ลูกหลานเรียกหาข้า หลังข้าบรรลุเซียน - ตอนที่ 466 มรรคาแห่งโชคชะตา จอมเทพปีหลิว

เจียงฉางเชิงได้รับรู้ข้อมูลจำนวนมากผ่านความทรงจำของจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์ ซึ่งข้อมูลเหล่านี้อาจช่วยเขาในภายหลังเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งแห่งวิถีเทพ

เขาไม่ได้เสียเวลานานนัก สองวันให้หลังก็ถอนดวงจิตกลับมาแล้วจึงเริ่มฝึกบำเพ็ญต่อ ระยะห่างระหว่างวิถีเทพกับมหาพิภพนิลเหลืองนั้นไกลลิบ ในช่วงเวลานี้ยังไม่อาจก่อคลื่นลมได้ ยิ่งเมื่อจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์ถูกกำราบลง ภัยคุกคามจากวิถีเทพก็จะไม่อันหวนกลับมาในเวลาอันใกล้

จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์เคยเร่งความเร็วจากวิถีเทพมา ถึงแม้จะใช้ขอบห้วงสุญญตาแล้วก็ยังใช้เวลานานถึงร้อยปี นั่นย่อมแสดงให้เห็นว่าระยะทางระหว่างสองมหาพิภพนี้ห่างไกลเพียงใด

เมื่อเขาเริ่มฝึกบำเพ็ญ ตำหนักเมฆาม่วงก็ตกสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง หลังจากพิธีสถาปนาเทพรอบที่สี่สิ้นสุดลง กองทัพทหารสวรรค์ของแดนสวรรค์ก็เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว

ชัดเจนว่าเป็นผลจากการกระตุ้นของเผ่าอวี่ แดนสวรรค์จึงเกณฑ์ทหารสวรรค์ถึงสองแสนคน ดึงตัวยอดฝีมือผู้บำเพ็ญเซียนจากเทียนจิงและโลกบำเพ็ญเซียนไปกว่าครึ่ง

ในปีต่อ ๆ มา เทพเซียนแห่งแดนสวรรค์มักถูกเผ่าอวี่โจมตีระหว่างฝึกฝนในประตูหมื่นโลก จักรพรรดิสวรรค์จึงเริ่มกำหนดจำนวนผู้ผ่านประตูหมื่นโลกให้แก่โลกบำเพ็ญเซียน

เทพเซียนสามารถเข้าสู่ประตูหมื่นโลกด้วยการทำคุณความดี ขณะที่สรรพชีวิตจากโลกเบื้องล่างจะมีเพียงจำนวนสิทธิใช้งานและจำนวนครั้งในการเข้า แม้บางคนจะไม่หวนกลับมาอีกเลย แต่สรรพชีวิตส่วนใหญ่จะไม่กล้าออกเดินทางสู่ห้วงสุญญตาเพียงผู้เดียว หากได้โชคลาภวาสนาก็มักจะรีบกลับทันที

ไม่นานนักชื่อเสียงของประตูหมื่นโลกก็แพร่กระจายไปทั่วโลกบำเพ็ญเซียน ทุกโลกที่ประตูหมื่นโลกเชื่อมถึงล้วนเป็นสถานที่ที่มีโชคลาภวาสนา ขอเพียงแค่รอดกลับมาได้ก็ไม่ขาดทุน

ทว่าในไม่นานนักก็มีเหตุการณ์ผู้บำเพ็ญเซียนในโลกบำเพ็ญเซียนถูกเผ่าอวี่โจมตี มหาเซียนวังเฉินจึงถูกพัวพันเข้าไปในเรื่องนี้

วันนี้เองมหาเซียนวังเฉินได้รับเชิญมายังแดนสวรรค์เพื่อเข้าเฝ้าจักรพรรดิสวรรค์ ณ สวนทอสวรรค์

“จักรพรรดิสวรรค์ พระองค์ช่างฝีมือลึกล้ำยิ่งนักจริงๆ”

มหาเซียนวังเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงปนเคืองเล็กน้อย จักรพรรดิสวรรค์ใช้กลอุบายแบบเปิดเผย เขาไม่อาจเอาผิดจักรพรรดิสวรรค์ได้จริงๆ

จักรพรรดิสวรรค์รินสุราให้เขาพลางกล่าวว่า “เราก็จนปัญญา เผ่าอวี่จับจ้องอยู่ที่โลกคุนหลุน หากแดนสวรรค์ถูกเผ่าอวี่ถล่มพวกเขาจะหยุดแค่นั้นได้อย่างไร”

มหาเซียนวังเฉินพยักหน้า “เผ่าอวี่ทำเกินไปจริงๆ ข้าจะลงมือ เพียงแต่เมื่อคันฉ่องฟาดินออกจากโลกคุนหลุน อานุภาพของมันก็จะไม่รุนแรงเท่าเดิม”

“ไม่ถูกสิ คันฉ่องฟาดินไร้ขีดจำกัด ประตูหมื่นโลกจะช่วยยกระดับคันฉ่องฟาดินได้!”

จักรพรรดิสวรรค์ส่ายหน้า น้ำเสียงที่เอ่ยเปี่ยมไปด้วยความอิจฉา แม้เกาทัณฑ์เทพยิงตะวันจะร้ายกาจแต่ก็ไม่รอบด้านเท่ากับคันฉ่องฟาดิน คันฉ่องฟาดินรุกโจมตีก็ได้ ต้านรับก็ได้ และยังพัฒนาได้อย่างไม่หยุดยั้ง

มหาเซียนวังเฉินคิดพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วก็เห็นว่ามีเหตุผล เขาไม่อาจนั่งรอผลลัพธ์แต่ต้องช่วยให้คันฉ่องฟาดินแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องโลกคุนหลุนให้ดียิ่งกว่าเดิม

จักรพรรดิสวรรค์ยกมือขึ้น ม้วนคัมภีร์หลายม้วนลอยออกมาจากแหวนบรรจุสรรพสิ่งแล้วร่วงลงบนโต๊ะ

“ในนี้บันทึกข้อมูลยอดฝีมือเผ่าอวี่ที่เคลื่อนไหวอยู่ตามโลกต่าง ๆ เจ้าอ่านไว้ให้ดี รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”

มหาเซียนวังเฉินพยักหน้า หยิบคัมภีร์ขึ้นมาแล้วเริ่มอ่านอย่างละเอียด

นี่เป็นเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น จตุรมหาจอมทัพ สามสิบหกแม่ทัพใหญ่ดาวฟ้า และเจ็ดสิบสองแม่ทัพใหญ่ดาวดินต่างก็กำลังเตรียมการรบ แดนสวรรค์ไม่ต้องการเป็นฝ่ายตั้งรับอีกต่อไป พวกเขาจะวางแผนล้างแค้น!

นี่เป็นสงครามครั้งแรกที่โลกคุนหลุนต้องเผชิญอย่างแท้จริง ตั้งแต่โลกคุนหลุนถือกำเนิดมาสองพันกว่าปีก็ไม่เคยออกรบกับศัตรูภายนอกอย่างเต็มกำลัง

เมื่อข่าวแพร่ไปถึงมหาพิภพจิตจร เหล่าผู้ศรัทธาจำนวนนับไม่ถ้วนก็เริ่มเข้าร่วมศึกโดยสมัครใจ

เผ่าอวี่แข็งแกร่งมาก พื้นฐานนั้นลึกล้ำจนโลกคุนหลุนไม่อาจเทียบได้ แต่แดนสวรรค์ต้องเผชิญหน้าแค่บางส่วนของเผ่าอวี่เท่านั้น ยิ่งกว่านั้นยังมีมรรคาจารย์คอยหนุนหลังเหล่าผู้ศรัทธาจึงเปี่ยมด้วยความมั่นใจ บางคนถึงกับตั้งใจจะพิสูจน์ให้วิถียุทธเห็นถึงความร้ายกาจของวิถีเซียน

