สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 490 ปล่อยไป
บทที่ 490 ปล่อยไป
“ปล่อยไป?”
หวังต้านต้านถามกลับด้วยความประหลาดใจ พร้อมกับหันไปมองหลี่เมี่ยวเมิง แม้จะเคยเห็นแผนการอัศจรรย์มากมายที่ทำให้คนคาดไม่ถึงของเธอมาแล้ว แต่ตอนนี้เธอก็ไม่เข้าใจจริง ๆ
เช่นเดียวกัน สองพี่น้องสาวและองครักษ์หญิงอีกสองคนที่มีวรยุทธ์ไม่ธรรมดา ต่างจ้องมองหลี่เมี่ยวเมิงอย่างงงงัน รอคำตอบของนาง พวกนางเสียแรงจับตัวคนมา ใช้ความพยายามไม่น้อย ถึงขั้นให้พี่น้องสองอี้ที่ไม่ได้ลงมือมานาน ต้องมากำกับเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
ผลสุดท้ายหลังจากเหนื่อยยากครึ่งวัน ก็ได้แค่รอฟังหลี่เมี่ยวเมิงพูดคำเดียวว่าให้ปล่อยคน?
ที่ปรึกษาก็คือที่ปรึกษาจริง ๆ ความคิดแตกต่างโดยสิ้นเชิง
หลี่เมี่ยวเมิงเผชิญกับสายตาของทุกคน แต่นางกลับสงบนิ่งอย่างน่าทึ่ง ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดตรง ๆ ว่า “ไม่ว่าจะฆ่านางหรือทรมานนาง หากวันใดวันหนึ่งเหลียงเฟยรู้เข้า เขาต้องเกลียดท่านอย่างแน่นอน เพราะจากที่ข้ารู้มา เขาชอบเซียวหนิงเสวี่ยมาก!”
เหลียงเฟย?
ที่แท้คนที่องค์หญิงชอบก็คือ เหลียงเฟย! สองพี่น้องจับคำพูดของหลี่เมี่ยวเมิงได้ ดวงตาพวกนางเป็นประกายทันที
ที่สำคัญคือถึงแม้พวกนางจะออกไปทำภารกิจน้อยครั้ง แต่คนที่ชื่อเหลียงเฟยนี้โด่งดังเหลือเกินในยุทธภพ เป็นที่เลื่องลือจนแทบไม่มีใครไม่รู้จัก
ขึ้นห้าขั้นติดต่อกัน!
ก้าวผ่านเก้าขั้นภายในสามวัน!
ข้ามเจ็ดขั้นเพื่อสังหาร!
อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเซินอู๋!
วีรกรรมและปาฏิหาริย์เหล่านี้ล้วนเป็นตำนานของ เหลียงเฟย!
ชายผู้เลิศล้ำเช่นนี้ ไม่แปลกที่องค์หญิงจะถอดชุดบุรุษออกกลับมาเป็นหญิงสาวอีกครั้ง และยอมแย่งชิงริษยากับหญิงอื่น
อย่างไรก็ตาม พี่น้องสองอี้แม้จะเคยได้ยินเรื่องราวของเหลียงเฟยและรู้สึกอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่เคยเห็นโฉมหน้าของเขา บัดนี้เมื่อเห็นองค์หญิงหลงใหลในเสน่ห์ของเขาถึงเพียงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะอยากพบชายในตำนานผู้นี้สักครั้ง
พี่น้องสองอี้คิดถึงตรงนี้ รีบตั้งใจฟังการสนทนาระหว่างหลี่เมี่ยวเมิงกับหวังต้านต้านต่อไป หวังเพียงว่าจะได้รู้จากพวกนางว่าเหลียงเฟยอยู่ที่ไหนตอนนี้ เพื่อจะได้รีบไปดู
แต่พอเห็นองค์หญิงหวังต้านต้านฟังคำพูดของที่ปรึกษาหลี่เมี่ยวเมิงแล้ว นางชะงักไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้นสีหน้าก็เย็นชาขึ้นมา มองไปที่พี่น้องสองอี้และองครักษ์หญิงสองคนในห้อง
ดูท่าทางเหมือนนางตั้งใจจะฆ่าปิดปาก เพื่อไม่ให้มีพยาน
องครักษ์หญิงสองคนและพี่น้องสองอี้ ทั้งสี่คนแม้จะมีวรยุทธ์สูงส่ง แต่ด้วยสถานะขององค์หญิงหวังต้านต้าน พวกนางก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ลึก ๆ สีหน้าเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ จากนั้นพวกนางก็ประสานมือพร้อมกันแทบจะพร้อมเพรียงกัน ว่า
“องค์หญิงวางใจได้ พวกเราจะไม่พูดออกไปอย่างเด็ดขาด!”
น่ายินดีที่สุดท้ายหวังต้านต้านก็ไม่ได้ลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยม แต่ถอนหายใจพูดว่า “เมิงเมิงพูดถูก กระดาษไม่สามารถห่อไฟได้ ถ้าฆ่าเซียวหนิงเสวี่ยสักวันหนึ่งเหลียงเฟยก็ต้องรู้เข้า ถ้าเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างก็เปล่าประโยชน์!”
