ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 390 ตัดขาดความสัมพันธ์
“ใช่ นี่เป็นผลงานของหมอหาน!” เสวียไคเจ๋อที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยสำทับตามไปด้วย
“เราไปกันเถอะ!” ไป๋ปิงและหานชิงอวี่ไม่สนใจเขา ทั้งสองเดินออกจากบริเวณห้องฉุกเฉินไปพร้อมกัน
เสวียไคเจ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลังมองตามคนทั้งคู่ คิ้วขมวดพลางกำหมัดแน่น
…
ภายในบ้านตระกูลถัง
บนโต๊ะน้ำชาภายในห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยเอกสารต่าง ๆ อีกทั้งยังมีแฟลชไดรฟ์และกองใบเสร็จหนา ๆ
“พ่อครับ! ปู่ครับ! นี่คือหลักฐานความผิดของพี่อิ๋นซู่เหลียน!”
“สองวันที่ผ่านมาผมได้ตรวจสอบจนชัดเจนแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของพี่อิ๋นซู่เหลียน!”
“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอใช้อำนาจในตำแหน่งอย่างไม่ถูกต้อง ตอนแรกก็รับสินบนเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ต่อมาก็แอบสมรู้ร่วมคิดกับพ่อค้าโกง ขายอุปกรณ์แย่ ๆ และสิ้นเปลืองให้กับโรงพยาบาลต่าง ๆ ในนามของพวกเรา…”
ถังเจียซวินพูดพลางเปิดโปรเจ็กเตอร์เพื่อฉายหลักฐานที่มีการแอบถ่ายอิ๋นซู่เหลียนเอาไว้
ถังถานที่ดูอยู่ด้วยกันพลันกัดริมฝีปากแน่น
คุณปู่ถังเองก็หายใจแทบไม่ทัน พี่เลี้ยงต้องรีบเข้ามาทุบหลังให้
“แล้วเธอยังใช้อำนาจบาตรใหญ่ ข่มเหงโรงพยาบาลบางแห่ง บางคนพบปัญหาและไปท้วงติงกับเธอ เธอก็สั่งสอนคนเหล่านั้นอย่างรุนแรง!”
ถังเจียซวินไม่ปิดบังอีกต่อไป พูดทุกอย่างออกมาทีเดียว
“ดี ดี! นังเด็กคนนี้ ตอนแรกเห็นว่าเธอไม่มีที่พึ่ง ก็เลยรับเลี้ยงเธอเหมือนเป็นลูกหลานแท้ ๆ!”
“ไม่นึกเลยว่าหลายปีที่ผ่านมา เราจะเลี้ยงหมาป่าเนรคุณขึ้นมา!”
ถังถานทุบโต๊ะน้ำชา กัดฟันพูดว่า “กล้าใช้ชื่อเสียงของตระกูลถังไปหลอกลวงคนอื่นสินะ!”
“คุณท่านคะ หัวเซี่ยวเทียนมาแล้วค่ะ”
ในขณะนั้นเอง พี่เลี้ยงก็เข้ามารายงาน
“หัวเซี่ยวเทียน?” ถังถานได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาจะมาที่ตระกูลถังทำไม เรากับตระกูลหัวไม่มีความเกี่ยวข้องกันสักหน่อย!
“ให้เขาเข้ามา!” คุณปู่ถังโบกมือและเอ่ยเสียงหนักแน่น
“ค่ะ!”
พี่เลี้ยงรับคำสั่งและรีบออกไปทันที
ไม่นานนัก หัวเซี่ยวเทียนก็ตามพี่เลี้ยงเข้ามาด้านใน
เขามีสีหน้าเคร่งขรึม สายตาจ้องมองคนในตระกูลถังแล้วเอ่ยขึ้นว่า “ต้องขอโทษที่มารบกวนโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขออภัยด้วยครับคุณปู่ถัง!”