ทว่าสงครามระหว่างโลกคุนหลุนกับเผ่าอวี่กลับยืดเยื้อและขมขื่นกว่าที่พวกเขาคาดไว้

จักรพรรดิสวรรค์กับมหาเซียนวังเฉินร่วมกันวางแผนสงครามครั้งหนึ่งโดยอาศัยพลังของเทพประจำแดนสวรรค์กับสมบัติอาคมของมรรคาจารย์สังหารผู้ฝึกยุทธเผ่าอวี่กลุ่มนั้นจนสิ้น ทำให้ความแค้นของทั้งสองฝ่ายเข้าสู่ขั้นที่ไม่่อาจยุติได้ กาลเวลาก็ล่วงผ่านอย่างรวดเร็ว

ข่าวของเผ่าอวี่ค่อย ๆ แพร่ไปทั่วโลกคุนหลุน เดิมทีจากที่เคยเป็นเพียงข่าวลือเรื่องมารร้ายนอกพิภพไม่ถึงร้อยปีก็กลายเป็นที่รู้จักกันทั่วในโลกบำเพ็ญเซียน ผู้คนต่างรับรู้ว่าเผ่าอวี่ผู้ฝึกยุทธเคยอาศัยประตูหมื่นโลกสังหารเข้ามายังโลกคุนหลุน

บางตนถึงขั้นปลอมตัวเป็นเทพเซียน โชคดีที่มีบัญชีสถาปนาเทพอยู่จึงสามารถแยกแยะเทพเซียนตัวจริงได้ แต่ภายในประตูหมื่นโลกยังมีผู้บำเพ็ญเซียนจากโลกอื่นอยู่ พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบัญชีสถาปนาเทพ

“มารอวี่!”

พริบตาเดียวก็ผ่านไปหนึ่งร้อยปีแล้ว

ในที่สุดมู่หลิงลั่วก็ตื่นจากการตระหนักรู้มรรคาแห่งกรรม เจียงฉางเชิงเป็นคนแรกที่รับรู้เขาลืมตาทันทีแล้วถามถึงความรู้สึกของนาง

“ข้าสัมผัสถึงตัวตนของกรรมได้แล้ว แต่ยังควบคุมมันไม่ได้ นอกจากนั้นข้ายังรู้สึกถึงพลังอีกสายหนึ่งที่ชัดเจนยิ่งกว่า” มู่หลิงลั่วกล่าวด้วยสีหน้าแปลกประหลาด เจียงฉางเชิงจึงซักถามนางต่อว่ามันคือพลังใดกันแน่

“ชะตากรรม เป็นพลังที่มีอยู่ในตัวของทุกสรรพชีวิต ทว่าต่างจากกรรมที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ชะตากรรมนั้นไม่อาจเปลี่ยนได้ สรรพสิ่งล้วนมีชะตากรรม เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นชะตากรรมที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด เพียงแต่ข้ายังไม่สามารถมองชะตากรรมของเทพเซียนในแดนสวรรค์ออกได้เท่านั้น”

เมื่อได้ยินคำตอบของมู่หลิงลั่ว เจียงฉางเชิงก็รู้สึกประหลาดใจ เขาเทศนานางเรื่องกรรม แต่สุดท้ายนางกลับตรึกตรองถึงชะตากรรมอยู่อย่างนั้นหรือ?

“ชะตากรรมที่เปลี่ยนไม่ได้เช่นนี้ ไม่เรียกมรรคาแห่งโชคชะตาอยู่หรือ?” เจียงฉางเชิงยังคงซักถามต่อ

มู่หลิงลั่วไม่ปิดบัง แบ่งปันความรู้สึกของตนออกมาทั้งหมด ทว่าเมื่อนางพูดจบ เจียงฉางเชิงก็ยังไม่อาจรับรู้มรรคาแห่งโชคชะตาตามความรู้สึกของนางได้