พูดถึงตรงนี้ องค์หญิงกวาดตามองที่ปรึกษาแวบหนึ่ง แล้วยิ้มขึ้นมาทันที “เมิงเมิง เจ้าไม่ต้องมาทำท่าลึกลับแล้ว รีบบอกอุบายวิเศษของเจ้ามาเถิด!”
ฮู้! ฮู้! ฮู้!
หญิงทั้งสี่คนได้ฟังคำพูดของหวังต้านต้านแล้ว อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว ๆ ยืนอยู่ข้างกษัตริย์ก็เหมือนยืนอยู่ข้างเสือจริง ๆ !
หลี่เมี่ยวเมิงได้ยินคำพูด ตอนแรกตั้งใจจะตอบแบบปริศนาว่าคนในป่าเขาย่อมมีแผนพิเศษ ความลับสวรรค์ไม่อาจเปิดเผย หรืออะไรทำนองนั้น แต่หลังจากลังเลสักครู่ เธอก็คิดว่าการพูดตรง ๆ จะเหมาะกว่า และยังช่วยไม่ให้กงจู่กังวลด้วย
ด้วยเหตุนี้เธอเดินไปที่ประตูห้อง มองลูกค้าที่กระจัดกระจายอยู่ไม่กี่คนในโรงเตี๊ยม แล้วพูดว่า “แผนของข้าจริง ๆ แล้วก็เรียบง่ายมาก ข้าแค่อยากให้ประวัติศาสตร์วนกลับมาซ้ำรอย!”
“ประวัติศาสตร์วนกลับมาซ้ำรอย?”
หวังต้านต้านถามกลับด้วยความสงสัย ส่ายหน้า แสดงว่าเธอเดาความคิดของหลี่เมี่ยวเมิงไม่ออกจริง ๆ
จากนั้นเธอก็พูดตรง ๆ ว่า
“ที่ปรึกษาทางการทหาร เจ้าไม่ต้องมาปริศนากับข้าอีกเลย แผนอะไรกันแน่ รีบบอกข้ามาเถอะ ข้ากำลังจะร้อนใจตายแล้ว!”
หลี่เมี่ยวเมิงยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้า ดูเต็มไปด้วยความมั่นใจแล้วพูดว่า
“แต่เดิมเหลียงเฟยกับเซียวหนิงเสวี่ยพบกันโดยบังเอิญที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง เมื่อเหลียงเฟยได้รู้ถึงประสบการณ์อันน่าเศร้าของเซียวหนิงเสวี่ยก็ได้แสดงฉากวีรบุรุษช่วยเหลือสาวงามเซียวหนิงเสวี่ยซาบซึ้งใจจนเกิดความรู้สึก จึงได้สานสัมพันธ์กับเหลียงเฟยต่อ…”
หวังต้านต้านฟังมาถึงตรงนี้ อดหัวเราะไม่ได้แล้วพูดว่า
“ฮ่ะ ๆ ๆ ข้าเข้าใจแล้ว! เมิงเมิงอยากจะจัดฉากวีรบุรุษช่วยสาวงามอีกครั้ง ใช่ไหม?”
“กงจู่ช่างปราดเปรื่องจริง ๆ ! ถูกต้อง ข้ากำลังจะจัดฉากวีรบุรุษช่วยสาวงาม อย่างไรเสียเซียวหนิงเสวี่ยก็เป็นหนึ่งในสิบสาวเซียน ทั่วทั้งแดนเสินอู่นับว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่งามจนบ้านเมืองแตกสลาย คนที่ตามจีบนาง มีมากมายนับไม่ถ้วน!”
“ที่เมิงเมิงกำลังพูดคือ เจ้าหาคนได้แล้ว?”
หวังต้านต้านขัดคำพูดของหลี่เมี่ยวเมิงอย่างตื่นเต้นพลางถามกลับไป
แต่พอนึกถึงเรื่องของอู่หาวที่จวนตระกูลเย่ เธอก็รู้สึกผิดหวังอีกครั้ง
หลี่เมี่ยวเมิงดูเหมือนจะเดาความคิดของกงจู่ออก จึงรีบพูดทันทีว่า
“คราวที่แล้วจัดการส่งอู่หาวที่เคยมีความสัมพันธ์กับเซียวหนิงเสวี่ยออกหน้า ตอนแรกคิดว่าจะสามารถทำลายความรู้สึกระหว่างเหลียงเฟยกับเซียวหนิงเสวี่ยได้สำเร็จ ไม่คิดว่าอู่หาวคนนั้นจะเป็นไอ้ขี้ขลาดเสียอย่างนั้น ช่างน่าผิดหวังเหลือเกิน”
หวังต้านต้านรับคำ แล้วรีบมองไปที่หลี่เมี่ยวเมิงอย่างตั้งใจ หวังว่าเธอจะเล่าเกี่ยวกับคนที่จะจัดการต่อไป อยากรู้ว่าเขาจะเป็นตัวละครแบบไหนกันแน่