้มตุ๋น เพื่อนหลายคนแนะนำเขามา ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาก็โดนตาแก่นั่นหลอกเหมือนกัน”
เรื่องมันผ่านไปแล้ว หูต๋าเองก็ไม่อยากจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก ยิ่งไปกว่านั้น เขาเองก็หายโกรธนานแล้ว เพราะกานซีหัวก็เข้ามาขอโทษหลายครั้ง
ถ้าเขายังยึดติดกับเรื่องนี้ต่อไปก็คงไม่ดีต่อชื่อเสียงของเขา
“ช่างเถอะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าพูดถึงมันอีกเลย”
“คุณเองก็มีเจตนาดีอยากจะช่วย ผมจะไปโทษคุณได้ยังไง”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ กานซีหัวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ตราบใดที่หูต๋าไม่โทษเขา เรื่องอื่น ๆ ก็ค่อยว่ากัน
ขณะนั้นเอง หูต๋าก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง
“ช่วยดูแลแม่ของผมสักครู่ได้หรือเปล่า พอดีว่ามีสายจากบริษัท ผมต้องไปจัดการเรื่องด่วน เดี๋ยวผมคุยเสร็จแล้วจะรีบกลับมา”
“คุณหูวางใจได้เลยครับ ผมจะช่วยดูแลเป็นอย่างดี”
หูต๋าคิดว่าการปล่อยให้กานซีหัวอยู่กับแม่ของเขาไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้สังเกตว่าทันทีที่เขาออกไป กานซีหัวก็หยิบเข็มฉีดยาออกมาจากกระเป๋า
ชายหนุ่มเหลือบมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง มองออกไปที่ประตูเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ จากนั้นจึงปิดประตูเบา ๆ แล้วกลับมาที่ตำแหน่งเดิม
“ท่านครับ อย่าโกรธผมเลยนะ ไม่ใช่ว่าผมอยากให้ท่านตายนะ แต่ถ้าจะโทษก็ให้โทษหานชิงอวี่เถอะ”
ส่วนใหญ่แล้วแม่เฒ่าหูจะอยู่ในสภาพหลับใหล ร่างกายไม่สามารถดูดซึมสารอาหารได้ ต้องให้น้ำเกลือจากถุงเพื่อรักษาชีวิต
กานซีหัวฉีดสารบางอย่างจากเข็มฉีดยาลงในถุงน้ำเกลืออย่างระมัดระวัง
จากนั้นเขาก็เก็บเข็มฉีดยาใส่กระเป๋าอย่างรอบคอบ
เพื่อความปลอดภัย เขาเดินไปที่ประตูอีกครั้งเพื่อสังเกตดู เมื่อแน่ใจว่าหูต๋ายังไม่กลับมา เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
สิบกว่านาทีต่อมา หูต๋าจัดการธุระเสร็จแล้วก็รีบกลับเข้ามาในห้อง
“ขอบใจมากนะ”
“คุณหูเกรงใจกันเกินไปแล้วครับ ผมก็แค่ช่วยดูแลเล็กน้อย ไม่ได้ลำบากอะไรเลย”
“ในเมื่อคุณหูกลับมาแล้ว ผมเองก็ควรขอตัวกลับก่อน วันหลังจะมาเยี่ยมคุณท่านอีก”
กานซีหัวมองไปยังหญิงชราที่นอนหลับตาอยู่บนเตียง ในใจก็รู้ว่าตัวเองต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
“ได้ งั้นผมจะไปส่งคุณเอง”
“คุณหูไม่ต้องไปส่งผมหรอกครับ ถ้าคุณหูออกไปแล้วใครจะดูแลคุณท่าน ผมไปเองได้ครับ สบายมาก”
หูต๋าไม่มีความสงสัยใด ๆ กับกานซีหัว เพราะสำหรับเขาแล้วมองว่ากานซีหัวเป็นคนดีโดยสมบูรณ์
หลังจากที่กานซีหัวออกไปได้ไม่นาน แม่เฒ่าหูก็เริ่มตัวสั่นอย่างรุนแรง มีฟองขาว ๆ ผุดออกมาจากปาก หูต๋าที่กำลังจัดการเอกสารอยู่ถึงกับตกใจ รีบทิ้งงานในมือแล้วพุ่งมาที่เตียงทันที
“แม่ครับ! แม่! แม่เป็นอะไรหรือเปล่า?”
“หมอ! หมอมาที่นี่เร็วเข้า มาดูแม่ผมทีว่าเกิดอะไรขึ้น”
ที่บ้านตระกูลหูมีหมอประจำบ้านอยู่ แต่หูต๋าไม่ได้ให้หมออยู่เฝ้าแม่ของเขาตลอดเวลา
เขามีความกตัญญูต่อแม่มาก ดูแลด้วยตัวเองเสมอ เพราะกลัวว่าคนอื่นจะดูแลแม่ของเขาไม่ดีพอ
เพราะถึงอย่างไรหมอที่นี่ก็สามารถเรียกมาได้ทันทีเพื่อความปลอดภัย หมอประจำบ้านจึงมาถึงห้องพักผู้ป่วยในไม่ช้า
“คุณหู อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไปครับ ผมจะตรวจดูว่าเกิดอะไรขึ้น”
“รีบหน่อย อย่ามัวเสียเวลา”
ในห้องมีอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัย หมอตรวจสอบดูคร่าว ๆ แล้วพบว่าตอนนี้มีปัญหาร้ายแรงเกิดขึ้น
“ไม่ดีแล้วครับคุณหู รีบพาคุณท่านไปโรงพยาบาลเถอะครับ ทางนี้ไม่สามารถแก้ไขได้แน่”
“สถานการณ์อันตรายมาก ต้องรีบส่งไปโรงพยาบาลทันที ห้ามเสียเวลาเด็ดขาด”
…
บ่ายวันนั้น หานชิงอวี่เพิ่งออกจากห้องผ่าตัด
เขาตั้งใจจะไปพักผ่อน แต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็เจอคนรู้จัก
อิงซื่อจงกำลังเข็นแม่เฒ่าหูเข้าห้องฉุกเฉิน
ยังไม่ทันได้สอบถามสถานการณ์ ก็ได้ยินเสียงของหูต๋าดังขึ้นข้าง ๆ
“นี่คุณรักษาแม่ผมยังไง! ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้?”