บางทีแต่ละคนอาจมีมหามรรคาที่เหมาะกับตน เจิ่งดังคำกล่าวที่ว่าสามพันมหามรรคามหามรรคาทั้งสามพันรวมทุกการดำรงอยู่ไว้แล้ว

“พี่ฉางเชิง ในที่สุดข้าก็เข้าใจเสียทีว่าเหตุใดท่านจึงปิดด่านได้นานถึงเพียงนั้น ในระหว่างการตรึกตรองมรรคา ไม่รู้สึกถึงการไหลผ่านของกาลเวลาเลยจริงๆ ต่อจากนี้ไปข้าก็จะเป็นเช่นท่าน ไม่ถามไถ่ถึงกาลเวลา ถามเพียงแต่มหามรรคาเท่านั้น”

มู่หลิงลั่วเอ่ยอย่างดีใจ สายตาเปล่งประกายขณะมองไปยังเจียงฉางเชิง

นางพลันรู้สึกว่าตนเองไล่ตามเจียงฉางเชิงทันแล้ว ไม่ใช่เรื่องของพลัง แต่เป็นเส้นทางมรรคาที่นางกำลังเดินอยู่

เจียงฉางเชิงลูบศีรษะนางเบา ๆ เอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นเจ้าไม่ห่วงลูกแล้วหรือ?”

“ลูกหลานก็มีวาสนาของลูกหลาน อีกทั้งข้าก็พอเข้าใจแล้ว หากมีเรื่องที่เขาจัดการไม่ได้ข้าก็ต้องให้ท่านช่วยอยู่ดี ข้าไม่มีความหมายกับเขาเท่าใดนัก สู่อยู่ตรึกตรองมรรคาอย่างขยันขันแข็งเพื่อจะได้ร่วมเผชิญหายนะไปกับท่านแต่เนิ่นๆ เสียยังดีกว่า” มู่หลิงลั่วตอบอย่างจริงจัง

ตัวนางดูเปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยาน ไม่รู้เพราะเหตุใด เจียงฉางเชิงพลันนึกถึงสตรีในชุดขาวเมื่อสองพันปีก่อน ผู้ที่เคยยืนหยัดต้านทานราชอำนาจกลางเมืองหลวงตามลำพัง

“บางทีอาจเป็นเพราะท่านได้พบข้าอีกครั้งในสังสารวัฏ ทะลวงโชคชะตาของข้าจึงทำให้ข้าได้รับพลังในการหยั่งรู้ชะตากรรม”

มู่หลิงลั่วยิ้มราวกับดอกไม้กำลังผลิบาน พลางยกมือโอบรอบลำคอของเจียงฉางเชิง

เจียงฉางเชิงลงผนึกปิดกั้นประสาทสัมผัสของไป่หลงซึ่งกำลังหลับใหลอยู่ทันที

สวรรค์ชั้นที่เก้า ตำหนักเหนือเมฆา เทพเซียนทั้งหลายรวมตัวกัน จักรพรรดิสวรรค์ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรทอดพระเนตรมองลงมาจากเบื้องบน หลังการต่อสู้กับเผ่าอวี่อันยาวนานนับร้อยปี เทพเซียนทั้งหลายต่างเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เทพประจำบางองค์ไม่อยู่แล้ว แต่ด้วยบัญชีสถาปนาเทพพวกเขายังสามารถคืนชีพได้อย่างไม่มีจุดสิ้นสุด เพียงแต่ต้องฝึกฝนกายเนื้อใหม่ผ่านการกลับชาติมาเกิด และยังมีเทพเซียนบางส่วนที่เตรียมฝึกฝนจิตวิญญาณโดยตรง หลีกเลี่ยงเส้นทางบ่มเพาะกายเนื้อ

“ประตูหมื่นโลกเปิดมานานเพียงใดแล้ว อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์กับโลกเทพยุทธ แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงยังสืบหาข่าวคราวเกี่ยวกับเส้นทางสีทองไม่ได้แม้แต่น้อย”