“ว่าไงหลานชาย ไม่เจอกันนานเลย! ปู่นายยังสบายดีนะ”
เห็นได้ชัดว่าคุณปู่ถังรู้จักหัวเซี่ยวเทียน แม้ว่าจะไม่คุ้นเคยแต่ก็เคยพบหน้ากันมาก่อน
“ขอบคุณคุณปู่ถังที่เป็นห่วง ตาแก่นั่นยังแข็งแรงดีครับ”
หัวเซี่ยวเทียนตอบรับก่อนจะหันไปมองถังถานที่อยู่ข้าง ๆ “คุณถัง ผมมีหลานที่ไม่เอาไหนอยู่คนหนึ่ง! หานชิงอวี่น่ะ! ดูเหมือนเขาจะทำให้คนในตระกูลถังไม่พอใจ นอกจากเธอจะขัดขาเขาอยู่เรื่อยแล้ว วันนี้ยังส่งคนไปแจ้งว่าเขารับสินบน!”
“ผมตรวจสอบแล้ว! เธอคืออิ๋นซู่เหลียน เป็นคนของตระกูลถังและยังเป็นผู้หญิงด้วย เห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูล ผมเลยมาบอกไว้ก่อน หากหานชิงอวี่ทำผิดก็เป็นหน้าที่ของผมในฐานะอาที่จะสั่งสอน จะลงโทษหรือทำอะไรก็เป็นเรื่องของผม”
“แต่การที่ตระกูลถังให้คนมาแกล้งเขาแบบนี้ ผมในฐานะอาก็รู้สึกเสียหน้าเหมือนกัน!”
หัวเซี่ยวเทียนเป็นคนที่รู้จักการประนีประนอม คำพูดของเขามีความหมายในตัวเองและยังให้เกียรติตระกูลถังอยู่บ้าง
แต่เขาก็แสดงจุดยืนชัดเจนว่า หากพวกเขายังคงทำแบบนี้ต่อไป เขาจะไม่ออมมืออีกต่อไป
“พี่หัว! เรื่องนี้เป็นความผิดของพวกเราเองที่ไม่ได้ดูแลคนในบ้านให้ดี พี่ไม่ต้องห่วงนะ! เราจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย พี่หัวไม่ต้องห่วงเลย!”
ถังถานยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนพร้อมแสดงจุดยืนออกมา
เพราะเรื่องนี้แม้ตระกูลหัวจะไม่ออกหน้า พวกเขาก็ต้องจัดการอยู่ดี
แค่การที่อิ๋นซู่เหลียนใช้ชื่อเสียงของตระกูลถังไปหลอกลวงและกอบโกยผลประโยชน์ส่วนตัว ก็เป็นเหตุผลเพียงพอแล้วที่พวกเขาจะลงโทษเธออย่างหนัก
“ถ้าอย่างนั้น ผมก็ขอไม่เสียเวลารบกวนแล้ว ขอให้คุณปู่สุขภาพแข็งแรง! ลาก่อนครับทุกคน!”
หัวเซี่ยวเทียนมาไวไปไว เพียงไม่กี่คำพูดก็แสดงท่าทีและได้รับการตอบรับจากตระกูลถังแล้วก็จากไปโดยไม่ลังเล
“อิ๋นซู่เหลียนช่างทำให้เราเสียหน้าจริง ๆ!”
“พ่อครับ เรื่องนี้ปล่อยให้ผมจัดการเองเถอะ” ถังเจียซวินกัดฟันพูด
“ลูกอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ เดี๋ยวพ่อจะช่วยจัดการด้วย”
คุณปู่ถังไอออกมาเล็กน้อยและทอดถอนใจอย่างจนปัญญา “เดิมทีก็เคยเห็นใจสองแม่ลูกที่น่าสงสารนั่น ไม่คิดเลยว่าจะมาสร้างความเดือดร้อนให้ตระกูลถังของเรา!”