เสียงดุดันของคุณหูทำให้หานชิงอวี่งงงวย เขายังไม่เข้าใจสถานการณ์ดีนัก
“คุณหู กรุณาใจเย็นก่อน บอกผมทีว่าเกิดอะไรขึ้น วิธีการรักษาของผมไม่มีปัญหาแน่นอน ผมขอรับประกันได้”
“ตอนนั้นคุณก็เห็น หลังจากการผ่าตัดเสร็จสิ้น คุณท่านก็ฟื้นตัวดีขึ้นบ้างแล้วไม่ใช่เหรอครับ”
พอได้ยินดังนั้น ท่าทีของหูต๋าจึงค่อย ๆ สงบลง แต่สีหน้าของเขายังดูย่ำแย่ และดวงตาก็จ้องหานชิงอวี่อย่างไม่วางตา
“ก็หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้ามีปัญหาละก็ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปแน่”
“เมื่อครู่แม่ของผมเกิดอาการชักกระตุกทั้งตัว และมีฟองขาวออกจากปาก ถ้าไม่มีหมอประจำบ้านอยู่ ผลที่ตามมาคงเลวร้ายมาก นี่คือผลจากการรักษาของคุณหรือไง?”
สีหน้าของหานชิงอวี่เปลี่ยนไป เขามั่นใจในฝีมือการแพทย์ของตัวเองมาก จนคิดว่าไม่มีทางเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นได้
“คุณหู หลังจากที่ผมรักษาให้ท่านวันนั้นแล้ว พวกคุณไม่ได้ทำการรักษาอื่นใดเพิ่มเติมใช่ไหม?”
“แน่นอนว่าไม่มี เพราะเชื่อคำพูดของคุณไง ถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น” หูต๋ามีอารมณ์รุนแรง และยังไม่สามารถควบคุมความรู้สึกได้
หานชิงอวี่รู้ดีว่าในสถานการณ์เช่นนี้ การจะคุยกันอย่างมีเหตุผลกับคุณหูนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
แต่เขาก็ไม่โทษคุณหู เพราะถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับใคร ไม่ว่าใครก็คงไม่สามารถสงบใจลงได้
“คุณหู กรุณารอข้างนอกก่อนนะครับ ใจเย็น ๆ ไว้ ผมจะเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเราค่อยมาพูดกันอีกที”
“ถ้าเป็นความผิดของผม คุณอยากทำอะไรผมก็ได้ ผมจะไม่โต้แย้งเลย”
หูต๋าไม่ได้สนใจคำพูดของชายหนุ่ม หานชิงอวี่จึงหยุดพูดและหันหลังเดินเข้าไปในห้องผ่าตัดทันที
“เตรียมการเปลี่ยนถ่ายเลือดให้ผู้ป่วย รีบติดต่อทางธนาคารเลือดให้จัดส่งเลือดที่ตรงกันของคุณท่านมาโดยเร็ว เวลาเป็นสิ่งสำคัญ อย่าได้ชักช้า”
อิงซื่อจงกำลังจัดการให้มีการเปลี่ยนถ่ายเลือดจำนวนมากให้กับแม่เฒ่าหู เขาไม่มีเวลามาสนใจหานชิงอวี่ ในขณะที่หานชิงอวี่เดินไปที่เตียงผู้ป่วยและตรวจสอบสถานการณ์ ก่อนจะพบว่าอาการของแม่เฒ่าหูอันตรายมาก
นี่เป็นอาการของการได้รับพิษ และไม่ใช่พิษทั่วไป
พิษบางส่วนได้เข้าสู่กระแสเลือดแล้ว จึงไม่แปลกที่อิงซื่อจงต้องจัดการเปลี่ยนถ่ายเลือด
ตามปกติแล้ว ด้วยอายุของหญิงชราผู้นี้ การจะเปลี่ยนถ่ายเลือดเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องที่เสี่ยงมาก
แต่ในสถานการณ์นี้ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะยอมแพ้
เมื่อรู้แน่ชัดว่าทำไมหญิงชราถึงต้องรีบเร่งเข้าห้องฉุกเฉิน หานชิงอวี่ก็เริ่มครุ่นคิด เขามั่นใจว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่บ้านนั้นไม่เกี่ยวกับการรักษาของเขา คิดได้ดังนั้นเขาก็พลันถอนหายใจ
ไม่ใช่เพราะกลัวการแก้แค้นจากตระกูลหู แต่เขาไม่ยอมให้ประวัติการรักษาของตัวเองต้องมีจุดด่างพร้อยแน่นอน