สีหน้าของจักรพรรดิสวรรค์ไม่สู้ดีนัก น้ำเสียงแฝงด้วยความโกรธ

เมื่อเขาโกรธเกรี้ยวโชคชะตาบนร่างของเขาก็ควบรวมกลายเป็นมังกรโชคชะตาเก้าตัวคำรามแบบไร้เสียงดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

มหาเทพหยางเซอประสานมือกล่าวว่า “ฝ่าบาท กระหม่อมเจรจากับโลกเทพยุทธมาแล้ว โลกเทพยุทธนั้นตื่นตระหนกยิ่งกว่าเรา ตามการคาดการณ์ของพวกเขาจุดมุ่งหมายสุดท้ายของเส้นทางสีทองคือสามพันฟาดิน”

“เมื่อไม่นานมานี้เผ่าจวินได้หายตัวไปก็มีความเกี่ยวข้องกับเส้นทางสีทอง กระหม่อมได้ชื่อหนึ่งมา จอมเทพปีหลิว ว่ากันว่าผู้ควบคุมเส้นทางสีทองก็คือจอมเทพปีหลิวนี้เอง เมื่อไม่กี่ปีมานี้ นางได้ส่งสารข้ามแดนไปยังโลกเทพยุทธบอกว่านี่คือจุดจบของวิถียุทธ”

สิ้นคำกล่าวเหล่าเทพเซียนต่างฮือฮา ต่างก็ซุบซิบกันระงม

จูจวินขมวดคิ้วเอ่ยถามว่า “เป็นแค่สารเดียวเท่านั้นมิใช่หรือ? แบบนี้ไม่ตื่นตูมไปหน่อยหรือ”

เฉินหลี่ลูบเคราพลางกล่าวว่า “บางทีอาจเป็นการประกาศชัยก่อนลงมือ ใช้ท่าทีข่มโลกเทพยุทธ จอมเทพปีหลิวนางนั้นเห็นได้ชัดว่ามีความมั่นใจอย่างที่สุด ไม่ได้เห็นวิถียุทธทั้งหมดอยู่ในสายตา”

“แต่ทว่าความเร็วของเส้นทางสีทองมิได้มากนัก ระหว่างทางก็ยังคงกลืนกินพิภพไปเรื่อย ๆ นั่นหมายความว่าการหลอมรวมพิภพนั้นเป็นเป้าหมายหนึ่งของจอมเทพปีหลิว”

เทพเซียนตนอื่น ๆ ก็ทยอยแสดงความเห็นของตนออกมา จักรพรรดิสวรรค์เองก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

เส้นทางสีทองกลืนกินพิภพในห้วงอนันตสุญญตาไปแล้วมากมาย ส่วนสาเหตุที่ทำให้แดนสวรรค์ตื่นตระหนกเช่นนี้ เป็นเพราะจู่ ๆ พิภพของมหามรรคาฝ่ายพันธมิตรของแดนสวรรค์ได้หายสาบสูญไป นี่หมายความว่าไม่ช้าก็เร็วเส้นทางสีทองจะต้องกลายเป็นภัยคุกคามต่อแดนสวรรค์

“จอมเทพปีหลิวมีความเกี่ยวข้องกับเทพแห่งหยินหยางอย่างไร”

คำถามของหวงชวนได้ดึงความคิดของเหล่าเทพเซียนไปสู่อีกมุมหนึ่ง

มหาจักรพรรดิจื่อเวย เจียงเทียนเชิงออกมากล่าวว่า “ฝ่าบาท การเรื่องนี้จะต้องแจ้งมรรคาจารย์รับทราบ จอมเทพปีหลิวไม่ใช่ศัตรูที่แดนสวรรค์จะต้านทานได้ มรรคาจารย์ปิดด่านฝึกตนมานาน ไม่ข้องเกี่ยวกับโลกภายนอก เราไม่อาจเลี่ยงหวังว่ามรรคาจารย์จะรับรู้ถึงมหันตภัยนี้ได้ทันท่วงที”