“คนที่น่าสงสารแบบนั้นมักมีสิ่งที่ชั่วร้ายซ่อนอยู่เสมอ”
ถังถานกัดฟันกล่าว ก่อนจะตัดสินใจบางอย่างได้อย่างเด็ดขาด
…
ที่ฝั่งตรงข้ามถนนจากประตูโรงพยาบาล
บริเวณนี้มีร้านอาหารหลายแห่ง หนึ่งในนั้นเป็นร้านอาหารหรูหราที่ตั้งอยู่ชั้นสามฝั่งติดหน้าต่าง
หานชิงอวี่และไป๋ปิงกำลังรับประทานอาหารที่โต๊ะนี้ พวกเขาสั่งอาหารที่หลากหลายและรสชาติดี ชิมอาหารกันไปพลางสนทนากันอย่างออกรส
“อาหารที่นี่อร่อยจริง ๆ” หานชิงอวี่เอ่ยชม
“ใช่ บรรยากาศก็ดีมากด้วยนะ” ไป๋ปิงพยักหน้าเห็นด้วย และร่วมลิ้มรสอาหารมื้อนี้กันอย่างสบายใจ
ทั้งสองกำลังเพลิดเพลินกับช่วงเวลาพักผ่อนที่หาได้ยากนี้
ทันใดนั้น หานชิงอวี่ก็ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน และพูดกับไป๋ปิงว่า “ขอไปห้องน้ำสักครู่นะ”
ไป๋ปิงพยักหน้าเบา ๆ มองตามหานชิงอวี่ที่เดินจากไป
ชายหนุ่มลุกขึ้นและไปที่ห้องน้ำ หลังจากเสร็จธุระก็ล้างมือและเดินออกมา
ทว่าเมื่อเขาเดินผ่านโต๊ะหนึ่ง เขากลับเห็นคนรู้จัก
หนึ่งในนั้นคือฮั่วหัวฉวีที่นั่งอยู่พอดีและกำลังสนทนากับใครบางคน
“ฉันจะทำให้ตระกูลหานต้องเจ็บปวด!”
นี่คือคำพูดของฮั่วหัวฉวี
หานชิงอวี่ได้ยินชัดเพียงเท่านี้ จากนั้นเขาก็พยายามเพ่งสายตามองดูใครอีกคน
แต่ด้วยตำแหน่งที่เขายืนอยู่นั้นทำให้มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก จึงได้ยินเพียงเสียงที่แหบพร่าของอีกฝ่าย
ดูเหมือนจะกำลังพูดว่าให้โอกาสฮั่วหัวฉวีอีกครั้งเพื่อแสดงความสามารถของเขา
หานชิงอวี่ไม่กล้าฟังต่อไป เพราะกลัวว่าหากฟังนานเกินไปจะทำให้คนอื่นสังเกตเห็นและทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้น
อีกทั้งเขาเองก็มีแผนรับมือในใจแล้ว
เขารีบออกไปและโทรหาหัวเฉียว อธิบายเรื่องราวคร่าว ๆ แล้วค่อยกลับไปที่โต๊ะ
“คุณกลับมาสักที ฉันต้องไปก่อน ที่โรงพยาบาลมีเคสฉุกเฉิน ฉันต้องกลับไปช่วยน่ะ!”
ไป๋ปิงเห็นหานชิงอวี่กลับมาก็รีบลุกขึ้นอธิบายก่อนจะรีบร้อนออกไปทันที
หานชิงอวี่ได้แต่ยืนเงียบ…
เขาไม่มีทางเลือก ต้องลุกขึ้นและออกจากร้านอาหาร ขับรถกลับบ้าน
พอมาถึงหน้าบ้าน ก็เห็นถังเจียซวินพาใครอีกหลายคนมายืนรออยู่หน้าบ้าน
“คุณถัง พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ครับ?” หานชิงอวี่ไม่เข้าใจจึงขมวดคิ้วถาม
“หมอหาน เรามาขอโทษคุณ!”
“อิ๋นซู่เหลียนกับตระกูลถังของเรา ไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย!”
“สิ่งที่เธอทำ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลถังของเราเลย!”
ถังเจียซวินมาถึงก็รีบปฏิเสธถึงความสัมพันธ์ระหว่างอิ๋นซู่เหลียนกับตระกูลถังทันที
เขารู้ดีว่าหานชิงอวี่ทราบว่าอิ๋นซู่เหลียนเป็นญาติกับตระกูลถัง เขาจึงต้องรีบตัดขาดความสัมพันธ์นี้
“ดังนั้น ถ้าคุณมีปัญหากับเธอ โปรดอย่าถือโทษโกรธเคืองตระกูลถังของเราเลย”
“คุณถัง นี่มันหมายความว่ายังไง ผมไม่เข้าใจ…”
หานชิงอวี่ถามออกไปด้วยความสับสน