ถ้อยคำของเขาได้รับเสียงสนับสนุนจากเหล่าเทพเซียน

ตลอดหลายปีที่ต่อกรกับเผ่าอวี่ แดนสวรรค์ต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาลแต่จักรพรรดิสวรรค์กลับไม่เคยร้องขอให้มรรคาจารย์ช่วยเหลือโดยอ้างว่ายังไม่ถึงเวลา พวกเขาจึงได้แต่กัดฟันอดทนไว้

ทว่ายามนี้ชัดเจนว่าจอมเทพปีหลิวเป็นตัวตนผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาล กระทั่งอาจเทียบได้กับบรรพจารย์ยุทธ พวกเขาจึงไม่อยากเผชิญหน้าด้วย

ครั้งนี้จักรพรรดิสวรรค์ไม่ได้ปฏิเสธ หากแต่พยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

อีกด้านหนึ่งในตำหนักเมฆาม่วง ควันสีครามลอยอ้อยอิ่ง ไป่หลงที่กำลังหลับอยู่จมูกขยับเล็กน้อยแล้วหันหน้าไปทางกลิ่นหอมจากเตาโอสถ เวลานี้เจียงฉางเชิงกำลังหลอมโอสถ ส่วนมู่หลิงลั่วเข้าสู่สภาวะตระหนักรู้มรรคาอีกครั้ง

หลังจากที่มู่หลิงลั่วสัมผัสถึงตัวตนของชะตากรรมได้ นางร่วมสุขกับเขาหลายเดือนก็เร่งรีบเข้าสู่การหยั่งรู้ชะตากรรม ส่วนเขาก็เริ่มหลอมโอสถเตรียมตัวสำหรับการบรรลุขั้นในครั้งถัดไป พลางหลอมโอสถหลากชนิดไว้ให้เหล่าปรมาจารย์โอสถของแดนสวรรค์ได้ศึกษา

“จอมเทพปีหลิว… หรือนางจะมาที่นี่ได้อย่างไร…”

เจียงฉางเชิงคิดเงียบๆ แสงไฟสะท้อนอยู่บนใบหน้าของเขา

เขายังประเมินระดับของจอมเทพปีหลิวไม่ได้ แต่ในความทรงจำของจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์นั้นมีตำนานของจอมเทพปีหลิวอยู่ในความรับรู้ของจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์ จอมเทพปีหลิวคือเทพปฐมกาลผู้สูงส่ง ทันทีที่ถือกำเนิดก็มีพลังอำนาจยิ่งใหญ่เหนือสรรพสิ่ง

จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์เติบโตมาพร้อมกับเรื่องเล่าของจอมเทพปีหลิวที่ได้ยินมาตั้งแต่ยังเยาว์

สิ่งที่ควรกล่าวถึงคือ จอมเทพปีหลิวเคยมีความขัดแย้งกับวิถีเทพ เป็นหนึ่งในเทพที่ถูกวิถีเทพขับไล่ จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์กับเผ่าของเขาเคยพบกับจอมเทพปีหลิวโดยบังเอิญในห้วงสุญญตา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจอมเทพปีหลิวอันเกรียงไกร พวกเขาก็ราวกับมดปลวกอ้อนวอนอย่างทุกข์ยาก จึงรอดพ้นจากเงื้อมมือของจอมเทพปีหลิวมาได้

ตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้กลับข้ามห้วงอนันตสุญญตามาปรากฏใกล้มหาพิภพนิลเหลืองนี้ ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

สิ่งสำคัญคือเจียงฉางเชิงยังไม่แน่ใจว่าจอมเทพปีหลิวแข็งแกร่งเพียงใด อีกฝ่ายยังไม่ได้เข้าสู่ขอบเขตที่ฟังก์ชันเซนไหวรับรู้ได้ แต่เขาได้ยินการถกเถียงในตำหนักเหนือเมฆาแล้ว ถึงขั้นกล้าเหยียดหยามวิถียุทธ เกรงว่าจอมเทพปีหลิวจะต่อกรกับบรรพจารย์ยุทธได้จริงๆ